gravel Archives - Blog rowerowy - mamba on bike

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami.

Dorota Juranek — Mon, 13 Apr 2026 20:42:45 +0000

Słyszeliście kiedyś o Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina? My dowiedzieliśmy się o jego istnieniu zaraz po powrocie z naszego wakacyjnego wyjazdu na Morawy Południowe. Tam enoturystyka, czyli turystyka związana z winnicami, bardzo przypadła nam do gustu. Sami zresztą powiedzcie – gravel, kilometry szutrów i asfaltów, piękne widoki i wszystko to zwieńczone wieczornym relaksem przy dobrym winie. Gdy dowiedziałam się, że coś takiego mamy u nas w Polsce i do tego na położonym niedaleko nas Dolnym Śląsku, od razu wiedziałam, że wyjdzie z tego coś bardzo dobrego.

Jeśli do tej pory nie słyszeliście o Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to na pewno będzie dla was sporym zaskoczeniem fakt, że na Dolnym Śląsku uprawia się winorośl i produkuje winno.
Co ciekawe, początki tej działaności sięgają XII wieku.

Winnice na Dolnym Śląsku – trochę historii

Pierwszymi winiarzami na ziemiach polskich byli benedyktyni i cystersi, którzy na przyklasztornych poletkach uprawiali winorośl i wytwarzali mszalne wino. Później wytwarzaniem wina zajęło się również mieszczaństwo. Przyczyną takiego stanu rzeczy była dość prozaiczna. Zły stan dróg utrudniał przywóz tego trunku, co zaowocowało rozwojem rodzimych winnic i wytwarzaniem krajowego wina.

Szczyt rozwoju winiarstwa w regionie to rok 1787, kiedy według rocznika statystycznego na Dolnym i Górnym Śląsku (ujmowanych wówczas razem) funkcjonowało 1217 winnic!!!
Potem m.in w związku z burzliwą historią ilość winnych upraw zaczęła maleć, a w wyniku II wojny światowej i czasów tuż po niej winiarstwo na Dolnym Śląsku praktycznie wymarło.

Pierwsze próby przywrócenia upraw winnych podjęto w Polsce dopiero w latach 90. Na Dolnym Śląsku mówi się, że jedna z pierwszych była Winnica Jaworek.

Teraz, na początku XXI winna tradycja na nowo odżywa a enoturystyką zaczyna interesować się coraz więcej osób. I właśnie po to by ułatwić podróżowanie od winnicy do winnicy stworzony został Dolnośląski Szlak Piwa i Wina.

Jeśli weźmiemy pod uwagę niebywałe walory przyrodnicze rejonu Dolnego Śląska, to otrzymujemy nieskończenie wiele możliwości na spędzenie weekendu lub nawet dłuższego urlopu połączonego z degustacją specjałów znajdujących się w tutejszych przywinnicowych piwniczkach.

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – wszystko co musisz wiedzieć

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina powstał w 2018 roku, łączy on ze sobą 20 winnic i 11 browarów zlokalizowanych na Dolnym Śląsku. Głównym celem powstania szlaku jest popularyzacja Dolnego Śląska z nieznanej dotąd perspektywy. Bowiem mało kto wie, że rejon ten obfituje w małe, lokalne browary rzemieślnicze i winnice, które mają bardzo wiele do zaoferowania przyjezdnym.

Szlak nie jest wyznaczony na sztywno, nie ma miejsca startu, ani mety. To gdzie pojedziemy i które miejsc wybierzemy, zależy tylko wyłącznie od nas. Pomiędzy winnicami i browarami można przemieszczać się w dowolny sposób. Można pojechać do jednej winnicy lub zrobić sobie objazdową wycieczkę po kilku miejscach. Od razu jednak mówię, że nie ma co szaleć i najlepiej wybrać na jeden raz właśnie dwa, góra trzy miejsca, bo ilość atrakcji zdecydowanie przerośnie nasze oczekiwania. Poza tym, obcowanie z winem powinno być przecież spokojne i niespieszne ;)

DSPiW – mapa

…

Przed wyruszeniem na szlak warto zapoznać się z atrakcjami oferowanymi przez konkretne winnice. W wielu z nich istnieje możliwość przenocowania, obowiązkowym punktem programu zawsze jest zwiedzanie winnicy i winiarni, odbywają się też degustacje z komentarzem czy uroczyste kolacje połączone ze smakowaniem win z danej winnicy.

W ramach promocji winiarstwa bardzo często odbywają się też różnego typu imprezy i wydarzenia.
Jednym z nich jest cykl spotkań „Winiarze i przyjaciele”. Podczas takiego wydarzenia w jednym miejscu przedstawiciele wielu winnic prezentują swoje najlepsze produkty, opowiadają o uprawie winorośli, prowadzą degustacje. Poza winnicami podczas imprezy wystawiają się także wytwórcy innych lokalnych produktów. W tym roku nie udało nam się zaliczyć takiej atrakcji, ale na przyszły rok na pewno rezerwuję jeden weekend na nadrobienie zaległości.

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina rowerowo

Aby odwiedzić 20 winnic znajdujących się na szlaku potrzebne byłoby co najmniej 21 dni. A gdyby chcieć każdej winnicy spędzić odpowiednią ilość czasu to i jeszcze więcej.
Szybko porzuciliśmy więc pomysł, by połączyć ze sobą wszystkie miejsca na jednym wyjeździe.

Postanowiliśmy znaleźć dwie winnice położone w takiej odległości od siebie, by móc przejechać z jednej do drugiej w jeden dzień. I gdy przeglądając oferty różnych miejsc trafiłam na Winnicę Alvarium, która oferuje noclegi w hamakach tuż przy winnych krzewach, wiedziałam że – to jest to!

Bikepackingowy weekend z hamakami i winem – czy to nie brzmi dobrze?

Wyznaczenie trasy naszej wycieczki okazało się banalnie proste.
Zaczynamy z Złotoryi, w jednym z najstarszych miast w Polsce słynącym z wydobycia złota. Stąd jedziemy do Uniejowa i Winnicy Kindler z której w kilka chwil przejeżdżamy do Zamku Grodziec. Potem przecinając Przemkowski Park Krajobrazowy docieramy do drugiej Winnicy Alvarium, gdzie nocujemy w hamaczkach całe dwie noce. Z Winnicy Alvarium do Złotoryi wracamy częścią Przemkowskiego Parku Krajobrazowego i wiejskimi drogami dolnośląskich wsi i miasteczek.

Trasy poszczególnych dni wyglądają, jak poniżej.
Jeśli spodoba Wam się nasz wjazd, na spokojnie możecie ściągnąć sobie GPXy. Trasy układane pod rower gravelowy, ale oczywiście treking czy mtb też dadzą radę ;)

Dzień pierwszy

Dzień drugi

Dzień trzeci

DSPiW – dzień pierwszy

Złotoryja

Złotoryja to jedno z najstarszych miast w Polsce. Oficjalna historia miasta sięga 1211 roku, kiedy książę Henryk I Brodaty nadał mu prawa miejskie. Od samego początku powstania miasto związane jest z wydobyciem złota. Dzisiaj już się go tutaj nie wydobywa, ale w XIII wieku wydobycie sięgało 50 kg rocznie.

Zwiedzanie Złotoryi najlepiej zacząć od Baszty Kowalskiej (tu na trzecim planie), albo jak my od wyjątkowo interesującej rozmowy z miejscowymi.

Baszta powstała w połowie XIV wieku, była fragmentem murów obronnych i chroniła jedną z bram prowadzących do miasta. Baszta jest udostępniona do zwiedzania a ze szczytu roztacza się piękna panorama miasta.

Aby wejść na basztę trzeba jednak udać się do Centrum Informacji Turystycznej, by zabrać sobie stamtąd klucze :)

Złotoryja jest małym miasteczkiem, jej zwiedzanie nie zabiera wiele czasu, dzięki temu nie trzeba się spieszyć i łatwiej poczuć klimat odwiedzanych miejsc.

Na listę rzeczy do zobaczenia oprócz Baszty należy wpisać: Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Skwer Siedmiu Mieszczan, Muzeum i Kopalnię Złota.

Jest też Zabytkowa Studnia z XVIII w. która była integralną częścią wodociągu miejskiego. Studnia odkryta została przy okazji prac rewitalizacyjnych prowadzonych na głównej ulicy starej części miasta.

Kopalnia Złota Aurelia została wykuta pod górą Św. Mikołaja. Dla turystów do zwiedzania udostępniona jest króciutka 100-metrowa podziemna trasa. W planach jest też otwarcie Szybu Karola odkrytego w 1997 roku.

Po wizycie w kopalni najlepiej udać się do Muzeum Złota – gdzie można poznać dokładniej historię górnictwa złota w Złotoryi. Naszym głównym celem wyjazdu są jednak winnice, wizyta w muzeum musi poczekać a spod kopalni kierujemy się już na Uniejowice.

Wstyd się przyznać, prywatne Muzeum Armii Radzieckiej i Wojska Polskiego w Uniejowicach też chcieliśmy ominąć. Na nasze szczęście postanowiliśmy choć podjechać i zobaczyć jak wgląda sam budynek.

Gdy podjechaliśmy bliżej, przed domem stał akurat Pan Michał, właściciel Muzeum i gdy zapytaliśmy o wystawę od razu zaproponował oprowadzenie.

To miejsce, cały dworek i nawet przyległy mu ogród, w którym znajdują się dwa pomniki Karola Świerczewskiego robi niemałe wrażenie.

Sam pan Michał sporo opowiadał o znajdujących się w muzeum eksponatach oraz wielu ważnych osobistościach, które miał okazję u siebie gościć. Zdecydowanie dobrze się stało, że jednak nie zrezygnowaliśmy z zobaczenia tego miejsca.

Winnica Kindler

Nie przejechaliśmy daleko, bo raptem 3 kilometry, gdy wreszcie naszym oczom ukazała się pierwsza winnica. Serce zabiło mocniej. Mamy to. Nasz główny punkt programu na dzisiejszy dzień.

Trochę niepewnie wjechaliśmy na podwórko, pies zaszczekał kilka razy i po chwili zza drzwi (jak potem się dowiemy – winiarni) wyszedł Kamil, założyciel i właściciel winnicy.

Z Kamilem od razu złapaliśmy bardzo dobry kontakt, najpierw przy kawie, potem wśród winorośli opowiadał szalenie ciekawe rzeczy o swoich początkach, które w sumie cały czas jeszcze są początkami, o tym skąd w ogóle pomysł na winnicę, jak wygląda praca z winoroślą, jak wygląda cały proces powstawania wina. To wszystko było tak interesujące, że zupełnie straciliśmy poczucie czasu.

Winnica Kindler w Uniejowicach jest jedną z najbardziej na zachód położonych winnic, które należą do Dolnośląskiego Szlaku Piwa i Wina.

Na obszarze 2 ha uprawiane są szczepy winorośli takich jak: Solaris, Chardonnay, Riesling, Johanniter, Pinot Blanc oraz Pinot Noir.

Położenie winnicy nie jest przypadkowe. Rejon ten nazywany jest Krainą Wygasłych Wulkanów, bogata w minerały bazaltowa gleba jest idealnym podłożem pod uprawę winorośli.

Kamil założył winnicę, by mieć odskocznię od pracy, by głowa miała gdzie odpoczywać. Jak mówi – jedni chodzą na siłownię, wy jeździcie na rowerach, a ja założyłem sobie winnice.

Wszystko zaczęło się w 2012 roku od nasadzenia 100 krzewów szczepu Solarisa, teraz jest 1800 krzewów Solarisa, 2200 krzewów Johanitera, 2400 Pinot Blank i 1200 Pino Noir !!!

Co ciekawe, większość prac na uprawie Kamil wykonuje sam. Z każdym krzewem w ciagu roku „widuje się” 50-60 razy.

Po długim spacerze między winoroślami przenieśliśmy się do winiarni, gdzie wreszcie mogliśmy skosztować tutejszych specjałów.

To tu w winiarni dzieje się cała magia. Z zebranych winogron powstaje wino. Wiedzieliście, że w winie nie ma ani grama dodanego cukru czy też wody.

Wino to 100% sok z winogron. Naturalny cukier znajdujący się w soku fermentuje i powstaje z niego wino. W zależności od tego ile cukru znajduje się w winogronach, tak mocne będzie wino.

Wino po fermentacji dojrzewa w tankach ze stali nierdzewnej lub w beczkach a także w butelkach.

Podczas degustacji kosztowaliśmy wina z zeszłorocznego zbioru Pinot, które za tydzień będzie już rozlewane do butelek. Potem już tylko etykietka i można kupować.

Z Kamilem moglibyśmy gadać i gadać. Niestety każdy z nas miał jeszcze tego dnia swoją robotę do wykonania, on w winnicy, a my 70 km na rowerach. Zrobiliśmy więc pamiątkową fotkę i obiecaliśmy, że na pewno wrócimy tu po jakieś pamiątki z Krainy Wygasłych Wulkanów :)

Jedziemy w kierunku Zamku Grodziec przez Mniszą Górkę (310 m), zbudowaną z bazaltów i będącą pozostałością dawnego wulkanu. Niestety o ile podjazd jest przyjemną lekko nastromioną szutrówką…

… to zjazd zdecydowanie nie należy do polecanych. Żółty szlak pieszy okazuje się zupełnie nieprzejezdny, przez co musimy przedzierać się przez pola.

Gdy podjeżdżamy do zamku okazuje się, że akurat jest kręcony jakiś film (pewnie z Davidem Hasselhoffem, który kręci się ostatnio w tej okolicy). Objeżdżamy wzgórze zamkowe trawersem.

Rejony podzamcza, jak widać, też niczego sobie.

Jest fotogenicznie i klimatycznie :)

I szutry klasy D (dolnośląskiej), czyli taka mieszanka klasy A i polnej piaszczystej drogi.

Jedziemy na północ podziwiając wzgórze zamkowe z daleka.

Po przekroczeniu A4-ki wjeżdżamy w obszar Borów Dolnośląskich. Co tam się dzieje. Szybkie asfalty, że nawet zdjęć z nich nie ma.

Przemkowski Park Krajobrazowy zaplanowany na jest dzień drugi, więc teraz tylko przelotem z Gromadki do Przemkowa.

Gdy docieramy do Ostaszowa, do Winnicy Alvarium, w której spędzimy dzisiejszy nocleg, jest już ciemno, a na pola wychodzą Jelenie szykując się na rykowisko, którego zresztą będziemy w nocy świadkami.

Mimo dość późnej pory w winnicy praca wre. Okazało się bowiem, że akurat dziś odbywał się pierwszy zbiór w tym roku. Gospodarze częstują nas pyszną kolacją, a potem przenosimy się do winiarni, gdzie akurat odbywa się obrabianie zebranych winogron. To było niesamowite, zobaczyć jak robi się wino, na żywo tu i teraz.
Napiliśmy się też świeżo wyciśniętego z moszczu soku. Posłuchaliśmy o samym procesie produkcji wina. To był bardzo długi i ciekawy wieczór.

Jeśli ciekawi Was, jak to wyglądała, wszystkie momenty uwiecznione są w zapisanych Instagram Stories. To nie był moment na robienie zdjęć, a po prostu na bycie tu i teraz.

Dolnośląskim Szlak Piwa i Wina – dzień drugi

Winnica Alvarium

Winnica Alvarium to mała rodzinna winnica która powstała w 2012 r. Położona jest we wsi Ostaszów w samym sercu Przemkowskiego Parku Krajobrazowego. Wina wytwarzane są tu naturalnymi metodami, a winnica prowadzona jest ekologicznie. Uprawia się tu takie szczepy jak: Solaris, Johanniter, Regent, Rondo, Gewütztraminer i Riesling.

Alvarium po łacinie oznacza ul, pasiekę. Jak pewnie się więc domyślacie, właściciele posiadają także pasiekę. I to właśnie stąd wzięła się pszczoła w logo winnicy.

