Na początek nocleg w schronisku jest bardzo dobrym pomysłem. Wybierasz schronisko i potem siadasz nad mapą wymyślasz sobie trasę.
Przygoda :)

Podróżowanie tylko z karta kredytową w Polsce to nie problem, bo w naszych górkach, co chwile są jakieś miasteczka i wsie. Ale to zupełnie co innego, gdy wybierzesz się dalej, w bardziej dzikie miejsca. Tam już bez szpeju nie dasz rady. Kwestia wyborów na danej wyprawie.
Mi karta kredytowa widzi się w Hiszpani, czy Włoszech na szosie. Ale mtb ma inne prawa.

Dzięki za odpowiedź :) miło :) Fajnie że doceniasz i czujesz góry, dostrzegasz ich głębię. Rower i góry to chyba najlepsze co może spotkać człowieka w życiu… Jeszcze co do pakowania, to ja z każdym sezonem zabieram mniej. Zaczęło się od kilkudniowych wyjazdów kajakowych i spania na ziemi w śpiworze bez namiotu – budzisz się w nocy, nad głową masz najpiekniejszą panoramę w postaci Drogi Mlecznej… Ostatnio też coraz częściej jeżdżę nocą po Beskidach, śpiąc parę h w różnych wiatach. Coraz częściej zastanawiam się nad kolejnym krokiem – brać tylko pieniądze i kartę kredytową oraz tyle niezbędnych drobiazgów, ile dosłownie zmieści się w kieszeni i w bidonie na rzeczy (multitool, scyzoryk, zapalniczka, sznurek i taśma, mikro apteczka, pompka i dętka, trytytki). Tak robi wielu znanych podróżników objeżdżających świat. Opony na mleku, sprawdzony rower i osprzęt, ubranie zawiązane na ramie/kierownicy/na sobie, reszta problemów rozwiązywanych na bieżąco. Noclegi – u ludzi w stodołach. Tak zresztą nocowaliśmy kiedyś podczas kilkudniowej trasy dookoła Tatr. Efekt ? Poznajesz wspaniałych ludzi, przeżywasz przygody, ktore wspominasz przez lata. Czujesz wolność i nie przejmujesz się rozkładaniem i zwijaniem sprzętu.

Dobre podejście. Ja jednak mam trochę większe wymagania i ciepły śpiwór, matę, i te wszystkie pierdoły o których pisałeś, że są zbędne wole mieć :) Kwestia priorytetów :)

…to są detale, dla jednych istotne dla innych mniej…
Ale tak jak kogoś z plecakiem nie nazwiesz sakwiarzem a chłopaka na trekingu szosowcem (choć jeździ po szosie) tak jazdy z plecakiem nie nazwę bikepackingiem. Bo to lekkie naciąganie. Bikepacking to tylko forma pakowania a wyjazd (bez względu na sposób pakowania) to wypad, wyrypa, wyjazd, wycieczka, wyprawa.
Ostatnio na pewnym polskim forum pewna bardzo znana Pani wytknęła innym rowerzystom robiąc z tego niezłą aferę, że nazwali jakieś tam ścieżki „flow” choć ona jako spec wie, że flow wygląda inaczej. Przy okazji wytknęła też im, że to nie jest bikepacking (ponieważ wg niej „bikepacking” to „ultrapacking” w wersji race) choć byli spakowania „jakbógprzykazał”. Zabawne.

Czytałam i oglądałam ten twój wyjazd.
Super i zgadzam się z wszystkim co napisałeś :)

Wycieczka bardzo fajna też staram sie od czasu do czasu zrobić wypad z pobudką w lesie/górach. Czy jednak jest takie istotne czy nazywa się to bikepacking, sakwing, backpacking, bikehiking?
Obładowanie roweru nie jest takie oczywiste, np w weekend robiliśmy skrót:) z podejściem ze 30% i ciężki rower nie był ułatwieniem bo niektórzy woleli zarzucić go na plecy. Z mojego doświadczenia wynika że plecak do 7/8kg jest spokojnie do przeżycia przez kilka dni.
Kiedyś z takimi plecakami jechaliśmy na trasie Radom-Węgry-Radom bez sakw, bo miał być węgierski teren. Przez tydzień wyszło ok 900km, a ostatniego dnia 210km. I to już było po bandzie. Wtedy doczepki do ramy, kiery, pod siodło ulatwiłyby sprawę:) 2/3 dniowe tripy w góry aż t https://uploads.disquscdn.com/images/973daaa263e975773c43a502665c0d598139539c2df7d922516f095bbf11470c.jpg akie wymagające nie są.

No mnie do braku plecaka przekonywać nie trzeba :)

Zgodzę się, że na siłę szybko kupować szpej zanim się człowiek sam dowie czego chce i czego potrzebuje sensu nie ma. Drobnymi kroczkami (np zamiast uprzęży na kierę najpierw śpiwór zamocować dwoma trokami).
Uwierz Mambo, że na długą, wielodniową wyrypę w słońcu i 40C 35litrowy plecak a 8l dakine plus torby to jak kopać rowy w sieprniu VS wylegiwać na plaży – piszę z własnego i nie tylko własnego doświadczenia i bynajmniej nie tylko po gładkich szuterkach.
Kiedyś woziłem garba i nigdy więcej.

Miłego!