Puchowe śpiwory i kurtki potrafią służyć przez wiele lat, ale tylko wtedy, gdy są odpowiednio pielęgnowane. Tak, najwięcej szkód nie powoduje samo użytkowanie, lecz błędy podczas prania i suszenia.
Zbyt mocny detergent, za wysoka temperatura albo źle przeprowadzone suszenie mogą sprawić, że puch straci sprężystość i właściwości izolacyjne.

Dobra wiadomość jest taka, że puch można bezpiecznie prać w domu. Trzeba tylko wiedzieć, jak zrobić to poprawnie.

Poniżej znajdziesz kompletny poradnik dotyczący prania śpiworów puchowych, kurtek i innych rzeczy z naturalnym puchem.

Na blogu mam też artykuł o tym – jak wyprać puchową kurtkę. Możesz zajrzeć i tam.

Śpiwór prałam w preparacie do prania puchu GRANGERS od PAKER.PL
Na codzień korzystam z różnych środków tej marki.
Piorę w nich odzież merino oraz korzystam z impregnatów.

Jest to współpraca reklamowa.
Jeśli chciałbyś też spróbować tego środka lub chciałbyś zrobić jakieś outdoorowe zakupy,
na stronie PAKER.PL na hasło MAMBABIKE dostajesz na wszystko -20% od cen katalogowych.

Kiedy i jak często prać śpiwór puchowy?

Puchu nie powinno się prać zbyt często. Każde pranie delikatnie wpływa na jego strukturę i sprężystość.
Z drugiej strony brud, pot i tłuszcz również pogarszają właściwości izolacyjne. 

Najlepiej prać sprzęt wtedy, gdy:

• wyraźnie stracił loft (objętość),
• zaczął gorzej grzać,
• pojawił się nieprzyjemny zapach,
• materiał zrobił się tłusty lub poszarzały,
• puch zaczął się miejscowo zbijać.

Jeśli zabrudzenie jest niewielkie — lepiej zastosować miejscowe czyszczenie wilgotną gąbką niż pełne pranie.

Jak to wygląda u mnie w praktyce?
Mam trzy śpiwory, których używam zamiennie w zależności od tego, jakiej spodziewam się temperatury na danym wyjdzie. W ten sposób jeden śpiwór jest wykorzystywany kilka razy w roku.
Wobec tego w zasadzie mija kilka dobrych lat zanim zdecyduje się wyprać daną sztukę.

Najważniejsze zasady prania puchu

Śpiwór puchowy możesz wyprać samemu w domu ręcznie lub w pralce albo też oddać go do profesjonalnej pralni.

Czy warto oddać śpiwór do pralni? W przypadku dużych zimowych śpiworów tak, bo istnieje ryzyko, że twoja pralka będzie za mała i śpiwór się do niej nie zmieści. W pralni mają też możliwość suszenia śpiwora w suszarce bębnowej, która dobrze wysuszy puch.

Gdy zdecydujesz się oddać śpiwór do pralni zapytaj jakiego środka używają? Czy korzystają ze specjalnych środków do puchu. Może warto podrzucić im swój?
Pranie puchu w nieprzeznaczonych do tego płynach może doprowadzić o pogorszenia się loftu i trudności z suszeniem.

Czy warto prać śpiwór ręcznie. Wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach nie ma to sensu. Zdecydowanie lepiej wykorzystać do tego pralkę i jednak troszkę go odwirować a nie wykręcać czy też jakoś wyciskać, by pozbyć się wody.

Na co zwrócić uwagę piorąc śpiwór samemu?

Zawsze stosuj odpowiedni detergent

Do puchu używaj wyłącznie specjalistycznych środków przeznaczonych do prania puchu naturalnego.
Klasyczne detergenty: usuwają naturalne tłuszcze z puchu, sklejają włókna, pogarszają sprężystość, mogą obniżyć właściwości termiczne.
Nie stosuj: płynu do płukania, kapsułek, wybielaczy, odplamiaczy, silnych detergentów.

Na rynku jest wiele specjalistycznych preparatów. Ja wykorzystałam Grangers Down Wash Kit

Czytaj metki :)

Tak wiem czytanie instrukcji obsługi to siara. Ale wiedz jedno – twój śpiwór Ci za to podziękuje. No i portfel pewnie też :)

Sprawdź zalecenia producenta. Czasem śpiwory robione są z tak kosmicznych materiałów, że warto poświęcić temu chwilę uwagi.

Pranie to pikuś – skup się na właściwym suszeniu

W praktyce to właśnie suszenie jest najważniejszym etapem całego procesu.
Źle wysuszony śpiwór: zbija puch w grudki, traci loft, może zacząć pleśnieć, gorzej izoluje.

Samo pranie zwykle nie niszczy puchu. Największe szkody robi pośpiech podczas suszenia. 

Jak wyprać śpiwór puchowy w pralce?

Przygotowanie

Przed praniem: zapnij wszystkie zamki, zamknij rzepy, opróżnij kieszenie, sprawdź, czy materiał nie jest uszkodzony.

Dobrze jest też przepłukać pustą pralkę, żeby pozbyć się resztek zwykłych detergentów.

Ustaw odpowiedni program

Najbezpieczniejsze ustawienia:

• program delikatny,
• temperatura 30°C,
• bardzo niskie wirowanie,
• dodatkowe płukanie.

Puch nie lubi wysokich temperatur i agresywnego wirowania.

Wykorzystaj piłeczki

Do bębna warto wrzucić czyste piłeczki tenisowe albo specjalne piłeczki do prania i suszenia puchu.
Pomagają one rozbijać zbrylający się puch podczas prania i suszenia.

Co ciekawe, spotkałam się z informacją, że piłki tenisowe nie są dobre do prania i suszenia puchu.
Są zbyt ciężkie i czasem mogą uszkodzić puch. Dlatego coraz popularniejsze są specjalne kulki z wełny, które są eko i nie niszczą puchu.

Piłki używa sie głownie do suszenia w suszarce bębnowej by pomagały rozbijać puch, do prania można je dodać ale raczej niewiele zmieni to w praniu.

Hit czy kit? Nie wiem, osobiście nigdy nie miałam problemu z piłkami tenisowymi.
Jeśli mieliście – dajcie znać w komentarzu.

Jak wysuszyć śpiwór puchowy?

Przede wszystkim nie wystrasz się tego, co wyciągniesz z pralki.
Czasem zdarza się, że puch w komorach jest pozbijany w kulki a śpiwór wygląda jak zdechły kot.
Bądź cierpliwy, wszytko wróci do normy!

By wysuszyć śpiwór najsprawniej najlepiej mieć suszarkę bębnową. To najbezpieczniejsza metoda.
Suszarka szybciej rozbija grudki, przywraca loft, mniejsza ryzyko zbicia puchu.
Pamiętaj, by ustawić niską temperaturę, delikatny program, długi czas suszenia.
Do środka wrzuć piłeczki tenisowe lub specjalne kulki do puchu.

A co jeśli nie masz suszarki?

Rozłóż śpiwór na płasko, na suszarce na pranie lub płaskiej powierzchni np na ręczniku, ulokuj go w przewiewnym miejscu, z dala od mocnego słońca.

Bardzo ważne – regularnie obracaj śpiwór, ręcznie rozbijaj grudki puchu lub roztrzepuj, nie wieszaj mokrego śpiwora pionowo. Mokry puch jest ciężki i może przemieszczać się do dolnych komór. 

Suszenie może trwać nawet kilka dni.

Jak przechowywać śpiwór puchowy?

Jeśli wykonałeś wszystko według instrukcji, twój śpiwór wygląda i pachnie jak nowy, aż chce się go gdzieś zabrać. Jeśli jednak najbliższy wyjazd za kilka tygodni to pamiętaj, by odpowiednio go przechowywać.

Śpiwory powinny być przechowywane w suchym miejscu, w formie nieskompresowanej, w dużym worku z siateczki, który zapewnia dostęp powietrza.

Tak zadbane śpiworki posłużą nam latami i odwdzięcza się ciepełkiem w długie biwakowe wieczory i nocki.

Artykuł Jak wyprać śpiwór puchowy? Kompletny poradnik. pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

W artykule znajdziesz linki prowadzące do stron z produktami. Niektóre z nich są afiliacyjne, niektóre prowadzą do testów produktów, które robiłam przy okazji prowadzenia tego bloga w ramach współpracy i w ramach wynagrodzenia od tych marek. Opinie o produktach są w pełni subiektywne, żaden producent nie miał wpływu na moje opinie. Są one szczere i zbudowane na podstawie doświadczeń z użytkowania tych rzeczy.

Lista sprzętu na bikepacking film

Jeśli wolicie słuchać i oglądać, to zapraszam do filmu.
Poniżej zaś zestawienie tego, o czym mówię w filmie.

ROWER, TORBY, BAGAŻNIK

Rower to oczywiście Liv Devote Advanced Pro – gravelowy rower dla kobiet. Rower idealny na bikepackingi, dobry na długie trasy czasem na udział w wyścigu. Jeżdżę na tym modelu już od czterech lat i niezmiennie uwielbiam.

Z rzeczy, na które warto zwrócić uwagę wybierając się na tak długo w wysokie góry, to na pewno niezawodność sprzętu. Przed wyjazdem trzeba udać się na serwis, by mechanik sprawdził cały rower, wymienić ewentualne komponenty, które już są zużyte. Na pewno trzeba sprawdzić stan klocków hamulcowych i zabrać ze sobą zapasowe. Nie chcemy, by cokolwiek przeszkodziło nam w cieszeniu się wyprawą.

Jeśli chodzi o sam rower i osprzęt, to mając przed soba wyjazd, gdzie suma przewyższeń to 25 tys. metrów warto by rower był lekki, ułatwiał podjeżdżania, by napęd był tak złożony, by miał odpowiednio niskie przełożenia, by podjazdy nie były męczarnią. O tym dlaczego jestem zwolenniczką napędów typu mullet jest nawet film – tutaj go zobaczysz

Kolejny element to koła i opony – koła to karbonowe DT Swiss GRC 1400 – będzie wkrótce materiał podsumowujący ich roczne użytkowanie. Karbonowe kółka mają ogromny wpływ na komfort jazdy, są lekkie w połączeniu z oponami Cadex 40 mm zalanymi mlekiem tworzą zestaw idealny. Choć przyznam, że na niektórych fragmentach trasy serce me drżało o to, czy oby na pewno ten delikatny bieżnik poradzi sobie z kamieniami. Na szczęście nic się nie stało i całą wyprawę przejechałam bez jednej gumy.

Torby to połączenie polskiej marki Baby Legs Bags – frame bag i torba na kierownicy oraz marki Tailfin – bagażnik z torbą to Tailfin AeroPack w wersji aluminiowej oraz 5 litrowe sakwy na widelec Tailfin Fork Packs
Na temat tego zestawu pojawi się osobny film. Jednak już teraz mogę powiedzieć, że raczej zostaniemy ze sobą na dłużej, bo wygoda i funkcjonalność Tailfina skradła moje serce.

SPANKO

Namiot – MSR HUBBA HUBBA BIKEPACK 2 tu przeczytacie jego recenzję – MSR HUBBA HUBBA BIKEPACK

Śpiwór – Cumulus X-lite 200

Mata – Thermarest Uberlite tu zrecenzowany niestety już nie jest produkowany – aktualnie najlepsza wersja to Thermarest Neoair X-lite R

Poduszka – See To Summit

UBRANIA

Większość ubrań to obrania z wełny merino. Od dobrych kilku lat jeżdżę głównie w merino i cenią komfort użytkowania.
Na długich wyjazdach, gdy nie wiesz czy i kiedy będzie możliwość przeprania ubrań, merino robi robotę. Zdecydowanie dłużej niż w poliestrach czuje się komfort i zwyczajnie się nie śmierdzi :)

• koszulka merino z krótkim rekawem Mons Royale
• koszulka kolarska merino z krótkim rekawem Mons Royale
• top bez rękawów Rapha
• koszulka merino do spania z długim rękawem Mons Royale
• koszulka merino z nieprzewiewnym panelem Mons Royale
• getry merino Icebreaker
• szorty Mons Royale
• skarpetki 2 pary
• stanik sportowy merino Icebreaker
• stanik sportowy merino Mons Royale
• bibsy kolarskie AM Cycling
• buff merino
• kurtka przeciwdeszczowa – Cumulus Fastier Lady
• kurtka puchowa – Cumulus Inverse Lady

ELEKTRONIKA

• telefon Iphone 15 PRO
• licznik Garmin 1040 solar
• GoPro 12
• dron DJI Mini 4 PRO
• powerbank GC 20 000
• kabelki, ładowarka
• słuchawki
• zapasowa bateria do przerzutki
• zapasowe baterie do manetek
• głośnik JBL GO
• lampka przód Knog Blender Pro
• czołówka

GOTOWANIE

• kuchenka Jetboil
• patelnia Jetboil
• przejściówka na patelnie Jetboil
• kubek tytanowy Lixada
• sztućce tytanowe
• nóż Opinel
• talerzyki
• kubek termiczny MAMBA ON BIKE

KOSMETYKI

• ręcznik turystyczny Sea To Summit
• mydło biodegradowalne Sea To Summit
• płyn do kąpieli biodegradowalny Sea To Summit
• krem na słońce
• krem na otarcia
• krem do twarzy
• krem do rąk (zawsze mam strasznie suchą skórę na bikepackingach)
• szczoteczka do zębów
• pasta do zębów
• szampon i odzywka do włosów
• zestaw do wyciągania kleszczy
• zestaw plastrów
• tabletki przeciwbólowe
• witaminy
• zatyczki do uszu

INNE PRZYDASIE

• mini plecaczek See To Summit
• filtr do wody Platypus QuickDraw
• zapięcie Abus Cambiflex
• bukłak
• bidon
• mata do siedzenia Thermarest
• liofilizaty 6 sztuk na głowę
• owsianka na trzy sniadanka
• kilka porcji odzywki białkowej

Artykuł LISTA SPRZĘTU – BIKEPACKING PIRENEJE pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Do 17. stycznia.
Podobno tylko tyle jesteśmy w stanie wytrzymać w swoich noworocznych planach.