Winnica rozdzielona jest na dwie lokalizacje. Jedna część znajduje się w Ostaszowie, tuż przy domu, druga oddalona jest o około 10 km i położona jest na Wzgórzach Dalkowskich.

Skąd pomysł na winnicę? Rodzinny projekt sadzenia winorośli zainicjował Pan Jacek Biniarz. Zaczęło się od 300 krzewów, teraz winnicą ma prawie 2 hektary.

Niewątpliwy wpływ na rozwój winnicy ma syn Pana Jacka – Piotr, który jest doktorem biotechnologii i do produkcji wina dodał szczyptę wiedzy naukowej.

Po długiej, pełnej atrakcji nocy, nie spieszy się nam ze wstawaniem. Wygodne hamaczki dodatkowo utrudniają podjęcie decyzji o pobudce.

A nocleg mieliśmy wyborny, bo w brzozowym zagajniku tuż przy rzędach winnych krzewów.

No czy można lepiej zacząć dzień?

Jak się okazuję, jednak można, bo gospodarze winnicy zapraszają nas na pyszne śniadanie, podczas którego mamy dodatkowo okazję skosztowania miodów z tutejszej pasieki oraz herbaty i przetworów przygotowywanych przez Panią Barbarę.

Po śniadaniu obowiązkowo czas na mały spacer między winnymi krzewami.

Cisza, spokój i pełen relaks. To zdecydowanie trzy najbardziej charakterystyczne cechy dla tego miejsca.

W związku z wczorajszym zbiorem, gospodarze są cały czas bardzo zajęci, ale na szczęście udaje mi się na chwilę oderwać od pracy Pana Jacka.

Otrzymuję też pozwolenie na degustację prosto z krzaczka :)

Drugi dzień naszego bikepackingowego wyjazdu po Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to poza zwiedzaniem winnicy przejazd po pętli przebiegającej przez Przemkowski Park Narodowy. To miejsce okazuje się tak pełne atrakcji i niespodzianek, że zasługuje na osobny o nim wpis.

Wspomnę tu tylko, że Przemkowski Park Krajobrazowy to przede wszystkim przecudne i jedne z największych w Polsce wrzosowisk.

Mam nadzieję, że zdjęcia narobią Wam smaka na kolejny blogowy wpis.

…

Zachowując tradycję, z wrzosowej pętli po Przemkowskim Parku Krajobrazowy wracamy już po ciemku.
Szybko ogarniamy tobołki i ten wieczór spędzamy w obozowym, hamaczkowym klimacie.
Tu w zasadzie nie trzeba wiele komentarza.

…

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – dzień trzeci

Trzeci dzień na Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to już w zasadzie powrót z Ostaszowa do Złotoryi. Podążamy niespiesznie leśnymi duktami Borów Dolnośląskich, na chwilę zatrzymując się przy ruchomych wydmach pod Wilkocinem, gdzie znajdują się poradzieckie, dwupoziomowe bunkry. My nie mamy odwagi wchodzić bardzo daleko, poza tym nie bardzo jest jak zostawić na zewnątrz rowery, ale dla odważnych i bez rowerów może być to całkiem interesująca do zobaczenia atrakcja.

…

Trzy intensywne bikepackingaowe dni, 200 km, dwie winnice, mnóstwo pięknej przyrody.
Macie ochotę?

My na pewno będziemy robić wszystko by jeszcze kilka winnic na Dolnośląski Szlak Piwa i Wina zaliczyć :)

Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego

Artykuł Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami. pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska

Dorota Juranek — Mon, 13 Apr 2026 20:26:33 +0000

Dla znakomitej większości czytelników Morawy Południowe, z najbardziej charakterystycznym miasteczkiem z zamkiem na wzgórzu – Mikolovem, to rejon kojarzony głownie z przejazdów tranzytowych przez Czechy w stronę Alp. Ile razy zdarzało nam się mijać Mikulov tyle razy obiecywaliśmy sobie, że kiedyś zatrzymiemy się tu przynajmniej na weekend.
W tym roku wreszcie nadszedł ten czas, jeden z pierwszych zagranicznych wyjazdów od długiego czasu. Trafiony idealnie, bo blisko i rejony nad wyraz atrakcyjne, ale może po kolei…

Morawy Południowe (Jižní Moravy) na rowerze

Morawy Południowe to obszar położony na południowym wschodzie Czech tuż przy granicy z Austrią oraz Słowacją. Pagórkowate ukształtowanie terenu, przepiękne krajobrazy oraz liczne zabytki sprawiają, że to rejon bardzo atrakcyjny dla rowerzystów. Obojętnie na jakim poziomie zaawansowanie się jest, czy też jaki rodzaj kolarstwa się preferuje, na pewno każdy znajdzie tu coś dla siebie.

My początkowo planowaliśmy tu kilkudniowy bikepacking z karta kredytową i noclegami w pensjonatach lub w hamaku rozwieszonym między alejkami winnic. Jednak w związku z pewnymi komplikacjami z moim rowerem, musieliśmy awaryjnie zmienić plany na wyjazd stacjonarny, co ostatecznie okazało się wcale nie takie złe.

Gdy przyszło do konkretniejszego opracowania planu eksploracji tych rejonów, chwyciłam się za głowę. Myślą przewodnią miały być winiarskie ścieżki rowerowe oraz Eurovelo13, czyli Szlak Żelaznej Kurtyny. Wystarczyło jednak wejść na stronę www.vinarske.stezky.cz , by uświadomić sobie, że tydzień spędzony w tym rejonie to zdecydowanie za mało, by wszystko zobaczyć i objechać.

Morawskie Szlaki Winne – to długofalowy projekt ochrony dziedzictwa kulturowego i rozwoju turystyki winiarskiej na Morawach Południowych. Gęsta sieć tras rowerowych łączy 280 wiosek winiarskich i wielu innych partnerów. Każdy z 10 dawnych regionów winiarskich ma swój własny obwód szlaków winiarskich. Wszystkie szlaki łączy główny Morawski Szlak Wina. W ten sposób zwiedzający mogą wybierać spośród jednodniowych lub kilkudniowych wycieczek, aby poznać folklor, wino i zabytki na sieci tras rowerowych o łącznej długości 1200 km.

źródło: vinarske.stezky.cz

Jak i kiedy pojechać na Morawy Południowe?

Jak wspominałam na początku, niewątpliwym plusem Moraw Południowych jest ich położenie. Można się tu dostać w zaledwie 3 godziny jazdy samochodem z Katowic, 4 godziny z Krakowa, 4,5 z Wrocławia oraz 6 godzin z Warszawy i Poznania.
Droga w większości przebiega autostradami, więc dojazd jest sprawny i nieuciążliwy. Oczywiście trzeba pamietać o zakupieniu winiety na czeskie autostrady. Można to zrobić internetowo.

W Morawy Południowe chyba najlepiej wybrać się pod koniec lata i wczesną jesienią, bowiem wtedy odbywają się tu liczne festiwale i imprezy związane z winobraniem. Winnice to największa atrakcja regionu.

Gdy na Morawy wybierzemy się wiosną, to na pewno oczarują nas zjawiskowymi widokami zielonych pól, łąk i winnych upraw, znakomicie wychodzących na zdjęciach. Raj dla fotografów znajduje się szczególnie w rejonie tak zwanej „czeskiej Toskanii”, czyli okolicach miasteczka Kyjov.
Samotne kapliczki, pojedyncze drzewa, falujące pola i pagórki, to raj dla fanów fotografii krajobrazowej. Tu znajdziecie więcej informacji na ten temat – Czeska Toskania.

Gdy na Morawy przyjedziemy latem, mamy dużą szansę na 30-stopniowe upały, kombajny na polach oraz całkiem spory ruch na tutejszych ścieżkach rowerowych. Zrobienie w tym czasie dobrego zdjęcia na jest łatwe. Walka z przepaleniami, turystami wciskającymi się w kadr i ścierniska zamiast malowniczych pól… Nie było lekko zrobić ten materiał.

Atrakcje turystyczne

Do głównych atrakcji Kraju Południowomorawskiego należy

Brno
Znojmo i Park Narodowy „Podyje”
Mikulov i obszar lednicko-valticki

Nasz wyjazd tym razem obejmował głównie obszar lednicko-valticki, który to ze względu na swoje wyjątkowe walory przyrodnicze nazywany jest „perłą południowych Moraw” i jest zapisany w rejestrze chronionych rezerwatów UNESCO.

Morawy Południowe – nasza mapa

Lednice i Zamek Lednice

Przed przyjazdem do Lednic nie miałam zbyt wiele czasu na studiowanie materiałów dotyczących okolicy. Jedyne co udało mi się zarejestrować, to fakt iż w miejscowości znajduje się jakiś zamek. Dlatego też, gdy podczas pierwszego spaceru po przyjeździe weszliśmy na tereny przyzamkowe, moje zdziwienie było ogromne. Ten pałac robi wrażenie. Przez chwilę zastanawiałam się, czy to Czechy, czy Disneyland pod Paryżem.

Na zwiedzanie całego kompleksu ogrodowo-parkowego z zamkiem i znajdującymi się w tego bliższej i dalszej odległości budowlami, trzeba na spokojnie poświęcić cały dzień. Najpierw polecam godzinny spacer po ogrodzie od zamku w kierunku Minaretu, mijając po drodze Dom Mauretański. Następnie zwiedzanie samego zamku i przylegającej do niego oranżerii, a na koniec przejażdżkę na rowerach po obiektach, które znajdują się nieco dalej ale stanowią całość kompleksu – Randez-vous, Kolonada Reistna, Belvedér, Tři Grácie, Hraniční zámeček.

Nie będę tutaj przedstawiać Wam całej historii zamku. Bez problemu najdziecie ją na stronach linkowanych na końcu artykułu. Do tego, że warto poświęcić czas na wizytę w tym miejscu niech przekonają Was to zdjęcie.

Zamek Valtice

Podczas gdy zamek w Lednicach był letnią siedzibą, w której odbywały się wakacyjne spotkania arystokracji, Zamek Valtice był siedzibą główną możnowładców z Lichtenensteinu.
Zamek w Valticach jest może mniej zjawiskowy niż ten lednicki, jednak też warty jest uwagi i przejścia choć podstawowej trasy turystycznej.
W Zamku Valtcie znajduje się też Narodowe Centrum Winiarskie, dzięki temu zwiedzając zamek można posmakować też pysznych morawskich win.

Zamek Valtice

Dziedziniec Zamku Valtice

Wnętrza Zamku Valtice.

Morawskie winnice

Na Morawy Południowe winorośl przybyła wraz z legionami rzymskimi cesarza Marka Aureliusza, który rejony Pálavy uznał za odpowiednie do uprawy winorośli. Podczas naszych rowerowych eksploracji mijaliśmy na swej drodze wiele winnic, te na które zwróciliśmy szczególna uwagę to:

Novosedly jest jedną z czterech największych winiarskich wsi na Morawach. Znajduje się tu trzykilometrowa ścieżka dydaktyczna wokół wzgórza Stará Hora. Ścieżką ta przedstawia ważne fakty związane z uprawą wina, a także z jego właściwą degustacją.

Piwnice winne na wzgórzu Přerov – pod ziemią na zboczach wzgórza Přerov znajdują się trzy kondygnacje 63 piwnic, w których dojrzewają wyśmienite wina. Piwnice zostały zbudowane przez osadników chorwackich w latach 1900-1930.

Winnice wokół wzgórza Přítlucká hora – skąd rozciąga się szeroka panorama na zbiornik wodny Nove Młyny.

Velké Pavlovice – z wieży widokowej Slunečná rozpościera się przyjemny widok na okoliczne winnice i morelowe sady.

Mikulov

Malownicze miasteczko położone na wzgórzu z urzekającym zamkiem warte jest tego, by poświęcić mu cały dzień. Poza samym zamkiem w Mikulovie odwiedzić trzeba:

rynek z monumentalnym (wyglądającym jak kościół) grobowcem Dietrichsteinów
Kozi Gródek – wieża widokowa będąca kiedyś częścią umocnień miasta
żydowską synagogę
Svatý kopeček – czyli święte wzgórze z drogą krzyżową, z którego najlepiej obejrzeć zachód słońca

Svatý kopeček.

Zachód słońca nad Mikulovem.

Pavlov

Pavlov jest barokową wsią winiarską, której wiejski rynek i przyległe uliczki są przykładem wiejskiego baroku, porównywalnego z najpiękniejszymi budowlami tego dekoracyjnego stylu w południowych Czechach. Będąc tutaj koniecznie trzeba wspiąć się na wzgórze z ruinami zamku Dívčí (to jedna z rzeczy która niestety nam się nie udała, jeśli byliście dajcie znać w komentarzu).

Noclegi i jedzenie

Szukając noclegu w tym rejonie, zdecydowanie najwłaściwszym jest wybór pensjonatu w jednej z tutejszych winnic. Wybierać można wśród całkiem sporej ilości pensjonatów, hoteli i agroturystyk na różnym poziomie cenowym. Miejsca trzeba jednak rezerwować szybko, bo to bardzo popularny turystycznie rejon w Czechach.

My mieszkaliśmy w pensjonacie Vila Lednice – mimo iż obiekt położony był w samym centrum miasteczka, to panowała w nim zupełna cisza i spokój, łóżka były wygodne, łazienka czysta i przestronna, w pokoju była klimatyzacja (bardzo przydała się, bo w okresie naszego pobytu temperatury nie schodziły poniżej 30), rano podawano przepyszne śniadania a wieczorami można było popijać wino z pensjonatowej piwniczki. Pensjonat był też całkiem „bike friendly”, bo było dobrze zorganizowane pomieszczenie do przechowywania rowerów.

Jeśli zaś chodzi o jedzenie w Czechach, to jest dość specyficznie. Czesi znani są z „uprzedzenia” do warzyw, więc tradycyjnie w restauracjach dostajemy mięcho, knedliki i smažený sýr s hranolkami. Z czeskich propozycji, które nam przypadły do gustu to na pewno: pieczona kaczka z knedlikiem oraz tradycyjna svíčková na smetaně. Niestety nie zdążyłam skosztować pojawiających się kilkukrotnie w menu kiszonych buraków z kozim serem, sądzę jednak, że można ryzykować ten wybór.
Do posiłku polecam wybrać któreś z miejscowych wyśmienitych win. Jeśli zdecydujemy się na piwo, to będzie to gównie klasyczny pils, za którym ja osobiście nie przepadam. O piwach pszenicznych, rzemieślniczych czy smakowych tu trzeba zapomnieć.

Czego nie jeść w Czechach? Rosołu.
Czesi zdecydowanie nie potrafią w rosołek.

Wydaje mi się też, że Czesi nie potrafią w cukiernie, albo po prostu gustują w tortowych ciastach przekładanych biszkoptem i kremem. Pod pewnym względem było to nawet całkiem ok, bo podczas kawowych przerw wybierałam mniej kaloryczne lody i dzięki temu pierwszy raz wróciłam z urlopu bez nadprogramowych kilogramów :)

W Lednicach jedliśmy i polecamy restauracje:

Na pierwszym planie svíčková na smetaně, na drugim przepyszna kaczka.

Przydatne linki

Zamek Lednice

Zamek Valtice

Narodowe Centrum Wina – Zamek Valtice

Winiarskie Ścieżki

Mikulovska Ścieżka Winiarska – Mikulovská vinařská stezka

Wybór trasy na pierwszy dzień zapoznania z okolicą nie był trudny.
Po odpaleniu mapy wybrałam tę najbardziej oczywistą – Mikulovska Ścieżka Winiarska.
Jak się spodziewałam tak było. Okazało się, że trasa zalicza większość wartych zobaczenia w okolicy miejsc. Było to jednocześnie plusem i minusem, bo taka ilość atrakcji już pierwszego dnia skutecznie wpłynęła na naszą niską prędkość średnią. Na robieniu zdjęć i napawaniu się widokami spędzaliśmy zdecydowanie więcej czasu niż na jeżdżeniu na rowerze. Na szczęście w torebkach zawsze mamy ze sobą lampki, więc nie przejmowaliśmy się specjalnie szybkim upływem czasu.

