gravel Archives - Blog rowerowy - mamba on bike

Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik

Dorota Juranek — Tue, 09 Jun 2026 11:13:55 +0000

jezioro garda na rowerze
GRAVELOWY przewodnik

Odkryj JEZIORO GARDA na rowerze – GRAVEL
Ciesz się z kilometrów i widoków. O trasy zadbam ja.

A pogoda? Nad Gardą nie ma złej :)

PRZEŻYJ PRZYGODĘ NAD JEZIOREM GARDA

Jezioro Garda (wł. Lago di Garda) to największe jezioro we Włoszech i jedno z najpiękniejszych miejsc dla miłośników aktywnego wypoczynku.

Położone na styku trzech regionów – Trentino, Wenecji Euganejskiej i Lombardii – zachwyca niezwykłym połączeniem alpejskiego krajobrazu z łagodnym, śródziemnomorskim klimatem.

Strome skalne ściany opadają tu wprost do turkusowej wody, a pomiędzy nimi ukrywają się gaje oliwne, winnice i klimatyczne włoskie miasteczka.

To właśnie ta różnorodność sprawia, że Jezioro Garda od lat przyciąga rowerzystów z całej Europy.

W ciągu jednego dnia można przejechać przez górskie przełęcze, szutrowe drogi wśród winnic i malownicze ścieżki z widokiem na jezioro.

Garda oferuje zarówno spokojne trasy dla początkujących, jak i wymagające podjazdy oraz spektakularne gravelowe szlaki, które na długo pozostają w pamięci.

Jednym z największych atutów Jeziora Garda jest jego wyjątkowy mikroklimat. Choć jezioro otaczają alpejskie szczyty, panują tu warunki typowe dla regionów śródziemnomorskich – łagodne zimy, ciepłe lata i duża liczba słonecznych dni w ciągu roku.

To właśnie dzięki temu na brzegach Gardy rosną oliwki, cytryny, palmy i winorośle, tworząc krajobraz, który trudno skojarzyć z bliskością wysokich gór.

Dla rowerzystów najlepszym okresem na odwiedzenie Gardy jest wiosna i jesień, kiedy temperatury sprzyjają długim trasom, a ruch turystyczny jest znacznie mniejszy niż w szczycie sezonu.

Latem upały potrafią przekraczać 30°C, dlatego warto planować wyjazdy wcześnie rano lub późnym popołudniem.

Charakterystycznym zjawiskiem są także regularne wiatry, które od lat przyciągają nad Gardę miłośników windsurfingu i żeglarstwa, ale potrafią dać się we znaki również rowerzystom przemierzającym okolice jeziora.

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE
TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

Północne brzegi Gardy to mekka dla rowerów górskich i enduro. W okolicach Riva del Garda, Lago di Ledro czy Monte Baldo znajduje się rozbudowana sieć technicznych singletracków, kamienistych zjazdów i tras prowadzących przez alpejskie lasy. To właśnie tutaj odbywają się jedne z najbardziej znanych imprez MTB w Europie, a region od lat cieszy się opinią jednego z najlepszych miejsc do jazdy terenowej we Włoszech.

Szukasz tras MTB i ENDURO – zajrzyj do przewodnika – Lago di Garda – przewodnik MTB i Enduro

Miłośnicy kolarstwa szosowego od lat przyjeżdżają nad Gardę, by zmierzyć się z legendarnymi podjazdami prowadzącymi na Monte Baldo, Monte Bondone, Passo Ballino czy okolice Lago di Tenno.
Kręte serpentyny, dobrej jakości asfalt i spektakularne widoki sprawiają, że region jest prawdziwym rajem dla szosowców.

Coraz większą popularnością cieszą się również trasy gravelowe nad Jeziorem Garda.
Ja sama byłam nad Gardą z gravelem już w 2019 roku :)

Warto jednak pamiętać, że gravel nad Gardą potrafi zaskoczyć. Tutejsze szutry są często znacznie bardziej wymagające niż te, które znamy z Polski – luźne kamienie, strome podjazdy i techniczne zjazdy nie należą do rzadkości. W zamian otrzymujemy jednak spektakularne panoramy, niewielki ruch samochodowy i możliwość dotarcia do miejsc, których większość turystów nigdy nie zobaczy.

