Namiot otrzymałam od polskiego dystrybutora marki MSR firmy Paker.pl która jest dystrybutorem MSR na Polskę i w ramach wsparcia kanału przekazuje mi czasem różne sprzęty pomagając w organizacji wypraw.

Ten artykuł to na razie tylko prezentacja namiotu. Po konkretniejsze opinie oraz wrażenia z użytkowania zapraszam za kilka miesięcy.

Jeśli namiot Wam się spodoba, to możecie zerknąć na stronę, bo mają tak całkiem sporo fajnych rzeczy i na hasło MAMBABIKE można zgarnąć rabat -20 procent.

Co wchodzi w skład zestawu

W skład zestawu MSR Hubba Hubba HD wchodzi:

• sypialnia
• tropik
• stelaż
• 8 śledzi Mini-Groundhog
• odblaskowe linki odciągowe
• torba na namiot
• pokrowiec na stelaż
• pokrowiec na śledzie

Namiot dostępny jest w wersji jedno-, dwu- i trzyosobowej.
Testowana wersja jest dwuosobowa.
Waga całkowita pakunku to 1,8 kg a wymiary 58 cm x 13 cm

Torba jest szeroko otwierana i rolowana na górze, tak by była wodoodporna.
Wyciąganie i wkładanie namiotu jest bardzo szybkie i sprawne.

Stelaż zrobiony jest z aluminiowych pałąków DAC, jest lekki i wytrzymały.
Długość tyczek stelaża włożonych do pokrowca to ok 50 cm a waga 447 g

Śledzie Mini-Groundhog – 15 cm i 9 g, razem z pokrowcem 84 g – lekkie i wytrzymałe, jednak warto uważać przy wbijaniu ich w twarde podłoże. Istnieje ryzyko wygięcia.

Sypialna uszyta jest z pełnego materiału z mała ilością siateczki. Podłoga ma wodoodporność na poziomie 6000 mm słupa wody. Podłoga sięga dość wysoko, co zdecydowanie przyda się w trakcie użytkowania namiotu w deszczu. Waga samej sypialni to 650 g.

Tropik wykonano z lekkiego, ale wytrzymałego nylonu ripstop 20D, barwionego już na etapie produkcji, co zwiększa trwałość koloru i ogranicza wpływ na środowisko. Oferuje wodoodporność na poziomie 3000 mm i jest wolny od szkodliwych związków PFAS. Waga samego tropiku to 510 gramów.

MSR Hubba Hubba HD – specyfikacja i pierwsze wrażenia film

Jakie są moje pierwsze wrażenia z użytkowania tego namiotu?

Kilka słów znajdziecie w filmie o zimowym biwaku – youtu.be/Bdn7g_a-xWY a poniżej już cały film poświęcony temu namiotowi.

Rozstawianie

Kto miał już do czynienia z namiotami MSR ten wie, że rozstawianie namiotu jest bardzo proste i intuicyjne.
Może to zrobić jedna osoba.
Namiot jest symetryczny, więc nie ma gdzie się pomylić.
Rozkładamy sypialnię, składamy stelaż, który wczepiamy w metalowe końcówki znajdujące się w rogach sypialni. Podczepiamy górę sypialni do stelaża haczykami i gotowe.

Oczywiście wiem, że od razu zapytacie – czy da się rozstawić najpierw tropik a potem sypialnię?
W modelu HD jeszcze nie próbowałam, ale udało mi się to w MSR Hubba Hubba Bikepack – tu znajdziecie jego recenzję – więc możliwe, że i w HD się uda.
Wiedzcie jednak, że będzie to z pewnością karkołomne :)
Nie mniej na pewno spróbuję i wrócę tutaj z wiadomością.

Przy okazji pierwszych wrażeń muszę się też do czegoś przyznać. Podczas rozkładania namiotu napotkałam na jedną trudność.
We wszystkich instrukcjach rozkładania namiotu MSR sugeruje, że poprzeczny pałąk stelaża powinien być pod belką główną. Jednak przy takim ustawieniu miałam problem z napięciem tropiku namiotu.
Postanowiłam więc spróbować odwrotnie – belka poprzeczna na górze. W tym ustawieniu tropik układał się lepiej.
Czy to kwestia mojej nieumiejętności czy charakter testowanego modelu czy konkretnej sztuki, która była wersją samplową? Nie wiem, ale będę to sprawdzała i też wrócę z rozwiązanem tej zagadki.

Sypialnia

Co zwraca od razu uwagę w tym modelu to bardzo duża przestrzeń funkcjonalna.
Gdy wejdziemy do środka, od razu czujemy, że jest w nim dużo miejsca.
Na podłodze zmieszczą się pełnowymiarowe maty do spania.
A ścianki namiotu ustawione są niemal pionowo, dzięki czemu zarówno w dolnej jak i górnej części namiotu mamy bardzo dużo miejsca. Ja jestem dość niska, ale w przypadku wyższych osób na pewno ma to znaczenie.
Dzięki temu w namiocie jest wygodniej funkcjonować i wykonywać różne czynności jak np przebieranie.
Nawet jeśli chodzi o zwykłe siedzenie – w wielu innych namiotach jest problem, by wygodnie usiąść nie będąc w środku namiotu. Tu jest naprawdę komfortowo.

Druga rzecz, która od razu zwraca na siebie uwagę to ściany sypialni, które niemal w całości zrobione są z pełnego materiału, nie z siateczki. Z jednej strony to plus – w chłodniejsze i wietrzne dni w środku jest cieplej. Z drugiej strony na wyprawach w cieplejszym klimacie, może być problem z wentylacją.
Namiot ma elementy siateczkowe i wywietrzniki w tropiku, jednak w wyższych temperaturach nie zapewnią odpowiedniej wentylacji. Osobiście wtedy korzystałabym z namiotu bez mocowania tropiku.

W sypialni znajdziemy liczne kieszenie, w których możemy trzymać różne przydasie oraz linki na których możemy coś podwiesić, np mokre skarpetki :)

Podłoga sypialni sięga bardzo wysoko, dzięki temu nie ma obaw, że w dużym deszczu woda dostanie nam się do środka. Podłoga sprawia też bardzo konkretne wrażenie. Materiał jest dużo grubszy niż standard, do którego przyzwyczaił nas MSR. Jak wspominam w filmie – o ile w przypadku poprzednich namiotów MSR w większości przypadków korzystałam dodatkowo z footprintu, tak tutaj uważam, że nie jest to zupełnie potrzebne.

Tropik i przedsionki

Zielony tropik pięknie maskuje się w terenie. Namiot nie zwraca na siebie uwagi. To ważna rzecz dla osób, które często biwakują na dziko i nie chcą być zauważone.

Tropik nie sięga do ziemi, szczególne w tylnej i przedniej ścianie namiotu kończy się dość wysoko. Po bokach, przy przedsionkach jest niżej. Myślę, że z jednej strony chroni to od wiatru po bokach a ułatwia wentylacje na końcach namiotu. Jak będzie sprawdzać się to w praktyce? Zobaczymy.

Przedsionki są całkiem obszerne i można w nich pozostawić bagaż, lub gotować w sytuacji złej pogody. (Nie)stety nie korzystałam jeszcze z namiotu w deszczu, więc nie wiem jak wygląda sytuacja z wpadaniem deszczu do środka, gdy wejście jest otwarte.

Zamki tropiku otwierają się z dołu do góry, pracują płynnie i zabezpieczone są rynienkami przeciwdeszczowymi. Drzwi do namiotu można zwinąć i zamocować specjalną pętelką, by nie zwisał.

Z przodu i tyłu namiotu mamy otwory wentylacyjne. Można je otwierać i zamykać w razie potrzeby.

Namiot MSR Hubba Hubba HD podsumowanie

Na podsumowanie oczywiście musicie poczekać.
Jednak już teraz na pewno mogę wskazać Wam plusy i minusy tego namiotu.

Artykuł Namiot MSR Hubba Hubba HD – nowość 2026 prezentacja pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Do tego, że karbonowe koła robią robotę, nie trzeba nikogo przekonywać.
Na rynku mamy ogromy wybór karbonowych kół w różnych wersjach.
Różnią się wysokością stożka, szerokością wewnętrzną, piastami i szprychami wykorzystanymi do ich złożenia.
Współpracując z DT Swiss mam okazję do testowania różnego rodzaju produktów.
Wybierając koła w zeszłym sezonie zdecydowałam się na zmianę. Mając do wyboru 30 mm oraz 50 wybrałam te pierwsze.

Co sądzę o tych kołach po roku jazdy?

Marka DT SWISS jest partnerem tego kanału.
Dzięki temu mogłam podzielić się z Wami wrażeniami z jazdy na tych kołach.

DT SWISS GRC 1400 – specyfikacja techniczna

Koła ważą odpowiednio przód – 656g, tył – 775g.
Maksymalna waga rowerzysty to 130 kg.

Piasta 240 Ratchet EXP 36

Rachet EXP jest najwyższym i najlżejszym modelem DT. Jest prosta, lekka i niezawodna. Beznarzędziowy system, pozwala ściągnąć  bębenek i wyczyścić piastę samodzielnie.

Obręcz 30 mm

30 mm wysokości i 24 mm szerokości wewnętrznej.
Materiał – karbon.
Gotowa do systemu tubeless i zoptymalizowana do opon o szerokości 40 mm.

No hookless, czyli powrót do obręczy z haczykiem, które są bardziej wszechstronne, można używać w różnych systemach i z różnymi oponami. Kształt, profil opony hooked jest lepszy pod względem aero, łapie się mniej snake-ów na oponie, bo stopka ma większą powierzchnię.

Nowa technologia – brak wykończenia.
Obręcze w nowych kołach gravelowych GRC są tworzone za pomocą nowej, opatentowanej technologii. Nowa technologia formowania obręczy pozwala na nieporównywalną jakość wykończenia obręczy, co oznacza że są one gotowe do jazdy od razu po wyjęciu z formy. Zastosowanie opatentowanego procesu pozwala uniknąć tworzenia się pęcherzyków powietrza i gromadzenia żywicy, co nie tylko zwiększa niezawodność, ale także zapewnia wyjątkowy wygląd. 

Szprychy – DT aero comp® II

Co tu można powiedzieć o szprychach? Są lekkie, płaskie i przez cały okres użytkowania

DT SWISS GRC 1400 – recenzja filmowa

Jak te koła wyglądają na żywo? Za co je lubię? Czy jestem z nich zadowolona?
Zapraszam do odcinka na YouTube.

Moje wrażenia po 15 000 km i 1.5 roku jazdy

Koła DT Swiss GRC 1400 są zaprojektowane do radzenia sobie z nieprzewidywalnymi szlakami.
Są to doskonałe wszechstronne koła, które radzą sobie w każdych warunkach. Doskonale równoważą zdolności podjazdowe, komfort i kontrolę na nierównym terenie.
Są idealne do jazdy przygodowej i bikepackingu, gdzie priorytetem jest zwinność i responsywność.
Zapewniają niezwykle płynną jazdę i przyspieszenie .

Koła są super wytrzymałe. W moim przypadku praktycznie nie wymagają serwisu.
Zrobiłam na nich już około 15 tys. kilometrów.
Co ważne – można podstawowy serwis zrobić w domu.

Wysokość obręczy to 30 mm. Dzięki temu są mniej podatne na boczne porywy wiatru oraz są lżejsze.
Wizualnie trochę szkoda tego stożka. Koła są mniej atrakcyjne biorąc pod uwagę wygląd. Maja mniej sportowy look.

Wewnętrzna szerokość obręczy wynosi 24 mm. Chociaż 24 mm jest bardzo wygodne, można by pokusić się o nieco więcej milimetrów. Optymalnie wydawałoby się 26-28. Wtedy opona 44 mm i więcej lepiej układałaby się na obręczy.

DT Swiss GRC 1400 wyposażone są w obręcze z haczykami, co DT Swiss uważa za optymalne rozwiązanie pod kątem bezpieczeństwa i łatwości użytkowania dla kolarzy szosowych i gravelowych. Obręcze z haczykami są bardziej uniwersalne i pozwalają na stosowanie wyższych ciśnień. Opona lepiej trzyma się obręczy. Badania wykazały również ich przewagę aerodynamiczną w porównaniu do obręczy hookless.

Cena
Katalogowa cena nie jest niska – 9 596 zł
Trzeba jednak wziąć tu po uwagę, że mamy tu czołowego producenta, za produktem stoją badania, testy i wiele działań mających na celu sprawdzenie jakości oraz wytrzymałości tych produktów.
Otrzymujemy też na koła gwarancję.
Aktualnie w sklepach znajdziemy wiele promocji, które pozwolą na zakup tych kół za około 6 tys. zł.
Więc to jest już bardzo konkurencyjna cena jak za takie koła.