Start z rynku w Lednicach. Niedaleko w kawiarni można strzelić sobie szybką kawkę na dobry początek dnia.

Jedziemy pomiędzy stawami rybnymi będącymi ostoją wielu wodnych ptaków.

Gdy tu nagle w środku pola, za drzewami…

Bang. Tři Grácie – budowla, której nikt by się nie spodziewał, w jej podcieniach turyści popijający winko. Atmosfera sielska i anielska. Dla nas niestety trochę za wcześnie na przerwę, bo to może piąty kilometr trasy.

Jedziemy więc dalej i naszym oczom ukazują się pierwsze winne uprawy.

To zdjęcie jest pozowane, my jedziemy asfaltem obok, ale nie potrafiłam odmówić sobie zrobienia zdjęcia wśród winnych krzaczków.

Kolejne kilka kilometrów i znowu dziwna budowla – Hraniční zámeček.

Wjeżdżamy do Valtic.

Nie zwiedzamy jednak zamku, bo przyjedziemy tu jutro bez rowerów.

Gdybyśmy chcieli zwiedzać wszystkie miejsca, trasa musiałaby mieć chyba 30 km.

Robimy kilka zdjęc z zewnątrz i jedziemy dalej.

Wspinamy się na wzgórze za miasteczkiem.

Rozciąga się z niego malownicza panorama.

A na samym szczycie – monumentalna – innego słowa nie można tu użyć – Kolonada Reistna.

Czeskimi asfaltami wysadzonymi owocowymi drzewami i wiejskimi szuterkami zmierzamy w stronę Mikulova.

Przed Mikulovem mijamy pomnik Brama Wolności – będzie o tym miejscu osoba wpis.

A w Mikulovie od razu kierujemy się w stronę rynku.

Tutaj też zamiast typowego zwiedzania robimy tylko rozpoznanie pod kolejny dzień, kiedy to przyjedziemy już samochodem.

Trening stójki w trakcie robienia zdjęć, żeby jak najmniej turystów było w kadrze.

Rzut oka na grobowiec Dietrichsteinów.

Kawa i wrap z kurczakiem w bistrze przy rynku.

I znów jedziemy w stronę winnych upraw wokół Přerovskiego vrchu.

Oraz miejscowości Novoseldy.

Pod ziemią na zboczach wzgórza Přerov znajdują się trzy kondygnacje 63 piwnic. Ciekawe, czy wszystko pełne jest wina?

Morawy Południowe – jest klimat.

Jest dobrze.

Wyciągamy drona i robimy kilka ujeć z lotu ptaka.

W tej okolicy jest już raczej płasko, ale i tak widoki cieszą oko.

Spotykanych rowerzystów też tu jakby mniej.

Tylko cisza i cisza.

Bardzo szybko, dojeżdżamy do zbiornika wodnego Nove Młyny.

I objeżdżamy go od północnej strony.

Liczyliśmy na jakiś przystanek na kąpiel, ale nie znaleźliśmy żadnego fajnego miejsca.

Gdy wracamy na południowe wybrzeże, przed miejscowością Pavlov łapie nas dziwny kryzys. Upał daje się we znaki, woda w bidonach dawno she skończyła, a w poprzednich miejscowościach sklepy były już pozamykane.

Na szczeście ratuje nas otwarty w Pavlovie mini kiosk, w którym tankujemy wodę i ładujemy bateryjki. Zamiast wspiąć się na zamkowe wzgórze z ruinami Dívčí hrady, czilujemy pod sklepem.

Rozpoczyna się złota godzina, najlepszy moment do robienia zdjęć. Nam jednak już nie w głowie kadry i krajobrazy.

Jedziemy wzdłuż rzeki Dyje do Lednic, po drodze mijając mini-elektrownię wodną.

Czesi są mistrzami stawiania knajpek w dziwnych miejscach. Przy zbiorniku jest małe, dzikie kompielisko, a obok postawiony foodtrack z naprawdę dobrze wyglądająca ofertą winno-kawiarnianą.

My jednak tego dnia lądująmy w Lednicach w restauracji U Tłustych – kaczka i svíčková na smetaně robią nam wieczór. Wyjątkowo zamiast miejsowego wina Aperol dopełnia rozkoszy.

To był bardzo dobry dzień. Już wiemy, że wybierając Morawy Południowe na tygodniowy urlop to był strzał w 10.

Mikulovska Ścieżka Winiarska – track GPX

Mikulovska Ścieżka Winiarska – pobierz GPX

Artykuł Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026

Dorota Juranek — Tue, 17 Mar 2026 11:35:46 +0000

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 to miejsce, gdzie znajdziesz wszystkie długodystansowe wyścigi odbywające się w naszym kraju, zarówno te terenowe jak i szosowe. We wcześniejszych wersjach artykułu osobną tabelką objęte były też wyścigi krótsze – poniżej 250 kilometrów. Tego rodzaju imprezy są świetnym sprawdzianem przed konkretniejszymi startami i coraz więcej organizatorów obok długich dystansów organizuje także krótkie, dlatego aktualnie wyścigi te umieszczone zostały w jednym zestawieniu w jednej tabeli.
W dalszym ciagu w osobnej tabeli znajdziecie wyścigi szosowe (w opracowaniu).
Mam nadzieję, że spotkamy się na jakiejś imprezie :)

Ten sezon jest kolejnym już rokiem dużego „wysypu” imprez i wyścigów rowerowych o charakterze ultra i długodystansowym. Wyścigi organizowane są w różnych rejonach Polski, mają różną charakterystykę, na każdym panuje specyficzny i niepowtarzalny klimat. Każdy z organizatorów ma nieco inną wizję zawodów i różne pomysły związane z ich organizacją. Ten kalendarz ma na celu zebranie wszystkich imprez, by pomóc w podjęciu wyboru co do ewentualnego startu.

Jestem bardzo ciekawa, co przyniesie 2026 w ultmakolarstwie w Polsce.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 aktualizowany jest w miarę możliwości na bieżąco. OSTATNIA AKTUALIZACJA 17.03.2026

W kalendarzu nie znajdziesz BREVETÓW – to kolejna solidna porcja rowerowych wydarzeń, w których warto wystartować ze względu na kameralny klimat i super ludzi – aktualna listę brevetów znajdziesz na stronie brevety.pl

Jeśli chcesz aby Twoja impreza lub wydarzenie znalazło się w kalendarzu napisz na maila znajdującego się na stronie „o mnie” Istnieje także możliwość objęcia imprezy lub wyścigu patronatem medialnym MAMBA ON BIKE. Jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana pisz śmiało.

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
STYCZEŃ	23.01 - 25.01 Skarżysko-Kamienna zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE ZIMA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2022 !!! CENA 370-420	230 km pętla 130 km pętla 80 km pętla
	24.01 Łódź zapisy - otwarte		SETKA PO ŁODZI ultraprzygoda.pl CENA ???	100 km pętla
MARZEC	20.03- 22.03 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE WIOSNA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2023 !!! CENA ???	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	28.03 Lewin Brzeski zapisy - otwarte		LEWIŃSKIE SZUTRY krecimydlazabawy.com CENA 250 zł	170 km pętla 80 km pętla
	28.03 Skierniewice GALEON zapisy - otwarte		BOLIMOWSKA KONTRA ultravelo.pl/kontra CENA 189 zł	130 km pętla 80 km pętla
KWIECIEŃ	11.04 - 12.04 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Pierwsza Iskra kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	150 km pętla 225 km pętla 300 km pętla
	18.04 - 19.04 Sieraków zapisy - otwarte		PYRA TRAIL pyra-trail.pl CENA 250-300 zł	300 km pętla 150 km pętla
	18.04 Mielnik zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - NAD BUGIEM orientgravel.pl CENA 159-259 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	18.04 Wrocław zapisy - otwarte		WIOSENNE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 199-299 zł	200 km pętla 100 km pętla
	18.04 Kraków - Olsztyn zapisy - otwarte		ULTRA ORLICH GDNIAZD orlegniazda.com CENA 230-280 zł	190 km
	18.04 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	25.04 Ławica k. Sierakowa zapisy - otwarte		MANA LAKE ADVENTURE GRAVEL RACE triathlonsierakow.pl/gravel-race CENA ??? zł	55 km pętla 95 km pętla
	25.04 Bogusławice zapisy - otwarte		PO GRUDZIE BIKE RACE pogrudziebikerace.com CENA 200-350 zł	300 km pętla 230 km pętla 100 km pętla
	25.04 - 26.04 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	25.04 - 26.04 Ruda k. Górzna zapisy - otwarte		GLPK Gravel glpkgravel.pl CENA ??? zł	82 km pętla
	25.04 BOLESŁAWIEC zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM DOLNOŚLĄSKICH ZAMKÓW I PAŁACÓW szutroza.pl CENA ??? zł	241 km pętla 147 km pętla 93 km pętla
	25.04 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZGRZEWKA polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x 150 pętla
	25.04 Kuźnia Raciborska zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	134 km pętla 68 km pętla
	25.04 Łysa Góra - Sopot zapisy - otwarte		CZARNE SERCE - MTB kolarstwoprzygodowe.pl CENA 220 zł	200 km pętla
MAJ	02.05-06.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR BAŁTYK 600 polishbiketour.pl CENA 299-299 zł	600 km
	02.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GRYF polishbiketour.pl CENA 199-299 zł	200km pętla 120 km pętla
	08.05 - 10.05 Susiec zapisy - otwarte		ULTRA RACE ROZTOCZE ultraraceseries.pl Zobacz relację 2024!!! Zobacz relację 2023!!! CENA 319-499 zł	530 km pętla 330 km pętla 130 km pętla
	08.05 - 10.05 Grudziądz zapisy - otwarte		UŁAN 600 facebook.com/Ulan600 CENA 330-380 zł	600 km pętla 250 km pętla 120 km pętla 90 km pętla
	09.05 - 11.05 Mikoszewo zapisy - otwarte		BALTIC BIKE CHALLENGE ultravelo.pl CENA 379-499 zł	500 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	11.05 - 15.05 Nędza zapisy - otwarte		PRZECISKACZ przeciskacz.pl CENA 250-450 zł	700 km pętla 410 km pętla 350 km pętla
	15.05 - 20.05 Kostrzyn nad Odrą - Terespol zapisy - otwarte		7 RIVERS 7rivers.pl CENA: 599 zł	870 km
	16.05 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR PINK RACE polishbiketour.pl CENA 199-249 zł	100 km pętla
	16.05 Franciszków zapisy - otwarte		SZUTER MASTER MAZOWSZE Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 150 km pętla
	16.05 Stare Skoszewy zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	200 km 125 km
	22.05 -24.05 WOSIR Szelment zapisy - otwarte		SUDOVIA GRAVEL sudovia.gravel.love CENA ??? zł	450 km pętla etapówka - 90, 140, 100 km 80 km e-80 km
	22.05 - 25.05 Jarosławiec zapisy - otwarte		GOTHICA TRAIL gothica-trail.pl CENA 440-520 zł	600 km pętla 400 km pętla 160 km pętla
	23.05 Bielsko Biała zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - BIELSKO BIAŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	24.05 Ścinawa Mała zapisy - otwarte		GRAVEL TOMEX PARKIET Fanpage FB CENA 200-250 zł	150 km pętla 75 km pętla
	29.05 - 01.06 Stężyca zapisy - otwarte		WANOGA GRAVEL wanogagravel.pl Zobacz relację z 2021 !!! CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 mil pętla 100 km pętla
CZERWIEC	04.06 - 07.06 Hajnówka zapisy - otwarte		ULTRA DUCH PUSZCZY ultraduchpuszczy.pl CENA 279-449 zł	360 km pętla 240 km pętla 122 km pętla
	04.06 - 06.06 Szczecin - Sopot zapisy - otwarte		POMORSKA 500 pomorska500.pl CENA ??? zł	500 km
	05.06 - 07.06 Paczków zapisy - otwarte		OPOLSKA PĘTELKA opolskapetelka.org CENA 350-400 zł	420 km pętla 210 km pętla
	06.06 - 04.06 Gdańsk zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WSCHÓD 1000 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	ok 1000 km
	06.06 Szklarska Poręba zapisy - ???		GRAVEL ADVENTURE UCI graveladventure.pl CENA ??? zł	128 km pętla 66km pętla
	11.06 - 14.06 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON THREE COUNTRIES gravon.pl Zobacz relację z 2025 !!! CENA ???	400 km pętla w dwóch etapach
	12.06 - 16.06 Bartkowa (małopolskie) zapisy - otwarte		LAJKONIK ultralajkonik.pl CENA ??? zł	1000 km pętla 500 km pętla 250 km pętla
	12.06 - 14.06 Chotowa zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Noc Kupały hardygravel.cc CENA 150-350 zł	570 km pętla 400km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	13.06 Okszów zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - MALOWNICZY WSCHÓD orientgravel.pl CENA ??? zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	13.06 Polanica Zdrój zapisy - otwarte		SZUTER MASTER DOLNY ŚLĄSK Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	67 km pętla 150 km pętla
	13.06 Wisła zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - WISŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	14.06 Kościerzyna zapisy - otwarte		KASZEBE RUNDA rowerover.pl CENA 333 zł	70 km 50 km
	19.06 - 21.06 Gmina Stawigudy zapisy - otwarte		Varmia GRAVEL varmia.gravel.love CENA ??? zł CENA 254-724 zł	450 km pętla etapówka 35/140/120 km 160 km pętla 80 km pętla 80 km pętla elektryk
	20.06 - 21.06 gdzie - Warka zapisy - otwarte		MAZOWIECKI GRAVEL mazowieckigravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 200 km pętla 120 km pętla 80 km pętla
	20.06-22.06 Złockie – Muszyna zapisy - otwarte		ŁOSSOD ULTRA lossodultra.pl CENA ??? zł	300 km gravel 200 km MTB
	20.06 - 21.06 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Żar Paleniska kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	175 km pętla 310 km pętla 450 km pętla
	20.06 - 21.06 Poznań - Kołobrzeg zapisy - otwarte		PARLE GRAVEL ADVENTURE RACE www.bikeowewyprawy.pl CENA ??? zł	400 km 290 km
	20.06 Poznań zapisy - otwarte		POZNAŃSKA KORBA poznanska CENA 330-450 zł	180 km
	21.06 Skawina zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński SOCIAL RIDE wyscig.cc CENA 199-499 zł	171km pętla 86 km pętla
	26.06 - 27.06 Janów Lubelski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL ROZTOCZE galicjagravelrace.pl/ CENA 199-499	350 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	26.06 - 28.06 Sieradz zapisy - otwarte		GALANTA PĘTLA ultraprzygoda.pl CENA 0-150 zł	500 km pętla 150 km pętla
	27.06 - 28.06 Gubin zapisy - otwarte		ULTRA DZIKI ZACHÓD ultradzikizachod.pl CENA 200-450 zł	500-400 km pętla 250km pętla 100 km pętla
	27.06 - 28.06 Bystrzyca Kłodzka zapisy - otwarte		KOTLINA 400 kotlina400.pl CENA 0 zł	400 km pętla
	27.06 - 28.06 Wrocław zapisy - otwarte		ROBINSONADA DOLNOŚLĄSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	27.06 - 28.06 Radziejów zapisy - otwarte		POGRANICZA GRAVEL pograniczagravel.pl CENA 200-280 zł	260 km pętla 160 km pętla
LIPIEC	03.07- 05.07 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE KOZA watahaultrarace.pl CENA ???	600 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	04.07 Radocyna zapisy - otwarte		GRAVEL BESKIDZKI gravelbeskidzki.pl CENA 100-150 zł	87 km pętla
	04.07 - 11.07 Wisła - Sopot zapisy - otwarte		WISŁA 1200 wisla1200.pl Przeczytaj relację z pierwszej WISŁY!!! CENA ??? zł	1200 km
	04.07 Kartuzy zapisy - styczeń 2025		KASZUBKI GRAVEL KARTUZY www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	04.07 - 09.07 Sanok-Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GÓRY polishbiketour.pl CENA 299-299	ok 400 km
	04.07 - 05.07 Wąbrzeźno zapisy - ???		WIATRAKOWY GRAVEL RACE wydarzenie na FB CENA ???	250 km pętla 150km pętla 100km pętla
	05.07 - 0907 Warszawa - Sopot zapisy - otwarte		WIESŁKA kolarstwoprzygodowe.pl/wiselka-500/ Zobacz relację !!! CENA 450 zł	500 km
	10.07 - 12.07 Janów Lubelski zapisy - otwarte		BREJDAK GRAVEL brejdakgravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	11.07 Wrocław zapisy - otwarte		GRAVEL ATTACK gravelattack.pl CENA ???	150 km
	11.07 - 12.07 Iława zapisy - ???		GRAVELIADA graveliada.pl CENA ??? zł	250 km pętla 160 km pętla 80 km pętla
	11.07 Krynki zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - TATARSKI SZLAK orientgravel.pl CENA 249-299 zł	200 km pętla 120 km pętla
	18.07 - 19.07 Warszawa zapisy - otwarte		ROBINSONADA MAZOWIECKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	18.07 Zabór zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM LUBUSKICH WINNIC szutroza.pl CENA ??? zł	252 km pętla 156 km pętla 94 km pętla
	21.07 - 26.07 Mielnik-Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE 900 ultraraceseries.pl/ultra-race-900/ CENA 599 - 699 zł	900 km
	25.07 ??? zapisy - otwarte		SZUTER MASTER KASZUBY Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 170 km pętla
	25.07 - 26.07 Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE SILESIA ultraraceseries.pl CENA 319-499 zł	320 km pętla 160 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL RACE galicjagravelrace.pl/ Przeczytaj relację 2022 !!! Przeczytaj relację 2025!!! CENA 399-499	450 km pętla 300 km pętla 100 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		ŁEMKO GRAVEL galicjagravelrace.pl/ Zobacz relację !!! CENA 399-499	350 km pętla 200 km pętla
SIERPIEŃ	01.08 - 06.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ZACHÓD polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	800 km
	01.08 - 02.08 Pszczewo Zapisy - otwarte		LUBUSKA PRZYGODA lubuskaprzygoda.pl Zobacz relację !!! CENA od 260 zł	500 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	06.08 - 09.08 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON KARKONOSZE IZERY RACE gravon.pl Zobacz relację z 2022 !!! CENA 425 zł	350 km pętla 150km pętla
	07.08 - 09.08 Krasnystaw zapisy - otwarte		ULTRA WSCHÓD ultrawschod.pl CENA 170-569 zł	200 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 11.08 Przemyśl - Zakopane zapisy - wkrótce		POLAND GRAVEL RACE pgr.kolo-ultra.pl Przeczytaj relację !!! CENA 400-500 zł	550 km
	08.08-10.08 Wrocław zapisy - otwarte		MARATON SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 299-359 zł	400 km pętla 270 km pętla 160 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 09.08 Toruń zapisy - otwarte		ROBINSONADA KUJAWSKO-POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	08.08 - 12.08 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WYBRZEŻE 500 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	500 km
	08.08 - 13.08 ??? zapisy - otwarte		CARPATIA DIVIDE carpatiadivide.pl Przeczytaj relację z pierwszej Carpatii!!!	620 km
	15.08 - 29.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR POLSKA polishbiketour.pl	3200 km
	15.08 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - MAZURSKI ZDRÓJ orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	15.08 - 20.08 Zawiercie zapisy - otwarte		WARTA 800 ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	ok 800 km
	15.08 - 20.08 Przemyśl - Szczecin zapisy - otwarte		ULTRA NIESPODZIANKA kolarstwoprzygodowe.pl/ CENA 450 zł	1000+ km
	22.08 - 24.08 Osada Burego Misia- Nowy Klincz zapisy - otwarte		BURY MIŚ GRAVEL www.bikeowewyprawy.pl CENA 200-450 zł	220 km pętla 120 km pętla
	22.08 - 24.08 Poznań zapisy - otwarte		WARTA GRAVEL wartagravel.com CENA ???	404 km pętla 250km pętla 160 km pętla
	28.08 - 30.08 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Wszyscy jesteśmy kowalami kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	200 km pętla 400 km pętla 600 km pętla
	29.08 Santok zapisy - otwarte		SZUTROZA LUBUSKI SZLAK WODNYCH SKRZYŻOWAŃ szutroza.pl CENA ??? zł	250 km pętla 152 km pętla 85 km pętla
WRZESIEŃ	05.09 - 06.09 Łódź zapisy - otwarte		ROBINSONADA ŁÓDZKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	05.09 - 06.09 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - GRAVEL tourdesilesia.pl	150 km 75 km
	05.09 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK FINAŁ szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	11.09 - 03.09 Funka k. Charzykówy zapisy - 03.01.2026		REZA GRAVEL rezagravel.cc CENA ???	300+ km pętla etapówka 3x120-150 km 120 km
	11.09 - 13.09 Mielnik zapisy - otwarte		ULTRA RACE DOLINA BUGU ultraraceseries.pl Zobacz relację z objazdu trasy !!! Zobacz relację z objazdu trasy !!! CENA 319-499 zł	500 km 300km pętla 140km pętla
	12.09 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - AUGUSTÓW orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	12.09 Pniewy Zapisy - ???		ROBAJK GRAVEL fanpage na FB CENa 165-275 zł	340 km pętla 240 km pętla 140 km pętla
	12.09 Krempna zapisy - otwarte		SZUTER MASTER BESKID NISKI Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 157 km pętla
	12.09 Kletno Zapisy - ???		TRIGAR BIKE RACE KLETNO kbrkornik.com CENa 165-275 zł	75 km pętla 50 km pętla
	13.09 Niemodlin Zapisy - ???		GRAVELOWE BORY graveloveopole.pl CENa ??? zł	120 km pętla 60 km pętla
	18.09 - 20.09 Mikołajki zapisy - otwarte		GREAT LAKES GRAVEL greatlakes.gravel.love CENA 254-514 zł	470 km pętla 160 km pętla 80 km pętla e-80 km pętla
	19.09 - 20.09 Łabiszyn zapisy - otwarte		DOLINA NOTECI GRAVEL ADVENTURE dolinanotecigravel.pl CENA 200-270 zł	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	19.09 Bytonia zapisy - ???		KOCIEWSKI GRAVEL www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	290 km pętla 180 km pętla 120 km pętla 60 km pętla
	19.09 Niepołomice zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	99 km pętla 47 km pętla
	26.09 Wiączyń Dolny zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU DOGRYWKA ultraprzygoda.pl CENA 200-250 zł	150 km 70 km
	27.09 Niwiska zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Dzikie Gęsi hardygravel.cc CENA ??? zł	120 km pętla
	26.09 - 27.09 Poznań zapisy - otwarte		ROBINSONADA WIELKOPOLSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
PAŹDZIERNIK	03.10-04.10 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZJAZD www.polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x150 km pętla
	03.10 - 04.10 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	17.10 - 18.10 Gdańsk zapisy - otwarte		ROBINSONADA POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	23.10 - 26.10 Skarżysko Kamienna zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE DROGA DO PIEKŁA watahaultrarace.pl	???
GRUDZIEŃ	05.12 Mielnik zapisy - 1.04		ULTRA RACE PODLASIE /ultraraceseries.pl/ultra-race-podlasie/ Zobacz relację !!! CENA: 279-349	150 km pętla 80 km pętla

