Zdecydowanie.

nie.
Twojej modlitwy nie pragniemy:).
Damy sobie radę bez niej, prawda Dorota?

Biedactwa, pomodlę się za Was.

Ech, my to mamy zawsze pod górkę :)

Dorota, miałam takie dwa tygodnie, że .. plan poszedł sobie precz.
Smutno mi trochę było.. ale myślałam: trudno, tak w życiu jest niestety.
I kiedy zrobiło się trochę lepiej i coś już zaczęłam robić, wczoraj tuż przed snem, myłam naczynia.
Wypadła mi szklana miska, roztrzaskała się o podłogę. Niby nic, ale kiedy spojrzałam na swoją stopę zobaczyłam morze krwi… (widocznie jakiś odłamek trafił w moją stopę) krew sikała jakby nie wiem co się działo, w jednym momencie cała podłoga we krwi, a ja sama w domu… Hm.. nie wiedziałam co robić.
Pierwsza myśl (kiedy wreszcie udało mi się zatamować tę krew) była taka: nie pójdę jutro na siłownię, nie pójdę pojutrze biegać…
Znow szlag trafia plan…

No tak to bywa w życiu i wpływu na to nie mamy. Jedna sekudna i po planie.
Na szczęście noga się rozruszała (bo rano bolała) i nie jest tak źle. Na siłowni byłam.
Zdrowiej!
Będzie co będzie. Najważniejsza radość z jazdy i tyle.