Artykuł Gravelowe koła DT SWISS GRC 1400 – recenzja pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

W co spakować rower do samolotu?

To zależy… :)

Pakując się na rowerowe wakacje, wyprawę, obóz czy co tam sobie planujesz, musisz zastanowić się nad kilkoma kwestiami.

Gdzie jedziesz i w jakim celu?

Jeśli to wyjazd stacjonarny, to na pewno będziesz miał miejsce na przechowanie walizki. Jeśli planujesz trasę rowerową z miejsca A do B, możliwe, że planujesz lot powrotny z innego lotniska niż przyleciałeś. Wtedy w grę wchodzi tylko karton transportowy lub jakiś worek na rower.

Jaki masz budżet?

Karton jest tani, zazwyczaj darmowy. Walizki rowerowe to nietania zabawa, ceny zaczynają się od 1500 do nawet kilku tysięcy złotych.

Jak bardzo kochasz swój rower?

Czy jesteś w stanie znieść, że nie masz wpływu na to, jak traktowany jest twój bagaż? Czy przez kilka godzin lotu będziesz myślał tylko o jednym?
Może lepiej wypożyczyć rower na miejscu?

Czy jesteś silny/silna?

Ograniczenie wagowe bagażu sportowego na lotniskach to zazwyczaj 30 kg i zazwyczaj tyle właśnie ważą walizki rowerowe/kartony z rowerami. Często bywa że na wadze pojawia się więcej kilogramów, co powoduje potem dodatkowe przygody na check-in-ie ;)
Lekki karton, lekki rower i ograniczoną ilość zabranych ze sobą rzeczy to lekki ładunek. Problem w tym, że im lżejszy rower masz, tym mniej chcesz transportować go w kartonie :) Porządna, twarda walizka waży tyle co rower. Jest więc niemal pewne, że w tej sytuacji trzeba będzie zabrać ze sobą dotykowy bagaż w postaci walizki.

Czy cenisz sobie komfort?

Karton jest chyba najmniej wygodna opcją. Ciężko tarabanić się z nim na lotnisko, w miejsce noclegowe, przewozić taksówką lub autobusem. Z drugiej strony skali jest walizka na kółkach, która pojedzie za tobą wszędzie. No, prawie wszędzie :)

Czy masz mocne nerwy?

To najtrudniejszy element całej zabawy. Transport roweru, jego przemieszczanie się z luku bagażowego, po taśmach transportowych, jazda na wózkach bagażowych i bardzo różne traktowanie przez obsługę lotniska. To wszystko stanowi zagrożenie dla twojego ukochanego bolidu. Pamiętaj, że nawet transport roweru w sztywnym kufrze nie gwarantuje, że po jego otwarciu wszystko będzie ok.

Jak spakować rower do samolotu – karton czy specjalne walizki rowerowe?

Karton jest jednym z pierwszych rozwiązań, jakie przychodzą do głowy, gdy trzeba przetransportować rower. Jest lekki wbrew pozorom może znieść całkiem sporo. Teoretycznie pudła kartonowe są zaprojektowane tak, aby były wystarczająco mocne, aby wytrzymać podczas podróży i zapewnić bezpieczeństwo roweru podczas transportu. Każdy rower przypłynął przecież do Polski w takim kartonie.

Niewątpliwym plusem kartonu jest to, że jest lekki, dzięki czemu ograniczenia dotyczące wagi bagażu mniej nas dotykają. W zależności od tego, jak ciężki masz rower, tyle więcej lub mniej będziesz mógł dopchać do kartonu wykorzystując jego pojemność. Dzięki temu całkiem możliwe, że nie będziesz musiał płacić za dodatkowy bagaż w samolocie.

Minusem kartonu, o którym trzeba wspomnieć jest jego wątpliwa odporność na warunki atmosferyczne. Jeśli jakimś zbiegiem okoliczności akurat podczas wylotu lub przylotu trafisz na ulewne opady deszczu, karton i rower w środku będą zagrożone.

Trzeba też pamiętać, że karton kartonowi nierówny. Często kortony różnią się rozmiarem i sztywnością tektury, z jakiej są wykonane. Jeśli wybierzesz się do sklepu w poszukiwaniu kartonu warto mieć to na uwadze.

Pakowanie roweru do kartonu wydaje się być dość łatwe, ale przyznam, że patrzę tutaj z perspektywy całkiem już sporego swojego doświadczenia. Jeśli będziesz to robił pierwszy raz, zrób to kilka dni wcześniej, a nie na ostatni dzień przed wyjazdem, by nie okazało się, że karton dla twojego roweru jest na przykład za mały i musisz poszukać innego.

Aby spakować rower do kartonu zazwyczaj trzeba ściągnąć przednie koło, odkręcić kierownicę i pedały, wyjąć sztycę z siodełkiem, czasem odkręcić przerzutkę. Potem za pomocą trytytek, folii bombelkowej i otulin na rury całość złożyć w sensowny pakunek i włożyć do pudła. Ważne aby wszystko było stabilne i nic nie latało, nie obijało się, etc.

Gdy już wpakujesz rower do kartonu możesz dopełnić/dopchać do niego pozostałych bagaży, by jeszcze lepiej ustabilizować zawartość. Pamiętaj tylko o limicie wagi, który obowiązuje w liniach, którymi polecisz. Zazwyczaj jest to 30 kg.

Walizki rowerowe – miękkie.

Kolejnym sposobem przewozu roweru jest włożenie go do profesjonalnej walizki rowerowej. Rodzajów walizek mamy wiele. Generalnie można je podzielić na super sztywne kufry i trochę mniej sztywne, ale nadal sztywne walizki rowerowe materiałowe.

W mojej ocenie to jeden z najsensowniejszych wyborów.
Sama zazwyczaj podróżuje z walizką Evoc Bike Bag Pro.

Miękka walizka jest w miarę lekka, co jak już pewnie wiecie, ma znaczenie podczas odprawy na lotnisku a także w momencie, kiedy będziecie musieli z tą walizką transferować się z domu na lotnisko czy z lotniska do hotelu.

Tego typu walizka posiada specjalne wzmocnienia, aby umieszczony w niej rower był w miarę bezpieczny.
Specjalny system mocujący, paski czy nawet stelaż pozwalają na to, by rower w walizce był stabilny i nie przesuwał się. Aby zapakować rower do walizki, musimy ściągnąć obydwa koła i odkręcić kierownicę i pedały.

Plusem walizki Evoc Bike Pag Pro, z którą podróżuję jest spora liczba uchwytów na zewnątrz, które to pozwalają na wygodny chwyt walizki oraz przekładanie jej przez osoby zajmujące się bagażem na lotnisku.
Generalnie tego typu walizką dużo łatwiej jest operować czyt. włożyć do bagażnika samochodu, znieść ze schodów, wjechać do hotelowego pokoju etc.

Nie wiem, jak jest z torbami innych firm, ale walizka Evoc jest też łatwa w przechowywaniu. Gdy wyciągniemy z niej plastikowe elementy wzmacniające, składa się do rozmiarów deski snowboardowej.
Niestety nie jest to produkt idealny. Przy ostatnim wyjeździe odkryliśmy, że częste wkładanie i wyciąganie tych elementów wzmacniających sprawia, że po raz któryś z kolei ciężko wcisnąć je na swoje miejsce :(

Evoc w swojej ofercie ma dwa modele Evoc Bike Bag i Evoc Bike Bag Pro. Jeśli zastanawiacie się nad zakupem, polecam te drugą wersję. Dlaczego? Bo ma wewnątrz specjalny stelaż, na którym mocujemy rower i dopiero potem wkładamy do walizki, bo ma lepszy system transportowy – z jednej strony walizki mamy kółka a z drugiej specjalny uchwyt, za który podnosimy walizkę i ciągniemy ją za sobą na kółeczkach. Możemy też doczepić do walizki jeszcze jedno dodatkowe kółko i mamy całą walizę na kółkach. Niestety nie udało mi się ogarnąć sprawnego kierowania takim setupem. Zazwyczaj więc korzystam tylko z tego podstawowego rozwiązania.

Walizki rowerowe Evoca wydają się być najsensowniejszym wyborem, jeśli rozważać stosunek ceny do jakości i bezpieczeństwa. Potwierdzają to wybory wielu ludzi, w tym profesjonalnych sportowców, którzy z tymi walizkami podróżują i są bardzo zadowoleni.

Sztywne walizki transportowe, kufer na rower do samolotu.

Sztywny kufer czy sztywna walizka rowerowa na pierwszy rzut oka wydaje się rozwiązaniem idealnym. Mamy tu najwyższy poziom ochrony i najlepsze zabezpieczenie naszego roweru. Czy mogą być tu jakieś minusy?
Mogą.

Minusem sztywnej walizki na rower jest zazwyczaj jej waga. Walizka sama w sobie bywa już ciężka – więc trzeba liczyć się z tym, co wkładamy do środka. Po drugie ciężar i wielkość mogą utrudniać manewrowanie takim ładunkiem. Włożenie walizki do samochodu, windy, transport na taśmach na lotnisku, tu wszędzie mogą wydarzyć się dodatkowe przygody.

Drugim minusem jest cena. Jeśli czytacie moje artykuły, to pewnie zauważyliście, że zazwyczaj staram się nie poruszać argumentu ceny. Tu postawnowiłam zrobić wyjątek. Koszt sztywnej, konkretnej walizy to kilka tysięcy złotych. No… skoro masz rower za kilkadziesiąt… to co to jest.

Sama wobec sztywnej walizki mam mieszane uczucia. Lecąc w zeszłym roku do Alicante z Jackiem Wolfskinem, rowery spakowaliśmy do wypożyczonych sztywnych walizek. Wielkie było moje zdziwienie, gdy mój mały rowerek ledwo zmieścił się do środka. Po analizach okazało się, że była to jakaś mała kompaktowa walizeczka na rowery szosowe. Miałam jednak spory dylemat, bo rower był w niej spakowany na styk. Bałam się, że każdy nacisk z zewnątrz będzie od razu wywoływał nacisk na karbonową ramę. Przyznam, że chyba pierwszy raz leciałam tak zestresowana. Nie wiem, może bezpodstawnie, ale jednak.

W przypadku pełnowymiarowej sztywnej walizki dla mnie, kobiety o wzroście 162 centymetry i niewyrobionym bicku, jest pewnym utrudnieniem manewrowanie tak dużym ładunkiem.

Czyli podsumowując – sztywny kufer jest super, ale nie dla każdego ;)

Torba lub worek na rower

Skłaniałabym się aby rozpatrywać to raczej jako ciekawostkę. Ale jest to też metoda stosowana, co udało mi się zaobserwować podczas naszego ostatniego latu na Gran Canarię i co też czasem widuję w rowerowych socialmediach.
Nie trzeba mocno kombinować i wystarczy rower włożyć do worka transportowego. Potem mocno trzymać kciuki i cieszyć się z niesamowitego farta gdy rower przyleci cały w miejsce przeznaczenia. To działa. Serio. Ale nie wiem czy sama chciałabym to sprawdzać.
W mojej ocenie, tego typu torba jest fajna do transportu autem, autobusem, czy też w pociągu.

Jak spakować rower do samolotu?

Karton

• ściągasz przednie koło, odkręcasz pedały, wyciągasz sztycę z siodełkiem i odkręcisz kierownicę
• wszystko składasz razem jak puzzle, tak by było kompaktowo i nic nie dyndało – tu przydają się zipy oraz otuliny na rury kupowane w budowlanym hipermarkecie, wszystkie newralgiczne miejsca zabezpieczamy otulinami
• czasem dochodzi konieczność demontażu przerzutki tylnej, by w transporcie nie ucierpiał hak ani przerzutka,
• dopychamy, stabilizujemy rower dodatkowo rzeczami, które zabieramy ze sobą – ubrania, buty etc.
• karton warto wzmocnić na brzegach, przy uchwytach i od dołu taśmą klejącą,
• niektórzy dodają nawet jakieś swoje opatentowane kółeczka przykręcane od spodu ;)
• pamiętaj, że przez zapakowaniem roweru należy spuścić trochę powietrza z opon, gdy używasz mleka zrób to tak, by opony się nie rozszczelniły,
• w bagażu nie mogą znajdować się baterie, powerbanki i pompka z nabojami CO2
• na kartonie zawsze warto umieścić napis z destynacją lub adresem domowym na wypadek zagubienia bagażu

BONUS TIP – kółeczka mocowane do kartonu

Jak to mówią – potrzeba matką wynalazku.
Krótko po opublikowaniu tego artykułu pewien bardzo dobry znajomy leciał właśnie na Teneryfę.
Wyczarował coś takiego.
Rolka do transportu mebli – tutaj ją znajdziesz

Walizki rowerowe

Pakowanie do walizki bywa zazwyczaj łatwiejsze i jest mocno zależne od samej walizki. Podobnie jak w przypadku kartonu ściągasz przednie koło (czasem obydwa), odkręcasz kierownicę (choć w najnowszej walizce Evoc nie trzeba tego robić), odkręcisz pedały i wyciągasz sztycę z siodełkiem.