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
KWIECIEŃ	24.04 - 26.04 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	301 km 201 km 101 km
	25.04 - 26.04 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - EDYCJA NOCNA tourdesilesia.pl	300 km 200 km 100 km
MAJ	08.05 - 10.05 Pniewy zapisy - otwarte		PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	501 km 301 km 201 km 101 km 61 km
	23.05 Nowy Targ zapisy - otwarte		RACE THROUGH POLAND racethroughpoland.pl	long short
CZERWIEC	12.06 - 13.06 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km 501 km
	13.06 - 14.06 Gryfów Śląski zapisy - otwarte		MARATON PODRÓŻNIKA mp.kolo-ultra.pl	300 km 500 km
	27.06 Warszawa zapisy - otwarte		RACE AROUND POLAND racearoundpoland.pl	3600 km
LIPIEC	03.07 - 05.07 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	04.07 - 05.07 Świękitki zapisy - otwarte		PIERŚCIEŃ 1000 JEZIOR pierscientysiacajezior.pl	610 km 300 km 140 km
	10.07 - 13.07 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA tourdesilesia.pl	1000 km 500 km 300 km 200 km 100 km
	24.07 - 26.07 Drzonków zapisy - otwarte		LUBUSKA SZOSA lubuskaszosa.pl	500 km 250 km 125 km
	21.08 - 24.08 Wolin - Ustrzyki Górne zapisy - otwarte		BAŁTYK-BIESZCZADY TOUR 1008.pl	1010 km
WRZESIEŃ	02.09 - 06.09 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	12.09 - 15.09 Hel - Bukowina Tatrzańska zapisy - otwarte		MARATON PÓŁNOC-POŁUDNIE mpp.kolo-ultra.pl	ok 987 km

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2025 i 2024

Wyścigi gravelowe ultra 2025 – KLIK

Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża

Dorota Juranek — Thu, 19 Feb 2026 13:04:05 +0000

Pireneje – monumentalne góry odcinające Półwysep Iberyjski od reszty kontynentu. Wstążka wijąca się od wybrzeża Morza Śródziemnego do Oceanu.
Nie miałam na ich temat żadnych wyobrażeń, nigdy tam nie byłam, ale wiedziałam, że prędzej czy później pojadę tam na rowerze.
Planując urlopowe wyjazdy na 2025 rok postanowiłam, że jeden z urlopów będzie dłuższy.
Trzy tygodnie odcięcia się od wszystkiego.
Bikepacking Pireneje wpisywał się w ten plan znakomicie.

Głównym założeniem wyprawy była niespieszna rowerowa eksploracja Pirenejów. Poznanie klimatu tych gór, cieszenie się drogą i widokami, biwakowanie w pięknych miejscach i jedzenie dobrych rzeczy.
Styl? Bikepackingowy z noclegami w namiocie, czasem na dziko, czasami na kampingu a na koniec dwa-trzy dni w hotelu ( prezencie dla samej siebie za trudny przejechania tej niełatwej trasy).

Wyszło nieco inaczej niż zakładałam. Góry okazały się wymagające a trasa pełna przygód. Trzy tygodnie to zdecydowanie za mało na Pireneje.
Ale nie ma tego złego. Na pewno tam wrócę.

Bikepacking Pireneje – trasa, tracki GPX i alternatywy

Pireneje to ogromne góry. Wiedzie przez nie niezliczona liczba dróg i ścieżek. Sposobów na ich przejechanie jest wiele i w sumie każdy może zrobić to po swojemu.

Na opracowanie trasy jak zawsze nie było za wiele czasu. Choć to przecież jeden z przyjemniejszych momentów wyprawy. Na szczęście nie byłam w tym sama. Wyjazd planowałam wspólnie z Kamilą.
W dwie osoby raźniej pokonywać kolejne kilometry i przeżywać przydarzające się przygody.

Zdecydowałyśmy się na sprawdzoną ścieżkę.
Pół roku przed wyjazdem wpadł w nasz feed na Instagramie profil PIRENAICA.CC i już wiedziałyśmy, że to będzie to. Trasy opracowane przez lokalesów pod wyścig ultra.
1000 km i bagatela 25 tysięcy metrów przewyższenia.
Brzmiało to jak dobry plan.

Ciekawostka – wyścig ten odbył się we wrześniu, czyli miesiąc po naszym objeździe trasy i wystartowało w nim kilkudziesięciu zawodników.
Aktualnie nazwa zmieniła się na Pyrenean Rally i w tym roku edycja obejmuję trasę tam i z powrotem czyli około 2000 kilometrów :)
Tu znajdziecie szczegóły outerdetours.com/pyrenean-rally

Inne wyścigi dobywające się w Pirenejach, na które warto zwrócić uwagę:

Transpyrenees od ekipy Transiberica – większość trasy szosowa: transiberica.club/transpyrenees/
Transpyrenees od LostDot – gravel oraz szosa i odcinki parcourowe: lostdot.cc/tpr
Transpyr – wyścig etapowy mtb, gravel i nawet ebike :)

Nasza trasa wyprawy rowerowej przez Pireneje

Poniżej trasa, na przejechanie której się zdecydowałyśmy.
Jeśli będziecie, albo już mieliście okazję zobaczyć, to trasa z wieloma wymagającymi odcinkami terenowymi.
Jest sporo asfaltu, jednak regularnie przeplata się on z off road-em.
Niektóre szutry są klasy premium, niektóre bywają dalekie od ideału.
Po więcej szczegółów zapraszam na Stravę – tam zobaczycie jak dzień po dniu pokonywałyśmy tę epicką drogę.

Bikepacking Pireneje – relacja filmowa

Na wyprawę w Pireneje zabrałam ze sobą oczywiście kamerę i drona.
Nie byłam nastawiona na codzienne nagrywanie, bo były to przecież wakajki.
ale nie nagrywać w takich okolicznościach przyrody? To byłby grzech.
Stopniowo będą więc się tu pojawiać relacje z kolejnych etapów.

Bikepacking Pireneje – dzień po dniu – relacja zdjęciowa

Wiedziałam, że Pireneje będą zjawiskowe, wiedziałam, że będą wymagające, wiedziałam, że za każdym zakrętem będzie coś nowego. Ale i tak to co spotykało nas tam każdego dnia to jedno wielkie zadziwienie.

Nie było łatwo. Podjazdy w Pirenejach bywają długie i strome, teren nie raz okazuje się bardzo wymagający, kamienie i luźny szuter czasem potrafią odebrać radość z jazdy.

Te góry mają w sobie coś niesamowitego, co chwila atakują nas widokami, dolinami i przełęczami , za którymi są kolejne podjazdy, doliny i przełęcze.

Dzień 0: Girona kierunek wybrzeże i noc na plaży

Do Girony przylatujemy dzień wcześniej, rezerwujemy hotel, by przed wyprawą i mieć czas na ogarnięcie rowerów i odpocząć po locie. W końcu to wakacje.
Niestety samolot ma opóźnienie i w hotelu lądujemy o 2 w nocy. Nie ma za wiele czasu na spanie :)

Startujemy z hotelu przy lotnisku i od razu zaczynają się znakomite szutry. Po drodze szukamy jeszcze butli gazowej w Decathlonie.

W Gironie zjadamy przepyszne śniadanie w La Fabrica, robimy zdjęcia jeszcze szytych rowerów i objeżdżamy miasto.

Trasa dojazdowa do szlaku głównego Pirenaici układana przez Komoot jest bardzo ciekawie poprowadzona. Sprawdzamy noclegi niedaleko plaży – w kempingach 70 € za dwie osoby z namiotem, więc decydujemy się na nocleg na plaży. Bezwietrzna noc sprawia że nocleg jest wyjątkowo udany dopiero nad ranem budzi nas wiatr.

Dzień 1: Pierwsze podjazdy i zagrożenie pożarowe

Poranek na plaży i śniadanie nad rzeką – idealnie.
Pierwsze 30 km jedziemy cały czas pod wiatr.
Komoot w jednym miejscu funduje nam fragment trasy ścieżkach pieszych, niemożliwych do przyjazdu rowerem. Na szlak docelowy wbijamy się tuż za miejscowością Lanca. Od razu robi się terenowo i podjazdowo. Ale widoki pokazują że warto.

