Wspólna jazda, trening, wyścig, meetup

Wspólne jazdy na Zwift mogą odbywać się w formie:

 
Spis wszystkich organizowanych wydarzeń (eventów) znajdziesz tutaj – https://zwift.com/events/

Kalendarz z polskimi wydarzeniami – TUTAJ


A tu jest bardzo fajna wyszukiwarka wydarzeń na Zwift: https://zwifthacks.com/app/events/

Jak pewnie zdążyłeś już zauważyć, sporo tego. Nawet same polskie „ustawki” są w stanie zapełnić aktywnie cały tydzień :)

Polskie wyścigi i eventy na Zwift:

poniedziałek 19.30 – jazda grupowa – kobiety – Girls Only Ride
poniedziałek 17:30 – jazda grupowa – Bike Atelier Ride
wtorek 19:20 – wyścig – Team Poland League
środa 19:45 – jazda grupowa – Kawa dla kolarzy – Coffee Ride
czwartek 19:25 – jazda grupowa – Twomark Sport Ride
piątek 19:00 – trening grupowy – Śląsk Kolarsko
piątek 19:30 – jazda grupowa – Beskid Tri Ride
sobota 19:30 – jazda grupowa – 3Athlete Ride
sobota 9:15 – jazda grupowa – RoweryJednoślad.PL TEMPO Workout

Jak dołączyć do eventu i przenieść się na start?

Przeniesienie się na start wydarzenia (wklikanie się) jest bardzo proste. Na głównym ekranie gry na komputerze po prawej stronie wyświetla się lista dostępnych eventów. Wybieramy ten, który nas interesuje, klikamy w niego i komputer pyta nas, czy przenieść nas w miejsce rozpoczęcia eventu. Jeśli event zaczyna się dopiero za np pół godziny, możemy pojeździć po zwiftowym świecie, a 5 minut przed rozpoczęciem eventu komputer zapyta nas ponownie, czy chcemy przenieść się na start.
 Jeśli korzystamy z aplikacji Zwift Companion lub zapisaliśmy się na wydarzenie na stronie z eventami, po odpaleniu gry i zalogowaniu postępujemy analogicznie. Ważne jest by dołączając do wydarzenia wybrać odpowiednią dla siebie kategorię.

Kategorie A, B, C, D w Zwift

Aby wziąć udział w jednym z opisywanych wydarzeń, trzeba określić kategorię, do której się należy. W tym celu najlepiej zrobić sobie test FTP i jego wynik podzielić przez swoją wagę. Na przykład: w teście FTP wyszło Wam 200 watów, ważycie 60 kg. 200/60 = 3.3 W/kg. W wyścigach i wspólnych jazdach powinniście wybierać kategorię B.



A = powyżej 4.0 W/kg FTP
B = 3.2 ‐ 4 W/kg FTP
C = 2.5 ‐ 3.2 W/kg FTP
D = poniżej 2.5 W/kg FTP

Zwift – jazdy grupowe i treningi strukturyzowane


Jeśli bierzesz udział w grupowej jeździe, pamiętaj o tym, że jesteś zobowiązany, by przestrzegać pewnych zasad. Najważniejsze z nich to:

 
W przypadku zaplanowanego treningu sytuacja wygląda nieco inaczej. Tu obciążenie obliczane jest na podstawie waszej wagi i procentu FTP. Komputer sam będzie zadawał nam obciążenie, a naszym zadaniem jest tylko to, by trzymać się zadanych wartości.

Meetup – jak stworzyć wspólną jazdę w Zwift

Aby stworzyć swoje własne wydarzenie, musisz mieć zainstalowaną aplikację Zwift Companion.

Gdy przyjdzie czas twojego spotkania, a ty będziesz zalogowany w Zwift, komputer zapyta Cię, czy chcesz przenieść się do swojego wydarzenia.

Meetupy są w fazie testów i dlatego mają niestety na razie kilka ograniczeń:

Wyścigi – jak wziąć udział

Jeśli masz potrzebę przepalenia nogi, najlepiej gdy spośród dostępnych wydarzeń wybierzesz sobie jakiś wyścig. Wyścigi na Zwift nie odstają niczym od tych w naturalnym terenie. Rywalizacja potrafi wciągnąć. Nawet mnie :)
Gdy w zeszłym roku zdecydowałam się na start w czteroetapowym wyścigu Sram Womens Race byłam mocno zdziwiona, jak realnie wygląda taka gonka i na jakim zapieku potrafię przez prawie dwie godziny kręcić na trenażerze.


Startując w wyścigach na Zwift, także warto zapamietać kilka uwag:

Zwiftpower co to jest? Jak połączyć Zwift ze Zwifrpower?