• w przypadku walizki dodatkowe zabezpieczenie w postaci folii bąbelkowej lub otulin do rur też nie zaszkodzi
• wszystko w walizce powinno być ustabilizowane, by nie było żadnych luźnych rzeczy,
• spuszczamy powietrze z kół, ale nie do końca,
• nie pakujemy baterii ani powerbanków i nabojów z CO2,
• na walizce zawsze warto umieścić karteczkę z adresem domowym na wypadek zagubienia bagażu, wiele walizek ma na to specjalne miejsce,

Jak spakować rower do walizki – film

AKTUALIZACJA 15.10.2025

W dobie rowerów ze zintegrowanymi mostkami i kierownicami pojawia się problem odkręcenia kierownicy i wpakowania roweru do klasycznej walizki.
Producenci zareagowali szybko – na filmie walizka Evoc Road Bike Bag Pro – w której kierownicy odkręcać nie trzeba.
Poza Evociem na rynku mamy jeszcze kilka innych podobnych modeli.

Ile kosztuje przewóz roweru samolotem?

Planując przewóz roweru samolotem trzeba dobrze rozpoznać temat zasad i warunków przewozu. Najlepiej jest odnaleźć regulamin linii lotniczych, którymi lecimy i dobrze się w niego wczytać, bo u każdego przewoźnika może się to różnić. Przede wszystkim limitami wagowymi i wymiarem bagażu oraz oczywiście ceną :)

Tanie linie lotnicze

Zazwyczaj sytuacja wygląda tak, że kupujesz bilet i do niego dodajesz „sprzęt sportowy”. W tanich liniach lotniczych koszt przewozu bagażu sportowego to Ryanair – 288 zł a w Wizz Air – 219 zł (rok 2022)

W tradycyjnych liniach lotniczych bardzo często rower możemy przewieźć jako normalny bagaż rejestrowany w ramach dostępnego limitu. Zazwyczaj jest to 23-25 kg.

Zdarzało nam się latać z rowerami, gdy wykupowaliśmy normalne wczasy w biurze podróży. Wtedy za dodatkowy bagaż w locie czarterowym dopłacaliśmy na lotnisku podczas odprawy, ale wcześniej Pani w biurze podróży rezerwowała nam miejsce. W sytuacji wykupu wakacji z biura trzeba też liczyć się z dodatkową opłatą w autobusie dowożącym Cię z lotniska do hotelu. U nas było to 50 Euro w dwie strony.

Jak lata się z rowerem? Co czeka cię na lotnisku?

Na lotnisko zazwyczaj ktoś Cię przywozi lub dojeżdżasz taksówką. Jeśli masz rower w kartonie warto włożyć go na wózek bagażowy. Będzie ci łatwiej poruszać się po lotnisku. Jeśli masz torbę na kółkach będzie wygodniej. Będąc już w budynku kierujesz się do bramki odpraw, gdzie pani lub pan zabierają twój bagaż rejestrowany, a na walizkę/pudło z rowerem przyklejają specjalną naklejkę z kodem lotu i destynacją. Zazwyczaj Pani/Pan pytają też, czy spuściłeś powietrze z opon i czy w bagażu nie ma baterii, powerbanków oraz nabojów CO2. Normalne bagaże z miejsca odprawy taśmociągiem i potem takimi małymi samochodzikami odjeżdżają do samolotu. Duży bagaż sportowy zazwyczaj odprawiany jest w specjalnym miejscu z dużym skanerem przez który musi przejechać cała walizka rowerowa. Widnieje tam napis „bagaż ponadwymiarowy”, „oversized luggage”. W tym miejscu odbierają od Ciebie rower a ty zaczynasz rozkminiać, czy aby na pewno trafi do dobrego samolotu :)

Po kilku godzinach lotu sytuacja dzieje się podobnie, ale w odwrotnej kolejności.
Wychodzisz z samolotu, rozkminiasz, czy twój rower leciał z Tobą i szukasz kierunkowskazów, na których napisane jest „oversized luggage” lub „sport equipment”. Potem czekasz aż walizka z rowerem ukaże się twoim oczom, a ty będziesz mógł westchnąć z ulgą… lub nie.

Jeśli masz szczęście. Większość osób je ma. Z rowerem wszystko jest ok.
Jeśli nie, to może się zdarzyć, że walizka została uszkodzona. Nam raz się tak stało. Niestety 20 centymetrowe rozdarcie walizki zarówno dla Ryanaira jak i ubezpieczyciela okazało się niczym specjalnym. Mimo natychmiastowej reklamacji na lotnisku i potem długo trwającej sprawy nie otrzymaliśmy odszkodowania za walizkę. Ubezpieczenia bagażu niestety nie zawsze działają ;(
Gorzej, gdy po otwarciu walizki okazuje się, że z rowerem jest coś nie tak. Na szczęście dzieje się to raczej rzadko i nie mam doświadczeń, by opisać, co wtedy.

WALIZKI ROWEROWE TO TEMAT RZEKA, MAM NADZIEJĘ, ŻE POMOGŁAM.
ENJOY YOUR FLIGHT :)

Artykuł Jak spakować rower do samolotu? – walizki rowerowe czy karton pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Gdy w lipcu napisał do mnie Łukasz z Tripout informując o nowościach, wiedziałam od razu, że chcę to wypróbować. Szykowałam się na wyjazd w Pireneje i pomyślałam, że będzie to idealny moment na testy.
Niestety szybki fotochromowe jak się pojawiły, tak szybko się rozeszły i zwyczajnie dla mnie już nie wystarczyło (Tutaj pozdrawiam wszystkich, którzy komentują – ach ci influencerzy, zawsze maja lepiej :)).

Trochę musiałam poczekać, ale wreszcie jest – dotarły i do mnie nowe Onyxy, nowe szybki fotochromowe i trzy dotychczasowe modele.
Wszystko to, by zrobić dla Was porównanie – ETERNITY vs FORCE vs INFINITY vs ONYX

Okulary to nieodzowny element wyposażenia każdego rowerzysty. Ochrona przed słońcem, błotem, wiatrem, owadami. W drugiej kolejności to niezastąpiony element kolarskiej stylówy. To one pokazują kim jesteśmy i jak jeździmy.

W ofercie Tripout po pojawieniu się Onyxa mamy do wyboru cztery naprawdę bardzo sensowne propozycje.
W kolejności nieprzypadkowej – od najszerszych i największych do najmniejszych, idealnych na wąskie twarze

• Eternity: 152 × 71 mm i 34 g
• Force: 151 × 53 mm i 30g
• Onyx: 147 × 64 mm i 30-38g
• Infinity: 140 × 64 mm i 32g

Każdy z modeli ma nieco inną szybkę

• Eternity – Red Axiom – przepuszczalność światła 20% – zabarwienie chłodne, niebieskie
• Force Amber Polarized – przepuszczalność światła 15% – zabarwienie ciepłe
• Infinity Smart Gold Fotochrom – przepuszczalność światła 18-70% – zabarwienie ciepłe, żółtawe
• Onyx – Clear Fotochrom przepuszczalność światła 18- 90% – zabarwienie neutralne, szare

Przyznajcie, że jest w czym wybierać. Niezależnie czy lubisz duże szyby i szerokie pole widzenie, czy wolisz szybkie wyścigowe modele z nieco mniejszymi szkłami albo trochę bardziej luzackie kształty.

Test modelu Infiniti mieliście już okazję czytać na blogu – Okulary Tripout Infinity – recenzja – czy wreszcie dałam się przekonać?
Podobnie z Eternity, który sprawdzałam w zeszłym roku w Toskanii – Tripout Eternity – nowość w ofercie

Jak wygląda nowy model Tripout Onyx na tle swoich poprzedników?
Jak zgrywa się z kaskiem?
Jak prezentuje się nowy fotochrom?
Zapraszam na jutuby, tam najlepiej widać podobieństwa i różnice .

Tripout porównanie modeli

Zacznijmy od wielkości.
To na jakiej wielkości okulary się zdecydujemy zależy głównie od kształtu naszej twarzy, przyzwyczajeń i walorów estetycznych. Okulary koniecznie trzeba mierzyć razem z kaskiem. Może się okazać, że bez kasku okulary badą wam super pasowały, a jak założycie kask, to np będą za wysokie, albo nie będą dobrze układać się przy paskach, albo będą haczyć z tyłu.

Największy z modeli to Eternity – jest najszerszy, bardzo wysoki i ma największą z wszystkich modeli szybę. Zakrywa sporą część twarzy. Jeśli ktoś ma większą głowę i lubi duże okulary, to będzie zadowolony.
Krzywizna Eternity ładnie dopasowuje się do twarzy. Ale wiadomo, każdy będzie miał tutaj inaczej.

Wybierając wielkość trzeba mieć też na uwadze, że duże zakrywające okulary będą chroniły od wiatru dużo lepiej, jednak mogą mieć problem z parowaniem w trudniejszych warunkach. Te mniejsze, trochę bardziej odstające będą bardziej przewiewne co może być dla jednych plusem a dla innych minusem. To każdy z osobna musi zastanowić się na czym najbardziej mu zależy.

Dla osób z wąską twarzą cały czas najlepsze wydają się być Infiniti. Tripout Onyx są najbardziej uniwersalne.  Dla szerokich twarzy odpowiedniejsze będą modele Eternity oraz Force.

Wszystkie modele mają porównywalną wagę – 30-35 g.

Wszystkie modele mają regulowane noski. Niestety nie ma opcji wyboru wielkości nosków.

Modele Force oraz Onyx mają możliwość regulacji wygięcia zauszników. Modele Eternity i Infinity tej właściwości nie mają.

Pole widzenia we wszystkich modelach jest dość szerokie. Oczywiście najszerzej jest w Eternity. W przypadku Onyxa z założonymi dolnymi częściami ramek pole jest ograniczone. Osobiście wolę Onyxy bez tego elementu.

Nowy Tripout ONYX – co w pudełku?

Okulary przychodzą do nas w twardym, sztywnym opakowaniu. Jest to nowa wersja etui. Wcześniejsze było bardzo duże i zajmowało sporo miejsca. Nowe ma wygodniejszy kształt, jest mniejsze i bardziej kompaktowe. Dużo łatwiej będzie spakować je do torby na wyjazd.

W środku etui wyłożone jest mięciusim materiałem, mamy miejsce na okulary i dwie pary szybek
dodatkowo otrzymujemy woreczek na okulary i szmatkę do szkieł.

Jako nowość pojawiła się też możliwość dokupienia osobnego mniejszego, sztywnego etui na same szkła.
Jest to bardzo przydatne, gdy wybieramy się na rower i chcemy zabrać dodatkowe szybki.
No chyba, że masz nowe fotochromy, to nie trzeba, bo jedne szkła ogarniają wszystko :P

Tripout ONYX – wygląd – kształt i rozmiar

Wygląd Onyxów wpisuje się w rowerowe modowe trendy. Prosty kształt, bez zbędnych udziwnień. Widać powrót do średniej wielkości szkieł. Moda na wielkie szyby zasłaniające pół twarzy chyba powoli się kończy.

Okulary w założeniu są bezramkowe. Jeśli jednak chcemy, możemy dokupić i wpiąć sobie dolne ramki.
Wizualnie bezramkowy Tripout Onyx zdaje się być bardziej szosowy. Z ramką wygląda bardziej MTB. A co będzie na gravela? :)

Na mojej wąskiej twarzy okulary wyglądają całkiem dobrze. Ładne leżą, nie kolidują z paskami kasku.
Po dopasowaniu noska są w dobrej odległości od policzków. Gdy się uśmiecham nie wadzę policzkami o szkła. To często zdarza mi się w innych okularach.