Na trasie w pewnym momencie spotykamy strażniczki z parku, które informują nas o zakazie jazdy po szlaku w związku z zagrożeniem pożarowym. Na szczęście pozwalają nam dojechać do następnej miejscowości. Zwracają jednak uwagę, że mamy sprawdzać aktualne komunikaty na stronie internetowej, ponieważ jest bardzo ciepło i istnieje duże zagrożenie pożarowe. Jazda w tym rejonie jest niebezpieczna. Strażniczki są strasznie miłe miłe.

Zaczynają się pierwsze podjazdy. Dają w kość, bo nogi zmęczone są pierwszymi 30 km pod wiatr.
W małych miasteczkach poszukujemy źródełek z wodą, dzięki nim jazda w upale nie jest tak doskwierająca. Miasteczka są wyludnione i ciche, brak sklepów, ale trafiamy na oazę z automatami :)

Noclegi nad zbiornikiem wodnym. Ciche spokojne miejsce, można się wykąpać i zjeść kolację z przyjemnym widokiem. Nogi już bolą a to dopiero początek.

Dzień 2: Piekielne upały i zjawiskowy kanion

W nocy zrywa się wiatr i robi nam pobudkę. Na szczęście po godzinie przestaje i możemy z powrotem iść spać. Poranek spędzony na chilloucie nad jeziorem. Potem zaczynamy przepyszny techniczny podjazd po skałach i sypkim szutrze. Zaczyna robić się wymagająco. Czujemy każdy kilogram, który wieziemy na rowerze. Dodatkowo coraz bardziej zaczyna dawać o sobie znać upał.

Na szczęście nie ma presji na kilometry, to w końcu nasze wakacje. Zatrzymujemy się na dłuuuuga chwilę nad rzeką. Przyjemne orzeźwienie i znakomity czas nicnierobienia.
Ładujemy baterie, bo czeka nas pierwszy prawdziwy pirenejski podjazd. Początek po asfalcie całkiem przyjemny, bo dużo fragmentów biegnie w zacienionych miejscach. Niestety końcówka z dużymi kamieniami i gruzem. Irytujemy się, ale już po chwili wiemy, dlaczego trasa biegnie tędy – wjeżdżamy w malowniczy kanion

Tego dnia nocujemy na campingu. Robimy pranko, ładujemy baterie powerbanków i przerzutek, kamer i aparatów :)

CDN…

Bikepacking Pireneje – pytania o odpowiedzi – Q&A

Tu będą pojawiać się odpowiedzi na zadawane przez was pytania.

Artykuł Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival

Dorota Juranek — Wed, 03 Sep 2025 19:54:59 +0000

Galicja Gravel Race to wyścig odbywający się już piąty raz w ramach Podkarpackie Gravel Festival — wydarzenia opisywanego przez organizatorów jako pierwszy festiwal ultra-maratonów w Polsce.
Pewnie niejeden z czytelników czy też czytelniczek zapyta od razu – czy festiwal to aby na pewno dobre określenie?
Jeśli uczestnicy mają do wyboru cztery wyścigi i w sumie siedem różnych tras, to koncepcja festiwalowa wydaje się być słuszna. Jeśli dołożymy do tego szereg atrakcji, które czekały na startujących w miasteczku zawodów to otrzymujemy naprawdę grubą imprezę.

Wydarzenie miało wyjątkową oprawę dzięki wsparciu samorządu WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO.

Galicja Gravel Race – Gravelowy Festival w Podkarpackim

Nie ma co się oszukiwać. Czas leci jak szalony tegoroczna edycja Podkarpackie Gravel Festiwal to już piąta odsłona tego wydarzenia. Dla mnie był to trzeci start w zawodach organizowanych przez sympatyczną ekipę z Podkarpacia.
I od razu powiem Wam, że zarezerwowałam już termin na koniec lipca 2026. Dlaczego?

Z roku na rok rozmach imprezy rośnie. To sama przyjemność móc obserwować, jak zwiększa się liczba dystansów, jak coraz więcej osób decyduje się na start i jak coraz lepiej zaopiekowani są startujący.
Galicja Gravel Race ma ugruntowaną pozycję na gravelowej scenie w Polsce. A konkurencja cały czas jest niemała.

Co sprawia, że impreza jest tak wyjątkowa? Chyba przede wszystkim klimat, jaki robią organizatorzy i startujący. Uczestnicząc w wydarzeniu ma się uczucie, że jest się jego cześcią. Jedną gravelową rodziną. W przedstartowy wieczór przechadzasz się miasteczkiem i spotykasz znajomych, co chwilę ktoś cię zaczepia i rozmowom nie ma końca.
I nie, nie tylko gdy jesteś „taką mamba”. Startujący są zawsze pozytywnie do siebie nastawieni, rozmawiają o planach na wyścig o trasie i przygotowaniach.

Druga rzecz to oczywiście lokalizacja – trasy Galicji i Łemko prowadzą przez tereny idealne na gravela. Szutry premium, puste leśne asfalty, kilka odcinków technicznych, by nie było za nudno. Płaska Galicja jest idealnym wyścigiem, by bić rekordy średniej na wyścigu. Łemko zaś znakomicie nada się do bicia rekordów ilości podjazdów :)

Trzecim aspektem jest oczywiście organizacja. Dobrze wyznaczona trasa (przejechana i sprawdzona przez organizatorów), atrakcyjne pakiety startowe, dobre jedzenie na bufetach i na mecie, prawidłowo działający tracking, baza zawodów z dostępną ofertą noclegową, jasna komunikacja przedstartowa, oprawa medialna wyścigu. To wszystko ma znaczenie i na Galicji jest ogarnięte idealnie. Nawet medale, o które w zeszłym roku była niemała afera wróciły w tej edycji.
Uczestnik jest tutaj zaopiekowany.

Sprawdzone trasy

Szutry premium

Medale były w tym roku, jak coś :)

Galicja, Łemko czy Etapówka? A może Sprint?

Podkarpackie Gravel Festival to cztery wyścigi i siedem różnych tras. Zawodnicy mieli do wyboru start w:

Galicja Gravel Race – 500 lub 350 km – najszybsza gravelowa trasa w Polsce prowadząca przez Puszczę Sandomierską i Roztocze.
Łemko Gravel – trasa górska 250 i 450 km prowadząca przez Beskid Niski, z klimatem opuszczonych wsi i Kapliczek – wybitnie malownicza i dzika.
Głogów Gravel Racing – sportowy sprint 100 km, ekstremalnie szybki, rozpoczynający się peletonem z asystą policji i kończący w centrum Głogowa Małopolskiego
Etapówka – nowość 2025, trzydniowy rajd rozgrywany na 3 etapach po maks. 120 km każdy (łącznie ok. 300 km), z noclegiem, wyżywieniem i pełnym zapleczem w miasteczku festiwalowym

Szerokie leśne autostrady

Więcej szerokich leśnych autostrad

I jeszcze więcej lasów

Wyścig organizowany był przy wsparciu Lasów Państwowych.

Lokalizacja – miasteczko zawodów i baza

Miasteczko zawodów zlokalizowane było w Centrum Natura Caritas w Budach Głogowskich.
Miejsce to pełni co roku rolę centrum wydarzenia — stąd startują i kończą się wszystkie trasy, a uczestnicy mają dostęp do zaplecza: noclegów, posiłków, strefy relaksu.

Dzieci mogły liczyć na dodatkowe atrakcje w postaci wydarzeń prowadzonych przez centrum edukacji leśnej. Zawodnicy i osoby towarzyszące mogły skorzystać z oferty gastronomicznej stoisk kół gospodyń wiejskich. W sobotni wieczór odbył się też koncert,

Sprawdzona baza zawodów oferuje noclegi i posiłki

Biuro zawodów

Wyścigi zostały tak zaplanowane, że w miasteczku cały czas cos się działo.

Bufety i jedzonko

Jedzenie na tej edycji festiwalu zasługuje na osobny rozdział.
Co tam się działo….
Bufety były solidnie zaopatrzone przez Koła Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich. Jedzonko było tak dobre, że żal było opuszczać pit stopy. Dodatkowo utrudniała to niesamowicie przyjazna atmosfera, o którą dbali gospodarze.

Kto nie wykorzystał okazji na pit stopach mógł nadrobić kalorie na mecie. Tutaj też lokalna oferta gastronomiczna była bogata. Proziaki, chleb ze smalcem, ciasta i pierogi. Ajjjj, chce się wracać na Galicję dla samego jedzenia.

Warto też zwrócić uwagę, że tego rodzaju współpraca ze społecznością lokalną to ważny element organizacji zawodów. Dzięki temu widać realny wpływ na promocję regionu. Zawodnicy często wracają w miejsca, w których odbywają się zawody. Przyjeżdżają z rodzinami i bliskimi. Społeczność lokalna ma też wtedy okazję do większej aktywizacji.

Pit Stopy!

Gospodarze Wiejscy – tak dobrze widzicie

Dużo dobrego jedzenia

Klimat na bufetach był wyjątkowy

Jeszcze więcej dobrego jedzenia

Galicja Gravel Race – klimat jest najważniejszy

O atmosferze i klimacie pisałam już w pierwszym akapicie.
To jednak też rzecz, na którą trzeba zwrócić uwagę.
Gdy przyjeżdżasz na Podkarpackie Gravel Festival czujesz się jak byś przyjeżdżał do znajomych.
Wszyscy w miasteczku zawodów są przyjaźni, mnóstwo uśmiechów i pozytywna energia aż buzuje.
Nie ma spiny, nie ma negatywnych emocji. No może tylko na dystansie sprinterskim jest więcej rywalizacji i konkurencji.

Większość uczestników przyjeżdża na Podkarpackie Gravel Festival by przejechać fajna trasę i spędzić czas z ludźmi podobnymi sobie.

Podkarpackie Gravel Festival – moje 500 km w 24 h

Początkowo plan był taki, by wystartować w ETAPÓWCE.
Trzy dni, trzy trasy i możliwość integracji z innymi zawodnikami pomiędzy etapami.
Jednak im bliżej było do wyścigu, tym częściej w głowie pojawiał się pomysł, by jeszcze raz wystartować w 500tce i spróbować pobić samą siebie – zrobić 500 km w 24 godziny.

Mój pierwszy start w Galicji miał miejsce w 2022 roku – wspominam go znakomicie i bardzo dobrze pamietam trasę, która była szybka, malownicza i kusiła, by pojechać ją na raz. To był mój pierwszy wyścig na 500 km zrobiony tak zwanym longiem. Tu zobaczycie jak było – Galicja Gravel Race longiem 2022

W 2022 roku przejechałam 500 km w około 26 godzin, więc próba pobicia samej siebie i zmieszczenia się w 24 godzinach była całkiem realna. Tym bardziej, że trasa w tym roku przeszła mały lifting i usunięte zostały niektóre piaszczyste fragmenty. Kiedy jak nie teraz? Pomyślałam i tydzień przed wyścigiem zmieniłam listę startową z Etapówki na Galicję 500 km.

Jak było? Czy wypaliło?
Mam nadzieję, że już oglądaliście te odcinki vloga i wiecie.
A jeśli nie, to poniżej znajdziecie moje dwa filmy – pierwszy to przygotowania a drugi to realizacja planu.
Życzę miłego seansu :)

Podkarpackie Gravel Festival – Galicja Gravel Race – podsumowanie

Czy po przeczytaniu tego wpisu zastanawiasz się nad startem?
Słusznie!
Choć w zasadzie to nie ma co się zastanawiać. Trzeba się zapisać. No bo kiedy, jak nie teraz?

Podkarpackie Gravel Festiwal to świetne trasy, dobra organizacja, przepyszne bufety, tętniące życiem miasteczko zawodów i ludzie – zarówno ci startujący jak i organizatorzy – rowerowi pasjonaci robiący to z czystej zajawki i wkładający w organizację całe swoje serce.

Ja na 90% w przyszłym roku wybiorę tę ETAPÓWKĘ, ale daję sobie 10% możliwości zmiany decyzji.
Bo przecież na Łemko Gravel też fajnie byłoby poprawić wynik :))))

Impreza w tym roku była objęta moim patronatem medialnym i miała wyjątkową oprawę dzięki wsparciu samorządu WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO.

Artykuł Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej

Dorota Juranek — Wed, 09 Jul 2025 05:38:24 +0000

Na metę GravOn 3 Countries wjechałam zmęczona i usatysfakcjonowana a jednocześnie pełna… niedosytu.
Co sprawia, że jedne trasy zapadają w pamięć na zawsze, a o innych nie pamięta się po tygodniu? Jedne wyścigi chciałoby się jeździć co roku, a inne to tylko kolejne szybkie gonki odhaczane z listy.
Niby przepis na dobre ultra jest prosty – dobra trasa, nienaganna organizacja, przyjazna atmosfera.
A wcale nie jest łatwo o dobry wyścig, gdzie na twarzach zawodników wjeżdżających na metę maluje się zadowolenie a po kilku dniach w internecie nie czyta się o ujebach, niedziałającym trackingu czy innych kwiatkach.

Można powiedzieć, że tegoroczny GravOn 3 Countries był edycją zerową.
Mariusz Lickiewicz – organizator i pomysłodawca – nie promował wyścigu w specjalny sposób, nie reklamował się, nie walczył, by zapełnić na maksa listy startowe.
Kto wiedział o wyścigu, ten wiedział. Kto przeczuwał, że będzie warto, ten się nie zawiódł.
Efektem tego było kameralne grono startujących – około 100 osób, które spędziły w najlepszy sposób jaki można sobie wyobrazić długi czerwcowy weekend w górach.

Mamba On Bike z GravOn-em jestem od samego początku.
Razem z Mariuszem spotykaliśmy się na trasach pierwszych terenowych ultramaratonów w Polsce.
Potem Mario przyjechał na trasę podczas jednego z PGRów, by pokibicować mi i podnieść morale tuż przed metą.
W końcu zaprosił mnie na swoją imprezę i przepadłam.
Nawet jeśli nie startowałam, to co roku pojawiałam się w miasteczku zawodów
Nie mogło mnie więc nie być na tym wyścigu. Wiedziałam, że szykuje się coś wyjątkowo dobrego.

Autorami zdjęć w artykule są: Kamila Leszczyńska, Bartek Bodzek, Paweł Zatoński.

Mario Monika i Mamba :)

GravOn 3 Countries – trasa

Ilość atrakcji na trasie GravOn-u spokojnie starczyłaby na trzy wyścigi. Pierwszy odbywał by się w polskich i czeskich Izerach, drugi w Górach Łużyckich a trzeci w Czeskiej i Saksońskiej Szwajcarii.
My dostaliśmy to całe dobro razem, po kolei niczym w trzy-daniowym obiedzie, gdzie na samym końcu czeka na ciebie najlepszy deserek z wisienką.

Jakie to było dobre!

Nie dziwi więc fakt, że na ten artykuł zbierałam się trzy tygodnie. Trzeba to było wszystko przetrawić :)

O Izerach pisałam na blogu już nie raz. To najbardziej gravelowe góry w Polsce. Jeśli zastanawiasz się, gdzie wybrać się pierwszy raz w góry z gravelem – niech będą to Izery.
Przeczytaj – Góry Izerskie – jesiennie i bikepackingowo

O Górach Łużyckich i Czeskiej oraz Saksońskiej Szwajcarii dopiero będę pisać.
To miejsca, które zasługują na osobne wpisy, więc teraz niech wystarczy Ci moje słowo, że te rejony to też gravelowy i bikepackingowy raj.

Połączenie tych wszystkich w jednym wyścigu to jakby red bulla popijać kawą. Jest intensywnie.