Dziś podsuwam Wam listę postanowień, które wcale nie muszą lec w gruzach
Ja proponuje trochę inne spojrzenie na ten temat.
Mam nadzieję, że Wam się spodoba.

1. Zaraź chociaż jedną osobę rowerową pasją

Jeśli jeździsz na rowerze, to doskonale wiesz, jaka to jest niesamowita sprawa.
Zaraź tym kogoś innego. Zabierz na rower swoją mamę, kolegę z pracy, wujka. Jeśli masz dzieci, to nie widzę innej możliwości, aby już od najwcześniejszych lat miały swoje rowerki.
Może masz rower, którego nie używasz i nie masz głowy, by wystawiać go na OLXy i inne Allegra. Podaruj go komuś, albo przekaż w akcji charytatywnej, które odbywają się coraz cześciej i polegają na przekazywaniu rowerów do różnych placówek.

2. Naucz się podstawowych napraw przy rowerze

Do tego chyba nie trzeba nikogo przekonywać. Warto znać swój sprzęt, wiedzieć, jak działa i móc czasami coś drobnego sobie w nim naprawić. Zmiana dętki, założenie systemu bezdętkowego, zmiana klocków hamulcowych, regulacja przerzutek oraz drobne działania przy hamulcach to umiejętności, które przydadzą się każdemu. Dzięki ich posiadaniu zyskujemy spokój ducha podczas samotnych wypraw rowerowych. Podczas zawodów czy wspólnych wyjazdów możemy wtedy pomóc innym. Fajnie mieć w ekipie osobę, która trochę ogarnia rowerową mechanikę. Może właśnie będziesz to Ty :)

3. Spróbuj innych form aktywności niż rower

Nie trzeba być super specjalistą, by wiedzieć, że długie godziny spędzane na siodełku nie do końca służą dobrze naszemu organizmowi. Żeby być sprawnym, trzeba czasem zaatakować nasz organizm innym bodźcem. Warto nie zamykać się na dwa kółka i czasem spróbować innych aktywności – bieganie, pływanie, siłownia, joga, ścianka wspinaczkowa, narty biegowe, skitoury… sky is the limit.
Wasze ciało Wam za to podziękuje.

4. Zadbaj o swoją mobilność

To trochę kontynuacja poprzedniego punktu, jednak o nieco innym charakterze. Jak wiemy to systematyczność robi robotę. Codziennie rano poświęć 15 minut na ćwiczenia mobilizacyjne a po każdej jeździe zrób krótki stretching lub rolowanie przechodząc przez kolejne partie swojego ciała.
Gwarantuję, poczujesz efekty już po dwóch tygodniach. Będzie łatwiej schylić się do wiązania sznurówek, obrócić głowę widząc jakąś ładną maszynę czy przejechać 500 km longiem, o czym w kolejnych punktach.

5. Zadbaj o swój sprzęt – zrób serwis

Rowerzyści i kolarze dzielą się na dwa rodzaje. Jedni dbają o swój sprzęt, regularnie czyszczą, serwisują i kontrolują zużycie poszczególnych elementów. Drudzy jeżdżą na rowerze do czasu aż coś nie … przestanie działać. Potem na szybko próbują ogarniać serwis, gdzie oczywiście terminy odległe.
Może początek roku jest dobrym momentem, by zanieść rower na gruntowny serwis i wprowadzić pewną systematyczność i regularność w wizytach u rowerowego doktora.

6. Przejedź swoje pierwsze 100 km

Jeszcze tego nie zrobiłeś?
W następny weekend zapowiadają dobrą pogodę.
Powodzenia.

7. Odkryj nowe miejsce, w którym jeszcze nie byłeś na rowerze

Rower znakomicie nadaje się do podróżowania i docierania tam, gdzie pieszo daleko a autem nie da rady. Wsiądź na rower i pojedź tam, gdzie jeszcze nigdy nie byłeś, zobacz miejsca, poznaj ludzi. Gwarantuję, że będzie to dobrze spędzony czas a pewnie zaskoczy cię, jak miałeś zupełnie inne wyobrażenie na temat tych miejsc. Obudź w sobie duszę eksploratora.

8. Naucz się jakiegoś rowerowego skilla

Im lepszy poziom techniki, tym lepiej czujesz się na rowerze i nic Cię nie ogranicza.
Jazda bez trzymanki, whelie, stójka na światłach…a może tylko wyciąganie bidonu w trakcie jazdy.
Wpiszcie w komentarzach, czego jeszcze można się nauczyć.

9. Pobij rekord wysokości – gdzie najwyżej byłeś z rowerem

Gdzie w Polsce można najwyżej wjechać rowerem? A gdzie za granicą?
A może wystarczy wjechać na najwyższe wzniesienie w okolicy?
Bicie serca, pulsowanie w uszach, szybki oddech, ale jaka satysfakcja i widoki na górze.

10. Spędź rowerowy tydzień w miejscu, o którym zawsze marzyłeś

Rowerowe wakajki to zawsze super pomysł. Nie byłeś nigdy na dłużej z rowerem za granicą? Boisz się lotu samolotem z rowerem? Co będzie na miejscu?
Gwarantuję, że ograniczenia siedzące w twojej głowie na miejscu zazwyczaj znikają. Poznawanie świata na rowerze jest najlepszym z możliwych sposobów. Spróbuj i odważ się, a potem będziesz tylko żałować, że zrobiłeś to tak późno.

A jeśli nie wiesz, jak latać z rowerem – przeczytaj artykuł – Jak spakować rower do samolotu

Jesteś dziewczyną i chcesz spędzić taki wyjazd z innymi dziewczynami? Zobacz nasz nowy projekt i jedź z nami na rowerowy obóz – womensadventurecamp.pl

11. Zorganizuj night ride ze znajomymi

Na myśl o jeździe po ciemku po plecach przechodzą Ci dreszcze?
Zbierz grupę znajomych, zadbajcie o dobre lampki i czołówki i pojedźcie na okoliczną znaną Wam trasę po ciemku. Zobaczysz, jak zupełnie inaczej wyglądają znane dobrze miejsca. Dreszczyk emocji tak Ci się spodoba, że zaczniesz planować kolejne nocne eskapady.

12. Pojedź na rowerowy biwak ze spaniem na dziko

Rowerowy biwak z noclegiem w lesie, to kolejny poziom wtajemniczenia. Fajne rzeczy najlepiej robi się w dobrej ekipie. Zbierz więc paczkę i pojedźcie nad okoliczne jeziorko, rozpalcie ognicho rozłóżcie hamaki albo namioty. Zróbcie coś dobrego do jedzenia, popijcie dobrym piwkiem. Simple as that.

Następny raz może być też samotny. Tu trzeba już nieco więcej odwagi, bo wyobraźnia w nocy potrafi szaleć. Ale zdecydowanie warto spróbować. Odczucia i doznania są niesamowite i na pewno warto tego w życiu doświadczyć.

13. Przejedź 200, 300 lub 500 km longiem

Wydaje się dużo, a gdy już to zrobisz, to chcesz więcej i więcej. To ciekawe, ale jeżdżenie długich dystansów w pewnym sensie uzależnia. Stawianie sobie coraz trudniejszych wyzwań także :)

Jak to zrobić? Wsiąść na rower i pojechać.
Moim postanowieniem noworocznym jest napisanie artykułu o tym lub zrobienie filmowego poradnika.
Na tę chwilę napiszę w dużym skrócie. Rzeczy o których musisz pamiętać to: dobra trasa, dobrze przygotowany rower, odpowiednio przygotowany rowerzysta, jedzenie, picie i właściwy ubiór na różne warunki pogodowe.

Pochwal się w komentarzu jak już zrobisz swoje pierwsze 200, 300, 500 i więcej :)

14. Spróbuj bikepackingu

Jeśli dotarłeś aż do tego miejsca, to w zasadzie nie trzeba większych tłumaczeń, bo pewnie jesteś mocno zajawiony na rowery
Bikepacking to petarda. Kilka dni na rowerze to przygoda, najlepsza jaką można sobie zafundować.
Nie ma znaczenia jaki rower, nie ma znaczenia jaki sprzęt. Na pierwszym miejscu jest przygoda.

Ale gdybyś tak zastanawiał się, jak pakować się na taka wyprawę, to mam oczywiście poradnik – Jak spakować się na wyprawę bikepackingową

Mam też kilka list sprzętu, które zrobiłam po swoich pierwszych wyjazdach: Carpatia Divide – Lista sprzętu Sprzęt na rowerową wyprawę wzdłuż wybrzeża bałtyku

15. Spróbuj jazdy na rowerze z innej kolarskiej dziedziny

Przez kilkanaście lat bycia w rowerowym świecie zauważyłam, jak wielką wartością jest to, że nigdy nie zamykałam się na żadną dyscyplinę kolarską. W szosie fascynuje mnie szybkość i dynamika, w kolarstwie górskim siła połączona z wytrzymałością, w enduro super skille, przełaje to prostota ścigania. Doceniam dzieciaki skaczące na bmx-ach w skate parkach, doceniam freerideowców latających wielkie hopy. Elektryki, ostre koła, polo na rowerze, monocykle… na to wszystko zawsze miałam otwarta głowę i nigdy nie wartościowałam. Nie mówiłam, że coś jest lepsze od innego.
Ty też nie zamykaj się na innych. Jeśli masz ochotę spróbuj. Jeśli nie masz ochoty, to nie próbuj. Ale nie oceniaj i nie mów, że coś jest słabe czy nie warte uwagi.

16. Wystartuj w zawodach

Myślisz, że rowerowe zawody nie są dla Ciebie? Nie przepadasz za ściganiem się i rywalizacją z innym? Albo masz wątpliwość, czy dasz radę?
Nie kombinuj, tylko wystartuj i przekonaj się, jak jest naprawdę.
Start w zawodach nie musi łączyć się z rywalizacją. Może to być super spędzony czas na rowerze z fajnymi i pozytywnymi ludźmi. Całkiem możliwe, że poznasz dzięki temu rowerowych zapaleńców takich jak Ty. Albo poczujesz rządzę wygranej, okaże się, że noga podaje i wskoczysz na pudło ku zaskoczeniu starych wyg.
Jedź!

17. Zrób zimową wycieczkę rowerową

Jazda na rowerze zimą? Mróz, śnieg, lód. To wcale nie jest takie straszne.
Podobno nie ma złej pogody na rower, są tylko źle dobrane ubrania ;)
Ja nie do końca zgadzam się z tym powiedzeniem i wolę oczywiście ciepełko, jednak jazda w zimie też ma swój niepowtarzalny klimat.
Jeszcze fajniejsza może być jazda na fat bike-u. Jest w Polsce kilka firm organizujących fatbikowe wyjazdy. Warto spróbować.

18. Zostań kibicem

Kolarstwo w Polsce nie jest szczególnie popularne. Dlaczego? Nie ma kibiców. Zawody odbywają się w małym gronie zawodników, teamów i działaczy. Nie ma sponsorów.
Zmień to. Zabierz gwizdki, coś do robienia hałasu i idź pokibicować na lokalny wyścig przełajowy, na coroczny wyścig XC, zorganizuj bufet na ultra, ostatecznie zobacz jakiś wyścig w telewizji. Jeśli w twojej okolicy przejeżdża wyścig szosowy, idź poczuj ten klimat, poczuj pęd wiatru idący od kolarskiego peletonu, bij brawa na dekoracji. Jeźdź do Katowic na Red Bull Roof Ride.
Tak możesz choć trochę wspomóc kondycję tego sportu w Polsce.