Wersja z dopiętą dolną ramką wypada nieco gorzej.
Jest bardziej agresywnie, pełniej. I niestety policzki przy uśmiechaniu się haczą już o okulary.
W okularach w wersji z ramką ogranicza się też pole widzenia. Mówię o tym na filmie.

Aaaa byłabym zapomniała – kolory!
Poza tym delikatnie różowym czy łososiowym, mamy też bardziej „męskie” kolory. Czarny :)

W modelu Tripout Onyx zwrócono uwagę na wentylację – otwory umieszczone w górnej części soczewek. Ze względu na mniejszą szybę w porównaniu z Infinity i Eternity, podczas jazdy wyraźniej czuć, że powietrze mocniej dostaje się pod okulary.

Okulary mają możliwość formowania i dopasowania do użytkownika nosków a także zauszników.

Oprawki w pierwszym kontakcie sprawiają bardzo dobre wrażenie. Jakość wykonania jest wysoka. Plastik, z jakiego są zrobione, jest przyjemny w użytkowaniu. Wyciągając okulary z pudełka czuje się, że to dobrze zrobiony produkt.
Na tle Onyxów dotychczasowe Infinity i Eternity wychodzą nieco gorzej.
Praca zawiasów w Onyxach też jest na plus. Często spotykane w poprzednich modelach trzeszczenie tu nie występuje.

Szkła – czyli najważniejsze – FOTOCHROM do zera!

Najważniejsza jednak w nowych Onyxach jest nowa szybka FOTOCHROMOWA rozjaśniającą się do zera.
To jest zmiana, na którą czekałam od dawna.
Szybka w kategorii S0-S3 pozwala na jazdę w tych okularach nocą. Dzięki czemu, jeśli chcemy jeździć po zmroku, nie mamy dylematu i konieczności zabierania ze sobą na rower drugich szkieł.

Minus tej szybki? Jak zawsze. Okulary fotochromowe S0-S3 ściemniają się do szarości i w porównaniu do lustrzanych wersji wyglądają mniej atrakcyjnie, jeśli bierzemy pod uwagę wygląd.

Oczywiście zaraz zapytacie – jak szybko się ściemniają i rozjaśniają. A ja odpowiem, że jeżdżę w różnych fotochromach od lat i nigdy nie zauważyłam, by któreś jakoś strasznie długo się zaciemniały lub rozjaśniały.
Nigdy jednak prędkość rozjaśniania i ściemniania nie była dla mnie priorytetem.
Zazwyczaj zmiana warunków oświetleniowych nie jest aż tak dynamiczna. Często przywoływany w testach wjazd i wyjazd z lasu wcale nie jest tak gwałtowny pod względem ilości światła.
Mam wrażenie, że to właśnie osoby jeżdżące w typowo ciemnych szkłach mają z tym problem.

Możecie oczywiście zobaczyć na poniższych zdjęciach. Jak zachowuje się szkło po ściągnięciu ramki.
Zdążyłam zrobić kilka fot zanim brzegi też się zaciemniły. Zajęło to jakieś kilkanaście sekund.
Na dniach planuję też zrobić porównanie kilku modeli ze szkłami fotochromowymi, więc bądźcie czujni.

Czy polecam te fotochromy?
Po pierwszych kilku jazdach jest super.
Na moją ostateczną opinię będziecie musieli jednak jeszcze trochę poczekać. Dostałam te szybki późno i wiecie jaka aktualnie w naszym kraju jest pogoda. Słońca to za wiele ostatnio nie było. Pakuję więc Onyxy do bagażu, który zabiorę do Girony i tam ostatecznie je przetestuję. Mam nadzieję zobaczyć jak bardzo zaciemnią się na hiszpańskim słońcu.

Nie ma jednak co się smucić. Na razie na stronie Tripout szybek nie ma. Wszystkie się wyprzedały na pniu i czekamy na dostawę.
Podobno warto poczekać do listopada na BLACK FRIDAY.
Ale ode mnie tego nie słyszeliście :)

Tripout Onyx – to jak to właściwie jest z tymi okularami?

A tak jest, że najlepiej samemu sprawdzić i nie sugerować się opiniami w internecie.
Każdy ma inna głowę, nosi inny kask i ma inne wymagania czy oczekiwania.
Trzeba więc zamówić, przymierzyć i samemu ocenić, czy te okulary są dla Was.
Tym bardziej, że Tripout Optics ma bardzo dobrze działająca politykę zwrotów. Jeśli dobrze pamietam, to jest 30 dni na odesłanie, jeśli coś Wam się nie spodoba.

Aaaa no i ceny!!!
Zawsze pomijam ten aspekt w recenzjach a jest on w zasadzie jednym z głównych, jeśli chodzi o ostateczne podjęci decyzji.

Od samego początku Tripout oferował dobrą jakość w atrakcyjnej cenie. Dzięki czemu marka zdobyła popularność.
Świat jednak leci do przodu i wszystko drożeje. W tym i drożeją okulary Tripout.
Za model Onyx z szybką Clear Fotochrom trzeba zapłacić 539 zł.
To dużo, czy mało?
Katalogowe ceny wyżej lokowanych marek typu Rudy, Oakley czy Alba to koszt 1000 zł. Wiadomo, można je kupić taniej za około 700 zł. Ale wiadomo też, że jak się chce, to na Tripouta też zawsze znajdzie się jakąś promkę.
Więc cały czas okulary te są bardzo atrakcyjnym produktem na rynku.

Okulary do testu przekazał Tripout Optics
Producent nie miał wpływu na wygląd recenzji.

Aktualnie na stronie cały czas trwają wakacyjne promocje
– z kodem lato55 dostajesz 55% rabatu na wszystko :)

Artykuł Okulary Tripout ONYX kontra wcześniejsze modele – porównanie i pierwsze wrażenia pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Materiał powstał we współpracy z PAKER.PL dystrybutorem marki MSR w Polsce.

Dystrybutor nie miał wpływu na kształt artykułu ani zaprezentowane w nim opinie.
Materiał jest całkowicie subiektywny. Powstał na bazie moich doświadczeń z tymi produktami.

Jeśli zdecydujecie się na zakup kuchenki na stronie Paker.pl na hasło MAMBABIKE
otrzymujecie 20% zniżki na wszystko.
Nie czerpię korzyści finansowych z tej sprzedaży.

Kuchenka PocketRocket 2 Mini Stove Kit

MSR PocketRocket 2 Mini Stove Kit to doskonały wybór dla osób ceniących sobie ultralekkie i kompaktowe rozwiązania podczas wyjazdów rowerowych i bikepackingowych. Sama kuchenka waży zaledwie 73 gramy!
A dzięki sprytnemu systemowi pakowania wszystkie elementy – palnik, kartusz, garnek o pojemności 0,75 litra oraz dodatkowa miska i chwytak – mieszczą się w jednym, niewielkim opakowaniu. Taki pakunek to już 270 gramów bez kartusza i 490 g z pełnym kartuszem gazowym w środku.

Kuchenka gotuje wodę w około 3,5 minuty na litr, co sprawia, że jest szybka i wydajna, idealna na szybkie przerwy i proste posiłki w trasie. Choć PocketRocket 2 nie posiada regulatora ciśnienia, jego prostota działania i niezawodność są doceniane przez wielu minimalistów, którzy stawiają na lekkość i łatwość obsługi. To sprzęt stworzony z myślą o tych, którzy nie chcą dźwigać zbędnego ciężaru, a jednocześnie oczekują solidnej jakości i funkcjonalności.

Najlepsza do: ultralekkiego backpackingu, bike-packingu i szybkich wypadów solo, gdzie liczy się minimalna waga i kompaktowość.

Zalety: rewelacyjna lekkość (sama kuchenka 73 g), szybkie gotowanie (~3,5 min/l), mała objętość po spakowaniu.

Zastrzeżenia: brak piezo, brak regulatora ciśnienia, stabilność bez stojaka – może być problematyczna, choć ja bardzo często nie używam tych stojaków :)

Kuchenka PocketRocket 2 Mini Stove Kit w paker.pl

Kuchenka turystyczna MSR Switch Stove System

Moje wrażenia z wykorzystania tej kuchenki w trakcie wpraw znajdziecie w filmie

Warszawa-Gdańsk Bikepackingowo

MSR Switch Stove System to zaawansowana kuchenka turystyczna, która łączy w sobie lekkość palnika z dużym garnkiem o pojemności 1 litra, oferując przy tym wyjątkową wygodę użytkowania. Wyposażona w wbudowany regulator ciśnienia, zapewnia stabilny i równomierny płomień niezależnie od warunków atmosferycznych, co jest szczególnie ważne podczas wypraw w wyższe góry lub w chłodne dni. Dzięki zintegrowanemu zapłonowi piezo odpada konieczność korzystania z zapałek czy zapalniczki, a możliwość schowania wszystkich elementów w garnku ułatwia pakowanie i minimalizuje ryzyko zgubienia części zestawu. Switch Stove System sprawdzi się idealnie dla osób, które cenią sobie kontrolę nad gotowaniem oraz potrzebują stabilności i niezawodności podczas dłuższych wyjazdów i wymagających warunków.

Najlepsza do: gdy jedziesz we dwójkę, gdy chcesz zabrać ze soba inne garnki lub patelnię, gdzie cenna jest precyzja gotowania, stabilność i wszechstronność.

Zalety: regulator utrzymujący moc przy zmianie ciśnienia i temperatury, wygodne zapalanie piezo, możliwość użycia własnych naczyń, szybkie gotowanie, można jeszcze bardziej obniżyć wagę ściągając korkowy uchwyt

Zastrzeżenia: większy ciężar, większy pakunek, plastikowa miseczka, do której wchodzi garnek jest dość luźna, jeden z metalowych uchwytów jest jakby wyrobiony,

Kuchenka MSR Switch Stove System w paker.pl

Kuchenka turystyczna MSR WindBurner Personal Stove System

MSR WindBurner to najbardziej zaawansowana kuchenka w tym zestawieniu.
To kuchenka, która sprawdzi się w najbardziej wymagających warunkach. Nie straszny jej wiatr czy niska temperatura. W przypadku tej kuchenki otrzymujemy duże naczynie ze zintegrowaną osłoną na płomień, które doczepiamy do wydajnego palnika radiacyjnego. Dzięki temu kuchenka jest bardzo odporna na wiatr dochodzący nawet do 100 km/h.

Najlepsza do: wyjazdów w większym gronie, gdy zależy Ci bardziej na niezawodności w trudnych warunkach niż na wadze. To jest top of the top kuchenek. Chyba nic lepszego być już nie może. Prywatnie moja ulubiona.

Zalety: bardzo dobrze działający palik radiacyjny, duża możliwość regulacji siły płomienia, konkretny i solidny sprzęt, mam już kilka lat a nie widać zużycia.

Zastrzeżenia: większy ciężar , większy pakunek, garnka nie wykorzystasz na innej kuchence, trudno jest wykorzystać inny garnek korzystając w Windburnera.

Kuchenka MSR WindBurner w paker.pl

Kuchenki turystyczne MSR porównanie

Aby łatwiej było porównać poszczególne modele, przedstawiłam je w formie tabeli.

Jaka kuchenka turystyczna na bikepacking?

Nie miejcie nadziei, nie pomogę Wam już więcej w wyborze.
To Wy musicie odpowiedzieć sobie na pytanie – co jest dla mnie najlepsze i czego potrzebuję.
Wszystkie te kuchenki sprawdzają się w różnych sytuacjach i nie ma jednej idealnej.
Każda ma wady i zalety. Z każdej korzystam w zależności od sytuacji.
Tytułem kilku słów podsumowania:

MSR PocketRocket 2 Mini Stove Kit – ultralekki, kompaktowy, na szybkie wypady i minimalistyczne podróże. Świetny dla tych, którzy liczą każdy gram i mają mało miejsca w plecaku lub sakwie.

MSR Switch Stove System – bardziej zaawansowany, z regulatorem ciśnienia i lepszą stabilnością, dobry na wyprawy w trudniejszych warunkach, gdzie precyzja gotowania jest ważna, pozwala korzystać z różnych naczyń – czyli zrobisz sobie jajeczniczkę – jak zabierzesz patelnię :)

MSR WindBurner Stove System – najlepszy, jeśli często gotujesz na wietrze lub w trudnych warunkach, dzięki „zamkniętej” konstrukcji palnika i bardzo dobrej izolacji od wiatru. Świetny dla osób, które cenią szybkość gotowania i niezawodność w każdych warunkach, jednocześnie nie przeszkadza im nieco większa waga (476g).