Konto na zwiftpower.com jest niezbędne, by ścigać się na Zwift. To tam lądują wyniki i statystyki wszystkich wydarzeń odbywających się na Zwifcie.

Przed założeniem konta na zwiftpower.com upewnij się, że twój profil na Zwift połączony jest se Stravą. To stamtąd zwiftpower.com ściąga informację o wszystkich jazdach.
 

Jak połączyć konto Zwift ze ZwiftPower?


 
A tak wygląda główna strona ZwiftPower.

Mam nadzieję, że trochę rozjaśniłam. Teraz możesz już bez ograniczeń korzystać z możliwości, jakie daje Zwift.



Artykuł Zwift Q&A – wyścigi, eventy, wspólne treningi, meetup – jak wziąć udział? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

A jeśli jeszcze nie, to istnieje całkiem spore prawdopodobieństwo, że wkrótce to nastąpi.
Coraz więcej osób przekonuje się do wirtualnej rzeczywistości. Nuda na trenażerze odeszła w niepamięć. Gdy nie można pozwolić sobie na outdoor, bez większych szkód w psychice można spędzić aktywnie parę chwil nie ruszając się z domu.

Chciałbyś spróbować, a nie wiesz jak?
Dziś krótki przewodnik o tym, jak zacząć wirtualne jazdy, co potrzebne jest do odpalenia gry i ile to wszystko kosztuje.

Co to jest Zwift i jak działa?

Zwift to komputerowa gra, która przenosi Cię razem z rowerem w wirtualną rzeczywistość. W świecie Zwift możesz realizować zaplanowane przez siebie lub twojego trenera treningi, możesz skorzystać z gotowych planów treningowych, możesz wziąć udział z wirtualnych zawodach, możesz wybrać się na niezobowiązującą grupową wycieczkę, możesz zwyczajnie pokręcić się na rowerze po jednym ze światów, możesz też na bieżąco monitorować swoje postępy, poprzez regularne wykonywanie testu FTP.


Zwift to nie tylko trening, osiągi i postępy, to także społeczność. Ta platforma treningowa zawdzięcza swoje niesamowite powodzenie właśnie relacjom i kontaktom międzyludzkim. Na platformie spotykasz się za swoimi znajomymi lub innymi pasjonatami kolarstwa, którzy akurat po drugiej stronie kabelka zasiadają na trenażer.

Społeczny charakter gry sprawia, że jest ona bardzo atrakcyjną alternatywą do treningów i utrzymania kondycji fizycznej, podczas gdy za oknem panuje mało sprzyjająca jeździe na rowerze pogoda lub gdy w twoim życiu nastąpił okres drastycznego obniżenia się ilości czasu, jaki możesz poświęcić na rower.


Działanie Zwifta jest proste. Instalujesz grę na komputerze, tablecie lub telefonie, zakładasz konto, łączysz trenażer z komputerem za pomocą Bluetooth lub Ant+, odpalasz grę i komputer łącząc się z trenażerem oraz odbierając od niego informacje symuluje Ci jazdę po wybranej trasie. Dzięki interaktywności trenażera możesz odczuwać zmieniające się nachylenie i obciążenie, draft podczas jazdy w grupie, a także podłoże, po którym jedziesz.

Ile kosztuje Zwift?

Czy Zwift jest darmowy? Gra tak. Ściągnięcie i zainstalowanie jej na komputerze nic nie kosztuje. Niestety, po pierwszych próbnych 25 kilometrach lub 7 dniach musimy już zapłacić. Płatność odbywa się w formie wykupowanego miesięcznego abonamentu, który aktualnie kosztuje 15 $ lub około 13 euro. W przeliczeniu na PLN zawsze wychodzi około 56-59 zł miesięcznie (jeśli poza Zwiftem wykonujesz jeszcze jakieś płatności wymagające przewalutowania np Netflix, pomyśl o popularnej ostatnio karcie Revolut). W zakładce Billings w profilu na my.zwift.com możemy ustalić metodę płatności poprzez kartę kredytową lub PayPal.
 By korzystać ze Zwift, nie trzeba podpisywać żadnej umowy, w każdym momencie można zrezygnować z subskrypcji.

Co jest potrzebne, by zacząć jazdę na Zwift?

By skorzystać z wszystkich dobrodziejstw, jakie daje gra, trzeba mieć:

Komputer

Aktualnie większość nowych komputerów PC i Mac współpracuje ze Zwift-em.
Dokładne wymagania sprzętowe można znaleźć na support.zwift.com

Telefon

Zwift można uruchomić na wszystkich smartfonach i tabletach od Apple oraz od niedawna funkcjonuje aplikacja w wersji BETA na platformę Android.