To nie tylko trasy rowerowe sprawiają, że Jezioro Garda jest dobrym pomysłem na rowerowy urlop.
To samo jezioro i możliwość realizacji mnóstwa innych aktywności sprawia, że zabierając tu nierowerową rodzinę nie ma problemu, z tym że ktoś będzie się nudził. A i zapalony rowerzysta w chwili zmęczenia może zrobić sobie day off i chwilkę poplażować, spróbować windsurfingu czy wybrać się do cytrynowego Limone na obiad.

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
NAD JEZIOREM GARDA

Aby rozeznać się w ofercie gravelowej regionu TRENTINO warto zajrzeć na oficjała stronę – GRAVEL RIDING IN TRENTINO.

Tutaj znajdziecie zestawienie wszystkich tras nad Jeziorem Garda – GRAVEL NAD GARDĄ

W organizacji podróży i planowaniu zwiedzania i innych aktywności pomocna może okazać się aplikacja MIO TRENTINO

My nad Gardą spędziłyśmy tym razem tylko trzy dni, więc oczywiście nie udało się przejechać wszystkiego.
Nie mniej te trzy wybrane przez nas kierunki były strzałem w 10.

Ten materiał nie powstałby gdyby nie VISIT TRENTINO i GARDA TRENTINO – to na ich zaproszenie odkrywałyśmy gravelowe trasy tego rejonu. Wszystkie materiały o Gardzie powstały dzięki ich wsparciu.

JEZIORO GARDA NA ROWERZE - MAPA

CAVEDINE GRAVEL TOUR

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 900 m

CAVEDINE GRAVEL TOUR – to trasa, która łagodnie wprowadzi Cię w klimat Gardy. Znajdziesz tu szutry wśród winnic, spokojne asfalty i bardziej wymagające, kamieniste odcinki. Pierwsze bardziej strome momenty przygotują na podjazdy w kolejnych dniach.

Początek prowadzi z Arco – miasteczka otoczonego monumentalnymi wapiennymi ścianami i gajami oliwnymi. Im dalej od jeziora, tym robi się spokojniej. Ruch samochodowy praktycznie znika, a krajobraz zmienia się w mozaikę winnic, sadów i niewielkich włoskich miejscowości.

Najbardziej wymagający fragment czeka w okolicach Cavedine. Miejscami nawierzchnia jest nierówna i kamienista, a stare brukowane odcinki przypominają, że to drogi z wieloletnią historią.

Lago di Cavedine – zupełne przeciwieństwo Gardy, spokojne i nienachalne, ale równie malownicze.
Powrót ścieżką rowerową pod monumentalnymi skalnymi ścianami wzdłuż rzeki Sarca.
A po drodze wiele okazji do zamoczenia nóg w zimnej wodzie oraz skorzystania z kuszącej zielonej trawy nad rzeką z widokiem na góry.

Praktyczne wskazówki

Jeśli zaczynasz z Torbole - na miejsce startu doprowadzi Cię przyjemna ścieżka rowerowa wzdłuż rzeki.
To trasa dobra na rozkręcenie ale wcale nie łatwa. Zabierz ze soba dwa bidony. Po drodze będą źródełka na uzupełnienie zapasu.
Bądź czujny - po drodze w lesie znajdziesz Open Air Gallery.
Poczuj klimat winnic i gajów oliwnych.
Jeśli będziesz mieć więcej czasu podjedź na zamek w Arco
Odwiedź Agrisalus - klik - to gospodarstwo agroturystyczne, gdzie skosztujesz ich własnych produktów (sery, wędliny, lody) i zobaczysz krówki. Mają też ofertę noclegową.
Jeśli kończysz tresę nad jeziorem to koniecznie zawitaj do Al Fortino Bike Bar&Food - zachód słońca zjawiskowy - klik

COMANO GRAVEL TOUR

DYSTANS: 67 km | PRZEWYŻSZENIE: 1100 m

Czy można znad Gardy podziwiać Dolomity? A można.
Ta trasa mnie zaskoczyła, a myślałam, że nad Gardą już mnie nic nie zaskoczy.
Jeśli wybierzecie Comano na drugi dzień jazdy jak my, to początek będzie już znajomy – dolina rzeki Sarca – winnice, gaje oliwne i przyjemny szuter pod wysokimi ścianami Monte Brento.

Po drodze malutkie Lago Bagattoli – idealne na krótki odpoczynek. Nie można się tu kąpać, ale za to obserwacja rybek da chwile wytchnienia przed czekającymi podjazdami.

Potem Wąwóz Limarò – jeden z najpiękniejszych kanionów w Trentino, przez który prowadzi spektakularna ścieżka rowerowa wykuta w skale, bez samochodów :) Niestety wstyd się przyznać, ale w tym zachwycie ominęłyśmy Balandin Bridge – efektowny wiszący most rozpięty nad głębokim wąwozem, oferujący świetne widoki i mocne wrażenia.