Artykuł Jaka kuchenka turystyczna na bikepackingi – porównanie oferty MSR pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Langma to mój pierwszy szosowy rower. Dziwne, co?
Oczywiście miałam już okazję jeździć na innych rowerach przeznaczonych do jazdy po asfalcie, ale zawsze były to albo wypożyczone maszyny albo rowery testowe.
Dlaczego zdecydowałam się na swoją własną szosę? Bo lubię poznawać i doświadczać nowych rzeczy i sytuacji. Bo czasem ciągnie do białych butów i białych skarpetek. Bo będąc ambasadorką LIV mam możliwość próbowania jazdy na różnych rowerach. Więc dlaczego tego nie wykorzystać.
W końcu, zapisałam się też na moje pierwsze szosowe ultra i jasne, można byłoby je przejechać na gravelu.
Ale ja miałam ochotę zrobić to prawilnie. Na odpowiednim rowerze.

We wszystkim co robię stawiam na przejrzystą i szczerą komunikację.
Zależy mi na Twoim zaufaniu.
Czytając ten artykuł musisz wiedzieć, że jestem ambasadorką marki LIV.
Zawarte w artykule przemyślenia, wnioski i ocena roweru są jednak w pełni subiektywne.
Producent nie miał wpływu na wygląd artykułu.
Nie czerpię żadnych korzyści finansowych z tej publikacji.

Liv LANGMA Advanced PRO – recenzja filmowa

W trakcie naszego ostatniego pobytu na Sycylii nagrałam filmową recenzję tego roweru.
Wszystko, to co tu przeczytasz, możesz też zobaczyć w filmie.
Plus bonusowo otrzymujesz jeszcze paczkę niesamowitych widoków.

No i oczywiście – SUBSKRYBUJ jeśli uznasz, że warto :)

Rama – geometria, rozmiar

Rama Liv Langma Advanced Pro została zaprojektowana z myślą o kobiecej anatomii, oferując idealne dopasowanie i komfort podczas jazdy. Wykonana z zaawansowanego kompozytu węglowego, zapewnia lekkość i sztywność, co przekłada się na efektywność pedałowania. Geometria ramy została zoptymalizowana, aby zapewnić stabilność przy wysokich prędkościach oraz zwinność podczas pokonywania zakrętów.​

Jak powyższa teoria ma się do praktyki?
Początkowo Langma służyła mi jedynie jako rower treningowy wpinany do trenażera. I można by pomyśleć, że jeżdżąc na trenażerze nie da się ocenić właściwości roweru. Dziś pisząc ten tekst dochodzę do wniosku, że właśnie trenażer pokazał, że geometria tego roweru bardzo mi odpowiada. W zasadzie, tylko po ustawieniu siodełka na odpowiednim poziomie, byłam w stanie spędzić na sztywno zamocowanym rowerze dwie-trzy godziny treningowe, nie odczuwając żadnych negatywnych sygnałów z ciała.

Wyjście w teren potwierdziło dobre wrażenie z wirtualnych kilometrów. Langmę zabrałam na dwa szosowe wyjazdy w ramach Women’s Adventure Camp – jeden do Andaluzji a drugi na Sycylię. Na obydwu obozach zrobiłam przeszło 500 km i duuuużo metrów w pionie. Rower sprawdzony został też w mocno deszczowych warunkach. W Andaluzji pogoda wyjątkowo nam nie sprzyjała.

Geometria ramy jest sportowa, ale nie agresywna. Dzięki temu rower świetnie reaguje na przyspieszenie – start spod świateł, wyjście z zakrętu czy atak na podjeździe są błyskawiczne i płynne. Na podjazdach Liv zachowuje się lekko i dynamicznie – niemal czuć, jak rower „chce się wspinać”. Sztywność dolnej rury i suportu sprawia, że każdy wat przekłada się na ruch do przodu.

Na zjazdach i w zakrętach rower jest stabilny i przewidywalny. Nie nerwowy, ale precyzyjny – z łatwością można wejść w łuk, zaufać trzymaniu opon i po prostu jechać swoje. Znakomite wyważenie sprawia, że rower dobrze trzyma się linii nawet przy większych prędkościach, a przenoszenie środka ciężkości w zakręcie daje naturalne i intuicyjne odczucie.

Jaki rozmiar?
W moim przypadku – 162 cm wzrostu wybrałam ramę XS. Teoretycznie, według tabelki producenta mogłabym mieć także rozmiar większy, jednak po konsultacji z bikefitterem i analizie możliwości mojego ciała wybór padł na XS i była to bardzo dobra decyzja. W przypadku S-ki musiałabym kombinować z krótszym mostkiem, a to miałoby już wpływ na właściwości jezdne i prowadzenie się roweru. Tego nie chciałam.

Malowanie
Wyjątkowe i niepowtarzalne malowanie odróżnia ten rower od innych. Te motyle od razy przykuły moją uwagę. Sami przyznajcie, czy on nie jest piękny :)

Niestety w przypadku malowania nie można pominąć jednego minusu. Lakier w Langmie jest bardzo delikatny. Możliwe, że to moje przyzwyczajenie z jazdy po lesie i terenie, rowery nie mają ze mną lekko. Jednak po tym roku jazdy jest kilka miejsc, które oberwały w wyniku mojej nieuwagi czy po prostu przypadkiem i lakier odprysł.
Decydując się na zakup Langmy warto więc rozważyć oklejenie jej specjalną folią.
Jeśli jeszcze nie słyszeliście o tym to polecam film – Jak i po co oklejać rower folią lub artykuł Ochronna folia na rower

Langma to rower, który nie tylko dobrze wygląda, ale przede wszystkim daje ogromną przyjemność z jazdy – zarówno podczas intensywnego treningu, jak i dłuższych, rekreacyjnych tras.

Liv Langma Advanced Pro – osprzęt

Na charakter roweru największy wpływ ma oczywiście rama. Jednak to osprzęt dopełnia całości i to on ostatecznie decyduje, jak jeździ się na danym rowerze.

W przypadku Langmy można wybrać oczywiście niższą lub wyższą konfigurację. Co będzie miało niewątpliwy wpływ na cenę roweru. Nie odkrywam tutaj Ameryki.
Im lepszy(droższy) osprzęt, tym wrażenia z jazdy będą lepsze. Niestety, nie ma się co okłamywać, że tańsze opcje działają prawie tak samo dobrze jak te droższe. Prawie potrafi zrobić wielką różnicę.

Wybierając model, na którym chcę spędzać, jak by nie było, całkiem długie godziny próbowałam jednak znaleźć w miarę optymalny stosunek ceny do otrzymanej funkcjonalności.
Czy mi się to udało. Oceńcie sami.

Napęd i hamulce

Na początku moich rowerowych przygód jeździłam głównie na Shimano. Jednak od momentu kiedy spróbowałam napędów Sram, nie ciągnie mnie już do japońskiego producenta.
Szczególnie w przypadku napędów elektronicznych. W mojej ocenie Sram ma najbardziej sensownie działający napęd bezprzewodowy. Nie ma linek ani żadnych kabelków :)

Wybierając dla siebie rower szosowy wiedziałam, że musi być on na elektronice.
Nie wyobrażam sobie już powrotu do linek, pancerzy i wszystkich kłopotów z nimi związanych.
Elektronika nie wymaga też takiej siły przy zmianie przełożeń.

W Langmie Advanced Pro dostajemy pełny napęd SRAM Rival eTap AXS 2×12.
Co było dla mnie ważne, z bardzo komfortowymi przełożeniami.
Z przodu mamy dwie zębatki 33/46, natomiast z tyłu 12 zębatek o zakresie 10-36.
Taki układ pozwala na całkiem przyjemne pedałowanie pod górę wielokilometrowych podjazdów.
Łatwo to policzyć – gdy weźmiemy małą zębatkę z przodu i podzielimy ja na ilość zębów jakie mamy maksymalnie z tyłu współczynnik wynosi 0.91 czyli poniżej 1! To dość rzadko spotyka się w rowerach typowo szosowych.

Jeśli chodzi o kulturę pracy i działanie elektronicznego napędu to nie ma tu o czym pisać. Jest idealnie.
Trzeba tylko pamiętać, by co około 1000 km naładować baterie w przerzutkach.
Stan baterii bardzo łatwo zobaczyć. w trakcie zmiany biegów na przerzutce zapala się dioda. Jeśli świeci na zielono – jest ok. Jeśli świeci na czerwono – trzeba naładować baterię.

Za kontrolę i poskromienie tej szybkiej bestii odpowiadają tarczowe hydrauliczne hamulce SRAM Rival.

Kokpit, siodło i sztyca

Kokpit roweru został zaprojektowany z myślą o aerodynamice i efektywności. Karbonowa kierownica (szerokość w zależności od rozmiaru, tu 36 cm) zapewnia komfort w długich trasach, pozwala na lepsze dopasowanie roweru do drobnych rowerzystek, a także umożliwia przyjęcie bardziej aerodynamicznej pozycji, co przekłada się na lepsze osiągi. 

Siodełko Liv Alacra SL zostało specjalnie zaprojektowane z myślą o kobiecej anatomii, aby zapewnić komfort nawet podczas wielogodzinnych przejażdżek. Mimo iż mam swoje ulubione, dobrane do mnie siodełko i zazwyczaj zmieniam je w rowerach, na których jeżdżę. Tym razem dla pełnego testu zdecydowałam się pozostawić w Langmie siodło seryjne. Słyszałam już o nim wiele pozytywnych komentarzy.
I faktycznie najpierw na trenażerze, a potem w terenie siodło okazało się bardzo wygodne. Odpowiednia szerokość zapewnia stabilność miednicy i oparcie ciała. Ani przez moment nie pomyślałam o wymianie na swoje sprawdzone siodełko.

Sztyca Giant Variant z włókna węglowego oferuje odpowiednią elastyczność, tłumiąc drgania i zwiększając komfort jazdy. Dotychczas miałam doświadczenia ze sztycami w technologii D-fuse i tutaj działa to tak samo dobrze. Sztyca pracuje podczas jazdy, dzięki czemu możemy skupić się na kolejnych kilometrach i pedałowaniu.

Podsumowanie – czy ta szosa jest dla ciebie?

Po roku znajomości z Langmą ja mówię zdecydowane TAK.
To jest rower, na który wsiadam z przyjemnością i który daje mi niesamowitą frajdę z jazdy.

Wszechstronność Langmy pozwala mi zarówno na start w jakimś szosowym wyścigu ale też jest idealna na długodystansowe wyprawy. Niezawodność komponentów, komfort jazdy i dopracowana geometria sprawiają, że każdy kilometr to czysta przyjemność. 

Dla każdej kobiety szukającej roweru szosowego, który łączy w sobie wydajność, komfort i styl, Liv Langma Advanced Pro będzie doskonałym wyborem.​

Artykuł Liv Langma Advanced Pro – rower szosowy dla dziewczyny pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Na gila rady nie mam, trzeba nauczyć się smarkać po kolarsku.
Za to na przemarznięty tyłek i owszem.
O komfort naszej dolnej części ciała jesienią i zimą zadbają znakomicie zimowe spodnie na rower AM CYCLING Ultra Cargo Detachable.

Spodenki do testu otrzymałam od Ani i Marcina z AM CYCLING
Materiał jest w pełni subiektywny. Nikt nie ingerował w jego treść.

Zimowe spodnie na rower – AM CYCLING Ultra Cargo Detachable

Krój i rozmiar oraz materiały

Spodnie Ultra Cargo Detachable zbudowane są z paneli, które mają na celu zapewnienie komfortu w trakcie jazdy na rowerze. Tak aby nic nas nie uwierało i nie dokuczało, gdy siedzimy na siodełku.
Panele wykonane są z różnych materiałów, tak by przód spodenek zapewniał nam ochronę od wiatru i lekkiego deszczu czy śniegu, tył był bardziej oddychający.

W moim przypadku 56 kg oraz 162 cm wzrostu wybrałam rozmiar S. Spodenki są dobrze dopasowane, mają odpowiednią długość. W trakcie jazdy w okolicy krocza czasem delikatnie mi się zsuwają. Co jakiś czas musze je poprawiać. Nie jest to uciążliwe. Wydaje mi się, że jak w większości przypadków jestem tutaj pomiędzy rozmiarami i XS jest za małe i zbyt kompresyjne a S delikatnie za duże w okolicy bioder.
Zamawiając spodenki internetowo warto wziąć dwa rozmiary do porównania.

Jak ubrać się jesienią i zimą na rower? Na co zwracać uwagę?
Przeczytaj!