Apple TV

Podobno też działa, niestety nie miałam okazji sprawdzić. Temat do uzupełnienia. 
Może któryś z czytelników miałby ochotę???

Trenażer

Oczywiście, im bardziej zaawansowany trenażer, tym ze Zwift-a można wyciągnąć więcej. Gdy do tego dodasz gadżety w formie wiatraka, specjalnej podstawki pod komputer czy symulatora nachylenia zabawa robi się nie tylko coraz droższa, ale i coraz bardziej wciągająca. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by pod grę podpiąć zwykły trenażer „nie smart”. Zabawa w dalszym ciągu powinna być udana.

Możliwe kombinacje:

Jaki wybrać trenażer do Zwift?

Najlepszy jest bez dwóch zdań Tacx Neo ;) Jestem w tym wyborze oczywiście całkowicie nieobiektywna, bo to maszyna, na której „trenuję” tej zimy. Test tego cuda znajdziecie na blogu – Tacx Neo Smart. W skrócie, dlaczego jest taki „świetny” – bo jest cichy, bardzo dokładny, pracuje bez konieczności podpinania do prądu i ma magiczną opcję „road feel” imitującą podłoże, po którym jeździmy. Taki gadżeciarski bajer, ale kto nie lubi takich.


O innych alternatywach pisałam już tutaj – Trenażer rowerowy to zło, więc nie ma chyba sensu dublować treści. 
Prawda jest taka, że wybór trenażera to wypadkowa możliwości, jakie daje nam stan konta oraz poziom naszej rowerowej zajawki.

Gdy decydujemy się na wykorzystywanie trenażera z interaktywnymi aplikacjami, to najrozsądniej jest wybrać model smart, czyli taki który w pełni komunikuje się z komputerem symulując realną jazdę. Jeśli cena smarta to trochę więcej niż zamierzasz przeznaczyć na trenażer, to polecam bardzo mocno, by przemyśleć sprawę i ewentualnie trochę naciągnąć budżet. Po kilku przejażdżkach w wirtualnym świecie na trenażerze „nie smart” zapragniesz smarta i będziesz robił wszystko, by sprzedać nowego-starego i kupić coś interaktywnego. 

Poza Neo, interaktywnymi trenażerami często polecanymi wsród użytkowników Zwift są Elite Direto, Wahoo Kickr Core, Tacx Flux.

Aby sprawdzić, czy twój trenażer jest wspierany przez Zwift, zajrzyj tutaj – https://support.zwift.com/en_us/which-trainers-does-zwift-support-By_k0JHQ

Jak podłączyć Zwift?



KROK 1 – Ścigasz aplikację na komputer, tablet, telefon lub Aplle TV – https://zwift.com/download

KROK 2 – zakładasz konto na Zwift.com

KROK 3 – odpalasz grę, logujesz się.

KROK 4 – parujesz urządzenia – w zależności od rodzaju trenażera postępujesz następująco:


Trenażer smart – klikasz „Search” pod okienkami „Power source” oraz „Controllable Trainer”. Komputer szybko powinien znaleźć twoje urządzenie. Zaznaczasz je.
 Czasem trenażer może być pokazany w dwóch wersjach, wtedy zaleca się wybranie tej, przy której widnieje skrót FE‐C. Ważne aby w okienku „Power Source” i „Controllable Trainer” była ta sama nazwa.

Trenażer klasyczny plus miernik mocy – aktywuj czujnik pomiaru mocy poprzez przekręcenie pedałami. Pod okienkiem „Power Source” kliknij „Search”. Komputer powinien odnaleźć czujnik. Klikasz „pair” i gotowe.

Trenażer klasyczny plus czujnik prędkości – zPower – aktywuj czujnik prędkości. Kliknij „Search” pod okienkiem „Speed Sensor + Classic Trainer”. W wyskakującym okienku pojawi się twój czujnik. Wybierz go, klikając. W następnym okienku powinna pojawić się opcja wyboru trenażera. Wybierz swój trenażer.

Dodatkowo możesz sparować ze Zwiftem czujnik tętna oraz kadencji. W ich przypadku postępujesz analogicznie. Gdy już wszystko sparujesz, klikasz „ok” i już prawie jesteś w grze.

Cała procedura opisana jest dokładnie na: https://support.zwift.com/


KROK 5 – teraz musisz juz tylko wybrać, co chcesz robić.

Gdy masz ochotę na zwykłą przejażdżkę, klikasz „Ride” i przenosisz sie na wirtualną trasę.
Gdy chcesz wykonać trening, klikasz „Training” i wybierasz spośród licznych mozliwości.
Gdy chcesz wziąć udział w grupowej jeździe (evencie), wybierasz go z menu po prawej stronie. 


