To buty do enduro, na ultra nie nadają się ani trochę. Za masywne, zbyt zabudowane.

A poleciłabyś te buty na dłuższe kręcenie?! Próbowałaś w nich przejechać jakieś ultra?!

:) no przecierz wiem, pamietam wypady jak by to było wczoraj a minęły lata

Marcin chodziło mi o to że obydwoje jesteśmy kolegami Sławomira Konrada :)

:D ostatecznie po wielu opiniach i zakupach odsyłanych z powrotem prze kuriera wybrałem czarne giro terradurro – buty wspaniałe druga seria juz nie pęka przy podeszwie but megawygodby i lekki z fajna podeszwą i rozmiarem 1/2 jaki mi pasuje.pozdrawiam

Swiat jest mały, szukałem opinii na temat tych butów, a tutaj Marcin

Dolomites teoretycznie nie są zimowe, lecz kupiłem je na zimę. Nie kieruję się nominalnym przeznaczeniem buta, powiem szczerze. Raczej interesuje mnie mechanika zestawu but+stopa do tego rozwiązania konstrukcyjne samego buta. Podeszwa jest sztywna zarówno w S i Dolomites. Oba mają pełny zakres ruchowy w kostce. Więc nadają się do Enduro, choć to SH-M200 miał rzekomo – zastępując najlepsze, moim zdaniem, DX – być przeznaczony do Enduro (dyscypliny oficjalnie nieistniejącej w czasach wspomnianych butów DX). Skoro jednak SH-M200 jest dedykowany do Enduro i Trailu, to dziwi, że Dolomites zapewnia lepszą ochronę przed kamieniami, wystarczającą termikę na długie jazdy i pewniejsze podparcie (vide: zmęczenie stopy przy zbyt luźnej podeszwie, co w Shimano zapewnia system Torbal [od „torsional balance”, jeśli mnie pamięć nie myli]). Z bardziej subiektywnych rzeczy: SH-M200 potrafią uciskać w miejscu szycia i trudno ustawić właściwe napięcie – mam o oczko większe niż rozmiar, w którym mi się stopa nie mieściła, a jednak zapięcie jest albo takie, że po kilku godzinach w siodle zaczynam się czuć jak po całym dniu na nartach, albo mi chce stopa wyskoczyć przez piętę, gdy biegnę pod górę. W każdym razie, ponieważ odchodzę od meritum, pozostając jednak przy butach, chciałbym podtrzymać argument mniejszej stabilizacji bocznej, bez względu na przeznaczenie (zgodziłbym się, gdyby chodziło o np. kros i jazdę od bramki do mety bez większego dreptania). ;]

Co do jakości wykonania, na moje pierwsze NW po przesiadce z Shimanowskich DXów strasznie narzekałem, a to głównie przez zużywającą się tekturę, „usztywniającą” tył buta, ale to, co się dzieje w nowszych butach, to jakaś masakra… Moim zdaniem, oczywiście. Wady produkcyjne to jednak jedna rzecz, a wady konstrukcyjne – to inna. Od wad produkcyjnych może Cię uwolnić gwarancja. Wady konstrukcyjne rzutują na cały czas użytkowania buta. I co do tych drugich, to wspomniane Dolomites sprawują się rewelacyjne. Jak mi podeszwa odpadnie, to na pewno się z Tobą tą informacją podzielę. Na razie moje dziesięcioletnie NW z niestabilny tyłem jeszcze żyją i demonstrują mojemu kuzynowi, jak to jest jeździć z nogami przypiętymi do roweru. ;]

Ciekawe spostrzeżenia.
Wydaje mi się, że porównywanie z NW nie ma sensu, bo to zupełnie inne przeznaczenie butów.
Ja niestety z tą firmą mam złe skojarzenia – dwukrotna reklamacja tego samego modelu butów z racji odklejającej się podeszwy :)
Jeśli chodzi o Shimano, to nie widzę dużej różnicy w kwestii stabilności, ale w nich nie jeździłam, więc to ocena wizualna tylko.