Odpinana szelka – gamechanger, zwłaszcza zimą

Trąbię o tym od dawna i gdzie tylko mogę.
Odpinana szelka to ZŁOTO.
Odpinana szelka to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek wymyślili w kolarskiej odzieży rowerowej.
Jeśli jeszcze nigdy z tego nie korzystałaś – piszę tutaj głównie do dziewczyn (bo oczywiście w męskiej wersji takiej szelki nie ma) to czym prędzej spróbuj.
Od tej chwili wszystkie kupowane przez ciebie spodenki będą miały odpinaną szelkę.

Odpinana szelka zimą rozprawia się z dyskomfortem pojawiającym się, gdy nagle zachce nam się udać do toalety lub w miejsce ustronne. Nie trzeba się rozbierać, nie trzeba kombinować i wychładzać przy okazji. Po prostu odpinasz szelkę zsuwasz spodenki i załatwiasz sprawę szybko i bezboleśnie :)

Z minusów tego rozwiązania, bo oczywiście nie jest ono idealne, trzeba mieć na uwadze, że klamra szelki znajduje się na plecach powyżej naszej pupy. I jeśli jeździmy w plecaku lub z mocno wypchanymi kieszonkami, to klamra może być dla nas niewygodna i może drażnić plecy.
Ja osobiście nie mam z tym problemu.
Może mieliście okazję widzieć, ostatnie wyścigi Podlasie Ultra Race oraz zimową Watahę przejechałam w tych spodenkach z kamizelką Evoc z bukłakiem na plecach i nie odczuwałam, żadnego dyskomfortu związanego z klamrą. Każdy musi jednak przekonać się o tym sam.

Kieszonki cargo

Zimowe spodnie na rower AM Cycling Ultra Cargo Detachable zostały zaprojektowane z myślą o maksymalnej funkcjonalności podczas długich tras w chłodnych warunkach. Jednym z kluczowych elementów tego modelu są kieszonki cargo umieszczone na udach. Zimą przydają się one chyba jeszcze bardziej niż latem.

Kieszonki cargo w spodniach są głębokie i wyprofilowane, zaprojektowane tak, aby minimalizować ryzyko wypadnięcia przewożonych przedmiotów. Dzięki elastycznej siateczce, kieszenie są w stanie pomieścić rozmaite przedmioty. W moich najczęściej ląduje telefon oraz kamera GoPro, czy jakieś batony lub przekąski . To rozwiązanie pozwala na łatwy dostęp do tych rzeczy bez konieczności zatrzymywania się podczas jazdy i grzebania w torebkach.

Umiejscowienie kieszonek na udach jest wygodne i nie wpływa na komfort pedałowania. Elastyczny materiał sprawia, że nawet przy pełnym załadunku kieszonki nie krępują ruchów, a ich zawartość pozostaje stabilna podczas jazdy.

W spodenkach AM Cycling jeżdżę już drugi sezon. W tym czasie miałam okazję sprawdzenia dwóch par tych spodenek. W pierwszej wersji kieszonki wykonane były z bardzo delikatnego materiału. W internecie można znaleźć niejedną opinię na temat niskiej wytrzymałości tego elementu i podatności na przetarcia.
I faktycznie, jedna z kieszeni oberwała i w siateczce pojawiła się dziurka.
W drugiej wersji spodenek materiał został zmieniony na bardziej wytrzymały i konkretny.
Zaglądając do Stravy łatwo można sprawdzić, że w tych spodenkach odbyłam już jakieś 30 jazd. Podczas jazdy solidne testy przechodzi głównie moja prawa, kieszeń, gdzie trzymam kamerę GoPro, którą nagrywam materiały. Ilość wyciągnięć i „włożeń” kamery z i do kieszeni jest niemała. Do tej pory z materiałem nic się nie podziało. Nie omieszkam dopisać fragmentu recenzji, gdy podzieje się inaczej.

PRZECZYTAJ TEŻ – CZY JAZDA NA ROWERZE ZIMĄ MA SENS???

Wkładka

Wkładka zastosowana w tych spodniach to topowy model Elastic Interface, charakteryzujący się wysoką gęstością do 200 kg/m³ oraz zróżnicowaną grubością, osiągającą 11 mm w tylnej części. Taka konstrukcja zapewnia równomierne rozłożenie nacisku, minimalizując punkty ucisku i zwiększając komfort podczas długotrwałego siedzenia na siodełku.
Wkładka posiada otwory wentylacyjne w przedniej części, które poprawiają cyrkulację powietrza i odprowadzanie wilgoci. Zimą jest to bardzo ważne. Bo mokry tyłek jest rzeczą, której najmniej byśmy chcieli o tej porze roku.

To nie pierwsze moje spodenki z wkładką Elastic Interface. Lubię wkładki tej firmy i bardzo mi one pasują. Wiadomo jednak, że każdy może lubić co innego, więc trudno tutaj pisać, że model ten spasuje każdemu.
Na pewno bardzo ważne jest, aby wybierając rozmiar spodenek nie były one na nas za duże, ponieważ wtedy wkładka będzie nam się źle układać i będzie powodować podrażnienia.

W akapicie powyżej wspominałam już, że korzystałam z dwóch par tych spodenek. Wcześniejszą wersja jest w moim odczuciu nieco większa rozmiarowo i właśnie w jej przypadku miałam wrażenie, że spodenki w okolicach krocza zsuwają się delikatnie powodując dyskomfort. Jak się okazało, było to spowodowane rozmiarem. W przypadku mniejszego, bardziej dopasowanego rozmiaru nie mam tego problemu.
Kupując te spodenki warto więc poświęcić dłuższą chwilę na właściwy dobór rozmiaru.

Zimowe spodnie na rower – AM CYCLING Ultra Cargo Detachable czy warto?

Jak dla mnie warto.
Zimowe spodnie na rower, podobnie jak buty, to element garderoby, w który warto zainwestować.
Komfort spędzenia kilku-kilkunastu godzin na dworze w temperaturach schodzących do -3 stopni* jest wart zachodu i ceny. A ta w końcu nie jest mała 700 zł.
Trzeba mieć jednak na uwadze, że takie spodnie posłużą nam przez dobre kilka lat i ta kwota się zamortyzuje.

* poniżej -5 raczej nie wychodzę już na rower :)
* są osoby, które w tych spodniach jeżdżą i do -10, ja wtedy założyłabym pod spód bieliznę termiczną

Artykuł Zimowe spodnie na rower – AM CYCLING Ultra Cargo Detachable pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jak przechowywać rowery w domu?

Rowery w domu??? Kto by pomyślał? To przecież na balkonie albo w piwnicy czy garażu jakimś. Na upartego można przyczepić do latarni pod blokiem i też będzie git.

A ja tam lubię rowery mieć przy sobie i zazwyczaj lądują one w sypialni, żebym mogła patrzeć na nie zaraz po przebudzeniu lub salonie, żeby odwiedzający mnie goście wiedzieli z kim mają do czynienia :)
A tak trochę poważniej. Oczywiście chciałoby się mieć dom z odpowiednim pomieszczeniem zwanym rowerownią. Chciałoby się mieć przestrzeń do trzymania rowerów w ilości N+1. Ale jak to mówią mędrcy tego świata – nie można mieć wszystkiego. Więc trzeba ogarniać życie na tyle na ile ma się możliwości.
U mnie stanęło na próbie organizacji rowerowej przestrzeni w dużym pokoju, czy jak to się mówi bardziej fancy – w salonie.

Do tej pory korzystałam z rozwiązania działającego na zasadzie rury rozporowej montowanej pomiędzy sufitem a podłogą. Na owej rurze znajdowały się dwa miejsca na powieszenie roweru.
Nie był to zły pomysł i działał, jednak stojak był dość tani, kupiony na popularnym portalu aukcyjnym i stabilność konstrukcji czasem budziła mój niepokój. Przez dobre kilka lat nic się nie stało i żaden rower nie ucierpiał, ale wiedziałam, że przy nadarzającej się okazji zakupię coś konkretniejszego.

W końcu nastąpiła owa okazja. Postanowiłam więc przeczesać internety. I jak grom z jasnego nieba spadł na mnie FEEDBACK. Jak to mówią najciemniej pod latarnią, bo FEEDBACKA kupić można w sklepie BIKE RS w Krakowie, z którym regularnie współpracuje tu w ramach bloga (Alarm rowerowy Knog Scout) oraz w ramach campów Women’s Adventure Camp.

Stojak otrzymałam od sklepu BIKE RS Kraków
który ma w swojej ofercie większość produktów marki Feedback.
Jeśli w związku z Nowym Rokiem też chcielibyście ogarnąć sobie temat przechowywania rowerów, to na wszystkie wieszaki Feedback na stronie macie zniżkę 10%
Hasło: MambaFeedback
Zniżka obowiązuje do końca stycznia.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache – montaż i instalacja

Stojak przychodzi do nas pięknie kompaktowo złożony. Kurier nie miał problemu w przetransportowaniu go pod drzwi. Gdy chwytam paczkę, czuję, że będzie konkretnie. Ale w końcu tego się spodziewałam. Taka firma i taka cena. To nie może być byle co.

Wszystko w środku jest ładnie zabezpieczone i zapakowane.
Rozłożenie elementów zajmuje chwilę. Jako osoba lubiąca instrukcje obsługi i składanie mebli z Ikeii trochę ubolewam, że tutaj dostaję jedną karteczkę formatu A6.

Faktycznie złożenie stojaka jest szybkie i intuicyjne. Najlepiej obejrzeć sobie film instruktażowy na YouTube. Choć pewnie i większość Was zrobiłaby to bez pomocy i wizualnego wsparcia.

Stojak na rowery Feedback jest konkretny, w miarę jego składania upewniam się, że był to dobry wybór. Stabilność konstrukcji budzi zaufanie. Podoba mi się też jego prostota. Nie ma tu zbędnego elementu.

Cała operacja, od otwarcia paczki do postawienia stojaka w miejscu docelowym, to góra pół godziny roboty.
Anodowane aluminium wygląda przyjemnie dla oka, na stojaku nie ma większych logotypów czy napisów. Jest prosto i minimalistycznie. Trzy nogi są stabilne i wzbudzają zaufanie. W pewnym momencie pomyślałam nawet, aby na próbę zawisnąć na stojaku trzymając się go rękoma. Wszak producent deklaruje, że wieszak w konfiguracji na cztery rowery wytrzymuje łącznie 73 kg. W odpowiednim momencie uświadomiłam sobie, że mój ciężar byłby tylko na jednym mocowaniu roweru i to już nie byłoby ani bezpieczne ani sensowne. Nie mniej mamy tu do czynienia z kawałkiem solidnego rowerowego stojaka.

Uchwyty, na których wieszany jest rower, mają możliwość regulacji wysokości.
Samo trzymanie i miejsce kontaktu z ramą jest ogumowane, więc w żaden sposób nie zagraża lakierowi czy ramie.

Budzi to zaufanie.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache – moja opinia

Pierwsze wrażenie jest ważne. Ale ostatecznej oceny można dokonać oczywiście dopiero po jakimś czasie użytkowania. Więc zapraszam Was tu za jakieś pół roku.
Na razie minęły dwa tygodnie jak stojak Feedback jest w moim salonie i na razie nie zmieniło się moje zdanie o nim.

Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache to stabilna konstrukcja, dobre staranne wykończenie i przemyślana funkcjonalność. Całkiem dobrze wygląda w domowej przestrzeni. Powiedziałabym nawet, że cieszy oko. Oczywiście pod warunkiem, że zawieszane na nim rowery są CZYSTE :)
Jak zwykle jest jedno ale i jak zwykle tyczy się ono ceny.
Wieszak tani nie jest, ale biorąc pod uwagę, że można ustawiać go w rozmaitych miejscach, to zaryzykowałabym, że to produkt kupowany na lata. Długie lata.
To czy będzie on najlepszym rozwiązaniem dla Was, to już musicie ocenić sami.

Cena Feedback Sports Velo Cache: 1 290,00 zł

Artykuł Stojak na rowery Feedback Sports Velo Cache pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Peak Design jest partnerem bloga i kanału.
Produkty tej marki pomagają mi podróżować ze sprzętem fotograficznym w bezpieczny sposób.
Niniejszy artykuł powstał w ramach współpracy. Marka nie miała wpływu na jego wygląd.
Opinie i wrażenia z użytkowania są całkowicie subiektywne.