19. Wspieraj rowerowe media

Jeśli dotarłeś do tego miejsca wpisu, to z pewnością już to robisz.
Jeśli nie, przeczytaj czasem coś, zobacz film, daj lajka, napisz komentarz. To dla Ciebie chwila, a twórcy dostaną feedback, że to co robią ma sens i komuś się przydaje.
Konstruktywna krytyka też zawsze jest mile widziana.
To, że jesteś i śledzisz, jest super ważne. Potrzeba jednak, by było to widoczne.
Jeśli ktoś Cię zainspirował, nauczył czegoś, przekonał, postaw mu kawę na buycoffee.to albo rozważ wsparcie na Patronite. Większość rowerowych zapaleńców robi to zupełnie na free i po godzinach.

20. Bądź życzliwy dla siebie i dla innych w internecie

Ostatni punkt jest mało rowerowy, ale nie mogło go tutaj zabraknąć.
Jest to też jeden z punktów mojej listy w tym roku i rzecz, nad którą mocno pracuję.
Bądźmy życzliwi dla innych i samych siebie, patrzmy pozytywnie na tematy i sprawy, wspierajmy, budujmy, łączmy.
Napiszcie codziennie jedną miłą rzecz komuś w Internecie. Przytulcie codziennie choć jedną osobę i starajcie uśmiechać się do wszystkich.

Niech ten rok będzie dla Was i dla Mnie dobry!

Artykuł 20 rowerowych postanowień noworocznych, które chcesz zrealizować pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

W co spakować rower do samolotu?

To zależy… :)

Pakując się na rowerowe wakacje, wyprawę, obóz czy co tam sobie planujesz, musisz zastanowić się nad kilkoma kwestiami.

Gdzie jedziesz i w jakim celu?

Jeśli to wyjazd stacjonarny, to na pewno będziesz miał miejsce na przechowanie walizki. Jeśli planujesz trasę rowerową z miejsca A do B, możliwe, że planujesz lot powrotny z innego lotniska niż przyleciałeś. Wtedy w grę wchodzi tylko karton transportowy lub jakiś worek na rower.

Jaki masz budżet?

Karton jest tani, zazwyczaj darmowy. Walizki rowerowe to nietania zabawa, ceny zaczynają się od 1500 do nawet kilku tysięcy złotych.

Jak bardzo kochasz swój rower?

Czy jesteś w stanie znieść, że nie masz wpływu na to, jak traktowany jest twój bagaż? Czy przez kilka godzin lotu będziesz myślał tylko o jednym?
Może lepiej wypożyczyć rower na miejscu?

Czy jesteś silny/silna?

Ograniczenie wagowe bagażu sportowego na lotniskach to zazwyczaj 30 kg i zazwyczaj tyle właśnie ważą walizki rowerowe/kartony z rowerami. Często bywa że na wadze pojawia się więcej kilogramów, co powoduje potem dodatkowe przygody na check-in-ie ;)
Lekki karton, lekki rower i ograniczoną ilość zabranych ze sobą rzeczy to lekki ładunek. Problem w tym, że im lżejszy rower masz, tym mniej chcesz transportować go w kartonie :) Porządna, twarda walizka waży tyle co rower. Jest więc niemal pewne, że w tej sytuacji trzeba będzie zabrać ze sobą dotykowy bagaż w postaci walizki.

Czy cenisz sobie komfort?

Karton jest chyba najmniej wygodna opcją. Ciężko tarabanić się z nim na lotnisko, w miejsce noclegowe, przewozić taksówką lub autobusem. Z drugiej strony skali jest walizka na kółkach, która pojedzie za tobą wszędzie. No, prawie wszędzie :)

Czy masz mocne nerwy?

To najtrudniejszy element całej zabawy. Transport roweru, jego przemieszczanie się z luku bagażowego, po taśmach transportowych, jazda na wózkach bagażowych i bardzo różne traktowanie przez obsługę lotniska. To wszystko stanowi zagrożenie dla twojego ukochanego bolidu. Pamiętaj, że nawet transport roweru w sztywnym kufrze nie gwarantuje, że po jego otwarciu wszystko będzie ok.

Jak spakować rower do samolotu – karton czy specjalne walizki rowerowe?

Karton jest jednym z pierwszych rozwiązań, jakie przychodzą do głowy, gdy trzeba przetransportować rower. Jest lekki wbrew pozorom może znieść całkiem sporo. Teoretycznie pudła kartonowe są zaprojektowane tak, aby były wystarczająco mocne, aby wytrzymać podczas podróży i zapewnić bezpieczeństwo roweru podczas transportu. Każdy rower przypłynął przecież do Polski w takim kartonie.

Niewątpliwym plusem kartonu jest to, że jest lekki, dzięki czemu ograniczenia dotyczące wagi bagażu mniej nas dotykają. W zależności od tego, jak ciężki masz rower, tyle więcej lub mniej będziesz mógł dopchać do kartonu wykorzystując jego pojemność. Dzięki temu całkiem możliwe, że nie będziesz musiał płacić za dodatkowy bagaż w samolocie.

Minusem kartonu, o którym trzeba wspomnieć jest jego wątpliwa odporność na warunki atmosferyczne. Jeśli jakimś zbiegiem okoliczności akurat podczas wylotu lub przylotu trafisz na ulewne opady deszczu, karton i rower w środku będą zagrożone.

Trzeba też pamiętać, że karton kartonowi nierówny. Często kortony różnią się rozmiarem i sztywnością tektury, z jakiej są wykonane. Jeśli wybierzesz się do sklepu w poszukiwaniu kartonu warto mieć to na uwadze.

Pakowanie roweru do kartonu wydaje się być dość łatwe, ale przyznam, że patrzę tutaj z perspektywy całkiem już sporego swojego doświadczenia. Jeśli będziesz to robił pierwszy raz, zrób to kilka dni wcześniej, a nie na ostatni dzień przed wyjazdem, by nie okazało się, że karton dla twojego roweru jest na przykład za mały i musisz poszukać innego.

Aby spakować rower do kartonu zazwyczaj trzeba ściągnąć przednie koło, odkręcić kierownicę i pedały, wyjąć sztycę z siodełkiem, czasem odkręcić przerzutkę. Potem za pomocą trytytek, folii bombelkowej i otulin na rury całość złożyć w sensowny pakunek i włożyć do pudła. Ważne aby wszystko było stabilne i nic nie latało, nie obijało się, etc.

Gdy już wpakujesz rower do kartonu możesz dopełnić/dopchać do niego pozostałych bagaży, by jeszcze lepiej ustabilizować zawartość. Pamiętaj tylko o limicie wagi, który obowiązuje w liniach, którymi polecisz. Zazwyczaj jest to 30 kg.

Walizki rowerowe – miękkie.

Kolejnym sposobem przewozu roweru jest włożenie go do profesjonalnej walizki rowerowej. Rodzajów walizek mamy wiele. Generalnie można je podzielić na super sztywne kufry i trochę mniej sztywne, ale nadal sztywne walizki rowerowe materiałowe.

W mojej ocenie to jeden z najsensowniejszych wyborów.
Sama zazwyczaj podróżuje z walizką Evoc Bike Bag Pro.

Miękka walizka jest w miarę lekka, co jak już pewnie wiecie, ma znaczenie podczas odprawy na lotnisku a także w momencie, kiedy będziecie musieli z tą walizką transferować się z domu na lotnisko czy z lotniska do hotelu.

Tego typu walizka posiada specjalne wzmocnienia, aby umieszczony w niej rower był w miarę bezpieczny.
Specjalny system mocujący, paski czy nawet stelaż pozwalają na to, by rower w walizce był stabilny i nie przesuwał się. Aby zapakować rower do walizki, musimy ściągnąć obydwa koła i odkręcić kierownicę i pedały.

Plusem walizki Evoc Bike Pag Pro, z którą podróżuję jest spora liczba uchwytów na zewnątrz, które to pozwalają na wygodny chwyt walizki oraz przekładanie jej przez osoby zajmujące się bagażem na lotnisku.
Generalnie tego typu walizką dużo łatwiej jest operować czyt. włożyć do bagażnika samochodu, znieść ze schodów, wjechać do hotelowego pokoju etc.

Nie wiem, jak jest z torbami innych firm, ale walizka Evoc jest też łatwa w przechowywaniu. Gdy wyciągniemy z niej plastikowe elementy wzmacniające, składa się do rozmiarów deski snowboardowej.
Niestety nie jest to produkt idealny. Przy ostatnim wyjeździe odkryliśmy, że częste wkładanie i wyciąganie tych elementów wzmacniających sprawia, że po raz któryś z kolei ciężko wcisnąć je na swoje miejsce :(

Evoc w swojej ofercie ma dwa modele Evoc Bike Bag i Evoc Bike Bag Pro. Jeśli zastanawiacie się nad zakupem, polecam te drugą wersję. Dlaczego? Bo ma wewnątrz specjalny stelaż, na którym mocujemy rower i dopiero potem wkładamy do walizki, bo ma lepszy system transportowy – z jednej strony walizki mamy kółka a z drugiej specjalny uchwyt, za który podnosimy walizkę i ciągniemy ją za sobą na kółeczkach. Możemy też doczepić do walizki jeszcze jedno dodatkowe kółko i mamy całą walizę na kółkach. Niestety nie udało mi się ogarnąć sprawnego kierowania takim setupem. Zazwyczaj więc korzystam tylko z tego podstawowego rozwiązania.

Walizki rowerowe Evoca wydają się być najsensowniejszym wyborem, jeśli rozważać stosunek ceny do jakości i bezpieczeństwa. Potwierdzają to wybory wielu ludzi, w tym profesjonalnych sportowców, którzy z tymi walizkami podróżują i są bardzo zadowoleni.

Sztywne walizki transportowe, kufer na rower do samolotu.

Sztywny kufer czy sztywna walizka rowerowa na pierwszy rzut oka wydaje się rozwiązaniem idealnym. Mamy tu najwyższy poziom ochrony i najlepsze zabezpieczenie naszego roweru. Czy mogą być tu jakieś minusy?
Mogą.

Minusem sztywnej walizki na rower jest zazwyczaj jej waga. Walizka sama w sobie bywa już ciężka – więc trzeba liczyć się z tym, co wkładamy do środka. Po drugie ciężar i wielkość mogą utrudniać manewrowanie takim ładunkiem. Włożenie walizki do samochodu, windy, transport na taśmach na lotnisku, tu wszędzie mogą wydarzyć się dodatkowe przygody.

Drugim minusem jest cena. Jeśli czytacie moje artykuły, to pewnie zauważyliście, że zazwyczaj staram się nie poruszać argumentu ceny. Tu postawnowiłam zrobić wyjątek. Koszt sztywnej, konkretnej walizy to kilka tysięcy złotych. No… skoro masz rower za kilkadziesiąt… to co to jest.

Sama wobec sztywnej walizki mam mieszane uczucia. Lecąc w zeszłym roku do Alicante z Jackiem Wolfskinem, rowery spakowaliśmy do wypożyczonych sztywnych walizek. Wielkie było moje zdziwienie, gdy mój mały rowerek ledwo zmieścił się do środka. Po analizach okazało się, że była to jakaś mała kompaktowa walizeczka na rowery szosowe. Miałam jednak spory dylemat, bo rower był w niej spakowany na styk. Bałam się, że każdy nacisk z zewnątrz będzie od razu wywoływał nacisk na karbonową ramę. Przyznam, że chyba pierwszy raz leciałam tak zestresowana. Nie wiem, może bezpodstawnie, ale jednak.

W przypadku pełnowymiarowej sztywnej walizki dla mnie, kobiety o wzroście 162 centymetry i niewyrobionym bicku, jest pewnym utrudnieniem manewrowanie tak dużym ładunkiem.

Czyli podsumowując – sztywny kufer jest super, ale nie dla każdego ;)

Torba lub worek na rower

Skłaniałabym się aby rozpatrywać to raczej jako ciekawostkę. Ale jest to też metoda stosowana, co udało mi się zaobserwować podczas naszego ostatniego latu na Gran Canarię i co też czasem widuję w rowerowych socialmediach.
Nie trzeba mocno kombinować i wystarczy rower włożyć do worka transportowego. Potem mocno trzymać kciuki i cieszyć się z niesamowitego farta gdy rower przyleci cały w miejsce przeznaczenia. To działa. Serio. Ale nie wiem czy sama chciałabym to sprawdzać.
W mojej ocenie, tego typu torba jest fajna do transportu autem, autobusem, czy też w pociągu.

Jak spakować rower do samolotu?