KROK 6 – zatracasz się w wirtualnej rzeczywistości „RIDE ON” :)

Przydatne linki

Zwift Polska na Facebooku
Grupa Zwift PL na Facebooku
Zwift Insider – kopalnia wiedzy o Zwift
Zwift Support – tu znajdziesz odpowiedzi na większość pytań o działanie Zwifta

Artykuł Zwift Q&A – jak zacząć? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Czy jestem w stanie wymyślić cokolwiek nowego? Nie sądzę.
 Dla tych więc, którzy narzekają na ciągły niedoczas, mam już tutaj podsumowanie. Nie musicie czytać tego wpisu do końca. Tacx Neo to bardzo fajny trenażer. Wszystko, co pisze o nim producent, to prawda. Jeśli stan waszego konta na to pozwala, to sobie go kupcie.

 Jeśli zaś zależy wam na szczegółowym opisaniu każdej śrubki oraz funkcjonalności tego urządzenia i na dodatek znacie angielski, to na pewno znakomitym źródłem wiedzy na temat Tacx Neo będzie blog i artykuł DCRainmakera.

Oczywiście istnieje też trzecia możliwość. Zakłada ona sytuację, iż jesteście jednak ciekawi tego, jak mi jeździ się na Neo, czy jest to trenażer, który spełnia moje oczekiwania, czy znalazłam jakieś jego wady, czy może dostrzegam tylko zalety?

 Zapraszam do artykułu.



Artykuł powstał w ramach współpracy z polskim dystrybutorem marki Tacx, firmą Velo.pl

Tacx Neo Smart – info producenta:

Trenażer Tacx Neo to oczywiście top of the top. Najwyższa półka trenażerów. Wyżej nie ma już nic. Pod względem ceny niestety również. Neo ma wszystko, co do tej pory można było sobie wymarzyć. No dobra, nie robi masażu i drinków z palemką, więc gdzieś tam jest jeszcze pole do rozwoju. Wracając jednak do konkretów. Według producenta Tacx Neo prezentuje się następująco.

Układ oporowy: direct drive
Koło zamachowe: wirtualne
Masa bezwładnościowa: zmienna do 125kg
Symulacja podjazdu: realistyczna do 25%
Symulacja zjazdu: tak (do -5%)
Maksymalny opór (10 sec): 2200 watt
Zasilanie: 110-230V / Brak
W zestawie z trenażerem: podstawka pod przednie koło
Komunikacja: Bluetooth Smart, ANT+ FE-C
Kompatybilne oprogramowanie : Tacx Cycling app, Tacx Training app, Tacx Desktop app, Zwift, Trainer Road.
Obsługa: tryb samodzielny, smartphone, tablet, komputer PC (Windows lub Mac)
Kompatybilność kaset: Shimano, SRAM (opcjonalnie: Campagnolo; 10 & 11 speed – po zakupie bębenka)

Unboxing i pierwsze wrażenia

Nie należę do zagorzałych feministek. Jestem zdania, iż jedne rzeczy lepiej wychodzą mężczyznom, a drugie kobietom. Owszem zdarzają się wyjątki, jednak one potwierdzają zazwyczaj regułę. Dlatego też, gdy tym razem Artur nie mógł pomóc mi w unboxingu, poczułam pewne wyzwanie. Jak się okazało, obawy były zupełnie bezpodstawne. Mimo iż pierwszy raz miałam w ręce bacik, to ściągnięcie kasety z roweru i zamontowanie jej w trenażerze okazało się całkiem proste. Cała reszta czynności, polegająca na podłączeniu Neo do prądu i zsynchronizowaniu go z aplikacjami Tacx oraz Zwift, była jak mrugnięcie oka. W moim przypadku do komunikacji z komputerem Mac wykorzystuje połączenie Bluetooth. Działa bez zarzutów.

Pierwsza jazda na nowym sprzęcie jest zawsze emocjonująca. Oczywiście od razu daje się zauważyć, a raczej niezauważyć hałas, którego Tacx Neo praktycznie nie emituje. Początkowo minimalnie źle wyregulowany napęd jest głośniejszy od działającego urządzenia. Faktycznie jest to najcichszy trenażer dostępny na rynku. Najprawdopodobniej jest to wynikiem specyficznej budowy trenażera, który nie posiada żadnych elementów ruchomych i przenoszących siłę w całym układzie.