Oczywiście jeśli macie ochotę, można zabrać sobie tracka i przejechać go w innym terminie niż wyścig, ja jednak ze względu na niesamowita atmosferę i klimat polecam zrobić to przy okazji zawodów.
Element integracyjny w postaci między-noclegu i socjalizacja była tym, co wyróżniło 3 Countries na tle konkurencji.

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Film – trzy kraje i trzy dni

Co sprawia, że jedne trasy zostają w pamięci na zawsze, a o innych nie potrafisz nic ciekawego powiedzieć po tygodniu?
Jak to jest, że niektóre ultra to szybkie gonki, gdzie rach ciach ciach chcesz zaliczyć trasę, a inne trudno łyknąć na raz, bo żal tych wszystkich widoków i przygód?

GravOn 3 Countries to wyścig, który, daję głowę, pojedziesz dwa razy.
Dlaczego?
Bo gdy zdecydujesz się na jazdę „longiem”, to po wpadnięciu na metę powiesz – „Muszę tutaj wrócić, by poczuć to jeszcze bardziej” a gdy przejedziesz ją na spokojnie, to w głowie pojawi się myśl – Chce to na raz!

Ja na pierwszy raz wybrałam wersję romantyczną. Wersję z czeskimi hospódkami, z widokami, ze spaniem w łóżku z czystą pościelą i z knedlikami z borówkami w Smedavie. Jaki będzie drugi? Zgadnij!

Widzieliście film? Jeśli nie, to nadróbcie zaległości, bo zdecydowanie lepiej wygląda to na obrazkach niż w moich karkołomnych próbach opisania tego, co nas tam spotkało.
A że pogoda tym razem okazała się mocno łaskawa, to dopełniła całości.

GravOn 3 Countries – foto relacja

Dzień – 1 – 127 km w stronę Kytlic

Start 8:00 spod Dolnośląskiego Centrum Sportu – Polana Jakuszycka.
To miejsce już nie pierwszy raz pokazuje nam swoja gościnność.
Kilka rozmów z uczestnikami, odbiór trackera, trochę zagrywek i JEDZIEMY.

Ekipa kameralna, pierwsze kilometry pokonujemy razem z Olą, Kamilą i Adamem. Mijamy też innych uczestników, albo też my jesteśmy przez nich mijani.
Start z Jakuszyc, więc od razu pod kołami szutry gravelowej klasy A.
Od razu też przekraczamy granicę. Ani się obejrzeliśmy a jesteśmy już u naszych południowych sąsiadów.

Ten dzień to festival szybkich szutrów, czeskich wąskich asfaltów i kofoli. W tle na horyzoncie majaczy Jested, ale tym razem go nie odwiedzamy.

Jest też jeden dziwny babol na trasie – konkretny wypych, gdzie 25 % utrzymuje się na dłuuuugim odcinku Mariusz zgrywa się, że nie może być tylko miło, gładko i przyjemnie. Chłopak tęskni za Carpatią – chyba trzeba go na nią zapisać w przyszłym roku :P

Meta pierwszego dnia to Kytlice i typowo czeski ośrodek wypoczynkowy.
Małe domki campingowe dla uczestników – organizator zapewnia noclegi – oraz bar gdzie dostaniesz trochę czeskiego jedzenia oraz dużo piwa, kofoli i Birella z Pomelo :)

Pomysł na podział trasy na dwa etapy – genialny!!!
Jest czas na rozmowy, integracje, wspólne dzielenie się wrażeniami z trasy.
Trochę jak na gravelowym wakacyjnym obozie tylko dla starych ludzi :)

Kameralne grupy startowe

I od razu wskakujemy w tren

Większość fot od dupy strony, no bo trzeba było jechać :)

Ale takie z boku też. Tu akurat jeden bardziej techniczny fragment.

Vodní nádrž Josefův Důl

Czeskie miasteczka w przeciwieństwie do tych niemieckich maja w sobie to coś :)

Przecudnej urody fragmenty po łąkach

Trzy dupeczki

No mówię przecież, że przecudnej!

Dzień 2 – 280 km dla jednych ostatni a dla innych nie

Drugi dzień to kwintesencja tego wyścigu – punkt kumulacyjny – Czeska i Saksońska Szwajcaria.
Obojętnie co bym nie pisała, to nie odda atrakcyjności i rzeczywistości tego rejonu.
Jest PIĘKNIE.
Po drodze znów czeskie gospody i miasteczka zapraszające na chwilę odpoczynku.
Dobrze że zdecydowałam się jechać te trasę w trybie romantycznym.

Mariusz namawiał uczestników na longa drogiego dnia i chyba większość się skusiła.
Okoliczności przyrody i pogoda były do tego idealne.
Mi ten dzień bardzo przypomniał czasy pierwszych wyścigów, gdzie większość się znała a kolejne sklepy czy przystanki na trasie były okazją do niezliczonych spotkań i rozmów.

Jedyny negatywny aspekt tego dnia – to puste i smutne niemieckie miasteczka, gdzie cisza i brak ludzi były przygnębiające . Zupełnie co innego niż w Czechach.

Powiedz Czechy nie mówiąc Czechy

Wjeżdżamy do Parku Narodowego

Czeska Szwajcaria

Widoki nie są za darmo

Gravelowe złoto

Tramwaje już po niemieckiej stronie

Niespodziankowy pit-stop

Fragment wzdłuż Łaby na odpoczynek

Przeprawa promowa – Stadt Wehlen

Temperatura dawała się we znaki

Sunset i złota godzina na rowerze – najlepiej

Dzień 3 – Smedava i borówkowy knedlik

Trzeciego dnia większość zawodników była już na mecie, a niektórzy nawet i w domu.
My zafundowałyśmy sobie 112 kilometrów w trybie „na knedlika”.
Od rana słońce nie dawało wytchnienia – dobrze, że podjazd na Smedavę w większości przebiegał w lesie.

Trzeci dzień to rowerowe latko na pełnej. Nie spotkałyśmy już żadnego zawodnika na trasie, więc zupełnie zapomniałyśmy, że to wyścig. Ale to było dobre!

Czeskie i Polskie Izery – mimo iz trasa do samego końca biegła pod górkę to żal było kończyć tę przygodę.

Trzeci dzień i śniadanie na stacji benzynowej

Trójstyk

Dla tego momentu warto było jechać trzy dni

I medale były ;P

GravOn 3 Countries – widzimy się w przyszłym roku!

Nie widzę tu możliwości innego podsumowania – oczekujcie zapisów i widzimy się za rok!!!

Artykuł GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Puszcza Białowieska – rowerowa wyprawa do krainy żubrów

Dorota Juranek — Thu, 29 May 2025 15:55:31 +0000

Puszcza Białowieska dla rowerzystów to prawdziwa gratka – sieć tras liczy kilkaset kilometrów.
Są drogi asfaltowe przez serce Puszczy, są szutry, leśne dukty, idealne pod gravela.
A wszystko to w cieniu gigantycznych dębów i świerków. Można tu jechać godzinami, nie spotykając nikogo, poza sarną albo… żubrem.

Jeśli wolicie ruchome obrazki to oczywiście zapraszam do oglądania.
Potem wróćcie po konkrety potrzebne do zaplanowania swojej wycieczki.
Trasy i pliki GPX na końcu wpisu.

Puszcza Białowieska – co warto wiedzieć i ciekawostki

Puszcza Białowieska to miejsce absolutnie wyjątkowe, nie tylko na mapie Polski, ale i Europy.
To ostatni w Europie las pierwotny nizinny, zachowany w niemal naturalnym stanie – dokładnie taki, jakim był setki, a nawet tysiące lat temu.

Puszcza jest wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i to nie bez powodu. Rosną tu drzewa mające po 300, a nawet 500 lat. A teren ten zamieszkuje ponad 12 tysięcy gatunków zwierząt – w tym król puszczy: żubr, czyli największy ssak lądowy Europy.

Ciekawostka – pierwszy rezerwat powstał tu już w XV wieku, kiedy król Władysław Jagiełło zakazał polowań, żeby chronić żubry. A przez lata dostęp do puszczy mieli tylko królowie i carowie – zwykli ludzie nie mogli tu wchodzić! Dziś na szczęście jest inaczej – i możemy poznawać to miejsce z siodełka roweru.

Najstarsze drzewa w Puszczy Białowieskiej, zwłaszcza dęby, mogą osiągać wiek 500 lat i więcej. Najpotężniejszym dębem w Puszczy jest Dąb Maciek który rośnie w Białowieskim Parku Narodowym, szacuje się, że ma on 450 lat. W Białowieskim Parku Narodowym czyli w obszarze ochrony ścisłej średni wiek drzew wynosi 130 lat.
Dąb Car (na Białorusi): Największy i najstarszy dąb na Białorusi, wiek ponad 840 lat. Inne stary dęby: Najpopularniejszy w Polsce Dąb Dunin ma 400 lat.

Białowieski Park Narodowy

W centralnej cześci puszczy znajduje się Białowieski Park Narodowy.
Chroni on najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny, o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych. Obszar ten charakteryzuje się bardzo dużą różnorodnością biologiczną

Puszcza Białowieska!

Duuuuże drzewa

Co chwilę spotyka się pomniki przyrody

Bezkresne lasy

Podlaskie Cerkwie

Podlaskie to prawdziwa mozaika kultur i religii – i właśnie cerkwie są jednym z najbardziej widocznych symboli tej różnorodności. Można je spotkać w niemal każdej wiosce – kolorowe, drewniane, z charakterystycznymi kopułami, otoczone cmentarzami z krzyżami prawosławnymi.
Na Podlasiu znajduje się około 150 cerkwi. Nie dziwi to jeżeli weźmiemy pod uwagę fakt, że tych rejonach mieszka około 200 tyś osób prawosławnych.

Co ciekawe, kolory cerkwi maja znaczenie.

Niebieski – symbolizuje poświęcenie Matce Boskiej
Zielony – to kolor ducha Świętego i życia, może symbolizować odrodzenie i wiosnę
Żółty – poświęcone są Chrystusowi.
Czerwony – to kolor męczeństwa, ale też świąteczny – symbolizuje miłość i ofiarę.
Biały – czystość, światłość, świętość.

Jedną z największych cerkwi w regionie jest cerkiew św. Trójcy w Hajnówce.
Ale to te mniejsze, zazwyczaj drewniane to prawdziwe perełki.
Zwiedzając Podlasie na rowerze warto zatrzymywać się przy tych cerkwiach – nie tylko dla zdjęć, ale żeby poczuć ten duch pogranicza. Bo to właśnie tu widać, jak przez wieki żyli obok siebie prawosławni, katolicy, żydzi, muzułmanie… i jak ta różnorodność nadal jest obecna w codziennym życiu.

Puszcza Białowieska – co zobaczyć?

Wiatrak Koryciski

Obiekt jest dobrze zachowanym, jednym z nielicznych obecnie przykładów, popularnego dawniej młyna wiatrowego typu holenderskiego na terenie obecnego województwa podlaskiego.
Jest niezwykle ciekawym przykładem wiatraka przystosowanego do napędu różnych maszyn rolniczych (sieczkarni, tokarni, młockarni oraz piły tarczowej).
Wiatrak usytuowany jest na skraju zabudowań wsi Koryciski, na posesji Bazylego Iwacika. Jest to wiatrak w typie holenderskim z przybudówką. Obrotowa czasza wyposażona w śmigła nakryta jest dachem dwuspadowym.

Żródło informacji: https://zabytek.pl/pl/obiekty/koryciski-wiatrak-holender

Cała machina drewniana

Ani jednego gwoździa tu nie ma

Wiatrak Koryciski – zobaczcie na filmie

Cerkiew Opieki Matki Bożej Dubiczach Cerkiewnych

Pierwszą wzmiankę o cerkwi datuje się na 1593 rok.
Obecna wzniesiona została w latach 1946–1954 na fundamentach wcześniejszej świątyni z 1729 roku, która została zniszczona podczas II wojny światowej.
Cerkiew powstała dzięki ofiarności lokalnej społeczności. Charakteryzuje się zrębową konstrukcją, trzema kopułami i wieżą-dzwonnicą, a jej wnętrze zdobi ikonostas z 1992 roku.

Według lokalnej legendy, po pożarze poprzedniej cerkwi cudownie ocalała ikona Opieki Matki Bożej, która wskazała miejsce budowy nowej świątyni.Dziś cerkiew jest nie tylko miejscem kultu, ale także świadectwem niezłomności wiary i tradycji mieszkańców regionu.

Złote kopuły

Niebieski symbolizuje oddanie Matce Boskiej

I te kolory

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Werstoku

Wzniesiona w 1769 roku z inicjatywy Józefa Ludwika Wilczewskiego, pierwotnie pełniła funkcję cerkwi filialnej parafii w Dubiczach, a pod koniec XVIII wieku stała się świątynią parafialną.
Świątynia o zrębowej konstrukcji, malowana na niebiesko, zachwyca trójdzielnym układem, ośmioboczną wieżą-dzwonnicą oraz bogatym ikonostasem z XVIII wieku, zawierającym m.in. ikony św. Andrzeja, św. Tadeusza i sceny biblijne. W latach 2013–2015 cerkiew przeszła gruntowny remont, a w 2016 roku, podczas obchodów 250-lecia, została ponownie konsekrowana przez metropolitę Sawę

Cerkiew robi ogromne wrażenie

Miejsce mocy

Przypuszcza się, że było to miejsce kultu pogańskiego, świadczyć o tym może przemyślnie ułożony kamienny krąg. Zapomniana dziś legenda głosi, że w pradziejach było w Puszczy ukryte miejsce, w którym gromadzili się wtajemniczeni, by swą mocą i mocą kamieni powstrzymywać wrogów zbliżających się do ukrytych w Puszczy osad.

Bardzo zagadkowy i interesujący jest drzewostan porastający to miejsce. Rosną tu drzewa o niespotykanym dla zwartych lasów pokroju. Nie mają głównego pnia, lecz kilka mniejszych. Jest tu bardzo dużo zrośniętych dębów. Korony głogów maja gałęzie skierowane w kierunku do ziemi. Wygląda to tak, jakby jakaś wielka siła ciągnęła je mocno do siebie. Ciekawe jest to, że widać to oddziaływanie nie tylko na starsze drzewa, ale i młodsze.

Miejsce Mocy

Tylko po co tu wieża???

Żebra Żubra

Pierwsza leśna ścieżka przyrodnicza w Polsce, wytyczona w latach 70. Ścieżka liczy około 2,7 km długości.
Jest to ciąg drewnianych kładek i grobli, wijących się przez podmokły teren puszczy oraz dawne łąki w dolinie rzeki Narewki. Nazwa pochodzi od specyficznie ułożonych miejscami w dość szerokich odstępach desek przypominających właśnie żebra.

Żebra Żubra

Skansen Architektury Drewnianej Ludności ruskiej Podlasia

To wyjątkowe miejsce, w którym czas jakby się zatrzymał. Zgromadzono tu oryginalne, drewniane zabudowania wiejskie z XIX i początku XX wieku, pochodzące z okolicznych wsi zamieszkanych niegdyś przez ludność prawosławną. Można tu zobaczyć typowe dla regionu chaty, stodoły, spichlerze, a także przydomowe krzyże – wszystko odtworzone z dbałością o detale i klimat epoki.

Skansen nie tylko prezentuje dawną architekturę, ale też opowiada o codziennym życiu, kulturze i tradycjach mieszkańców ruskiego Podlasia – regionu, gdzie przenikały się wpływy białoruskie, ukraińskie i polskie.
To doskonałe miejsce, by lepiej zrozumieć wielokulturowy charakter Podlasia

Wiatrak na terenie skansenu

Rezerwat Pokazowy Żubrów pod Białowieżą

Kiedy mówisz Puszcza Białowieska to od razu przed oczami masz Żubry. Prawdopodobieństwo zobaczenia tego niesamowitego zwierzęcia w naturze jest tutaj całkiem spore. Jeśli jednak nie mamy szczęścia to zawsze możemy wybrać się do Rezerwatu Pokazowego Żubrów pod Białowieżą.