I gdy już jesteś po drugiej stronie gór przed twoimi oczami pojawiają się one Dolomity Brenta. Strzeliste jasne szczyty kontrastują z zielonymi lasami górek które są bliżej.

Potem jeszcze Passo del Ballino, czyli malownicza przełęcz będąca popularnym punktem startowym wielu tras pieszych i rowerowych i można zamoczyć nóżki w Lago di Tenno. Tak turkusowej wody nie widziałam jeszcze nigdzie indziej.

Dla fanów historii jest tu Castello di Tenno – średniowieczny zamek i kamienne miasteczko, z którego rozciąga się piękny widok na okolicę a dla tych co wola naturę strome wąskie ścieżki wsród winnic, którymi zjedziesz do samej Riva del Garda.

Praktyczne wskazówki

Pierwszy przystanek w Arco i lody? To zawsze dobry pomysł.
Ta trasa ma wiele wymagających podjazdowych odcinków. Wyjedż wcześniej, by mieć czas na cieszenie się widokami i odpoczynki w trakcie.
Przerwa? Warto zatrzymać się i przekąsić coś w Gino Pedrotti - klik! To tuż przed Pietramuratą i podjazdami.
Po drodze jest wiele źródełek, gdzie będziesz mógł uzupełnić wodę.
W sporej części trasa prowadzi otwartym terenem - nie zapomnij kremu z filtrem.
Masz dużo siły? Przedłuż wycieczkę nad Lago di Molveno.
To już rejony z niedźwiadkami - bądź czujny.
Zakończ dzień w restauracji L’Ora del Garda - klik - polecam tam wszystko ale najbardziej mule :)

PONALE GRAVEL TOUR i PREGASINA

DYSTANS: 14 km | PRZEWYŻSZENIE: 850 m

Nie ma większego klasyka niż PONALE.
Swego czasu Garda kojarzona była głównie ze zdjęć przedstawiających tę widokową drogę wykutą w skale nad urwiskiem.

Niewiele osób wie, że do 1992 roku była to jedyna droga łącząca Riva del Garda z doliną Ledro. Po wybudowaniu tuneli została zamknięta dla ruchu samochodowego, a od 2004 roku służy pieszym i rowerzystom.

Praktyczne wskazówki

Wyjedź wcześnie rano albo w okolicy południa, by ominąć największy ruch. To serio bardzo popularna i oblegana trasa.
Uzupełnienie energii w Restauracji Panorama w Pregasinie - przepyszny makaron i widok na jezioro - klik!
Przedłuż trasę do Bocca Larici - widok warty przewyższenia
Gdzie na lody? Najlepsza są we Florze - klik! Jedyny minus - wybór smaków taki, że ciężko się zdecydować.

JEZIORO GARDA - POZOSTAŁE POLECAJKI

Jeśli dotarłeś aż tu, wiesz, że to nie był mój pierwszy raz nad Jeziorem Garda.
Byłam tam już wiele razy z różnymi rowerami i dalej chętnie wracam.

Pisząc o Gardzie nie mogłabym pominąć trasy, o której myśli chyba każdy rowerzysta wybierający się nad jezioro – trasa wokoło. Oczywiście sprawdziłam i przejechałam – Wy już nie musicie.
Zajrzyjcie do wpisu – Jezioro Garda dookoła rowerem objechane.
To trasa z cyku – warto ale co najwyżej jeden raz. Dlaczego? Kliknij i przeczytaj :)

Natomiast jeśli jesteś gravelowcem lubiącym góry i przygody to MUSISZ pojechać na Tremalzo.
Tremalzo to chyba jeszcze większy klasyk niż Ponale :)
To klasyczna trasa MTB, ale umówmy się w czasach, gdy zaczynało rozwijać się kolarstwo nad Gardą ludzie jeździli na rowerach niewiele odbiegających od dzisiejszych graveli.
Przeczytaj więc nasz wpis i podejmij wyzwanie. Nie będziesz żałować.
Tremalzo – czyli MTB na gravelu

A jeśli jeszcze Ci mało to oczywiście odsyłam do źródła.
Na oficjalnej stronie znajdziesz mnóstwo rowerowych inspiracji www.visittrentino.info/pl/

JEZIORO GARDA - PODSUMOWANIE

Czy cokolwiek trzeba tu jeszcze pisać?
Jezioro Garda na rowerze – to brzmi jak pomysł na świetne rowerowe wakajki.