Drugie spostrzeżenie dotyczy stabilności. Tacx Neo jest dość ciężki i ma bardzo masywną bryłę. Robi wrażenie bardzo sztywnego i stabilnego. Gdy jednak się na niego wsiądzie czuć, że ładnie pracuje na boki, dając większe odczucie naturalnej jazdy. Nie potrafię znaleźć dobrego słowa na to. Po angielsku powiedziałabym, że jest flexibility.



Kalibracja? Zapomnij.
Nie jest to czynność specjalnie wymagająca, ale brak konieczności jej wykonywania w przypadku Tacx Neo Smart jest kolejnym ficzerem odróżniającym go od konkurencji. Tacx-a nie trzeba kalibrować znów za sprawą jego specyficznej budowy. Wirtualne koło zamachowe połączone jest bezpośrednio z napędem. Nie ma elementów, które wyrabiałyby się w wyniku długotrwałej pracy.

Dla byków, którzy generują setki, a nawet tysiące watów na treningach ważne są oczywiście osiągi. Neo jest w stanie wygenerować opór dochodzący do 2200 watów. Dla mnie, której FTP to 170W, to jakaś kosmiczna liczba. Podobnie jest z symulacją podjazdu. Neo potrafi odtworzyć podjazdy z nachyleniem dochodzącym do 25%.
Pod tym względem możliwości Neo są oczywiście na wyrost moich potrzeb. Biorąc pod uwagę moc zdecydowanie wystarczyłby mi niższy model tej firmy, który także testowałam: Tacx Flux.

Przy okazji watów nie można pominąć wyjątkowej dokładności Neo w zakresie pomiaru mocy. Sama tego nie sprawdziłam, bo nie korzystam z pomiaru mocy w rowerze, ale w większości materiałów, jakie można znaleźć w internecie na temat Tacx Neo Smart, przeczytamy o wyjątkowej dokładności wskazań tego parametru.

Podczas pierwszego uruchomienia nie sposób nie zauważyć kolorowego podświetlenia trenażera, pojawiającego się w trakcie pracy. Teoretycznie pokazuje ono poziom mocy wkładanej w jazdę. Niebieski oznacza niskie wartości, czerwony pokazuje, że przestajemy się obijać i wchodzimy na wyższe Waty. W praktyce jest to raczej wizualny bonusowy dodatek, niewykorzystywany w trakcie treningu.

Gdy po zakupie Tacxa Neo, nie zapłacicie rachunków za mieszkanie i w efekcie zaplombują wam liczniki, nie ma się co przejmować. Trenażer działa bez konieczności podłączania go do prądu. Potrzebną energię produkuje sam. A raczej to Wy ją produkujecie. Jedyną funkcją, której się wtedy pozbawiamy, jest tak zwane dokręcanie na zjazdach. Cała reszta w postaci symulowania nachylenia, zmienności obciążenia, połączenie z aplikacjami i czujnikami będzie działać.

Jeśli już o dokręcaniu na zjazdach mowa… Tacx Neo posiada funkcję symulacji zjazdu do -5% nachylenia. Jeszcze bardziej wpływa to na poczucie realności jazdy na trenażerze, a przy pierwszym zetknięciu wywołuje spore zaskoczenie. Nie wiem też czy nie wywołuje to także trochę niepożądanego efektu w aplikacji Zwift, której używam regularnie. Mianowicie, od czasu gdy wsiadłam na Neo, mam wrażenie, iż podczas jazd grupowych muszę bardziej pilnować się na zjazdach, by grupa mi się uciekła. Myślę, że ma to związek z opisywana tutaj sytuacją – https://youtu.be/BrwQHAk_yDY Temat do rozpoznania.

Kolejnym bonusem, którego nie ma konkurencja, jest tak zwany „road feel”, czyli odczuwanie różnych rodzajów nawierzchni, po której się jedzie. W Zwifcie będą to na przykład belki lub szuter, po którym jeździmy w Watopii.
Przyznam, że z tą właściwością trenażera Tacx mam pewien problem. Nie do końca jest ona przeze mnie odczuwalna. Czyżbym była aż tak nieczuła? ;)

Tacx Neo Smart – test długodystansowy

Jak już wspominałam na początku, Neo zostanie ze mną przez całą zimę. Minął dokładnie miesiąc, od kiedy stanął w salonie. Polubiłam go. Czy po tym miesiącu zmieniło się coś, jeśli chodzi o wrażenia spisane powyżej? Na razie nie. Mam jednak zamiar za jakiś czas uzupełniać ten wpis, bo za jednym razem bardzo ciężko ogarnąć wszystkie związane z takim trenażerem zagadnienia. Jeśli macie jakieś pytana, to postaram się na nie odpowiedzieć w komentarzach.
Tym czasem podsumowując:

Plusy

Minusy

Cena

To, jak zawsze, trudny temat.