Karton

• ściągasz przednie koło, odkręcasz pedały, wyciągasz sztycę z siodełkiem i odkręcisz kierownicę
• wszystko składasz razem jak puzzle, tak by było kompaktowo i nic nie dyndało – tu przydają się zipy oraz otuliny na rury kupowane w budowlanym hipermarkecie, wszystkie newralgiczne miejsca zabezpieczamy otulinami
• czasem dochodzi konieczność demontażu przerzutki tylnej, by w transporcie nie ucierpiał hak ani przerzutka,
• dopychamy, stabilizujemy rower dodatkowo rzeczami, które zabieramy ze sobą – ubrania, buty etc.
• karton warto wzmocnić na brzegach, przy uchwytach i od dołu taśmą klejącą,
• niektórzy dodają nawet jakieś swoje opatentowane kółeczka przykręcane od spodu ;)
• pamiętaj, że przez zapakowaniem roweru należy spuścić trochę powietrza z opon, gdy używasz mleka zrób to tak, by opony się nie rozszczelniły,
• w bagażu nie mogą znajdować się baterie, powerbanki i pompka z nabojami CO2
• na kartonie zawsze warto umieścić napis z destynacją lub adresem domowym na wypadek zagubienia bagażu

BONUS TIP – kółeczka mocowane do kartonu

Jak to mówią – potrzeba matką wynalazku.
Krótko po opublikowaniu tego artykułu pewien bardzo dobry znajomy leciał właśnie na Teneryfę.
Wyczarował coś takiego.
Rolka do transportu mebli – tutaj ją znajdziesz

Walizki rowerowe

Pakowanie do walizki bywa zazwyczaj łatwiejsze i jest mocno zależne od samej walizki. Podobnie jak w przypadku kartonu ściągasz przednie koło (czasem obydwa), odkręcasz kierownicę (choć w najnowszej walizce Evoc nie trzeba tego robić), odkręcisz pedały i wyciągasz sztycę z siodełkiem.

• w przypadku walizki dodatkowe zabezpieczenie w postaci folii bąbelkowej lub otulin do rur też nie zaszkodzi
• wszystko w walizce powinno być ustabilizowane, by nie było żadnych luźnych rzeczy,
• spuszczamy powietrze z kół, ale nie do końca,
• nie pakujemy baterii ani powerbanków i nabojów z CO2,
• na walizce zawsze warto umieścić karteczkę z adresem domowym na wypadek zagubienia bagażu, wiele walizek ma na to specjalne miejsce,

Jak spakować rower do walizki – film

AKTUALIZACJA 15.10.2025

W dobie rowerów ze zintegrowanymi mostkami i kierownicami pojawia się problem odkręcenia kierownicy i wpakowania roweru do klasycznej walizki.
Producenci zareagowali szybko – na filmie walizka Evoc Road Bike Bag Pro – w której kierownicy odkręcać nie trzeba.
Poza Evociem na rynku mamy jeszcze kilka innych podobnych modeli.

Ile kosztuje przewóz roweru samolotem?

Planując przewóz roweru samolotem trzeba dobrze rozpoznać temat zasad i warunków przewozu. Najlepiej jest odnaleźć regulamin linii lotniczych, którymi lecimy i dobrze się w niego wczytać, bo u każdego przewoźnika może się to różnić. Przede wszystkim limitami wagowymi i wymiarem bagażu oraz oczywiście ceną :)

Tanie linie lotnicze

Zazwyczaj sytuacja wygląda tak, że kupujesz bilet i do niego dodajesz „sprzęt sportowy”. W tanich liniach lotniczych koszt przewozu bagażu sportowego to Ryanair – 288 zł a w Wizz Air – 219 zł (rok 2022)

W tradycyjnych liniach lotniczych bardzo często rower możemy przewieźć jako normalny bagaż rejestrowany w ramach dostępnego limitu. Zazwyczaj jest to 23-25 kg.

Zdarzało nam się latać z rowerami, gdy wykupowaliśmy normalne wczasy w biurze podróży. Wtedy za dodatkowy bagaż w locie czarterowym dopłacaliśmy na lotnisku podczas odprawy, ale wcześniej Pani w biurze podróży rezerwowała nam miejsce. W sytuacji wykupu wakacji z biura trzeba też liczyć się z dodatkową opłatą w autobusie dowożącym Cię z lotniska do hotelu. U nas było to 50 Euro w dwie strony.

Jak lata się z rowerem? Co czeka cię na lotnisku?

Na lotnisko zazwyczaj ktoś Cię przywozi lub dojeżdżasz taksówką. Jeśli masz rower w kartonie warto włożyć go na wózek bagażowy. Będzie ci łatwiej poruszać się po lotnisku. Jeśli masz torbę na kółkach będzie wygodniej. Będąc już w budynku kierujesz się do bramki odpraw, gdzie pani lub pan zabierają twój bagaż rejestrowany, a na walizkę/pudło z rowerem przyklejają specjalną naklejkę z kodem lotu i destynacją. Zazwyczaj Pani/Pan pytają też, czy spuściłeś powietrze z opon i czy w bagażu nie ma baterii, powerbanków oraz nabojów CO2. Normalne bagaże z miejsca odprawy taśmociągiem i potem takimi małymi samochodzikami odjeżdżają do samolotu. Duży bagaż sportowy zazwyczaj odprawiany jest w specjalnym miejscu z dużym skanerem przez który musi przejechać cała walizka rowerowa. Widnieje tam napis „bagaż ponadwymiarowy”, „oversized luggage”. W tym miejscu odbierają od Ciebie rower a ty zaczynasz rozkminiać, czy aby na pewno trafi do dobrego samolotu :)

Po kilku godzinach lotu sytuacja dzieje się podobnie, ale w odwrotnej kolejności.
Wychodzisz z samolotu, rozkminiasz, czy twój rower leciał z Tobą i szukasz kierunkowskazów, na których napisane jest „oversized luggage” lub „sport equipment”. Potem czekasz aż walizka z rowerem ukaże się twoim oczom, a ty będziesz mógł westchnąć z ulgą… lub nie.

Jeśli masz szczęście. Większość osób je ma. Z rowerem wszystko jest ok.
Jeśli nie, to może się zdarzyć, że walizka została uszkodzona. Nam raz się tak stało. Niestety 20 centymetrowe rozdarcie walizki zarówno dla Ryanaira jak i ubezpieczyciela okazało się niczym specjalnym. Mimo natychmiastowej reklamacji na lotnisku i potem długo trwającej sprawy nie otrzymaliśmy odszkodowania za walizkę. Ubezpieczenia bagażu niestety nie zawsze działają ;(
Gorzej, gdy po otwarciu walizki okazuje się, że z rowerem jest coś nie tak. Na szczęście dzieje się to raczej rzadko i nie mam doświadczeń, by opisać, co wtedy.

WALIZKI ROWEROWE TO TEMAT RZEKA, MAM NADZIEJĘ, ŻE POMOGŁAM.
ENJOY YOUR FLIGHT :)

Artykuł Jak spakować rower do samolotu? – walizki rowerowe czy karton pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jak wyprać puchową kurtkę – przygotowania

PRALKA

Sprawdź czy w bębnie lub podajniku na mydło nie ma resztek detergentów, które mogłyby źle wpłynąć na kurtkę. Można wcześniej zrobić jakieś sportowe pranie w płynie do prania sportowego albo nawet pusty cykl, który wszystko wypłucze.
Stare detergenty mogą źle wpłynąć na materiały, z których jest zrobiona kurtka.

DETERGENT

Przygotuj odpowiedni detergent – może to być delikatny płyn do prania np Biały Jeleń, najlepiej jednak zastosować specjalny środek do prania puchu.

Ja kurtkę wyprałam w preparacie do prania puchu GRANGERS od PAKER.PL
Na codzień korzystam z różnych środków tej marki. Piorę w nich odzież merino
oraz korzystam z impregnatów.
Jest to współpraca reklamowa.
Jeśli chciałbyś też spróbować tego środka lub chciałbyś zrobić jakieś outdoorowe zakupy,
na stronie paker.pl na hasło MAMBABIKE dostajesz na wszystko -20% od cen katalogowych.

GRANGERS – preparat do prania puchu

Preparat opracowany specjalnie do prania odzieży puchowej i śpiworów puchowych. Można w nim także prać śpiwory i kurtki z wypełnieniem z puchu syntetycznego.

• biodegradowalny do 28 dni, 
• ekonomiczny – skoncentrowany – tylko pół nakrętki, 
• przydatne kulki do prania, 
• usuwa nieprzyjemne zapachy
• przywraca produktom puchowym estetyczny wygląd, sprężystość, oddychalność i termoizolacyjność
• opakowanie wykonane z ekologicznego plastiku z recyklingu

KURTKA

Zapnij zamki – czasem delikatny materiał kurtki w praniu może zostać przez nie uszkodzony, powyższe dotyczy także wszelkich innych zapięć, rzepów itp.

Sprawdź kieszenie – kto nigdy nie wyprał niczego z chusteczką higieniczną?

Zobacz, czy na metkach są jakieś instrukcje dotyczące prania. Mogą one pomóc w doborze właściwego sposobu prania.

Jak wyprać puchową kurtkę – film

Jaki program? Wybierz jakiś delikatny program – pranie ręczne, pranie delikatne, pranie wełny. Ważne był obejmowało ono co najmniej dwa płukania.

Jaka temperatura? W większości przypadków kurtkę najlepiej prać w temperaturze 30℃. Wyższa nie tyle zniszczy puch, co może negatywnie wpływać na inne materiały, z których jest kurtka.

W przypadku nowoczesnych pralek, które mają funkcję ważenia ilości prania, wskazane jest, by wstępnie namoczyć kurtkę albo wrzucić ją z jakimś innym ubraniem. Często zdarza się, że także w trakcie wirowania pralka ma problem, by dobrze ułożyć rzeczy w bębnie i potrafi się zaciąć szukając dobrego ułożenia.
Miałam tak i musiałam dokładać zwykły ręcznik by kurtka została dobrze odwirowana.

Jak wirować? Jeśli już o wirowaniu mowa, to nie stosuj maksymalnej ilości obrotów – wystarczy 600-800 obrotów.

Jak wysuszyć puchową kurtkę?

Kurtkę można wysuszyć w suszarce bębnowej i tu nie powiem Ci, jak to zrobić, bo po prostu nigdy takowej nie używałam. Nie mam doświadczenia w tym temacie, więc nie chciałabym wprowadzić Cię w błąd.
Czytałam jednak i z opowieści znajomych wiem, że suszarka bębnowa daje radę.
Wystarczy cykl z odpowiednio niską temperaturą.

Drugi sposób suszenia to po prostu wywieszenie kurtki na zwykłej stojącej domowej suszarce i poczekanie aż sama wyschnie. I tu właśnie z suszeniem puchu spotykam się z największymi obawami.

Często jest tak, że gdy wyciągamy kurtkę z pralki po praniu, to niestety jesteśmy pełni obaw, czy samodzielne wypranie kurtki to była dobra decyzja.
Kurtka nie wygląda dobrze. Puch pozbijany jest w małe kulu, kłębuszki i boimy się, że to już nie wróci do pierwotnej wersji. A tymczasem nie ma co się bać, tylko wdrożyć kilka działań, które pomogą wrócić puchowi do siebie. Są nimi:

• roztrzepywanie – bierzesz kurtkę i nią trzepiesz :)
• rozbijanie puchu łopatką, drewnianą lub plastikową łyżką, czy co tam masz pod ręką. To serio działa. Trzeba tylko poczekać aż puch będzie już lekko podsuszony.

Suszenie kurtki może potrwać dwa trzy dni, bądź cierpliwy a na pewno Ci się uda.

Artykuł Jak wyprać puchową kurtkę? Poradnik krok po kroku. pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jak przechowywać rowery w domu?

Rowery w domu??? Kto by pomyślał? To przecież na balkonie albo w piwnicy czy garażu jakimś. Na upartego można przyczepić do latarni pod blokiem i też będzie git.

A ja tam lubię rowery mieć przy sobie i zazwyczaj lądują one w sypialni, żebym mogła patrzeć na nie zaraz po przebudzeniu lub salonie, żeby odwiedzający mnie goście wiedzieli z kim mają do czynienia :)
A tak trochę poważniej. Oczywiście chciałoby się mieć dom z odpowiednim pomieszczeniem zwanym rowerownią. Chciałoby się mieć przestrzeń do trzymania rowerów w ilości N+1. Ale jak to mówią mędrcy tego świata – nie można mieć wszystkiego. Więc trzeba ogarniać życie na tyle na ile ma się możliwości.
U mnie stanęło na próbie organizacji rowerowej przestrzeni w dużym pokoju, czy jak to się mówi bardziej fancy – w salonie.