Zabieraj gravela, mtb, szosę czy co tam masz i jeśli jeszcze tam nie byłeś – jedź nad Gardę.

Artykuł Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady

Dorota Juranek — Fri, 05 Jun 2026 09:05:47 +0000

Puszcza Kozienicka to jeden z największych kompleksów leśnych na Mazowszu.
Położona pomiędzy Radomiem a Wisłą zaledwie 100 km od Warszawy, zachwyca rozległymi lasami, spokojem i gęstą siecią leśnych dróg idealnych na gravelową dłuższą rundę czy krótki dwudniowy bikepacking z nocką w terenie. To prawdziwa perełka dla miłośników aktywnego wypoczynku na łonie natury.

Puszcza okazuje się znakomitym wyborem jeśli potrzebujesz czegoś „na szybko”.
Szybki dojazd, szybko ułożona trasa, szybkie szutry, szybko znalezione miejsce na biwak.
Idealnie, gdy wcześniej nie było czasu by kombinować, a coroczna tradycja spędzania świat wielkanocnych w terenie musi być zachowana.

Puszcza Kozienicka na rowerze

Rowerem przez Puszczę Kozienicką można przejechać dziesiątki kilometrów niemal bez kontaktu z ruchem samochodowym. Dominują tu sosnowe bory, ale nie brakuje również starych dębów, grabów oraz terenów będących ostoją wielu gatunków zwierząt. To właśnie przyrodnicza różnorodność, cisza oraz dobrze utrzymane szutrowe drogi sprawiają, że Puszcza Kozienicka jest doskonałym kierunkiem na weekendowy bikepacking, jednodniową wycieczkę gravelową czy nawet rodzinny wyjazd rowerowy.

Najcenniejsze fragmenty puszczy chronione są w granicach Kozienickiego Parku Krajobrazowego, który obejmuje ponad 26 tysięcy hektarów lasów, łąk i terenów podmokłych.

Puszcza Kozienicka – trasy rowerowe

Poniżej wrzucam trasę naszego dwudniowego bikepackingu po Puszczy. Nie jest ona wybitnie długa, ale nie taki był plan, by wykręcać miliony kilometrów. Plan był, by spędzić dobrze czas w lesie i odpocząć.
Zachęcam Was, by samemu odpalić mapy.com i narysować sobie trasę inspirowaną naszymi kilometrami.
Pewnie będzie trochę niespodzianek, bo poza szutrami w Puszczy Kozienickiej znajdzie się też trochę piachu, ale bez niespodzianek nie ma przygody i bywa nudnawo. Nieprawdaż? :)

Można też skorzystać z tych dwóch trasek, które mam dzięki uprzejmości Michała Corsa.

Puszcza Kozienicka bikepacking – film

Nasza przygoda

Nie mamy wielu zdjeć, bo nie nastawiałyśmy się na robienie większego materiału.
Zresztą ten kwietniowy listopad nie jest szczególnie atrakcyjny wizualnie i nie wiem szczerze, czy zachęca do wizyty w Kozienicach
Teraz latem zapewne jest tam ładniej i las dopiero teraz pokazuje się w całej okazałości.
Może trzeba skoczyć tam na szybka rundę :)

No musicie mi uwierzyć na słowo, że warto się tam karnąć i spędzić kilka godzin w otoczeniu tej bujnej zieleni.

Artykuł Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jezioro Garda dookoła rowerem objechane

Dorota Juranek — Wed, 20 May 2026 18:44:07 +0000

Jezioro Garda – Lago di Garda to włoski klasyk.
Nie ma chyba rzeczy bardziej banalnej na świecie.
Wyobraźcie sobie, że lądujecie z rowerami w górzystym rejonie z jakimś jeziorkiem w najbliższej okolicy. Jakiego tripa zrobicie najpierw?
No pewka, pierwsze co przychodzi na myśl, to objechanie jeziora dookoła rowerem.

AKTUALIZACJA WPISU Z 2019 r.

Jezioro Garda od rowerowej strony znamy już dość dobrze i mimo iż wiemy, że trasa wokół niego nie jest specjalnie polecana, to jednak postanowiliśmy się o tym przekonać na własnej skórze.

Generalanie te wakacje w założeniu miały być mało rowerowe a bardziej plażowe. Dlatego nie wzięliśmy ze sobą rowerów MTB, a jedynie gravele, by od czasu do czasu pomiędzy plażowaniem pojechać sobie na lody.