Na stronie oficjalnego dystrybutora znajdziemy, mrożącą krew w żyłach bardziej niż morsowanie, kwotę: 5199 zł
W związku z pojawianiem się nowej wersji trenażera – Tacx Neo 2 Smart, warto polować na stare modele, bo pewnie będą z czasem taniały. I tak w internecie można znaleźć już Tacx Neo Smart za – 4449 zł

Tacx Neo Smart vs Wahoo Kickr vs Cycle Oups Hammer vs Elite Drivo

Bezpośrednimi konkurentami na rynku dla Tacx-a Neo są:

CycleOps Hammer

Wahoo Kickr

Elite Drivo

Do tej pory miałam okazję wypróbować dwa z nich – Neo i Hammera. Wybierając pomiędzy Hammerem a Neo, przede wszystkim ze względu na poziom hałasu, wybrałabym Neo. Gdyby jednak zależało mi na mobilności oraz możliwości zabierania trenażera ze sobą na wyjazdy, zawody etc to Neo straciłby kilka punktów. Jednak chyba nie na tyle, by wygrać z Neo.

Ciągle czekam na okazję wypróbowania Wahoo Kikckr. Mam nadzieję, że nadarzy się szybko.

Artykuł Tacx Neo Smart – trenażer idealny? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Zwift – co to jest?

Zwift to komputerowa gra łącząca ze sobą świat realny z wirtualnym. Dzięki podłączeniu trenażera do komputera, przenosimy trening i stacjonarną jazdę na wyższy level. Kto do tej pory miał styczność z tradycyjnym chomikowaniem, przesiadając się na Zwifta, mocno się zdziwi. Do tego otrzymujemy nutkę współzawodnictwa i mamy przepis idealny na spędzanie długich zimowych wieczorów. Uwierzcie mi, za rok, dwa, gdy jeszcze więcej nasłuchamy się o smogu, Zwift będzie na wyposażeniu każdego szanującego się domu.

Jak działa?

Do tej pory jazda na trenażerze polegała na nudnym i żmudnym kręceniu dedykowanych treningów przy jednoczesnych próbach umilenia sobie tego za pomocą muzyki, filmów z jutuba, podcastów etc. Teraz, gdy podłączymy się do sieci, dostajemy atrakcyjna formę z elementem społecznościowej grywalizacji, dzięki czemu godzina na siodełku potrafi minąć nad wyraz szybko.

Co jest znaczące i zasadniczo odróżnia Zwifta od innych e-sportów to fakt, że tu by wygrywać trzeba faktycznie reprezentować określony poziom sportowy, nie wystarcza tylko sprawne palce i koordynacja ręka-oko.

Wymagania sprzętowe – jaki trenażer i komputer?

Aby rozpocząć wirtualną zabawę, potrzebujesz czterech głównych elementów – trenażera, komputera lub urządzenia z systemem IOS (iPhone, iPad, Apple TV), roweru oraz anteny ANT+ lub BT

Na komputerze lub urządzeniu z IOS instalujesz aplikację (wymagania sprzętowe znajdziesz na stronie), zakładasz konto na zwift.com, po odpaleniu gry pojawi ci się ekran, za pomocą którego parujesz urządzenia i rozpoczynasz wirtualną przygodę. Wszystko to zrobiłam sama, więc jest to dziecinnie proste.

Najfajniej mieć oczywiście trenażer typu „smart”, który ma wbudowany miernik mocy. Podpinasz go do prądu, łączysz przez ANT+ lub Bluetooth z komputerem, a on na bieżąco steruje obciążeniem, a czasem nawet symuluje nawierzchnię, po której jedziesz.Gdy tylko możesz pozwolić sobie na większy wydatek, ja proponuję od razu zainwestować w taki sprzęt. Dlaczego. Bo gdy na zwykłym trenażerze zakosztujesz rywalizacji w Zwift, to od razu będziesz chciał upgrade-ować zestaw. Zwift uzależnia.

Mój pierwszy miesiąc na Zwifcie spędziłam z trenażerem CycleOps Hamer, którego test będziecie mogli przeczytać wkrótce tutaj.

Gdy masz tradycyjny trenażer i dysponujesz miernikiem mocy też wszystko zadziała, jednak nie masz co liczyć na odwzorywanie ukształtowania terenu, zmienianiu przez komputer obciążenia. Zabawa jest, ale już mniejsza. Odczucia będą jak na tradycyjnym trenażerze, tylko dostaniesz bonusową wirtualną rzeczywistość.