Do tej pory korzystałam z rozwiązania działającego na zasadzie rury rozporowej montowanej pomiędzy sufitem a podłogą. Na owej rurze znajdowały się dwa miejsca na powieszenie roweru.
Nie był to zły pomysł i działał, jednak stojak był dość tani, kupiony na popularnym portalu aukcyjnym i stabilność konstrukcji czasem budziła mój niepokój. Przez dobre kilka lat nic się nie stało i żaden rower nie ucierpiał, ale wiedziałam, że przy nadarzającej się okazji zakupię coś konkretniejszego.

W końcu nastąpiła owa okazja. Postanowiłam więc przeczesać internety. I jak grom z jasnego nieba spadł na mnie FEEDBACK. Jak to mówią najciemniej pod latarnią, bo FEEDBACKA kupić można w sklepie BIKE RS w Krakowie, z którym regularnie współpracuje tu w ramach bloga (Alarm rowerowy Knog Scout) oraz w ramach campów Women’s Adventure Camp.

Stojak otrzymałam od sklepu BIKE RS Kraków
który ma w swojej ofercie większość produktów marki Feedback.
Jeśli w związku z Nowym Rokiem też chcielibyście ogarnąć sobie temat przechowywania rowerów, to na wszystkie wieszaki Feedback na stronie macie zniżkę 10%
Hasło: MambaFeedback
Zniżka obowiązuje do końca stycznia.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache – montaż i instalacja

Stojak przychodzi do nas pięknie kompaktowo złożony. Kurier nie miał problemu w przetransportowaniu go pod drzwi. Gdy chwytam paczkę, czuję, że będzie konkretnie. Ale w końcu tego się spodziewałam. Taka firma i taka cena. To nie może być byle co.

Wszystko w środku jest ładnie zabezpieczone i zapakowane.
Rozłożenie elementów zajmuje chwilę. Jako osoba lubiąca instrukcje obsługi i składanie mebli z Ikeii trochę ubolewam, że tutaj dostaję jedną karteczkę formatu A6.

Faktycznie złożenie stojaka jest szybkie i intuicyjne. Najlepiej obejrzeć sobie film instruktażowy na YouTube. Choć pewnie i większość Was zrobiłaby to bez pomocy i wizualnego wsparcia.

Stojak na rowery Feedback jest konkretny, w miarę jego składania upewniam się, że był to dobry wybór. Stabilność konstrukcji budzi zaufanie. Podoba mi się też jego prostota. Nie ma tu zbędnego elementu.

Cała operacja, od otwarcia paczki do postawienia stojaka w miejscu docelowym, to góra pół godziny roboty.
Anodowane aluminium wygląda przyjemnie dla oka, na stojaku nie ma większych logotypów czy napisów. Jest prosto i minimalistycznie. Trzy nogi są stabilne i wzbudzają zaufanie. W pewnym momencie pomyślałam nawet, aby na próbę zawisnąć na stojaku trzymając się go rękoma. Wszak producent deklaruje, że wieszak w konfiguracji na cztery rowery wytrzymuje łącznie 73 kg. W odpowiednim momencie uświadomiłam sobie, że mój ciężar byłby tylko na jednym mocowaniu roweru i to już nie byłoby ani bezpieczne ani sensowne. Nie mniej mamy tu do czynienia z kawałkiem solidnego rowerowego stojaka.

Uchwyty, na których wieszany jest rower, mają możliwość regulacji wysokości.
Samo trzymanie i miejsce kontaktu z ramą jest ogumowane, więc w żaden sposób nie zagraża lakierowi czy ramie.

Budzi to zaufanie.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache – moja opinia

Pierwsze wrażenie jest ważne. Ale ostatecznej oceny można dokonać oczywiście dopiero po jakimś czasie użytkowania. Więc zapraszam Was tu za jakieś pół roku.
Na razie minęły dwa tygodnie jak stojak Feedback jest w moim salonie i na razie nie zmieniło się moje zdanie o nim.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache to stabilna konstrukcja, dobre staranne wykończenie i przemyślana funkcjonalność. Całkiem dobrze wygląda w domowej przestrzeni. Powiedziałabym nawet, że cieszy oko. Oczywiście pod warunkiem, że zawieszane na nim rowery są CZYSTE :)
Jak zwykle jest jedno ale i jak zwykle tyczy się ono ceny.
Wieszak tani nie jest, ale biorąc pod uwagę, że można ustawiać go w rozmaitych miejscach, to zaryzykowałabym, że to produkt kupowany na lata. Długie lata.
To czy będzie on najlepszym rozwiązaniem dla Was, to już musicie ocenić sami.

Cena Feedback Sports Velo Cache: 1 290,00 zł

Artykuł Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jak ubrać się na rower zimą – TO ZALEŻY :)

Aktualizacja wpisu. To dla tych, którzy wolą posłuchać i pooglądać.
Moje konkretne przykłady, co zakładam i kiedy, w jakich warunkach.
Podziel się swoimi patentami w komentarzach.

Na co zwracać uwagę jeżdżąc w zimie?

To, jak ubrać się na rower zimą, jest oczywiście zależne od miliona czynników. Ja proponuję w pierwszej kolejności odpowiedzieć sobie na nastepujące pytania:

Jaka jest temperatura?
Inaczej ubierzemy się przy +5 a inaczej przy -5. O -15 nie wspominam, bo sama aż takim hardcorem nie jestem i przy -15 chowam się pod kołdrę. Oczywiście im niższa temperatura tym wprost proporcjonalnie więcej ciuchów na sobie. Im niższa temperatura tym trudniej ubrać sie tak, by na podjeździe nie było za gorąco a na zjeździe za zimno.

Jaka jest wilgotność i czy stwierdzamy obecność opadów atmosferycznych oraz wiatru?
W przypadku deszczu i mokrego śniegu konieczne jest zastosowanie wszystkich możliwych sposobów ochrony przed wodą. Mokre ciuchy to zimne ciuchy, zimne i mokre ciuchy to szybkie wychłodzenie i ryzyko wylądowania na L4. Wilgotność powietrza oraz wiatr też są istotne. Im większa wilgotność tym mocniejsze odczucie zimna. Im większy wiatr, tym szybciej się wychładzamy. Takie tam oczywiste oczywistości.

W jakim celu wychodzę na rower?
Czy ma to być zwykła wycieczka, trening, dojazd do pracy, czy jeszcze co innego. Na trening będziemy oczywiście ubierali się dość lekko, bo intensywność najprawdopodobniej sprawi, że szybko się rozgrzejemy. Na wycieczkę możemy ubrać się cieplej. Gdy zakładamy wolniejsze tempo oraz ewentualne postoje powinniśmy wziąć kilka rzeczy na zmianę do plecaka – zapasowe rękawiczki, drugi buff, czapka na głowę.

Jaki będzie charakter trasy
Na szosie mało pracujemy ciałem, prędkości są większe oraz cześciej bywa się na otwartych przestrzeniach narażonych na wiatr. Potrzebne zatem są cieplejsze ciuchy. W terenie, w lesie, jeżdżąc nazwijmy to MTB po płaskim, możemy ubrać się nieco lżej, bo większa praca ciałem uwalnia większe ilości ciepła. Las chroni także przed wiatrem. Najwieksza zabawa jest, gdy wybieramy się w tereny górskie, gdzie czekają nas długie podjazdy i zjazdy. Opracowanie własnej strategii na to by na podjeźdźie się nie zgrzać a na zjeździe nie wychłodzić zajmuje zazwyczaj kilka wyjazdów, na których nie raz odmrozimy sobie paluszki.

Jaka jest moja wytrzymałość na zimno?
To jak ubrać się na rower zima zależy od tego, czy jesteś zmarzluchem, czy lubisz zimno?
Masz zawsze chłodne ręce i kłopoty z krążeniem, czy wszędzie gdzie jesteś otwierasz okna, bo jest ci gorąco? Mam znajomych, którym zimą wystarczają zwykłe rowerowe rękawiczki. Ja muszę mieć grube, ocieplane, nieprzewiewne rękawice, podobne do narciarskich. Podobnie z butami. Są tacy, co im wystarczy ciepła skarpeta w letnim bucie, są tacy co do zimowych butów wciskają jeszcze chemiczne ogrzewacze.

Cztery podstawowe zasady, jak ubrać się na rower zimą

Z racji tego, że jest to romantyczny z nastawieniem na fun to większość wskazówek w tym artykule dotyczy oczywiście jazdy rekreacyjnej, w formie wycieczkowej. Trzy najważniejsze zasady takiej jazdy to:

Zatrzymaj wiatr
Kolarzu drogi zapamiętaj – wszelkiego rodzaju windstoppery to Twoi sprzymierzeńcy w walce z zimnem. Czapka, buff, kurtka, spodnie, rękawiczki, skarpetki. Najlepiej żeby wszystko było z materiału, który zabezpiecza Cię przed wiatrem. I nie mam tu na myśli tylko mega drogich ciuchów z super membranami. Przenikający kości zimny wiatr zatrzyma zwykła „ceratowa” kurtka, a w razie awarii przed przewianiem ochroni Cię nawet gazeta czy foliowy worek.

Ubiór na cebulkę
Cebula, jak ogry ma warstwy. Zimą musisz być jak ogr. Musisz mieć warstwy.
Kilka warstw i odpowiednie ich dobieranie znacząco poprawia komfort jazdy.
Zimą trzeba być trochę jak niemiecki turysta w Alpach, który w ogromnym plecaku ma zawsze kilka kompletów ciuchów na zmianę.
Przy okazji warto pamietać, że wychodząc z domu powinieneś czuć lekki chłód. Wtedy gdy organizm wejdzie na obroty będziesz czuł się komfortowo.

Luz
Do jazdy na rowerze jesienią i zimę musisz podchodzić na luzie.
To prawda, ale ta zasada dotyczy jednak czego innego. Generalnie chodzi o to, by nie było nam ciasno. Buty, skarpetki, rękawiczki, bielizna termoaktywna muszą być stosunkowo luźne. Ucisk może utrudniać krążenie krwi, a przez to bardzo szybko zaczną nam drętwieć kluczowe jeśli chodzi o odczucie zimna części ciała – dłonie i stopy.

Rzeczy na zmianę
Zimą kolarz górski musi przeprosić się z plecakiem. Jeśli jeździsz z nerką, porzuć nadzieje, że zimą cokolwiek się do niej zmieści. No chyba, że jesteś wyjątkowo odporny/a na chłód. Ja polecam w plecaku zawsze mieć drugie rękawiczki, buffa, czapkę, cienką kurtkę lub najlepiej kamizelkę, którą wykorzystasz na podjazdach. W wersji na bogato przyda się także lekka kurtka lub kamizelka puchowa.

Głowa i twarz

Moja babcia zawsze zwracała mi uwagę, żebym zakładała czapkę, bo większość ciepła ucieka nam przez głowę. Nie wiem, co na to amerykańscy naukowcy, ale ja jestem skłonna się z tym zgodzić. Głowa to jedna z ważniejszych części ciała, o które musimy zadbać na rowerze jesienią i zimą.

W zależności od wspomnianych wyżej w rozdziale „TO ZALEŻY” punktów na głowie powinna wylądować:
– nieprzewiewna opaska,
– windstopperowa czapka,
– kominiarka – ale ta utrudnia oddychaanie i wilgotnieje od środka,
– w trakcie dłuższych przerw można pokusić się o cywilną czapkę – na przykład taką jak moja – Czapka Enduro.

Jaki kask zakładać zimą? Ten sam który ubierasz latem.

Okulary czy gogle?

Zimą bardzo ważna jest też ochrona oczu. Warto zdecydować się na bardziej zabudowane okulary lub nawet gogle. Ja, przyzwyczajona do jazdy w goglach, nie wyobrażam sobie zimowej jazdy w górach bez nich. Dobrze dopasowane do kasku gogle znakomicie chronią także nasze zatoki przed przewianiem. Gogle Adidas, w których jeżdżę mają przydatny ficzer – podwójną szybkę, dzięki czemu nie mam żadnych problemów z ich parowaniem. Decydując się na zakup googli lub okularów na zimę warto zwrócić także uwagę na dostepne kolory szkieł. Ja zimą wybieram te przezroczyste, ale czasem na śniegu przydadzą się te przyciemniane.

Jak zadbać o skórę na mrozie?

Mogłoby się wydawać, że tytuł tego podrozdziału przypadkiem trafił tu z innego blogu. Ale nieeee. Nasza skóra jesienią i zimą także potrzebuje ochrony. Tłusty krem i pomadka na usta zapewnią komfort, za co twója skóra ci podziękuje.

Dłonie

Wybór rękawiczek to sprawa bardzo indywidualna. Ja zimą i jesienią mam ten problem, że na początku bardzo cieżko rozgrzać mi dłonie. Pierwsze pół godziny jazdy to zazwyczaj jakaś masakra. Potem, gdy się rozgrzeję na podjeździe, często jest mi tak ciepło, że ściągam rękawiczki i jadę bez nich. Dlatego bardzo często biorę ze sobą dwie pary rękawic i w miarę potrzeb je zamieniam. Druga para rękawiczek przyda się też na wypadek przemoczenia tej pierwszej.

