Jarmuż - starcie drugie i ostatnie

10 Responses

Magdalena Ewa pisze:

8 lipca 2015 o 15:12

Matko, już myślałam, że jestem jedyną osobą na świecie, która nie zakochała się w jarmużu! U mnie było kilka podejść. Niestety blender, a raczej mikser mam za słaby, aby jarmuż w smoothie miał akceptowalną formę (zemdliło mnie, po raz pierwszy w życiu z powodu warzyw, kiedy poczułam te kawałeczki liści w napoju-fuuuuu!). W trakcie dalszych eksperymentów okazało się, że po sparzeniu jest w porządku jako zamiennik sałaty do sałatek różnistych albo po naoliwieniu, przyprawieniu i upieczeniu są fantastyczne chipsy. Tylko…no właśnie, po przetworzeniu to chyba jednak szlag trafia, przynajmniej część tych wszystkich cudowności, które w nim siedzą :.

Odpowiedz
1. Dorota Juranek pisze:
  
  8 lipca 2015 o 18:09
  
  Czyli jesteśmy już dwie :) Trzeba inne zdrowe rzeczy jeść :)
  
  Odpowiedz
N.A.J. pisze:

3 września 2015 o 19:40

Jarmuż jest całkiem OK, jeśli tylko się go blanszuje. Wiadomo: można też smażyć, piec, gotować etc. Mimo wszystko, niezbędnym minimum, by wydobyć smak jarmużu, jest blanszowanie. Wtedy też mamy zachowaną większość cennych składników.

Odpowiedz
1. Dorota Juranek pisze:
  
  3 września 2015 o 19:43
  
  Może spróbuje tej zimy :)
  
  Odpowiedz
  1. N.A.J. pisze:
    
    3 września 2015 o 19:55
    
    Osobiście lubię też curry warzywne z jarmużem (i – domyślnie – z ryżem jaśminowym). Przepis jak na każde inne curry, ale do wszystkiego dodaję dużo jarmużu (tyle, by nie zdominować smaku, ale i nie za mało; na sam koniec; i duszę na parze, aż jarmuż zmięknie i zacznie zmniejszać objętość – warto wyłapać moment, w którym jest jeszcze jędrny, chyba że nie lubisz nic na ząb). Na biwaku w ubiegłym roku, jak sobie przygotowałem za dużą porcję (robiłem pierwszy raz i przestrzeliłem składniki – wyszło mi osiem pełnych „talerzy” ;]), to każda poczęstowana przeze mnie osoba była zaskoczona tym warzywem i wszystkie usłyszane przeze mnie oceny były pozytywne, z mocnym akcentem pochwalnym w stronę jarmużu właśnie.
    
    Odpowiedz
    1. Dorota Juranek pisze:
      
      3 września 2015 o 19:57
      
      Musisz mnie kiedyś zaprosić :)
      
      Odpowiedz
      1. N.A.J. pisze:
        
        3 września 2015 o 20:06
        
        He he he :]
        Łatwo napisać! :]
        A tak poważnie, to aktualnie współżyję ze strasznym zazdrośnikiem, więc jeśli chcesz kiedyś wbić na moje gotowanie, to tylko ze swoim partnerem i pewnie trzeba by się najpierw dobrze poznać… na jakimś zlocie…? Enduro…? ;]
        Chociaż… Jak tak się zastanowię, to mógłbym też próbować Cię zeswatać z moim przyjacielem, który chyba szuka drugiej połówki, aktywnie uprawiającej jakiś sport (bez szczególnych wymagań odnośnie sportu, byle by był na rowerze, szybki i po górach) ;P
      2. Dorota Juranek pisze:
        
        3 września 2015 o 20:09
        
        Ja nie szukam. Mam i nie narzekam.
        
        Czemu jak facetowi napiszesz że musi ci coś ugotować to od razu traktuje to jako jakaś propozycje? :)
      3. N.A.J. pisze:
        
        3 września 2015 o 20:11
        
        Nie odebrałem tego w taki sposób. Mimo wszystko: zazdrośnik pozostaje zazdrośnikiem bez względu na okoliczności. ;]
        Jak będzie okazja, to można się przepisami powymieniać. A jak będą spełnione bardziej szczególne okoliczności: mogę coś ugotować. :]
      4. Dorota Juranek pisze:
        
        3 września 2015 o 20:13
        
        No to trzymam za słowo :)

Jarmuż – starcie drugie i ostatnie

Chcesz więcej takich materiałów?

Dorota Juranek

komentarze

10 Responses

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

przeczytaj też to

Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik

Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady

Jak wyprać śpiwór puchowy? Kompletny poradnik.

Jezioro Garda dookoła rowerem objechane