Gdy nie masz miernika mocy, nie ma co się przejmować. Zwift zakłada i taką opcję. Musisz jednak mieć zainstalowany czujnik prędkości i kadencję, na podstawie których komputer będzie wyliczał waty. Niestety jest to najmniej dokładna i miarodajna opcja. Gdzieś czytałam, że często w przypadku wyścigów osoby korzystające z tej metody nie są brane pod uwagę w klasyfikacjach. Chyba muszę wypróbować tą najprostszą opcję.

ANT+ czy BT?

W całym zestawie najważniejsza jest łączność wszystkich czujników z komputerem. Jeśli korzystasz z urządzeń Apple to BT masz zintegrowany. Gdy z PC najlepiej zainwestować w antenę ANT+ jest ona stabilniejsza. Mój zestaw pracował na ANT+ i byłam bardzo zadowolona, ani razu nie zerwało połączenia. Nie mam pojęcia, jak wszystko działa na BT :)

Trasy w Zwift

W Zwift dostępne są trzy mapy, trzy pewnego rodzaju światy. Codziennie gra odbywa się w jednym z tych trzech miejsc. Harmonogram i rozpiska miesięczna, informująca o tym, w które dni jeździmy, po którym świecie, dostępna jest bezpośrenio w aplikacji lub na stronie https://whatsonzwift.com. W każdym ze światów dostajemy kilka wariantów trasy, które modyfikować można także w trakcie jazdy za pomocą klawiszy kierunkowych. Ciekawostka: w grze można też w każdym momencie zawrócić.

Watopia

Watopia to wymyślony, wirtualny świat. Kolarski raj z genialnie dopracowaną grafiką i największą ilością wariantów tras. Do wyboru mamy ich 9. Można pojeździć po płaskim, można wybrać się na palący w uda podjazd w Alpach Zwifciańskich czy rundę wokół wulkanu, a nawet na jego szczyt. Gdybyśmy chcieli przejechać wszystkie możliwe szosy bez powtarzania fragmentów wyjdzie nam 41 kilometrów i 516 metrów przewyższenia. Całkiem treściwie. Warto zaznaczyć, że niektóre z wariantów tras pojawiają się dopiero po osiagnięciu 10 levelu.

Londyn

Co prawda bilety RyanAir coraz tańsze, ale kogo stać na cotygodniowe ustawki w Londynie? Tym bardziej przy zamkniętym ruchu ulicznym? Na zwiftowej mapie Londynu do wyboru mamy pięć wariantów, co w sumie daje nam 27 km oraz 155 metrów przewyższenia. Londyńska trasa to trasa klasycznego wyścigu Prudential RideLondon z kultowym podjazdem pod „BOX HILL”.

Richmond

Richmond wydaje się najmniej atrakcyjne i chyba dlatego najrzadziej widnieje w Zwift kalendarzu. Richmond to trasa Mistrzostw Świata UCI z roku 2015. Jest płaska, daje do wybrou cztery warianty, które składają się na 19 kilometrów z 65 metrami przewyższenia.

Opcje treningowe

Wchodząc do wirtualnego świata Zwift do wyboru masz trzy zasadnicze opcje.

Jazda dowolna

Jazda dowolna polega na niczym nieograniczonym kręceniu się po dostępnym danego dnia świecie. Bez planu treningowego. Ta opcja wydaje się być ciekawa tylko wtedy, gdy masz trenażer potrafiący symulować nachylenie terenu. Wtedy gdy jest pod górkę, można nieźle się napocić, a gdy jest z górki pedały same uciekają. Gdy twój trenażer nie ma opcji kierowania obciążeniem ten rodzaj jazdy/treningu będzie zwyczajnie nudny.

Trening dedykowany

W tym przypadku wybieramy jeden z dostępnych na platformie treningów lub wgrywamy swój. W Zwifcie znajdziemy kilka wartych wzięcia pod uwagę planów treningowych, nastawionych na rozwijanie konkretnych umiejętności. Wybierając jeden z nich, otrzymasz od kilku do kilkunasty zaplanowanych treningów. Najpopularniejsze plany treningowe to oczywiście te zwiększające FTP. W trakcie treningu inteligentne trenażery wykorzystują funkcję ERG, czyli nie zwracają uwagi na nachylenie terenu, jakie jest na danej tresie, ważne są tylko waty jakie musisz wykręcić przy określonej kadencji. Osoby, które aktualnie jadą w trybie workout, są obecne normalnie na trasie, jednak pokazane są z tabliczkami zainstalowanymi na kierownicy.