W stosunku do rękawiczek bardzo ważna jest wspomniana wcześniej zasada, by nie były one za ciasne i nie ograniczały krążenia krwi. Wtedy bowiem nigdy nie rozgrzejemy naszych dłoni.

W moim przypadku, w zależności od poziomu odczuwalnego zimna, używam.

– Liv Hearty
– Craft (nie mam pojęcia jaki to model)
– Liv Norsa X Cold Weather
– Bontrager RXL water softshell

Czy rękawice narciarskie nadadzą się na rower? Najprawdopodobniej tak, ale mogą się trochę bardziej ślizgać na gripach niż te rowerowe a także być mniej ergonomiczne.

Chemiczne ogrzewacze na rowerze? Gdy same rękawiczki nie wystarczą można też zastosować chemiczne podgrzewacze dostępne we wszystkich sklepach turystycznych lub większości sportowych.

Stopy

Stopy i buty to temat rzeka. I znów muszę napisać, że nie ma jednego sposobu na to, by nogi nam nie marzły. Wszystko bowiem ZALEŻY.

Najlepiej oczywiście mieć specjalne rowerowe buty na jesień i zimę. Pisałam o tym tutaj – Poradnik o tym, jak wybrać jesienno-zimowe buty na rower.
A co gdy nie możemy sobie na to pozwolić?

Ochraniacze na buty + but z SPD
Jeśli jesienią i zimą jeździsz na szosie lub gravelu, to neoprenowe ochraniacze na buty będą świetny rozwiązaniem. Jeśli jednak w trakcie jazdy zdarza Ci się trochę przespacerować czy podprowadzić rower, to już tego typu ochraniacze zdecydowanie odradzam. Dlaczego? Po pierwsze, szybko je zniszczysz. Zrobią się dziury i potargają się w kontakcie z kamieniami. Po drugie na śniegu zaczną się zsuwać, zbierać śnieg i generalnie będą bardziej udręką niż ułatwieniem.

Na rynku dostępne są też tego typu ochraniacze do butów bez bloków. Niestety nie miałam możliwości ich wypróbowania. Jeśli macie jakieś doświadczenia napiszcie proszę w komentarzu.

Skarpetki nieprzemakalne
Moje odkrycie od dwóch sezonów. Najpierw znalazłam Dexshelle, teraz testuję nieprzemakalne skarpetki Bridgedale (test ukaże się wkrótce). Takie rozwiazanie dobrze sprawdza się nawet ze zwykłym letnim butem. Oczywiście but powinien być trochę luźniejszy, bo takie skarpetki zazwyczaj są grubsze. Wodoodporne skarpetki nie dość że są wodoodporne to do tego nieprzewiewne, więc nawet w letnim bucie mamy jako taki komfort. Na dodatek wiele modeli ma w składzie wełnę merino, co jeszcze bardziej poprawia odczucia. Nieprzemakalna skarpetka z butem pod platformy daje całkiem duży komfort. W przypadku butów z blokami trzeba pomysleć jeszcze o sposobie odizolowania stopy od bloku. Przez blok ucieka bowiem najwięcej ciepła, a zimny, często zamarznięty pedał SPD emituje bardzo dużo zimna.

Platformy + buty trekingowe

Chyba najlepszy sposób na zimę. Ciepło, wygodnie, można bez obaw spacerować z rowerem więcej niż jeździć. Do takiego buta można włożyć ciepłe skarpetki narciarskie lub w celu zwiększenia ochrony nieprzemakalne z punktu powyżej.
Jeśli w swojej turystycznej garderobie masz stuptuty, też można je wypróbować.

Patent „na czecha”

To w skrócie: cienka skarpetka, woreczek foliowy i druga, grubsza skarpeta. Mimo iż noga w tym poci się przeokrutnie to podobno działa znakomicie. Gdzieś kiedyś czytałam o tym, iż ten patent jest bardzo popularny wśród podróżników, ale robiąc research do artykułu nigdzie nie potrafiłam tego znaleźć.

Chemia?

W przypadku stóp ciekawą alternatywą wydają się być chemiczne ogrzewacze wkładane do butów. Niestety albo mam do nich pecha, albo nie potrafię prawidłowo używać, albo one zwyczajnie nie działają. Nie wiem. Zawsze gdy wkładam je do buta po chwili robią się zimne. Jest to najprawdopodobniej spowodowane brakiem dostępu powietrza, które konieczne jest by zachodziła reakcja dająca ciepło.

Jak ubrać się na rower zima – tułów, tyłek i nogi

Teraz musimy wrócić do fragmentu o warstwach. Jesienią i zimą najważniejsze jest ubieranie się na cebulkę i możliwość manipulacji między poszczególnymi elementami ubioru. Ważne jest, by materiały, z których zrobiona jest odzież, były w miarę oddychające i broń boże nie powinny być bawełniane.

Poniżej przegląd mojej jesienno-zimowej szafy. W zależności od warunków pogodowych i samopoczucia wybieram różne kombinacje tych ubrań. Im cześciej jeździ się w trudnych warunkach pogodowych, tym łatwiej dobrać odpowiednią garderobę.

Bielizna termoaktywna

Bielizna to pierwsza warstwa. Styka się bezpośrednio ze skórą i jest bardzo ważna dla dobrego samopoczucia na rowerze. Może być lżejsza i cieńsza lub grubsza i konkretniejsza. Bielizna musi oddychać, nie może być zbyt opinająca. Dzięki niej nasza skóra pozostanie sucha, a co za tym idzie organizm łatwiej utrzyma odpowiednią temperaturę a my nie wyziębimy się podczas postoju.
W mojej szafie mam bieliznę kupowaną w Lidlu, dwa komplety Bruebeck i X-bionic. Wszyskich ich używam regularnie, z każdej jestem bardzo zadowolona.

W wielu przypadkach bielizna termoaktywna zrobiona jest z dodatkiem wełny Merino. To fajna sprawa, bo dzięki Merino bielizna nie śmierdzi, a gdy jest mokra to i tak grzeje. Kupując taką bieliznę zastanów się jednak czy wełna Cię nie gryzie. Mogłoby to być bardzo upierdliwe podczas tripu.

Bielizna termoaktywna w przypadku kolarza to zazwyczaj tylko koszulka. Chyba raz zdażyło mi się założyć pod rowerowe spodnie getry termoaktywne. Było wtedy bardzo zimno – Pradziad

Koszulka rowerowa z długim rekawem

Gdy na zestaw koszulka termoaktywna+kurtka jest za zimno, dorzucam do tego zwykły rowerowy jersey. Pełni on wtedy rolę dodatkowego ogrzewacza.
Podobną funkcję może zapewniać też rowerowa bluza, ale ja ich raczej nie używam.

Kamizelka windstopperowa

W połączeniu z bielizna termiczną najlepsza na zimowe podjazdy. Chroni tułów przed wiatrem i jednocześnie dzięki braku rękawów ułatwia wentylację. Często tego typu kamizelki z przodu mają nieprzewiewny materiał, a z tyłu zwykłą siateczkę. Taka kamizelka to bardzo dobra inwestycja. Przydaje się w ciagu całego kolarskiego roku, w zależności od tego co mamy pod spodem.

Cienka kurtka wiatrówka

Gdy nie pada rzęsisty deszcz i temperatury oscylują w okolicach 5-10 stopni taka cienka kurtka mieszcząca się w małej kieszonce koszulki lub plecaka sprawdza się znakomicie. Do tego zazwyczaj zakładam bieliznę termoaktywną pod spód i komfort jazdy utrzymuje się na wysokim poziomie. Czasem tego typu kurtkę zakładam zimą na podjazdy, gdy temperatura jest poniżej zera i jest już za zimno na kamizelkę.

Grubsza kurtka z membraną lub softshell

Opinie na temat tego typu kurtek są podzielone. Czy warto wydawać kosmiczne pieniądze, na rzeczy które, jak deklarują producenci, oddychają i są super ekstra funkcjonalne, a gdy je zakładasz to średnio jesteś o tym przekonany?
Jeśli dużo jeździsz jesienią i zimą to chyba tak. Jeśli nie jesteś na rowerze każdego weekendu, to zdecydowanie lepiej pokombinować z wcześniej opisanymi przeze mnie elementami garderoby.

Jedno jest pewne, są sytuacje, kiedy cienka wiatrówka nie wystarczy. Wtedy warto mieć konkretniejszą kurtkę. Do tej pory w zestawie miałam nieprzemakalną Endurę Singletrack, aktualnie korzystam z czegoś pośredniego – Liv Delphin

Kurtka Puchowa
Zabieram ją na bikepackingowe wyjazdy, gdy wiem, że będzie dużo postojów, albo noc pod chmurką. W Rudawach puchówka była w ciągłym użyciu – Bikepackingowe przedwiośnie.

Spodenki z pieluchą

Nie wiem dlaczego, ale z dołem mam zawsze większy problem niż z górą i bardzo często nie potrafię się zdecydować, co na siebie włożyć. Ale może to kwestia ciągłego problemu, który opanował przecież wszystkie kobiece garderoby. Milion ciuchów, a dalej nie ma się w co ubrać :)

Jesienią i zimą wykorzystuję więc różne kombinację.
Pierwsza warstwa to w zależności od temperatury i pogody:
– krótkie spodenki z pieluchą,
– długie spodenki z pieluchą,
– długie zimowe, windstopperowe spodenki z pieluchą

Szorty

Na górę lecą zaś, także w zależności od pogody:
– krótkie szorty
– krótkie szorty nieprzemakalne na tyłku lub zaimpregnowane Nikwaxem,
– długie spodnie (tak na prawdę tych nie posiadam i jestem na etapie zakupu ;))

Ochraniacze

Czy zimą jeździmy w ochraniaczach? Jestem już tak do nich przyzwyczajona, że w górach mam je na kolanach zawsze. Oprócz tego, że chronią w przypadku gleby, to jeszcze stanowia dodatkową izolację przed zimnem.

Podsumowanie

Ufffffffff….. Czy wyczerpałam temat rowerowych apareli do końca? Chyba nie. O tym, jak ubrać się na rower zimą można by napisać książkowe kompendium. Mam jednak nadzieję, że chociaż jakaś jedna rada okaże się dla każdego z czytających pomocna.

Pamiętajcie, nie warto rezygnować z jazdy na rowerze z powodu pogody. Dla zachowania zdrowia psychicznego dobrze jest choć w weekend wyjść na świeże powietrze.
Im częściej będziecie to robić, tym łatwiej będzie się Wam ubrać i odpowiednio dopasować odzież.

A jeśli chłód i deszcz Was nie przekonuje, to zawsze możecie zainwestować w trenażer i wsiąść na Zwifta. Tam nawet ulewy nie straszne.

Artykuł Jak ubrać się na rower zimą pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Na początek podstawy i wytłumaczenie tych dwóch systemów.

Dętka

Najprostsze rozwiązanie z możliwych.
Masz koło, a koło ma obręcz. Na obręcz założona jest opona a w oponie jest dętka.
Pompujesz dętkę i możesz jeździć na rowerze.

Tubeless

System bezdętkowy jest nieco bardziej skomplikowany.
Masz koło, a koło ma obręcz. Na obręcz założona jest opona, ale w niej nie ma dętki. Musi być za to coś, co uszczelni cały system zatrzymując powietrze, by móc jeździć na napompowanej oponie.
Tym czymś jest mleko. Mleko to uszczelniacz. Dlaczego mleko? Bo zazwyczaj płyny uszczelniające są białe i mówi się o „mleku do opon”. Żeby mleko mogło zadziałać dodatkowo na obręcz trzeba założyć specjalną taśmę, która sprawi, że uszczelniacz nie ucieknie nam przez otwory, gdzie są nyple.

Co lepsze? Mleko czy dętka?

Oczywiście, to co wybierzemy jest zależne od kilku aspektów i nic na świecie nie jest tylko czarne ani tylko białe. Mamy znakomicie wiele odcieni szarości, co zreszta widać dziś na dworze (pisze to w grudniu, który w zasadzie jest szarym listopadem po całości).