Rezerwat żubrów

Kolej Wąskotorowa Hajnówka-Topiło

Kolejka została zbudowana przez Niemców w okresie I Wojny Światowej – służyła wtedy do wywozu drewna z puszczy. Dziś wozi turystów i pozwala zobaczyć Puszczę z zupełnie innej perspektywy – wolno, bez pośpiechu, w rytmie stukotu torów. Trasa wiedzie z Hajnówki do Topiła i ma 12 km, czas przejazdu to ok 4 h.

Kolejka wąskotorowa w Topile

Jedzie z Hajnówki do Topiła

Konduktor łaskawy ;) Byle nie do Warszawy :P

Wieże widokowe

Rejony Puszczy Białowieskiej są stosunkowo płaskie. Więc ciężko tu o spektakularne widoki.
Warto więc skorzystać z licznie tu rozlokowanych wież widokowych.

W oddali Park Narodowy, do którego rowerem już nie wjedziemy.

Narewka czyli dopływ Narwii

Jedna z licznych wież widokowych

Co i gdzie jeść?

Co jeść będąc w Puszczy Białowieskiej?
Najbardziej znane smaki regiqnu to:

Babka ziemniaczana – pieczona lub smażona, podawana często z sosem grzybowym lub skwarkami.

Kartacze
Duże kluski ziemniaczane z mięsnym farszem. Polane okrasą ze skwarkami i smażoną cebulką.
Sycące i idealne po całym dniu jazdy!

Marcinek
Podlaskie ciasto warstwowe z kilkunastu cienkich naleśników i kremem śmietanowym.

Gdzie jeść?

Zajeździk Ostatni Grosz – Topiło
Zajazd Myśliwski U Kolarza – Budy
Bistro Leśna – Białowieża
Fanaberia – Białowieża

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez MAMBA ON BIKE (@mamba_on_bike)

Trasy i GPX

Trasa główna liczy około 120 km. Jest dość długa.
Można na spokojnie zmodyfikować ja sobie na dwa dni.
Myślę, że warto rozważyć taki podział, by mieć czas nacieszyć się widokami i tym niesamowitym klimatem.

Trasa na Stravie

Trasa ma MAPY.CZ

POBIERZ GPX

Artykuł Puszcza Białowieska – rowerowa wyprawa do krainy żubrów pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Rowerowy Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego – wszystko, co musisz wiedzieć

Dorota Juranek — Thu, 24 Apr 2025 08:51:22 +0000

Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego robi się coraz popularniejszy. Warto go przejechać zanim na trasach pojawią się tłumy, jak na popularnej R10. Jak to zrobić? Znaleźć cztery dni urlopu i w ramach spokojnej jazdy z biwakowaniem poznać ten bardzo przyjemny region Polski . Zero spiny, zero patrzenia na cyferki. Tylko widoki i dobry czas. Nam udało się idealnie. Nie licząc jednego burzowego dnia pogoda też okazała się łaskawa.
We wstępie chciałabym też zaznaczyć, że nasza wersja to wersja z pewnymi modyfikacjami, które zasugerował pewien znany lokales Oscar :)

Szukasz innych podobnych tras? Zajrzyj w poniższe linki!

ROWEROWY SZLAK WOKÓŁ TATR

CZESKIE JESENIKI I PRADZIAD

WIELKOPOLSKIE i LUBUSKIE JEZIORA

GÓRY IZERSKIE BIKEPACKINGOWO

DOLNOŚLĄSKI SZLAK PIWA i WINA

SZLAK ORLICH GNIAZD

Szlak Rowerowy Wokół Zalewu Szczecińskiego

Rowerowy Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego to wyjątkowa trasa o długości prawie 300 kilometrów, biegnąca przez tereny Polski i Niemiec, okalająca malowniczy Zalew Szczeciński. Szlak prowadzi przez województwo zachodniopomorskie oraz niemieckie Meklemburgię-Pomorze Przednie, łącząc nadmorskie klimaty z przygraniczną atmosferą i bogactwem przyrody.

Trasa przebiega przez urokliwe miasteczka, takie jak Stepnica, Nowe Warpno, Ueckermünde czy Anklam, oraz przez dzikie zakątki Wolińskiego Parku Narodowego i rozległe tereny rezerwatów przyrody. To idealna propozycja zarówno dla miłośników spokojnej jazdy z dala od miejskiego zgiełku, jak i dla tych, którzy cenią sobie kulturowe i historyczne atrakcje – wzdłuż szlaku nie brakuje zabytków, regionalnych muzeów oraz lokalnych smaczków kulinarnych. Dzięki dobrej infrastrukturze, promom rowerowym i rozwiniętej bazie noclegowej, szlak jest dostępny dla każdego – od weekendowych rowerzystów po bardziej doświadczonych bikepackerów. To doskonały sposób na poznanie pogranicza polsko-niemieckiego z zupełnie nowej perspektywy – z poziomu dwóch kółek.

Więcej na temat szlaku znajdziecie na oficjalnej stronie – tutaj

Mapa, przebieg, GPX

POBIERZ GPX

Nasza zmodyfikowana nieco trasa.

Wokół Zalewu Szczecińskiego – co warto zobaczyć?

Po polskiej stronie szlaku:

Świnoujście
– Promenada z widokiem na morze, Fort Gerharda, Latarnia Morska – najwyższa nad Bałtykiem, i charakterystyczny Wiatrak Stawa Młyny.

Woliński Park Narodowy
– Punkty widokowe (np. Kawcza Góra, Gosań), Zagroda Pokazowa Żubrów, Jezioro Turkusowe w Wapnicy.

Międzyzdroje
– Aleja Gwiazd, molo, Muzeum Przyrodnicze WPN.

Wolin
– Skansen Słowian i Wikingów, Muzeum Regionalne, historyczne grodzisko.

Stepnica
– Kameralna plaża nad Zalewem, marina, drewniany kościół św. Jacka.

Nowe Warpno
– Urocze miasteczko z zabytkowym ratuszem ryglowym, Promenada Nadmorska, możliwość przeprawy promowej do Altwarp.

Trzebież
– Port jachtowy, plaża i punkt widokowy na Zalew Szczeciński.

Po niemieckiej stronie szlaku:

Altwarp
– Rybacka wioska z tradycyjną zabudową, regionalne knajpki z rybą.

Ueckermünde
– Piękna starówka, zamek książąt pomorskich z muzeum, ogród zoologiczny, kąpielisko nad Zalewem.

Anklam
– Miasto urodzenia lotnika Otto Lilienthala – warto odwiedzić jego muzeum, zamek i ruiny średniowiecznych fortyfikacji.

Usedom (Wyspa Uznam)
– Naturalne krajobrazy, ścieżki przez lasy i nadmorskie kurorty – z dala od głównych tłumów, ale z dostępem do plaż.

Wszystko to sprawia, że trasa nie tylko zachwyca krajobrazowo, ale i daje mnóstwo okazji do poznania historii regionu, lokalnej kultury i przyrody.

Wokół Zalewu Szczecińskiego – film

Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego jest łatwy pod względem kondycyjnym i technicznym.
Można przejechać go z rodziną i osobami jeżdżącymi rekreacyjnie na rowerze.
Można go też oczywiście przejechać na raz.

Jednak ja polecam wziąć nieco więcej wolnego i pocieszyć się nim.
Poza sezonem, kiedy jeszcze nie ma ludzi to naprawdę sama przyjemność z jazdy i rowerowy relaks.

Artykuł Rowerowy Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego – wszystko, co musisz wiedzieć pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Spała, Zalew Sulejowski i Pilica gravelowo

Dorota Juranek — Sat, 02 Nov 2024 15:03:18 +0000

Nie lubię kręcić się wokół komina, nie lubię nabijania kilometrów po okolicznych ścieżkach znanych na ~~wylot~~ przelot. Nie lubię wyjazdów w te same miejsca (no może nie licząc miejscówek enduro/mtb). Na dodatek ostatnio brak mi czasu, by wysiadywać nad mapą czy w internetach, żeby opracować jakąś ciekawą trasę. Wymyśliłam więc sobie, aby wykorzystać trochę znajomych oraz nieznajomych i umawiać się z nimi, by pokazali mi swoje tereny. Dla nich znane, dla mnie zupełnie nowe.
Muszę przyznać, że okazało się to całkiem fajnym pomysłem. Na pierwszy strzał idzie ZALEW SULEJOWSKI

Dziś przed Wami kolejna odsłona SLOW RIDE COLLECTIVE, tym razem gravelowa. Głównym bohaterem Zalew Sulejowski. A autorem trasy Pikachu, z którym poznaliśmy się na #swissbikedream, gdzie jeździliśmy z samą Jolandą Neff.

W pewien wrześniowy weekend na zaproszenie Adama (dla znajomych Pikachu) wybraliśmy się do Piotrkowa Trybunalskiego, miasta, które poza tym, że jest na drodze z Katowic do Warszawy, nie kojarzy mi się zupełnie z niczym. Pomysł jak zawsze był nieskomplikowany. Pogravelować po miejscowych szutrach, coś nowego zobaczyć, coś dobrego zjeść i ustrzelić kilka miłych dla oka kadrów.
Wyszły nam z tego dwa dni bardzo fajnej jazdy.

Pierwszego dnia pojechaliśmy w lasy na południe od Piotrkowa oraz w kierunku rzeki Pilicy, przepływającej przez Sulejowski Park Krajobrazowy. Drugiego dnia objechaliśmy wokoło Zalew Sulejowski i zahaczyliśmy o Spałę.
Znaleźliśmy dziesiątki kilometrów wysokogatunkowych szutrów, kilka wijących się między drzewami singielków, malownicze, gęste lasy i uspokajające oko nabrzeża. Było trochę korzeni, traw i piasku oraz minimalna ilość asfaltu.
Były też bunkry, więc musiało być dobrze.
Zresztą zobaczcie sami.

AKTUALIZACJA 2024 – SPAŁA SLOW RIDE

Jesień jest idealna na wspólne spokojne jeżdżenie i poznawanie nowych miejsc oraz ludzi. Rzuciłam hasło dość spontanicznie we wtorek, znów poprosiłam Adama, by wyznaczył trasę i ogłosiłam wydarzenie SLOW RIDE na Facebooku.
Przyjechało 20 osób. Spędziliśmy znakomite południe na rowerach. Kolejne kilometry umykały aż miło.
Szutry premium, kilka leśnych dróg i polne przecinki – znakomita trasa.
Tempo konwersacyjne, taki klasyczny social ride.
Zobaczcie film a potem ściągajcie GPXa i w drogę!!!

Pilica i lasy wokół Piotrkowa Trybunalskiego – dzień pierwszy

Dystans: 110 km
Przewyższenie: 506 m
Czas: pół dnia
Poziom trudności kondycja 1-5: 3
Poziom trudności technika 1-5: 1
Rodzaj roweru: gravel, hardtail MTB

Trasa na Stravie i w Garmin Connect

Nasze przygody

Pierwszego dnia Adaś wyznaczył nam rozgrzewkową trasę na zapoznanie z okolicą.

Ruszyliśmy na południe od Piotrkowa i już po kilku kilometrach zaczęły się cuda.

Gravelowy raj – wysokogatunkowe szutry i lasy… lasy… lasy.

Po drodze małe jeziorka.

Lasy… lasy… lasy…

I co jakiś czas, dla urozmaicenia wiejskie przyjemne asfalciki.

Było trochę historii – ruiny renesansowego dworku w Majkowicach.

Trochę przyrody.

I trochę przygody na Małpim Moście nad Pilicą.

Niestety nad Pilicą było też trochę piachu.

Całkiem sporo sił tam straciliśmy, choć na zdjęciach tego nie widać.

Oczywiście w planach były też brejki pod sklepami :)

Podczas jednego z postojów Artur zauważył dość osobliwe zjawisko. Opona się rozwarstwiła i zrobił się na niej cycek. Trzeba było założyć dętkę.

W tym czasie na drugą część trasy dołączył do nas sam autor.

I pocięliśmy dalej szuterkami klasy pierwszej.

Zalew Sulejowski – dzień drugi

Dystans: 133 km
Przewyższenie: 560 metrów
Czas: całodzienna wycieczka
Poziom trudności kondycja 1-5: 4
Poziom trudności technika 1-5: 2
Rodzaj roweru: gravel, hardtail mtb

Trasa na Stravie i Garmin Connect

Zalew Sulejowski – co warto zobaczyć?

Rzeka Luciąża – pierwsze kilometry trasy prowadzą malowniczymi i wyjatkowo fotogenicznymi wysokimi skarpami tuż nad rzeką.

Zalew Sulejowski – no bo kto nie lubi objeżdżać jezior dookoła :)

Groty Nagórzyckie – pozostałości po dawnej kopalni piasku kwarcowego, udostępniona do zwiedzania blisko 160 metrowa trasa, wzbogacona o ekspozycję, której celem jest zaprezentowanie przestrzeni i dziejów Grot Nagórzyckich, procesu wykorzystania unikalnego piasku pochodzącego z miejscowych złóż, tradycyjnej technologii wyrobu szkła, a także zapoznanie zwiedzającego z legendami regionu tomaszowskiego.

Spała – dla nas głównie miejsce na chwilę przerwy i obiad, ale sądząc po ilości turystów jest tam więcej atrakcji.

Most kolejowy nad Pilicą znany z filmu Czterej Pancerni i Pies – dobry na zdjęcia.

Bunkry – schron kolejowy w Konewce – jeden z czterech schronów kolejowych na terenie Polski. Ma długość 380 metrów, umożliwiał wjazd całego pociągu. Wstęp i zwiedzanie za opłatą.

Schron kolejowy Jeleń – jeden z czterech schronów kolejowych zbudowanych przez Niemców podczas II Wojny Światowej. Także umożliwiał wjazd całego pociągu. Wstęp jest wolny, miejsce zaniedbane, ale warto przejechać się nim na całej długości. Wskazany system bezdetkowy, bo w środku mnóstwo szkła.

Niebieskie Źródła – rezerwat przyrody, którego główną atrakcją są źródła bijące niebiesko-zieloną wodą. Woda wybija prosto z pisku tworząc małe gejzery. Takie bulgoczące kraterki :)

Skansen Rzeki w Pilicy – tu niestety nie byliśmy, ale ponoć warto. Jedna z głównych atrakcji jest toaleta Mikołaja II, ostatniego cara Rosji.

Małe Groty nad Pilicą – po drugiej stronie rzeki, dużo mniejszy odpowiednik Grot Nagórzyckich

Zapora– zapora jak zapora, ale fajna.

Opactwo Cystersów w Sulejowie – jak pisze wikipedia – „jeden z najlepiej zachowanych zespołów cysterskich w Polsce, będący zabytkiem architektury romańskiej.” My zatrzymaliśmy się tylko na zdjęcie, bo godzina była już późna.

Nasze przygody

Zaczynamy widokowym fragmentem nad Luciążą.

Mostek, jak dobrze pamiętam, też nad Luciążą.

Chwila na Radlera nad Zalewem Sulejowskim.

Groty Nagórzyckie oglądamy tylko z zewnątrz.

I przejeżdżamy obok mostu, który występował w filmie Czterej Pancerni i Pies.

W lesie tuż przed bunkrami w Konewce spotykamy całkiem sporą rodzinkę dzików. Nic sobie z nas nie robią.

Niestety zwiedzanie schronu kolejowego jest płatne, a my nie dość, że biedni to jeszcze tego dnia czasu nie mamy za wiele.

Pieniążki wydajemy na obiad w Spale. Pomidorowa i pierogi wchodzą idealnie.