Ustawki, jazdy grupowe, wyścigi

Najbardziej społeczna forma treningu na Zwift. Kiedyś ludzie zmuszeni byli do szukania się po trasie czy umawiania na konkretną godzinę. Teraz istnieje funkcjonalność, pozwalająca organizować różnego rodzaju wyścigi czy wspólne treningi. Wchodząc do gry po prawej stronie ekranu masz aktualny „rozkład jazdy”. Klikasz na interesujący cię event i komputer automatycznie przenosi cię na start. Gdy jedziesz grupowy workout pamiętaj o tym, żeby przestrzegać określonych w nim zasad i zawsze słuchać lidera, który oznaczony jest na żółto. Gdy jedziesz wyścig, zwróć uwagę do której z grup określających poziom (w/kg) się wklikałeś. Gdy lubisz wyścigi i rywalizację na pewno załozysz też konto na https://www.zwiftpower.com. To platforma, która poprzez połączenie ze Stravą zbiera wszystkie wyniki z wyścigów, robi tam jakieś klasyfikacje etc. Nie używałam jej, więc niestety nic więcej wam o niej nie powiem.

Oficjalna lista eventów Zwift znajduje się tutaj – http://zwift.com/events/

Zwift – cena

Tanio nie jest. Za miesięczny abonament zapłacisz 14.99$. Możliwe formy płatności to karta kredytowa/płatnicza lub PayPal. Niestety pod PayPala trzeba też mieć podpiętą kartę. Ja dotychczas tylko doładowywałam konto internetowo z banku. Niestety przy zapłacie za Zwifta PayPal każe ci podpiąć kartę.

Jeśli chcesz sprawdzić, czy Zwift warty jest twoich pieniędzy, załóż konto na platformie, a otrzymasz siedmiodniowy okres testowy (gdzieś czytałam też o opcji 25 km, ale to za mało by sprawdzić funkcjonalność Zwifta).

Zwift.pl – strona na FB

Z zimy na zimę fanów Zwifta przybywa. Na Facebooku bardzo dynamicznie rozwija się grupa Zwift.pl, gdzie głównodowodzący Jacek Tarach robi wielką robotę dla popularyzacji tej gry. Znaczna cześć wiedzy z tego artykułu pochodzi właśnie z Grupy Zwift.pl.
Jeśli masz problemy, nie wiesz jak zainstalować program, coś ci nie działa. Tam zawsze uzyskasz poradę. Najpierw warto zajrzeć do zakładki z plikami, a gdy tam nie znajdziesz satysfakcjonującej odpowiedzi, zapytaj na forum.

To grać czy nie grać?

Zwift wykorzystuje wszystko, co daje nam wirtualna rzeczywistość – jest gryrywalizacja, są emocje, kolejne levele i zdobywane archievementy. Za wyjeżdżone kilometry i jednostki treningowe dostajemy gwiazdki, jak w klasycznym psychologicznym systemie motywacyjnym.
I wiecie co? To działa.

Człowiek jest prosty i lubi proste metody. Zwift ma w sobie niemal wszystkie cechy wciągającej gry. Od coraz bardziej popularnego ostatnio e-sportu na szczęście różni się jedną zasadniczą kwestią – wymaga aktywności. I to nie małej aktywności.
Do tego gra ta jest bardzo rzeczywista, wchodzimy w nią i spotykamy znajomych, ludzi, z którymi na codzień spotykamy się na ustawkach, wyścigach, wycieczkach.

Po miesiącu ze Zwiftem, wiem że to działa. Bez względu na to, jaka jest twoja motywacja, zabawa jest przednia. Kto lubi cyferki, tego na pewno przekona fakt, że od momentu podłączenia trenażera pod komputer, ilość godzin spędzonych przeze mnie na siodełku wzrosła o 150%. Dla zwykłego utrzymania kondycji to wynik, przyznajcie, niebagatelny.

I nie, nie martwcie się, nie zostałam zagorzałą fanką kiszenia się w czterech ścianach. Zwyczajnie wykorzystuję sytuacje i możliwości, jakie daje mi życie. Jasne, mogłabym w tygodniu na łeb na szyję lecieć z pracy przed zmrokiem, zakładać maskę antysmogową, przeciskać się przez tabuny samochodów, by godzinkę pokręcić za miastem. Tylko po co? Wolę na spokojnie wsiąść sobie na trenażer o godzinie, kiedy mi pasuje, nie marnować czasu na dojazd w fajne miejsce i efektywnie wykorzystać czas poświęcony na trening (czy jak tam nazwać zimowe utrzymanie formy). Wszystko jest dla ludzi. Pamietajcie.

A zatem – Let’s Zwift i widzimy się w wirtualnej rzeczywistości:)

Artykuł Zwift – kolarska wirtualna rzeczywistość pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.