Jak zwykle jednak, pociągnęło wilka do lasu. Uznaliśmy, że skoro nie szalejemy rowerowo na tym urlopie to jeden dłuższy trip będzie w sam raz.
150 km wokół najbardziej znanego jeziora we Włoszech, bez większych górek, w większości praktycznie po płaskim. Brzmi dobrze, nie?

I tak i tak trochę nie :)

Jezioro Garda – dookoła rowerem objechane

Jeżeli nie masz zbyt wiele czasu, TLDR i tego typu akcje, to uwierz, że ta wycieczka serio nie ma sensu. Będąc nad Jeziorem Garda i mając jeden dzień na jeżdżenie, zdecydowanie lepiej wybrać Tremalzo albo Bondone. Jeśli masz czas przeskroluj obrazki, bo chyba całkiem ładne wyszły i przeczytaj podpisy przekonując się, że to naprawdę nie ma sensu :)

Jezioro Garda najlepiej objeżdżać zgodnie z ruchem wskazówek zegara (wiatry wtedy sprzyjają), zaczynając i kończąc w Rivie (to miasteczko znajdujące się przy charakterystycznym naleśliku ze zdjęcia). Najlepiej robić to w tygodniu, bo w weekendy jest okropny ruch samochodowy.

Wybierając na początek jazdę wschodnim wybrzeżem, mamy możliwość zmarnowania kilku chwil w bardzo przyjemnych mijanych po drodze miasteczkach. Jednym z nich jest Malcesine,

Malcesine to mocno turystyczna miejscowość ze względu na znajdującą się tam kolejkę linową, którą można wjechać na Monte Baldo, najwyższy szczyt nad Gardą.

Jak turyści to i milion różnych sklepików oraz knajpiek. Do Malcesine fajnie jest też przyjechać wieczorem. Miasteczko tętni wtedy życiem.

W sklepikach znajdziemy miejscowe specjały, można zaopatrzyć się w pamiątki z wakacji i prezenty dla rodziny.

Ja znad Gardy zawsze przywożę sobie zestaw nowych sznurkowo-rzemykowych bransoletek

Malcesine leży na ok 20 kilometrze trasy, można więc też podładować tu trochę energii i skusić się na kawałek pizzy lub kawę z ciachem w kawiarence na nabrzeżu.

A przy okazji poznać trochę historii tego miejsca.

My na historię nie mieliśmy ochoty, bardziej zainteresował nas port i widoczna na zdjęciu poniżej góra Monte Baldo

Kolejnym miejscem, którego nie można ominąć i gdzie trzeba zjeść lody, jest miasteczko Torri del Benaco.

Średniowieczna zabudowa i widokowe nabrzeże.

Patrzcie na kolor tej wody….

Pod tym względem Jezioro Garda jest bardzo charakterystyczne. Północ jest zimniejsza, górska, południe bardziej „południowe”, cieplejsze i płaskie.

Z nieukrywanym smutkiem nie dajemy się jednak skusić na lody. Zjadamy bułkę z kieszonki na ławce…

… i jedziemy dalej.

Na około 43. kilometrze trasy znajduje się miejscowość Garda. Nie wywołuje ona w nas specjalnego poruszenia.

Za to niedługo potem wjeżdżamy w znany rejon winnic Bardolino.

Oraz miasteczko Lazise, które podobno przez Włochów nazywane jest „kawałkiem raju”.

Naszą uwagę zwracają fortyfikacje, które są częścią zamku, którego historia sięga IX wieku.

Objeżdżamy zabytkowa starówkę oraz port.

Ilośc turystów sprawia jednak, że postanawiamy się stamtąd szybko ewakuować.

Zbliżamy się do południowej części Jeziora Garda. Zaczyna się ciągła jazda po ruchliwych drogach z mnóstwem samochodów.

Na licznikach mamy 65 km a w brzuchu burczy. Problem załatwia postój pod Lidlem zaraz za miejscowością Paschiera del Garda.

Po długim czasie z dala od nabrzezża wreszcie wracamy nad jezioro. Na południu ma ono kolor zjawiskowy. To nie jest fotoszop.

Wjeżdżamy na cypelek Sirmione aż do miejsca, gdzie napotykamy zakaz wjazdu rowerami. Zupełnie nas to nie dziwi, bo turystów są tu tabuny i tarabanienie się z rowerami dalej nie miało by sensu.