Peak Design Packing Cubes

Peak Design Packing Cubes to zestaw toreb, które służą do organizowania rzeczy, które zabieramy ze sobą w podróż. Koszulki, skarpetki, bluzy, ciepłe rzeczy, lekkie rzeczy, skarpetki, bielizna. Niby nie ma tu wielkiej filozofii, kiedyś wszystko ogarniałam foliowymi reklamówkami.
Potem coraz mniej reklamówek dawano w sklepach i zobaczyłam gdzieś w Tchibo worki do pakowania ubrań. To był pierwszy poziom wtajemniczenia.

Gdy chłopaki z Peak Design pokazali mi Peak Design Packing Cubes weszłam na poziom najwyższy.

Co tu może być nadzwyczajnego? Zobaczcie.

Cały patent polega na fajnych patentach.
Można mieć zwykły worek, do którego schowasz ciuchy, a można mieć worek, który będzie miał kilka cech, które to pakowanie ułatwią.

Packing Cubes to worki wykonane z ultra lekkiego, odpornego na warunki atmosferyczne nylonu 70D, pokrytego powłoką odporną na ścieranie i rozdzieranie. Zamki wykorzystane w workach są wysokiej jakości, działają płynnie i jednocześnie są elastyczne, przez co torby są lekkie i po zwinięciu czy złożeniu ich zajmują bardzo mało miejsca.
Worki poza kieszenią główną, mają dodatkową kieszeń na brudne ubrania.
Worki mają dwa wymiary: S i M. Każdy z ich może być skompresowany i nieskompresowany.

MEDIUM

• 32cm x 32cm x 8cm 8 litrów
• 32cm x 32cm x 17cm 18 litrów

SMALL

• 32cm x 17cm x 8cm 4,5 litra
• 32cm x 17cm x 17cm 9 litrów

Po zapakowaniu ubrań wersji nieskompresowanej, worek można skompresować i wtedy rzeczy zajmą nam dużo mniej miejsca. Dokładnie pokazuję to na filmie.

Peak Design Packing Cubes – recenzja filmowa

W zasadzie nie ma co tutaj się rozwodzić. Peak Design Packing Cubes to bardzo wygodny system, który pomaga nam w ogarnianiu zabieranych w podróż rzeczy.
Produkty są wysokiej jakości, użytkowane przez wiele miesięcy nie noszą żadnych oznak zużycia.
Kto lubi mieć proste i funkcjonalne produkty ten będzie zadowolony.
Kto lubi mieć porządek w swoich rzeczach, ten też przyzna temu produktowi 5 gwiazdek.

Artykuł Peak Design Packing Cubes – najlepszy sposób na pakowanie się pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

W okularach Alba Optics, konkretnie w modelu Delta, jeżdżę od dobrych dwóch lat. To znakomity czas, by przetestować je w różnych warunkach i sytuacjach. Te i pozostałe modele okularów Alby testują także uczestniczki naszych rowerowych obozów Women’s Adventure Camp.

Okulary do testów przekazał ich dystrybutor sklep BIKE RS w Krakowie
Jeśli spodobają się Wam te okulary, łapcie zniżkę !!!
W bike-rs.pl na hasło FacetkaAlba20 dostajecie -20% na okulary Alba Optics

Alba Optics – kilka słów o marce

Alba Optics to włoska marka tworząca okulary sportowe i lifestylowe, które łączą wysoką jakość z unikalnym stylem. Produkcja odbywa się we Włoszech, a firma dużą wagę przykłada do zrównoważonego rozwoju, stosując najlepsze materiały i minimalizując wpływ na środowisko.
Historia marki zaczęła się od chęci stworzenia czegoś wyjątkowego – projektu, który wyróżni się na tle innych. Tak narodził się model Delta – inspirowany estetyką lat 80., klasyczny, ponadczasowy i jedyny w swoim rodzaju.
Z pewnością kojarzycie oryginalny kształt oprawek, z charakterystyczną falą. To właśnie DELTA.

Poza Deltą w ofercie jest też kilka innych oryginalnie wyglądających i stylowych modeli.

Wybrałam model Delta z bardzo prostego powodu.
Okulary te pasują na moją wąską twarz. W znakomitej większości w przypadku innych marek okulary są na mnie za duże i za szerokie. Wyglądam jak „nagły atak spawacza”.
W przypadku Alby mam duże szkło zapewniające dobrą ochronę i szerokie pole widzenia a jednocześnie okulary są dobrze dopasowane do twarzy i nie wystają na boki. Dzięki temu wyglądam jak człowiek :)

Oprawki – kształt i rozmiar

To, że okulary pasują na wąskie twarze, już wiecie.
To, że mają oryginalne falowane oprawki na zausznikach, też.
Za to nie wiecie jeszcze na pewno, że okulary zrobione są ze specjalnego materiału Tr90, który to jest połączeniem nylonu i carbonu. Przez to okulary mają być lekkie i jednocześnie wytrzymałe.
Producent deklaruje wagę okularów na 26 g. Moje z wymienionymi noskami na azjatyckie (nieco większe) ważą 30-32 gramy.
Jeśli chodzi o wytrzymałość, to w ciagu dwóch lat ich nie popsułam :) Spadły kilka razy, kilka razy się wygięły, kilkanaście razy zmieniałam w nich szkła i cały czas są ok. Na szczęście w większych konkretnych crash testach nie brały udziału.

Po założeniu na twarz okulary bardzo wygodnie leżą, są dobrze dopasowane i stabilne. Nie skaczą i nie są luźne. Współgrają z większością kasków a kształt zauszników sprawia, że bardzo dobrze też dogadują się z paskami od kasków. Wykładając konkrety, szerokość okularów to 146 mm, wysokość 60 mm, długość zausznika to 120 mm. Do wyboru mamy dwa noski – klasyczny (mniejszy) oraz azjatycki(większy). Ja korzystam z większego, przez co okulary są nieco bardziej oddalone od twarzy i dolna część szkieł nie ociera się o policzki, co ma miejsce w przypadku mniejszych nosków.
Niestety z tego co wiem, na etapie zakupu nie można wybrać noska azjatyckiego, trzeba go dodatkowo dokupić

Dla osób z wadą wzroku dobrą wiadomością będzie fakt, że do okularów można zamontować wkładki korekcyjne. Niestety ja takich nie używam i w związku z tym nie wiem, jak to się sprawuje.
Jeśli jeździcie w Albie i macie takie rozwiązanie napiszcie w komentarzu, jakie są wasze odczucia.

Podsumowując temat ramek. Decydując się na zakup staniemy przed nie lada problemem.
Jaki kolor ramki wybrać?
Mamy tu serio, serio klęskę urodzaju.
W wersji „na bogato” można mieć każdego dnia tygodnia inne okulary. Albo do każdego zestawu kolarskiego mieć odpowiedni kolor oprawek ;)
Ja osobiście mam trzy – klasyczne czarne, fioletowe oraz śnieżno białe (lekko przezroczyste).

Szkła – do wyboru, do koloru

Gdy już wybierzemy kolor oprawek, staniemy przed drugą niemniej trudną decyzją.
SZKŁA

Soczewki VZUM zrobione są z lekkiego i wytrzymałego poliwęglanu. Głównym zadaniem szkieł jest zapewnić sportowcom maksymalne wrażenia wizualne w każdych warunkach pogodowych i na każdym terenie. Stąd różne kolory soczewek pozwalające na uzyskanie ostrości i odpowiedniego kontrastu w różnych warunkach i miejscach, gdzie jeździ się na rowerze.

Do wyboru mamy aż 9 szkieł klasycznych:
LEAF, POU, ML CIELO, ML LAVA, ML PLASMA, ML KING, MR ALU, FLY, PINK
Oprócz specyficznego zabarwu różnią się one minimalnie procentem przyciemnienia oraz ilością przepuszczanego światła niebieskiego.
Do tego dochodzą trzy szkła fotochromatyczne z powłoką lustrzaną BTL, FLM i RKT
Aby zapoznać się z dostępnymi soczewkami i dobrze to zrozumieć najlepiej wejść na podstronę Alby i zobaczyć jak wygląda obraz widziany przez poszczególne szkła.

Ja w moich okularach mam trzy wymienne szkła:
– CIELO – na bardzo słoneczne dni, otwarty teren
– fotochrom FTL i BTL – na pozostałe warunki – w zasadzie 90% czasu jazdy w naszym kraju :)

Jeśli chodzi o wrażenia z użytkowania szkieł to jest tylko jedna rzecz, do której muszę się przyczepić.
Szkła radzą sobie znakomicie w słońcu i dobrze chronią oczy. Komfort patrzenia i przebywania na słońcu jest wysoki. Poniżej w tekście znajdziecie też akapit, w którym piszę także o fotochromach.
Jedno, co nie jest zgodne z opisem producenta, to odpornośc na zarysowania. Może to moje predyspozycje, ale mam wrażenie, że szkła są jednak delikatne i rysują się szybko.
A może to po prostu kwestia tego, że ja realnie je testuję, w trudnych warunkach i dużo od nich wymagam?
Tak czy inaczej, warto na nie uważać, i starać się nie dopuszczać do niebezpiecznych dla szkieł sytuacji :)

Alba Optics Delta – dwa lata jazdy – moja opinia

Okulary Alba Optics tak bardzo mi spasowały, że w ciagu ostatnich dwóch lat najczęściej lądują na moim nosie. Lubię je za dobry wygląd, wygodę oraz jakość widzenia w różnych warunkach oświetleniowych i pogodowych.
Jeżdzę w nich cały rok. Głownie w szkłach fotochromowych. Gdy wybieram się w jakieś miejsca, gdzie słońce będzie intensywne, a jazda w odsłoniętym terenie, wtedy wymieniam szkła na ciemniejsze.
Podczas jazdy w nocy szkła fotochromowe zdają egzamin na szóstkę. Co prawda, nie rozjaśniają się do zupełnego zera, jednak poziom rozjaśnienia sprawia, że jazda w nocy jest komfortowa. Dla porównania testowane przeze mnie okulary Tripout nie pozwoliły na jazdę w nocy z takim komfortem.

Szkła fotochromowe bardzo szybko reagują na zmianę natężenia światła. Jeżdżąc na gravelu po lesie ma to bardzo duże znaczenie. Zakładając okulary z takimi szybkami, zazwyczaj po chwili zapominam, że mam okulary na nosie. Jakoś widzenia, przyciemnianie się i rozjaśnianie jest takie płynne, że wcale się tego nie zauważa. Dopiero na zdjęciach, jak poniżej, widać efekt.
Plusem modelu alba Optics Delta jest to, że fotochromy są lustrzane, co wpływa bardzo pozytywnie na aspekt wizualny. W okularach po prostu dobrze się wygląda. Bardzo często klasyczne szyby fotochromowe ściemniają się do szarości i nie każdemu będzie się to podobać.
Niestety najprawdopodobniej w związku z lustrzaną powłoką szkła nie rozjaśniają się całkowicie. O czym już pisałam wcześniej. Nie ma to jednak znaczącego wpływu na jazdę w nocy.

Dzięki współpracy z Alba Optics podczas obozów kobiecych, które prowadzę, uczestniczki mają możliwość testowania różnych modeli i szkieł Alby. W wielu przypadkach po pozytywnych testach decydują się na zakup. Możliwość przetestowania różnych szkieł, kształtów ramek pozwala dostrzec różnicę między nimi i ocenić, czego najbardziej oczekuje się po okularach.

Na początku listopada byłyśmy na obozie kobiecym na Gran Canarii, tam też zabrałyśmy ze soba okulary Alby. Wyspy Kanaryjskie okazały się znakomita lokalizacją, by przetestować i nakręcić materiał prezentujący te okulary. Zobaczcie sami.

Alba Optics Delta – podsumowanie

Tytułem podsumowania.
CENA: 679-919 zł

Artykuł Okulary rowerowe Alba Optics Delta – dobra włoska robota pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Rower do testu przekazali jego twórcy Natalia i Sebastian z KOLORIDE
Znajdziesz ich tez na Facebooku – KOLORIDE oraz Instagramie – KOLORIDE
Tak jak w każdym artykule moje opinie i wnioski są całkowicie subiektywne.
Producent nie miał wpływu na wygląd i treść artykułu.

Twórcy marki KOLORIDE

Twórcami marki jest Natalia oraz Sebastian. Osoby, które z rowerami związane są od baaaardzo długiego czasu. Sebastian ma za sobą setki przejeżdżonych kilometrów po całej Europie, Azji i Ameryce. Do tego dochodzi kilkadziesiąt startów w zawodach MTB, XC oraz na szosie. To rowerowy zajawkowicz, który postanowił pójść o krok dalej niż większość z nas w rowerowej pasji.
Natalia z rowerami związana od dziecka. Trochę mniej profesjonalnie niż Sebastian ale równie intensywnie. Kolarstwo romantyczne – to jej działka.