Zarówno dętka jak i system na mleku ma kilka zalet i wad, o których poniżej.
Zarówno tubeless jak i dętka mogą sprawić, ze wpadniemy w tarapaty i z rowerowej przejażdżki będziemy wracać pieszo. Jak to mówią, gdzie się nie obrócisz, z tyłu zawsze d..a :)

Jeśli zastanawiamy się, czy wybrać jazdę na dętkach czy na mleku warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Bo nie ma idealnego rozwiązania. Jest takie rozwiązanie, które będzie pasować najlepiej Tobie. Albo nie będzie pasować :)

Zadaj sobie cztery pytania

• ile czasu spędzasz na rowerze, jak często jeździsz?
• na jakim rowerze jeździsz i jaki maszw nim osprzęt – szosa, gravel, cross, mtb, enduro
• w jakim terenie jeździsz – asfalty, drogi, park, las, góry, trudny teren
• jak jeździsz – czy liczy się dla ciebie efektywność, czy ważny dla nas jest brak defektów, 

Po rozwiniecie tego tematu i odpowiedzi na te cztery pytanie zapraszam do filmu.
Tam dokładnie opisuję w jakich sytuacjach w stronę którego systemu będziemy się skłaniać.

Detka czy tubeless – film

Plusy i minusy jazdy na dętce oraz tubeless

Tak jak pisałam na początku, nie ma rozwiązania idealnego. Każdy z tych systemów ma plusy i minusy.
Dokładnie mówię o tym także na filmie, zachęcam do jego obejrzenia, tu wrzucam tylko wypunktowanie.

Plusy jazdy na dętce:

• łatwość, prostota montażu i obsługi
• czystość, nie ma ryzyka pobrudzenia się mlekiem
• cena

Minusy jazdy na dętce:

• większe prawdopodobieństwo złapania gumy
• minimalnie większa waga 
• gorsza praca opony, większe opory toczenia
• konieczność jazdy na wyższym ciśnieniu, a co za tym idzie – gorsza przyczepność

Plusy jazdy na mleku

• niższe ciśnienie – lepsza przyczepność w terenie
• mniejsze opory toczenia
• brak dętki sprawia, że opona lepiej pracuje i też poprawia się właściwości trakcyjne
• mniejsza awaryjność – zapominamy o łapaniu gum

Minusy jazdy na mleku

• konieczność kontroli – co 3 miesiące
• bardziej skomplikowany montaż
• gdy mleko nie załata dziury, może trzeba będzie włożyć dętkę,
• trzeba nauczyć się korzystania z samurajów, kiełbasek, kołków… wiesz o co chodzi?
• niektóre mleka brudzą i trzeba na to uważać
• cena
• jazda w niskich temperaturach – są specjalne mleka, które sobie radzą, ale nie wszystkie
• czasem opony się rozszczelniają, bo opona nie do końca zgrywa się z obręczą, 
• trzeba sprawdzać częściej ciśnienie, ponieważ powoli schodzi

Jak zrobić tubless czyli system bezdętkowy

Dawno, dawno temu pisałam już o tym na blogu :) Kto pamięta te czasy?
Tego już nie odzobaczycie :)
Jak zrobić system bezdętkowy?

Podsumowanie

I jak tam? Co wybieracie?
Które z rozwiązań wybieracie? Które pasuje Wam najlepiej?
Ja od 15 lat jestem Team Tubeless i chyba zostanę już do końca :)
Mam nadzieję, że artykuł i film choć trochę się przydał.

Obrazek tytułowy generowany przez AI.

Artykuł Dętka czy tubeless – co wybrać? Wszystko o co wstydziliście się zapytać pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Wpis powstał we współpracy z LESOVIK.EU.
Swoją wiedzą na temat hamaków dzieli się z nami założyciel marki Rafał.
Jeżeli spodoba Wam się hamakowanie, to łapcie 10% zniżki na lesovikowe bambetle.
Wpisując hasło: mamba10 dostajecie zniżkę o tutaj – https://lesovik.eu/sklep/
Nie czerpię z tej sprzedaży żadnych korzyści.

Dlaczego hamaki (nie tylko) LESOVIK są fajne?

Biwakowanie w hamaku ma sporo zalet i przyciąga coraz więcej osób. Dlaczego to fajny sposób na nocowanie na łonie przyrody?

Bliskość natury – Hamak pozwala na bezpośredni kontakt z naturą. Zasypiasz z niebem pełnym gwiazd nad głową a budzisz się otulona dźwiękami lasu. To zupełnie inna jakość spanka niż w namiocie, gdzie przestrzeń jest ograniczona.

Łatwość zawieszenia – Jeśli masz w pobliżu drzewa, zawieszenie hamaka to zaledwie kilka minut. Wystarczy hamak, para taśm, karabinków i już możesz się zrelaksować. Nie potrzebujesz równego terenu ani wolnej przestrzeni, jak przy namiocie – hamak łatwo rozwiesisz nawet nad nierównym gruntem.

Komfort spania – Spanie w hamaku jest dla wielu osób bardzo wygodne, bo ciało leży w bardziej naturalnej pozycji niż na twardej ziemi. Dobrze rozwieszony hamak zapewnia równomierne podparcie, co zapobiega uciskowi na plecy i biodra. Więcej mówi o tym Rafał w filmie poniżej.

Minimalistyczny styl biwakowania – Hamakowanie to kwintesencja „leave no trace” (czyli biwakowanie bez pozostawiania śladów), bo minimalizuje ingerencję w środowisko.

Więcej zabawy – Hamakowanie to coś więcej niż tylko nocleg, bo sam hamak daje frajdę – możesz się w nim pobujać, poczytać, wypić kawę. Dla wielu osób to po prostu fajny sposób na relaks, nawet poza noclegiem.

Z czego składa się zestaw do hamakowania?

Jeśli masz ochotę na spędzenie kilku chwil na łonie natury, chcesz poczytać książkę, beztrosko się pobujać czy popatrzeć w niebo do hamakowania wystarczy Ci sam hamak (w skład którego wchodzi duża płachta materiału i system zawieszenia).
Jeśli jest lato i wokół oprócz ciebie na łono natury wybrały się też komary i pszczółki, to warto pomyśleć aby do hamaka dorzucić moskitierę.

Jeśli planujesz biwak i spędzenie w hamaku nocy, na pewno trzeba do tego zestawu dorzucić jeszcze podpinkę – czyli ocieplenie zawieszane od dołu hamaka, które zapewni ci komfort w niższej temperaturze. Czasem w zastępstwie podpinki wykorzystuje się turystyczną matę np Thermarest ale jest ona mniej wygodna w użytkowaniu. Potrafi wysuwać się spod osoby leżącej.

Nie można zapomnieć też o tarpie, czyli daszku, który ochroni Cię przed deszczem, wiatrem czy też oczami innych zwolenników łona natury.

Ekstra dodatkiem do hamaka będzie mały hamaczek na sprzęt i różne przydasie zawieszany pod spodem hamaka.

Jaki hamak wybrać?

Decydując się na zakup hamaka warto wziąć pod uwagę nastepujące aspekty

• waga – wiadomo, im niższa, tym lepiej (wagi modeli dostępnych na rynku oscylują się w zakresie 175-300g)
• objętość – wiadomo, im mniej zajmuje miejsca, tym lepiej :)
• system zawieszenia – powinien być funkcjonalny, wygodny i szybki, musi dawać możliwość regulacji,
• wielkość – za mały hamak, uszyty z małego kawałka materiału będzie lekki ale nie będzie wygodny. Minimalna długość hamaka, który będzie wygodny, to 300 cm dla osób niskich. Optymalnie będzie 330 cm. Dla osoby o wzroście powyżej 175 cm 330 cm długości hamaka to konieczność.
• rodzaj materiału – leki, nienaciągliwy, wytrzymały,
• prostota użytkowania – łatwość rozwieszania

Gdzie i jak zawiesić hamak?

Aby zawiesić hamak potrzebujesz przyjemnego miejsca z drzewami. Najlepiej by poszycie leśne było niskie, pod drzewami nie rosły żadne krzaki czy wysoka trawa.
Wtedy wybierasz dwa drzewa, które będą w odległości 6-8 kroków od siebie (4-6 metrów).
Drzewa nie mogą być martwe, wyschnięte. Powinny być odpowiedniej grubości (o tym więcej mówi Rafał w filmie). Warto też podnieść głowę do góry i sprawdzić, czy nad nami nie ma żadnych luźnych gałęzi, które mogłyby spaść nam na głowę.

Oczywiście hamak możemy zawiesić też w miejscach mniej standardowych – na balkonie, pod wiatami, między samochodami (za elementy bagażnika), pomiędzy wszelkimi stabilnymi elementami, które nie będą niebezpieczne (ostre, niestabilne).

Taśmy mocujące hamak do drzewa zawieszamy mniej więcej na wysokości wzroku lub nieco wyżej. Im bardziej od siebie oddalone drzewa tym mocowanie będzie musiało być wyżej.
Wieszamy hamak najbardziej jak się uda symetrycznie. Odległość od jednego i drugiego drzewa powinna być podobna. Jeśli nie jesteśmy w stanę zawiesić hamaka symetrycznie, to krótsza taśma (lokująca hamak z tej strony nieco wyżej) powinna być w nogach a dłuższa po stronie głowy. Dziwne co? A jednak fizyka ma tu bardzo duże znaczenie.

Hamak czy namiot?

Hamak często stawiany jest w opozycji do namiotu. W licznych dyskusjach wskazywane są zalety jednego sposobu nocowania w przeciwieństwie do wad drugiego. Ja nie do końca rozumiem potrzebę wskazywania, co jest lepsze. Lubię i hamaki i namioty. Wybieram daną opcję w zależności od tego, na co mam ochotę i tego gdzie jadę, w jakim celu jadę i jakie możliwości daje teren, w którym będę przebywała.

Plusem hamaka jest to, że nie musisz szukać płaskiego terenu, jak w przypadku namiotu. Musisz natomiast znaleźć ładny lasek, lub chociaż dwa drzewa nadające się do powieszenia sprzętu. Dobrze też aby nie było tam większych krzaczorów a ładne czyste podłoże. Więc tu też mamy pewne ograniczenia.

Namiot oddziela cię bardziej od otoczenia, daje więcej możliwości trzymania rzeczy, łatwiejszego przebierania się itp. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że w przypadku złej pogody w pewnych aspektach spisze się lepiej. Ale czy na pewno? Sprawa dyskusyjna.

Zestaw hamakowy i lekkie namioty to podobna waga i podobna objętość bagażu, który musisz ze sobą zabrać. Remis.

Jeśli chcielibyście poznać więcej argumentów i rozważań na temat HAMAK vs NAMIOT to zapraszam do artykułu Rafała – Tarp, hamak, namiot – co do spania?

LESOVIK uczy MAMBĘ w hamaki – vlog YouTube

Ucząc się i poznając nowe rzeczy zawsze lubię czerpać wiedzę od bardziej doświadczonych w temacie.
Rafała poznałam dokładnie cztery lat temu na wyścigu Pomorska 500, od tego czasu spotykamy się tu i ówdzie, czasem bierzemy udział w internetowych dyskusjach na grupie Bikepacking Bez Tajemnic na FB. Miałam okazję kilkukrotnie wypożyczać hamakowy sprzęt od Rafała, ale nigdy do końca się do niego nie przekonałam. W tym roku postanowiłam to zmienić i chyba złapałam bakcyla, którym teraz zarazę Was. Myślę, jestem pewna, że po obejrzeniu filmu przyjdzie wam ochota na powiszenie sobie w lesie.

Wpis powstał we współpracy z LESOVIK.EU.
Swoją wiedzą na temat hamaków dzieli się z nami założyciel marki Rafał.
Jeżeli spodoba Wam się hamakowanie, to łapcie 10% zniżki na lesovikowe bambetle.
Wpisując hasło: mamba10 dostajecie zniżkę o tutaj – https://lesovik.eu/sklep/
Nie czerpię z tej sprzedaży żadnych korzyści.

Artykuł Hamak i rowery czyli jesienny biwak z LESOVIK pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Czy 10 lat temu słyszał ktoś o bike sizingu? Na pewno nie.
W zasadzie i dziś funkcjonuje dość popularne przekonanie, że bikefitting i bikesizing to jakieś wydziwianie wymyślone tylko po to, by zarobić na nas całkiem niemały pieniądz.

Bike fitting mam już za sobą. O czym mogliście przeczytać już tutaj – Bike fitting – jak ustawić dobrą pozycję na rowerze
Tym razem postanowiłam zgłębić nieco temat bike sizingu i sama wyrobić sobie opinię na temat tej usługi i procesu.

Bike sizing wykonaliśmy dla Kamili, która poszukuje nowego roweru.
Badanie zostało wykonane w VeloLAB w Gdańsku
Samo badanie przeprowadzane było przez Agatę Sobotę.
Artykuł nie jest w żaden sposób sponsorowany.

Co to jest bike sizing? Czym bike sizing różni się od bike fittingu?

Bike sizing to odwrócenie procesu bike fittingu, a więc najpierw podczas pracy na symulatorze ustalamy jaki ten rower ma być, czyli geometria ramy oraz parametry komponentów. Po zakupie roweru spełniającego założenia przychodzimy na bikefitting gdzie odtwarzamy pozycję oraz doprecyzowujemy pozostałe elementy jak np. ustawienie bloków czy dobór siodełka.