Podziwiamy więc monumentalny budynek tylko z zewnątrz. Spotykamy przy okazji bardzo miłego Policjanta, który tłumaczy nam i pokazuje bezpłatny, strzeżony parking dla rowerów, gdzie bez problemu można zostawić bicykle i udać się na zwiedzanie.

My niestety tego dnia czasu na to nie mamy. Odpoczywamy chwilę nad brzegiem jeziora i jedziemy dalej.

Niestety dalsza droga to bardzo mało przyjemny odcinek południowo-zachodniego wybrzeża Jeziora Garda. Miasta, samochody, smog, hałas. Jedziemy szybko, by jak najprędzej stąd uciec.

Dopiero po 30 kilometrach, w miejscowości Salo samochody trochę odpuszczają i znów wracamy na wybrzeże. Niestety mamy pecha. Prognozy pogody w drugiej części dnia zapowiadały intensywne opady deszczu. Wszystko wskazuje na to, że solidnie nas zleje, bo zaczynają dobiegać do nas odgłosy zbliżającej się burzy.

Co chwilę zerkając na radar wyładowań, zjadamy szybką pizzę w jednym z miasteczek. Nie jest dobrze, a do domu daleko.

Droga wzdłuż zachodniego wybrzeża przebiega nam pod znakiem ciągłej ucieczki przed ścigającą nas burzą oraz nieprzyjemnych tuneli. Na szczęście w związku z pogodą ruch też jest mniejszy. Niestety kilka kilometrów przed Limone burza nas w końcu dogania.
Punkt widzenia mocno nam sie zmienia. Uciążliwe i mało przyjemne tunele teraz są miejscem ucieczki przed lejącym się z nieba deszczem.

Gdy docieramy do Limone, jesteśmy przemoczeni, ale nawałnica na szczęście odchodzi dalej na północ. Mimo tego, że bardzo lubimy tą cytrynową miejscowość, nawet nie myślimy o chwili postoju.

Robimy tylko pamiątkowe zdjęcie…

… i zatrzymujemy się na colę z Conadzie.

Za Limone zaliczamy jeszcze kilka tuneli.

…

By na koniec wjechać w najbardziej oryginalna ścieżkę rowerową, jaką do tej pory jechałam.

Nazywa się to chyba Garda Cycle Path i jest sztuczną ścieżką zawieszoną praktycznie nad urwiskiem.

W pogodny, słoneczny dzień musi robić jeszcze większe wrażenie.

Do Rivy dotarliśmy już po zmroku, ale nie był to jeszcze koniec dnia, bo w planach mieliśmy wieczorne spotkanie z bardzo dobrymi znajomymi, którzy podczas swojego biekpackingowego miesięcznego tripa po Europie akurat też zjechali nad Gardę.

Ależ to był wieczór :)))

Jezioro Garda dookoła rowerem gpx

A tutaj ślad naszych przygód.

Artykuł Jezioro Garda dookoła rowerem objechane pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Izery – najlepsze góry na gravela

Dorota Juranek — Wed, 06 May 2026 17:01:27 +0000

Od kiedy pamietam, mówiłam o tym zawsze – IZERY to NAJLEPSZE góry w Polsce, by jeździć na gravelu i jeśli myślisz w ogóle o pierwszym wypadzie w góry na jakimkolwiek rowerze.
Nie zapraszam do dyskusji :P
Kto był, ten wie, a kto nie był, ten ma niesamowite szczęście, że jeszcze przed nim jest ten pierwszy raz.
No i naleśniki w Chatce Górzystów raz w roku zjeść trzeba.
Pozamiatane.

IZERY

Izery – Góry Izerskie to pasmo górskie należące do Sudetów, położone na pograniczu Polski i Czech.
Ich najwyższy szczyt – Wysoka Kopa – mierzy zaledwie 1126 m n.p.m., a krajobraz Izerów wyraźnie różni się od innych polskich gór. Zamiast stromych ścian i skalistych turni dominują tutaj szerokie, łagodne grzbiety, rozległe polany oraz charakterystyczne torfowiska wysokie, które są jednymi z najcenniejszych przyrodniczo obszarów w Sudetach. Wiele terenów objętych jest ochroną w ramach rezerwatów i obszaru Natura 2000, a symbolem regionu stało się Torfowisko Izerskie z drewnianymi pomostami prowadzącymi przez surowy, niemal północny krajobraz.