Główna ideą przyświecającą tej parze była chęć zrobienia roweru, który będzie wykorzystywany w rozmaitych sytuacjach. Roweru, którym pojeździmy po mieście i w terenie, którym wyskoczymy na bikepackingowy weekend i wystartujemy w okazjonalnym wyścigu. Ma być pragmatycznie. Tak by nie trzeba było mieć kilku różnych maszyn a jedną uniwersalną.

Jak mówiła Natalia podczas naszego wrześniowego obozu rowerowego w Toskanii (gdzie właśnie miałam okazję sprawdzać te maszyny) – stworzenie marki od podstaw, to ogrom włożonej pracy. Wiele spotkań i rozmów z doświadczonym kolarzami, ekspertami od tworzenia ram, analizowanie geometrii, materiałów i komponentów z których złożony będzie rower. To też bazowanie na swoim wieloletnim doświadczeniu w jeździe na rowerze wokół domu, na zawodach, wielu miejscach w Polsce i za granicą.

Dla osób dbających o ekologię, ważny będzie fakt, że Natalia i Sebastian bardzo cenią sobie środowisko, dlatego zdecydowali się minimalizować ślad węglowy i wykorzystywać materiał na ramy z europejskich hut, zmniejszyć przez to łańcuch dostaw.

Rama – geometria i rozmiar

Sercem roweru jest oczywiście rama i to jej tutaj należy się największe zainteresowanie. Osprzęt to wiadomo, rzecz drugoplanowa. Od ramy zależy najwięcej – czyli to jak będziemy czuli się na rowerze, jaki będzie on miał charakter i czy ten charakter będzie nam odpowiadał.

I przyznam szczerze, że decydując się na zabranie roweru na testy do Toskanii miałam pewne obawy. Bałam się, że aluminiowy rower będzie ciężki i drastycznie sztywny. Pamietam swoje gravelowe początki na aluminiowym Rondo Ruut. Ta rama była piekielnie twarda, taka tępa. Ciężko opisać te uczucie słowami. Dawała mocno po tyłku i jadąc na niej czuć było wszystkie nierówności terenu.

Jakie było moje zdziwienie, gdy KOLORIDE okazał się całkiem wygodny i zupełnie inny niż pamiętne Rondo. Pierwsze kilometry zrobione jeszcze w Polsce zmusiły co prawda do zastanowienia się nad pozycją i rozmiarem. Niestety dla mnie mierzącej 162 cm wzrostu rower okazał się za długi i za wysoki. Szybko zmieniłam mostek na krótszy na minusie i przełożyłam dwie podkładki nad mostek. Od razu odczucia z jazdy się poprawiły. Zmieniłam jeszcze nieco ustawienie siodełka i znalazłam swoja pozycję idealną. Można było atakować Toskańskie szutry i dziurawe gravelowe asfalty.

Podsumowując – mamy do wyboru rozmiary od S do XL, które są odpowiednio dla osób od 162 do 188 cm wzrostu. Jednak jeśli jesteś niższy/niższa niż 162 cm lub znajdujesz się dokładnie w tym punkcie, to polecam bardzo, by przed zakupem odwiedzić producentów w Puszczykowie i sprawdzić sobie rozmiar.

Wracając jednak do komfortu i sztywności. Szybko znalazłam odpowiedź skąd mogłyby wynikać tak pozytywne odczucia z jazdy na aluminiowym KOLORIDE. Dostajemy tu bowiem ramę zrobioną ze stopu aluminium 7020, które, jak pisze producent, jednocześnie dobrze tłumi drgania oraz jest bardzo sztywne. To by potwierdzało moje pozytywne wrażenia z szutrów nieco większej gramatury niż te premium :)

Na odczucia z jazdy wpływ ma także geometria roweru, która według twórców miała być najbardziej komfortowa i uniwersalna. Brawo KOLORIDE, bo chyba się to udało. Koloride prowadzi się znakomicie. Jest stabilny na zjazdach, dynamiczny na podjazdach a w ciasnych zakrętach mimo skrócenia przeze mnie mostka z 100 do 60 mm nie wykazywał nadsterowności, co często w takiej sytuacji się zdarza. Jak już wspomniałam wcześniej trochę bałam się brać niesprawdzony rower na tygodniowe testy do Toskanii. Na szczęście intuicja mnie nie zawiodła. Koloride okazał się dla mnie bardzo wygodnym i komfortowym rowerem. Ani przez chwilę nie pożałowałam decyzji.

Pisząc o geometrii nie można pominąć faktu, że rower w rozmiarze S został zaprojektowany tak, żeby był przystosowany do kobiecych wymiarów (podobno mamy dłuższe nogi i krótszy tułów) co za tym idzie stosunek reach do stack wynosi 1,50.
Podczas opracowywania geometrii uwzględniono także możliwość zamontowania w rowerze amortyzatora z goleniami 425 mm dlatego same widelec nieamortyzowany też jest dłuższy niż standardowo. Ma 420 mm.

Pisząc o ramie trzeba też zaznaczyć, że posiada ona liczne otwory montażowe, pomocne w mocowaniu bidonów i toreb bikepackingowych. Do ramy zmontować można także błotniki oraz bagażnik.

Podsumowując temat ramy – popatrzcie na te spawy. Nie widzicie? No właśnie. Pięknie wygładzone spawy na cienkich rurkach powodują, że w pierwszym momencie pomyślałam, że rowery KOLORIDE są stalowe. Dopiero potem odkryłam, że to aluminium.

Koloride konfiguracja i moja specyfikacja

Decydując się na rower KOLORIDE mamy do wyboru szereg możliwości. Na stronie dostępny jest wygodny konfigurator. W pierwszej kolejności musimy wybrać – kolor i malowanie. Dostępne są trzy standardowe malowania. Za dopłatą można wybrać też kolor jednolity lub zrobić rower według własnego uznania.

Następnie decydujemy się na rodzaj napędu. I tu pojawia się ciekawostka. Rowery KOLORIDE mogą być złożone na pasku. Tylny trójkąt ramy Koloride został zaprojektowany w taki sposób, aby móc zastosować zarówno tradycyjny łańcuch, jak i pasek – co zaczyna być popularne w gravelowym świecie. Obecność dwóch rodzajów haków daje możliwość modyfikowania roweru w przyszłości i zmiany napędu bez konieczności kupowania nowej ramy.

Kolejną opcją wyboru jest widelec – amortyzowany lub karbonowy sztywny. Tu widać wyraźnie, że twórcy KOLORIDE przemyśleli dobrze konstrukcję ramy. Nie w każdej ramie możemy dokonać takiej zmiany.

Dalej decydujemy – jaką chcemy kierownicę. Czy ma to być baranek, czy wolimy tzw. flatbara.
Kierownica baranek, to jeden z elementów, który potrafi odstraszyć ludzi od gravela. Tu możemy spróbować wejść w gravelowy świat łagodniej. Na początku wybierając prostą kierownicę.
Taka kierownica ma też wpływ na pozycję, jaką przyjmujemy na rowerze. Może być ona bardziej wyprostowana i komfortowa.

Następnie wybieramy koła i opony. DT SWISS, Mavic czy Evenlite – do wyboru do koloru. Jeśli wymyślimy sobie jeszcze coś innego na pewno ekipa Koloride to załatwi.
Opony – standardowo proponowane są Pirelli lub Michelin 40”, jeśli jednak rower ma służyć głównie jeździe w przestrzeni miejskiej, KOLORIDE proponuje 32-38”, a jeśli fokus jest na jazdę w terenie, to jest możliwość zamontowania grubszej opony do 45”.

Na koniec jeszcze pytanie o siodło. Jeśli czytaliście lub oglądaliście filmik z Tamarą, to wiecie, że siodełko to nie jest prosta sprawa. Mamy więc w konfiguratorze możliwość wyboru pomiędzy aż czterema modelami. Ale na pewno jeśli będziecie mieli taką potrzebę jest opcja zorganizowania kolejnych modeli.

Niewątpliwym plusem jest, że zawsze gdy klient trafia do KOLORIDE rower dopasowywany jest do niego – napęd, mostki, kierownica, siodełko.  Zwraca się uwagę na właściwy rozmiar i ograniczenia ciała. Specyfikacja dobierana jest przede wszystkim pod trasy jakie będą najczęściej obierane. Jeśli czegoś nie ma w konfiguratorze, może zostać wyszukane i specjalnie ściągnięte.

Moja specyfikacja Koloride

Osprzęt w rowerze testowym mogłam wybrać sobie sama. Trochę żałuję, że nie wybrałam roweru na pasek lub z prostą kierownicą, ale byłoby to już chyba za dużo nowości jak na jeden raz.
Może jeszcze uda się wypróbować tego rodzaju napęd i nieco oryginalniejsze zestawienia?
Póki co wyszło dość bezpiecznie i zachowawczo. Dzięki temu miałam pewność, że rower sprosta wymogom toskańskich tras.

Karbonowy widelec idealny dla tych, którzy stawiają na doskonałą dynamikę jazdy, sztywność i lekkość. Jakoś nie jestem przekonana do amortyzacji w gravelach. Poszłam w klasykę, ale oczywiście nie mówię nie. Następnym razem dam szansę wygodzie :)
Mocowania na koszyki i bagaż sprawia, że rower nabiera bikepackingowego charakteru. Chce się pojechać gdzieś dalej.

Napęd: 12 rzędowy elektroniczny APEX. Czyli napęd bezprzewodowy, bez linek i pancerzy. Z przodu na korbie 40 zębów, z tyłu na kasecie 44 ząbki. Trochę się bałam, czy to wystarczy na strome toskańskie podjazdy, ale się udało. Nie mniej jeśli planujecie bikepackingi i jazdę po górach, to szłabym w jeszcze wiekszą kasetę z tyłu.
O tym jaki napęd wybieram do swoich graveli gadałam trochę tutaj – jaki napęd do gravela.

Koła: DT SWISS GR531 Straightpull z piastą DT Swiss Straightpull 350 + szprychy Sapim RACE Koła stworzone przez śląskich kołodziejów z lemonbike.eu. Prawdziwa gratka dla miłośników szerokich opon, bikepackingu i wypraw z sakwami. Są bardzo wytrzymałe: limit wagowy to aż 130 kg, przy stosunkowo niskiej wadze własnej. Prawdziwym sercem tych kół jest niezniszczalna i legendarna piasta DT350. Obręcze można stosować z dętką lub w systemie tubeless.

Opony: Tufo Thundero 44 mm – jedne z moich ulubionych opon. Toczą się szybko, mają znakomitą przyczepność. Nawet na dętkach jeździło mi się na nich komfortowo. Nie ma ich w oficjalnym konfiguratorze, ale, jak widać, można dostać je jako wyposażenie.

Hamulce: Sram Apex – wygodne łapy i klamki, hamowały dobrze. W deszczu trochę piszczały. Bardzo dobry produkt z dobrym stosunkiem ceny do jakości. Nie ma tu wielu uwag, jeśli chodzi o działanie.

Kierownica: typu baranek, aluminium 40 mm Zipp Service Course 70 XPLR.
Sztyca: aluminium Zipp
Siodełko: Fizik Terra Argo. Dla mnie wygodne i nie powodujące dyskomfortu.

Koloride w Toskanii

Już pierwszy dzień jazdy we Włoszech odpowiedział na wszystkie pytania jakie miałam jeśli chodzi o ten rower. Nie będę spojlerować, obejrzycie film.

Koloride – czy to fajne rowery?

KOLORIDE od pierwszego wejrzenia skradł moje serce.
Podoba mi się pomysł na markę i idea roweru wszechstronnego.
Jak pisałam wcześniej, bałam się tego, jak oczekiwania będą miały się do rzeczywistości.
Na szczęście się nie zawiodłam. To chyba intuicja.
Na rowerze przejechałam kilkaset kilometrów, w tym całkiem sporą liczbę podjazdów i zjazdów. Początkowo miałam problem z rozmiarem i znalezieniem swojej pozycji. Zmiana mostka i obniżenie kierownicy sprawiło, że poczułam się na tym rowerze prawie idealnie. Na szutrach rower był stabilny i przewidywalny, czułam się na nim komfortowo i bezpiecznie. Podjazdy pokonywało się szybko i sprawnie. Chciałam na siłę dla równowagi poszukać jakich minusów tego roweru, ale realnie poza brakiem rozmiary XS chyba w moim przypadku po prostu ich nie ma.

Artykuł Koloride – nowa polska marka graveli pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.