Dla kogo przeznaczony jest bike sizing?

Bikesizing przeznaczony jest przede wszystkim dla tych osób, które chciałyby rozpocząć przygodę z nowym dla siebie typem roweru np. pierwszy rower z kierownica typu baranek lub chciałyby dokonać inwestycji w droższy rower ze zintegrowanym lub pół-zintegrowanym kokpitem.

Kiedy warto zrobić bike sizing?

Zawsze, a na pewno wtedy kiedy jesteśmy na granicy rozmiarów i nie wiemy który wybrać.

Bike Sizing – jak wygląda? Film

Czy nie wystarczy posiłkować się tabelkami producentów?

Tabele dają nam wskazówkę, ale oprócz wzrostu i długości nogi posiadamy też różne wzorce funkcjonalne. Nasze ciała posiadają różną elastyczność oraz różną preferencję ruchu, co może oznaczać, że dla 2 osób tego samego wzrostu możliwa jest różnica nawet 1 rozmiaru ramy wynikająca właśnie z preferencji i możliwości ruchu danego ciała.

Mity dotyczące doboru rozmiaru ramy

„Jeżeli jesteś na granicy rozmiaru to wybierz mniejszy rozmiar”. Niestety dla wielu osób to właśnie większy rozmiar będzie bardziej odpowiedni bo będzie istotnie wyższy od mniejszego rozmiaru, a tylko trochę dłuższy.

Jaką ramę wybrać, gdy jesteśmy na granicy rozmiarów?

W tej sytuacji proponowałabym bikesizing bo nie ma jednoznacznej i uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie. Każdy jest inny i posiada inną mobilność ciała oraz preferencje ruchu.

Ile trwa bike sizing? Jakie są etapy?

1,5-2 godz. Zaczynamy od wywiadu, potem robimy badanie fizjoterpaeutyczne. Następnie pracujemy na symulatorze gdzie wspólnie ustalamy oczekiwana pozycje na rowerze a następnie weryfikujemy ktore rowery z jaką konfiguracja komponentów dają nam możliwość odtworzenia pozycji. Wyznaczamy też zakresy reach i stack na postawie których klient może potem zweryfikować dowolny rower, który np. nie znalazł się w naszym zestawieniu podczas spotkania.

Jak się przygotować na bike sizing?

Zabrać ze sobą strój kolarski i buty, w których jeździmy. Warto się zastanowić czy są jakieś konkretne marki i modele rowerów, które nas interesują, bo możemy to od razu zweryfikować. Jeżeli nie, to my oczywiście przygotujemy propozycje najlepiej pasujących modeli.

Ile kosztuje bike sizing?

Ceny bardzo się różnią w zależności od miejsca oraz tego, czy bike sizing połączony jest z późniejszym bike fittingiem. Kwoty zaczynaja się od 299 zł i sięgają do 1000 zł.
W VeloLAB jest to koszt 990 zł

Artykuł Bike sizing – jak dobrać prawidłowy rozmiar roweru? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

To czy wybierzemy napęd jedno czy dwublatowy zależy od kilku ważnych czynników.

• Czym jest dla Ciebie gravel?
• Gdzie jeździsz? Gdzie mieszkasz?
• Jak jeździsz?
• Czy jeździsz w grupie czy solo?
• Czy trenujesz i patrzysz w cyferki?

W większości tych przypadków wszystko będzie się rozbijało o zakres przełożeń oraz stopniowanie.

Zakres i stopniowanie

Czym jest zakres? Zakres mówi nam o tym, jakie jest najsłabsze i najmocniejsze przełożenie w twoim rowerze. Mówi o tym, jak łatwo będzie się jechało pod górę a jak szybko z górki lub po płaskim.
Im większy zakres tym lepiej. Im większa rozpiętość biegów tym wygodniej.
O zakresie decyduje liczba zębów na skrajnych zębatkach zarówno z przodu jak i z tyłu napędu.

Jak obliczyć zakres napędu?

To proste! wystarczy wykorzystać poniższy wzór.

(liczba zębów największej tarczy mechanizmu korbowego: liczba zębów najmniejszej tarczy mechanizmu korbowego) x (liczba zębów największej tarczy kasety: liczba zębów najmniejszej tarczy kasety) x 100

Na przykładzie GRXa 2×12 (korba 48/31, kaseta 11/36)
(48:31)x(36:11)x100= 1,54×3.27×100%= 503%

Na przykładzie Sram Force w mojej Liv Devote (korba 43/30, kaseta 10/36)
(43:30)x(36:10)x100= 1,43×3,6×100= 514%

Do tej pory, gdy istniały tylko kasety 10 i 11 rzędowe większy zakres automatycznie kojarzył się z napędami z dwoma blatami z przodu. Po pojawieniu się kaset 12 a nawet 13 rzędowych sytuacja nieco się zmieniła, ponieważ bardzo często napęd z jednym blatem z przodu może oferować większy zakres niż napęd z dwoma blatami. Ale może po kolei.

Jeśli mówimy o napędach typowych, które są dedykowane gravelom, to w przypadku SRAMa nie ma zdziwienia. Dwa blaty oferują wyraźnie więcej.
Jednorzędowy Sram XPLR z kasetą 10/44 daje nam zakres 440%
Dwurzędowy Sram Force z kasetą 10/36 oraz korbą 43/30 daje nam zakres 514%

Z Shimano sytuacja trochę się zmieniła po wprowadzeniu nowego 12 rzędowego GRX.
Jednorzędowy GRX przy kasecie 10/51 daje nam zakres 510%.
Dwurzędowy GRX z kasetą 11/36 i korbą 48/31 pozwala uzyskać zakres 503%
Czyli mniej!!!
Czy słyszę tutaj hałas łamiących się teorii dotyczących przewagi dwóch blatów??? :)

Napęd MULLET

Sytuacja zmienia się jeszcze bardziej, jeśli zastosujemy pewien trik i złożymy sobie napęd kombinowany czyli tak zwanego MULETTa.
W takim przypadku możemy uzyskać zakres nawet 520%
Ma to miejsce w przypadku elektronicznego napędu Sram AXS gdzie kasetę i przerzutkę MTB o zakresie 10-52 z zestawimy z szosowymi klamkomantekami. Tak właśnie jest z moim napędem.

Stopniowanie mówi nam o tym jak duże są skoki pomiędzy ilościami zębów na kolejnych koronkach kasety. Jak duże są różnicę pomiędzy nimi. Ma to bezpośredni wpływ na kadencję, z którą jedziemy i komfort zarówno na podjazdach oraz na zjazdach.
Jeśli kaseta jest ciasno zestopniowana, to zmieniając biegi nie będziecie odczuwali gwałtownych skoków. Zmiana odbywać będzie się płynnie. Jeśli kaseta jest ma duże różnicę w zębach to zmiana biegów może być bardziej odczuwalna i może zdążyć się tak, że podjeżdżając pod górę na jednej zębatce będzie wam za lekko a na kolejnej z trudno i będziecie czuć, że przydałoby się coś pomiędzy.

Stopniowanie kasety w napędzie GRX 1×12: 10-12-14-16-18-21-24-28-33-39-45-51

Stopniowanie kasety w napędzie Sram XPLR 1×12: 10-11-13-15-17-19-21-24-28-32-38-44

Stopniowanie kasety w napędzie GRX 2×12 korba 48/31: 11-12-13-14-15-17-19-21-24-28-32-36

Stopniowanie kasety Sram Force 2×12 korba 43/30: 10-11-12-13-14-15-17-19-21-24-28-33

Stopniowanie kasety Sram Eagle system Mullet: 10-12-14-16-18-21-24-28-32-36-42-50

Napęd do gravela – film

Jeśli wolisz słuchać i oglądać, zapraszam do filmu, który nagrałam na ten temat.

To jaki napęd do gravela najlepszy?

Nie ma najlepszego. Istnieje jedynie taki, który sprawdzi się najlepiej Tobie.
A jak wiadomo, każdy z nas ma inne wymagania i może potrzebować czegoś innego.
Dlatego warto zastanowić się nad kilkoma aspektami. I odpowiedzieć sobie na kilka pytań.

Czym jest dla Ciebie gravel? Jaki jest twój styl jazdy?

Nie ma jednej definicji gravela. Dla jednych gravel to taka szosa, która pozwala wskoczyć do lasu i na terenowe ścieżki, jednak nie wjeżdżająca w nie za daleko. Dla innych gravel to allrounder, którym możesz pojechać wszędzie – po mieście, po lesie, po szosie, po parku. Dla jeszcze innych gravel będzie maszyną wyścigową do łojenia długich tras, a dla jeszcze innych rowerem przygodowym do jazdy nawet w trudniejszym terenie.

Od tego, czym jest dla Ciebie gravel, zależy, jaki napęd powinienes wybrać i czy wbierzesz większy zakres czy lepsze stopniowanie.
Dokonując wyboru musisz odpowiedzieć sobie na pytanie – na czym najbardziej ci zależy w twojej jeździe.

Gdzie jeździsz? Gdzie mieszkasz?

Jeśli rejony, po których jeździsz to głównie tak zwana płaskopolska, mało pagórków i podjazdów, to nie potrzebujecie dużego zakresu kasety, ponieważ ani nie pokonujecie dużych stromych podjazdów ani nie rozpędzacie się do ogromnych prędkości, by potrzebować super twarde biegi.
Jeśli mieszkasz w górach lub często tam jeździsz, będziesz skłaniać się ku kasecie z większym zakresem, by móc pokonywać podjazdy komfortowo a na zjazdach móc dokręcać, by jeszcze szybciej jechać.

Jeździsz w grupie czy solo?

Napęd jedynkowy gorzej sprawdza się w trakcie jazd grupowych, kiedy musisz dostosować kadencję i tempo jazdy do innych. Większe przeskoki między zębatkami powodują, że ciężej jest się dostosować do grupy i utrzymywać odpowiednią dla siebie kadencję.  Czasem może zdarzyć się, że zakres biegów w 1x Ci nie wystarczy i jadąc bardzo szybko z wysoka kadencją nie będziesz nadążał za grupą.
Gdy jeździsz sam lub w grupie nie nastawionej na wyścigi i treningi, nie ma problemu z dopasowaniem się do innych, większe przeskoki nie są tak odczuwalne. Jedziesz swoje, swoim tempem.

Czy trenujesz i patrzysz w cyferki?

Jeśli trenujesz i skupiasz się na generowanej mocy, kadencji i treningowych parametrach, to na pewno napęd z dwoma blatami z przodu da Ci większą możliwość kontroli nad treningiem. Dużo łatwiej będzie uzyskać zadaną kadencje przy planowanej mocy.
Podobnie w trakcie ścigania się – lepsze stopniowanie będzie dla ciebie dużo wygodniejsze i zapewni optymalne pedałowanie.

Wady i zalety napędów 1x oraz 2x

W napędach jednorzędowych plusem jest:

• mniej elementów możliwych do zepsucia – nie ma przedniej przerzutki, nie ma możliwości jej uszkodzenia czy zacięcia się, lub problemów z regulacją
• lżejsza masa
• ładniej wygląda – minimalizm i prostota
• prostota działania – nie musisz kombinować, kiedy zmienić bieg z przodu z dużej na mała zębatkę i odwrotnie, operujesz tylko tyłem zmieniając biegi albo na trudniejsze albo na łatwiejsze. Zero większej filozofii.
• lepiej działają w błotnych i trudnych pogodowo warunkach
• łatwość czyszczenia – napęd jednoblatowy szybciej i przyjemniej się czyści. A wiadomo, na czysty rower wsiada się z przyjemnością. Zaś czysty napęd to najwyższa precyzja działania i mniejsze ryzyko uszkodzenia.

W napędach dwurzędowych plusem jest:

• gęste stopniowanie – mniejsze przeskoki pomiędzy kolejnymi biegami
• czasem większy zakres biegów skrajnych
• możliwość bardziej precyzyjnego doboru kadencji i mocy
• mniejsze zużycie zębatek (jest ich więcej, więc żywotność jest dłuższa)

Do minusów napędów jednorzędowych należą:

• większe skoki pomiędzy biegami
• trudność z dopasowaniem dobrej kadencji

Minusy napędów dwurzędowych:

• gorzej działa w trudnych warunkach, piasku, błocie
• więcej sposobności do zepsucia czegoś – więcej elementów
• problem z przekoszeniami
• konieczność korygowania tyłu w trakcie zmiany biegu z przodu
• ograniczenie szerokości opon przez przednią przerzutkę
• większe skomplikowanie – gorszy wygląd, 

Artykuł Jaki napęd do gravela? Jedna czy dwie tarcze? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.