Izery słyną również z wyjątkowego mikroklimatu. Zimą często notuje się tu jedne z najniższych temperatur w Polsce, a rozległe hale i niewielkie zanieczyszczenie światłem sprawiły, że region zyskał miano polskiej stolicy ciemnego nieba. To właśnie tutaj powstał Izerski Park Ciemnego Nieba – pierwszy transgraniczny park tego typu w Polsce i Czechach, przyciągający miłośników astronomii oraz nocnej fotografii. Charakterystycznym elementem krajobrazu są także dawne osady przemytników i hutników szkła, które przypominają o bogatej historii regionu. Dziś Góry Izerskie przyciągają turystów szukających spokojniejszej alternatywy dla bardziej zatłoczonych karkonoskich szlaków – to miejsca, gdzie natura wciąż gra główną rolę.

Izery na rowerze?

Izery od lat uchodzą za jeden z najlepszych regionów rowerowych w Polsce i trudno się temu dziwić.
Wszystko przez łagodne ukształtowanie terenu oraz gęsta sieć szerokich szutrowych dróg, które pozwalają planować zarówno spokojne wycieczki, jak i całodniowe, bardziej wymagające trasy.

W przeciwieństwie do wielu górskich regionów, gdzie gravel szybko zamienia się w walkę z kamieniami lub stromiznami, Izery oferują wyjątkowo płyną jazdę. Długie podjazdy są zwykle równomierne, nawierzchnie dobrze utrzymane, a wysokość zdobywa się stopniowo, bez nagłych ścian i technicznych odcinków (no może nie licząc stromy podjazd pod Kopalnię Stanisław :))

To właśnie dlatego zawsze polecam te góry osobom, które pierwszy raz chcą spróbować jazdy gravelem w górach. Można tu poczuć górski klimat i przejechać dziesiątki kilometrów przez lasy, hale oraz rozległe panoramy, nie mając przy tym wrażenia ciągłej walki o przetrwanie.

Ogromnym atutem regionu jest także różnorodność tras – od szybkich szutrowych dróg wokół Świeradowa-Zdroju, przez kultowe trasy w stronę Chatki Górzystów, aż po długie pętle prowadzące na czeską stronę Izerów. To góry stworzone do spokojnego odkrywania świata z perspektywy roweru – bardziej o przyjemności jazdy i krajobrazach niż o biciu sportowych rekordów.

Izery – trasy rowerowe – mini przewodnik

Jeśli planujesz kilka dni jazdy po Górach Izerskich, ale nie chcesz spędzać wieczorów na analizowaniu map, szukaniu przejezdnych dróg i składaniu tras z przypadkowych fragmentów internetu — przygotowałam gotowy przewodnik z trasami gravelowymi po Izerach.

To zbiór sprawdzonych przejazdów, które prowadzą przez najpiękniejsze szutry, klimatyczne schroniska, kultowe izerskie miejsca i punkty widokowe. Trasy są ułożone tak, by można było po prostu przyjechać, wsiąść na rower i cieszyć się jazdą, zamiast zastanawiać się co chwilę „gdzie dalej?”

W ebooku znajdziesz propozycje tras na kilka dni jazdy, praktyczne wskazówki oraz gotowe inspiracje zarówno dla osób, które pierwszy raz jadą z gravelem w góry, jak i tych, którzy chcą po prostu dobrze wykorzystać czas w Izerach.

Jak zdobyć przewodnik?
Wystarczy, że postawisz mi kawę na buycoffee.to/mamba
W podziękowaniu dla osób, które stawiają Cappuccino i Latte wysyłam zawsze mini prezent.
Wpisz dedykację do kawki: „Izery” a ja będę wiedzieć, że chciałbys otrzymać przewodnik :)

Dostęp do przewodnika wyślę Ci najpóźniej następnego dnia.
Dostęp do przewodnika nie jest wysyłany automatycznie, czasem mam jednodniowy poślizg.

Dzięki temu wspierasz rozwój mojego bloga i kolejnych rowerowych materiałów, a przy okazji dostajesz gotowy plan na świetny wyjazd w jedne z najlepszych gravelowych gór w Polsce.

Izerski majowy weekend – film

W Izerach byłam już niezliczoną liczbę razy.
Każda kolejna wizyta tam jest jeszcze lepsza, mogłabym tam wracać i wracać.
Tym razem pojechałyśmy na weekend z GRAVELOVYMI TYPIARAMI

Trzy dni wystarczyły, by pokazać dziewczynom najlepsze gravelowe góry i, mam nadzieję, zarazić miłością do tych miejsc. Wszystkie pod koniec wyjazdu powiedziały, że na pewno tu wrócą.
Majowy weekend to nie jest najlepszy czas na jazdę po Izerach, więc planując swoje eskapady miejcie to na względzie :)

Góry Izerskie – galeria

W Izerach spędziłyśmy cztery dni.
Mieszkałyśmy tym razem w Harrachowie. To dobra baza wypadowa na polską i czeską część Gór Izerskich.
Trafiła nam się idealna majówkowa pogoda.