Schron kolejowy w Jeleniu już za darmo. Przejeżdżamy go całego wzdłuż. Nie mam pojęcia jakim fuksem nikt z nas nie łapie gumy. Czyżby mleko w oponach działało?

Niebieskie Źródła chwile nas zatrzymują. Te mini kraterki pod wodą są całkiem zabawne.

Znad Zapory mamy widok na Zalew Sulejowski w pełnej okazałości.

No ładnie i chilloutowo.

Zachód słońca zastaje nas przy Opactwie Cystersów w Sulejowie. Zdjęcia robione telefonem. Oj żałowałam, że nie miałam ze sobą lepszego aparatu.

Z dalszych wydarzeń zdjęć nie ma, bowiem na horyzoncie zaczęło robić się ciemno.
Zapowiadany na wieczór front burzowy zbliżał się do nas z niepokojącą prędkością.
Huki, grzmoty, błyskawice i korba, by zdążyć do domu przed ulewą.
Niestety nie udało się. Ostatnie kilka kilometrów pokonujemy w burzy, jakiej jeszcze na rowerze nie doświadczyłam. Podmuchy wiatru i ściany wody takie, że momentami nie dało się łapać powietrza. Widoczność zerowa. W samym mieście kałuże wody po kolana. Jednym słowem kolejna przygoda, która na szczeście zakończyła się szcześliwie. Nikt się nie utopił, w nikogo nie walnął piorun.
Byle do następnego :)

Artykuł Spała, Zalew Sulejowski i Pilica gravelowo pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Gravmageddon 2024 – krótki dystans dla piździpączków

Dorota Juranek — Tue, 03 Sep 2024 06:18:31 +0000

Są takie wyścigi, w których chce się startować co roku. Miejsce, trasa, organizacja i ludzie.
Gdy te cztery elementy zgrają się ze sobą, otrzymujemy pyszny weekend pełen gravelowych smakołyków. To mój czwarty raz na GravOn-ie i jestem pewna, że nie ostatni. Uwielbiam to miejsce, tę trasę ludzi i klimat, jaki mają Izery i Karkonosze.
Gravmageddon 2024 – zobaczcie, jakie to było dobre.

Już za niecały miesiąc – 1.10 – startują zapisy do kolejnej edycji.
Bądźcie czujni, bo pakiety rozchodzą się jak ciepłe bułeczki.
Tu będą zapisy KLIK

Gravmageddon 2024 – czwarte starcie

Po lipcowym odpoczynku, którego psychicznie i fizycznie potrzebowałam, wiedziałam, że nie ma szans na start na długim dystansie. Noga nierozkręcona. Niby ultra to głównie głowa, ale wiadomo z pustego i Salomon nie naleje. Nie miałam złudzeń. Mimo iż kusiła próba pobicia zeszłorocznego rekordu i chęć zmieszczenia się w 24 godzinach, to wiedziałam, że to marzenia z kategorii niespełnialnych.
Nie ma jednak tego złego. Krótki dystans, okazał się wcale nie taki krótki i jego pokonanie też stało się tez sporym wyzwaniem.

Trasa Gravmagedon 2024

Poniżej znajdziecie trasy długiego i krótkiego dystansu. Pierwsze co rzuca się w oko, to że krótka trasa wcale nie jest taka krótka :) No bo co innego wykręcić 180 km po płaskim lub lekko pagórkowatym terenie a co innego w górach z przewyższeniem rzędu czterech tysięcy metrów!!!

GravOn-owe atrakcje

Nie ulega watpliwości, że ta trasa to kwintesencja gravela i najlepsze co można zebrać do kupy w Izerach i Karkonoszach. Tu nie ma chwili wytchnienia. Tu cały czas coś się dzieje.

3… 2… 1… 0… START i po krótkiej szutrowej rozgrzewce od razu wpadasz na wymagające podjazdowe single Rowerowych Olbrzymów . Gdy te się kończą, liczysz na chwilę oddechu, ale tu od razu wyrasta przed Tobą Przełęcz Karkonoska, czyli najtrudniejszy szosowy podjazd w Polsce, piekielnie stromy i piekielnie wymagający. Potem, o dziwo, jest chwila oddechu i widokowy zjazd do Szpindlera. Ale oczywiście nie trwa to za długo, bo zaraz wyrastają znów przed Tobą Dvoračky!!! Tam to nawet prowadzenie roweru jest wyzwaniem, bo buty ślizgają się na asfalcie.
To wszystko oczywiście połączone jest z niesamowitymi krajobrazami i klimat. Czeska Jizerka i Smedava kuszą chilloutowym klimatem i zachęcaja do postoju oraz odpoczynku. Monumentalny Ještěd robi wrażenie. Jeśli nigdy nie widziałeś tego „budynku w kształcie obracającego się hiperboloidu”, to będzie niemałe zaskoczenie.

Kolejne kilometry szutrów i czeskich asfaltów przeplatają się z odcinkami, które są niczym OSy z zawodów samochodowych lub enduro – Single pod Smrkem i Singletrack Świeradów. Tutaj trzeba potrafić w techniczne zjazdy i ciasne zakręty.
A gdy wypadając z singla znów liczysz na odpoczynek, to wiesz, że będzie krótki, bo zaraz po kilku kilometrach, o dziwo, płaskiej tasy znów pojawia się on – podjazd w Gierczynie. Oj bolą nogi na samą myśl o nim. Sytuację osładza jedynie PIT STOP w Domku Pod Orzechem, gdzie niesamowici gospodarze zadbają o każdego zawodnika a Koło Gospodyń wiejskich napoi i nakarmi solidnie.

Na koniec już tylko izerskie atrakcje po polskiej stronie – Kopalnia Stanisław, Hala Izerska, Chatka Górzystów, Orle. Nogi pieką, ale Samolot musi być podjechany.

W końcu wpadasz na metę obolały, przemielony i przebodźcowany.
Wkładają Ci w rękę zasłużone bezalkoholowe, solidną porcję makaronu i sadzają na leżak.
Teraz jest wreszcie chwila, by przetrawić i przeanalizować wszystko co wydarzało się przez ostatnie kilkanaście godzin.

Gravmageddon 2024 – film

Mam nadzieję, że ten opis nie przeraził Was a jedynie rozbudził wyobraźnię i zasiał ziarenko chęci spróbowania tej niesamowitej przygody. Jeśli nie to zobaczcie ten film.

GravOn – ludzie

Wszystko to oczywiście byłoby niczym, gdyby nie ludzie.
Zawodnicy, organizatorzy, Ci znajomi i nieznajomi.
Gdyby nie Oni, gdyby nie Wy ta impreza nie wyglądałaby tak, jak wygląda.

Dzień przed naszym startem razem z Kasią, Bartkiem i Michałem pojechaliśmy na bufet kibicować długodystansowcom. Kibicowanie jest fajne. Zobaczenie wyścigu od drugiej strony i możliwość choć minimalnej pomocy zawodnikom na bufecie oraz na trasie buduje jeszcze lepszą atmosferę i poczucie jedności. To wspólne przezywanie tej przygody.
Przy okazji dziękuję Wam, wszystkim kibicującym i to czytającym. Wasza energia i wsparcie jest nieocenione.

Podsumowanie

Czy pojadę na tę imprezę w przyszłym roku?
Pytanie raczej retoryczne.
No bo jak mogłoby mnie zabraknąć na wyścigu, z którym jestem od samego początku.
To dlaczego wracam, to oczywiście nie tylko trasa. Na GravOn-ie spotykasz najlepszych ludzi – i tych organizujących i tych startujących. Na GravOn-ie dostajesz niezapomniany klimat i atmosferę miasteczka zawodów, na GravOn-ie możesz liczyć na dobrą organizację – świetnie zaopatrzone bufety i przepaki.

To jak? Widzimy się? :P
Dzięki że jesteście

Zdjęcia autorstwa ROWEREM PO SWOJEMU

Artykuł Gravmageddon 2024 – krótki dystans dla piździpączków pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Bikepacking Wielkopolska – z Bajkowy Rower

Dorota Juranek — Tue, 27 Aug 2024 06:03:47 +0000

Bajkowy Rower – czyli Hania z Poznania. Niesamowita dziewczyna, z którą już od dawna chciałam się przejechać na rowerze. Wreszcie się to udało. Napisałam – „Narysuj nam chilloutową trasę na weekendowe hamaki”. Dostałam odpowiedź – „Wreszcie”!!!
No i pojechałyśmy. Dwa i pół dnia z osobą, którą znasz tylko z internetów może być ryzykowne.
Ale zazwyczaj to ryzyko się opłaca, bo pozytywna energia się przyciąga.

Płasko-Polska

Lubię góry, lubię widoki, lubię nawet podjazdy.
Jednak czasem brakuje mi ciszy i spokoju płaskich krajobrazów.
W takich momentach zazwyczaj kieruję się w stronę polskiego wybrzeża.
Lubię morze, lubię bezkres wody po horyzont, relaksuje mnie to i wycisza.
Tym razem jednak w poszukiwaniu wyciszenia i relaksu powędrowałam w stronę Wielkopolski.
Pretekstem było spotkanie z Hanią – rowerzystką, blogerką, fanką dobrej kawy i włascicielką najcudowniejszego pieska jakiego kiedykolwiek znałam ever.

Hania narysowała nam znakomitą trasę. Niewymagającą. Chilloutową. Niespieszną.
Spakowałyśmy rowery i ruszyłyśmy na dwa i pół dnia włóczęgi po jej rejonach.
Po prostu rowerowa bajka albo – jak nazywa się blog Hani – Bajkowy Rower.

Bajkowy Rower – Hania w roli przewodnika

Można by powiedzieć, że to lenistwo, ale w zasadzie chodzi tu o ciągły niedoczas.
Nie mam czasu na szukanie atrakcji, analizowanie mapy i układanie tras. Lubię to robić, ale uwieżcie, w życiu rowerowego twórcy internetowego nie ma na to czasu. Sama nie wiem jak to się dzieje.
Na szczęście zawsze można liczyć na dobre internetowe znajomości.
Kto lepiej niż lokales narysuje ci dobrą trasę zahaczającą o większość atrakcji w regionie.

Hania Bajkowy Rower w roli przewodnika spisała się znakomicie.
Wyznaczyła taką trasę, że nie było na co narzekać. No może na wiatr, który akurat w ten weekend był wyjątkowo upierdliwy.

Puszcza Zielonka, Kraina Stu Jezior, Puszcza Notecka, dolina Warty, Noteci, Wełny i Drawy – wszystko to przejechałyśmy. Nie będę Wam tutaj wklejać opisów tych miejsc. Jest ich wystarczająco dużo w Internecie. Pokażę Wam za to jak jest w nich przepięknie. Jak dobrze jest przemierzać na rowerze kolejne kilometry zachwycając się tym co wokoło, zatrzymując na kwaśne gruszki zrywane z przydrożnych drzew, wybierając na hamakowy dom drzewa rosnące tuż przy jeziorze w lazurowym kolorze.

Były momenty, kiedy gadałyśmy jak najęte, były momenty kiedy, cisza między nami zupełnie nam nie przeszkadzała. Były momenty gdy płynęło się wsród łąk i pól świeżo po żniwach. Były momenty gdy wmordewind nie dawał szans na radość z jazdy. Wiadomo, nie wszystko w życiu jest idealne. Plan zrobienia sadzonych jajek na śniadanie legł w gruzach, gdy skończył nam się gaz w butli. Komary gryzły mnie namiętnie, nawet po solidnym rozpyleniu repelentu.
Taka to była zwyczajnie niezwyczajna przygoda.

Bikepacking-hamaking

Zresztą, co ja Wam tu będę gadać. Zobaczcie sami.
Tu film, a akapit niżej galeria z tego genialnego wyjazdu.
Trasy znajdziecie na samym dole.

Galeria bikepackingowa

Jeden obraz jest wart więcej niż tysiące słów.
Mam nadzieję, że te obrazki Was zainspirują do własnej wyprawy po tych rejonach.

Bikepacking Wielkopolska – trasa

Pierwotnie trasa była zaplanowana na trzy dni. Niestety z powodów prywatnych trzeciego dnia musiałam szybko zmywać się i uderzyć na drugi koniec Polski. Więc trzeci dzień był w zasadzie dojazdem z miejsca biwakowego do pociągu i do Poznania.
Myślę jednak, że znakomitym pomysłem byłoby przedłużyć te trasę i zrobić z niej pętlę wracająca do Poznania.

Foto okładkowe i to powyżej autorstwa Hani :)

Artykuł Bikepacking Wielkopolska – z Bajkowy Rower pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

gravel Archives - Blog rowerowy - mamba on bike

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami.

Winnice na Dolnym Śląsku – trochę historii

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – wszystko co musisz wiedzieć

DSPiW – mapa

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina rowerowo

DSPiW – dzień pierwszy

Złotoryja

Winnica Kindler

Dolnośląskim Szlak Piwa i Wina – dzień drugi

Winnica Alvarium

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – dzień trzeci

***Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego***

Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska

Morawy Południowe (Jižní Moravy) na rowerze

Jak i kiedy pojechać na Morawy Południowe?

Atrakcje turystyczne

Morawy Południowe – nasza mapa

Lednice i Zamek Lednice

Zamek Valtice

Morawskie winnice

Mikulov

Pavlov

Noclegi i jedzenie

Przydatne linki

Mikulovska Ścieżka Winiarska – Mikulovská vinařská stezka

Mikulovska Ścieżka Winiarska – track GPX

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2026

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2026

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2025 i 2024

Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża

Bikepacking Pireneje – trasa, tracki GPX i alternatywy

Nasza trasa wyprawy rowerowej przez Pireneje

Bikepacking Pireneje – relacja filmowa

Bikepacking Pireneje – dzień po dniu – relacja zdjęciowa

Dzień 0: Girona kierunek wybrzeże i noc na plaży

Dzień 1: Pierwsze podjazdy i zagrożenie pożarowe

Dzień 2: Piekielne upały i zjawiskowy kanion

CDN…

Bikepacking Pireneje – pytania o odpowiedzi – Q&A

Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival

Galicja Gravel Race – Gravelowy Festival w Podkarpackim

Galicja, Łemko czy Etapówka? A może Sprint?

Lokalizacja – miasteczko zawodów i baza

Bufety i jedzonko

Galicja Gravel Race – klimat jest najważniejszy

Podkarpackie Gravel Festival – moje 500 km w 24 h

Podkarpackie Gravel Festival – Galicja Gravel Race – podsumowanie

Impreza w tym roku była objęta moim patronatem medialnym i miała wyjątkową oprawę dzięki wsparciu samorządu WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO.

GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej

GravOn 3 Countries – trasa

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Film – trzy kraje i trzy dni

GravOn 3 Countries – foto relacja

Dzień – 1 – 127 km w stronę Kytlic

Dzień 2 – 280 km dla jednych ostatni a dla innych nie

Dzień 3 – Smedava i borówkowy knedlik

GravOn 3 Countries – widzimy się w przyszłym roku!

Puszcza Białowieska – rowerowa wyprawa do krainy żubrów

Puszcza Białowieska – co warto wiedzieć i ciekawostki

Białowieski Park Narodowy

Podlaskie Cerkwie

Puszcza Białowieska – co zobaczyć?

Wiatrak Koryciski

Cerkiew Opieki Matki Bożej Dubiczach Cerkiewnych

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Werstoku

Miejsce mocy

Żebra Żubra

Skansen Architektury Drewnianej Ludności ruskiej Podlasia

Rezerwat Pokazowy Żubrów pod Białowieżą

Kolej Wąskotorowa Hajnówka-Topiło

Wieże widokowe

Co i gdzie jeść?

Trasy i GPX

Rowerowy Szlak Wokół Zalewu Szczecińskiego – wszystko, co musisz wiedzieć

Szlak Rowerowy Wokół Zalewu Szczecińskiego

Mapa, przebieg, GPX

Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego