We Włoszech też mi się podobało bardzo, że jadąc po asfalcie na rowerze żaden samochód nie mija Cię na milimetry i jest pełny relaks. Na polskich drogach jestem bardziej zestresowany niż na najtrudniejszych trasach DH ;)

Prawda, tutaj jest zupełnie inny świat. Ten domek, zostawianie rowerów przed knajpą, sklepem etc. Nie musisz się spinać, że ktoś ci zwinie sprzęt na który wydałeś ostatnie pieniądze. Ludzie na szlakach się do ciebie uśmiechają, nie marudzą – znów te rowery. W gondolach pomagają ci z rowerem, nie musisz się bać że się zaklinujesz z bikiem. I można by tak pisać i pisać.
Ech mam nadzieję, że nasze dzieci już takie trochę będą. Trzeba tylko żeby w Polszy było więcej słońca i pieniędzy.