Na naleśniki w Chatce Górzystów czekałyśmy dwie godziny, ale było warto.

Która część Gór Izerskich lepsza? Polska czy czeska?
OBYDWIE :)

Musisz TAM pojechać jeśli jeszcze nie był*ś :)

Artykuł Izery – najlepsze góry na gravela pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami.

Dorota Juranek — Mon, 13 Apr 2026 20:42:45 +0000

Słyszeliście kiedyś o Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina? My dowiedzieliśmy się o jego istnieniu zaraz po powrocie z naszego wakacyjnego wyjazdu na Morawy Południowe. Tam enoturystyka, czyli turystyka związana z winnicami, bardzo przypadła nam do gustu. Sami zresztą powiedzcie – gravel, kilometry szutrów i asfaltów, piękne widoki i wszystko to zwieńczone wieczornym relaksem przy dobrym winie. Gdy dowiedziałam się, że coś takiego mamy u nas w Polsce i do tego na położonym niedaleko nas Dolnym Śląsku, od razu wiedziałam, że wyjdzie z tego coś bardzo dobrego.

Jeśli do tej pory nie słyszeliście o Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to na pewno będzie dla was sporym zaskoczeniem fakt, że na Dolnym Śląsku uprawia się winorośl i produkuje winno.
Co ciekawe, początki tej działaności sięgają XII wieku.

Winnice na Dolnym Śląsku – trochę historii

Pierwszymi winiarzami na ziemiach polskich byli benedyktyni i cystersi, którzy na przyklasztornych poletkach uprawiali winorośl i wytwarzali mszalne wino. Później wytwarzaniem wina zajęło się również mieszczaństwo. Przyczyną takiego stanu rzeczy była dość prozaiczna. Zły stan dróg utrudniał przywóz tego trunku, co zaowocowało rozwojem rodzimych winnic i wytwarzaniem krajowego wina.

Szczyt rozwoju winiarstwa w regionie to rok 1787, kiedy według rocznika statystycznego na Dolnym i Górnym Śląsku (ujmowanych wówczas razem) funkcjonowało 1217 winnic!!!
Potem m.in w związku z burzliwą historią ilość winnych upraw zaczęła maleć, a w wyniku II wojny światowej i czasów tuż po niej winiarstwo na Dolnym Śląsku praktycznie wymarło.

Pierwsze próby przywrócenia upraw winnych podjęto w Polsce dopiero w latach 90. Na Dolnym Śląsku mówi się, że jedna z pierwszych była Winnica Jaworek.

Teraz, na początku XXI winna tradycja na nowo odżywa a enoturystyką zaczyna interesować się coraz więcej osób. I właśnie po to by ułatwić podróżowanie od winnicy do winnicy stworzony został Dolnośląski Szlak Piwa i Wina.

Jeśli weźmiemy pod uwagę niebywałe walory przyrodnicze rejonu Dolnego Śląska, to otrzymujemy nieskończenie wiele możliwości na spędzenie weekendu lub nawet dłuższego urlopu połączonego z degustacją specjałów znajdujących się w tutejszych przywinnicowych piwniczkach.

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – wszystko co musisz wiedzieć

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina powstał w 2018 roku, łączy on ze sobą 20 winnic i 11 browarów zlokalizowanych na Dolnym Śląsku. Głównym celem powstania szlaku jest popularyzacja Dolnego Śląska z nieznanej dotąd perspektywy. Bowiem mało kto wie, że rejon ten obfituje w małe, lokalne browary rzemieślnicze i winnice, które mają bardzo wiele do zaoferowania przyjezdnym.

Szlak nie jest wyznaczony na sztywno, nie ma miejsca startu, ani mety. To gdzie pojedziemy i które miejsc wybierzemy, zależy tylko wyłącznie od nas. Pomiędzy winnicami i browarami można przemieszczać się w dowolny sposób. Można pojechać do jednej winnicy lub zrobić sobie objazdową wycieczkę po kilku miejscach. Od razu jednak mówię, że nie ma co szaleć i najlepiej wybrać na jeden raz właśnie dwa, góra trzy miejsca, bo ilość atrakcji zdecydowanie przerośnie nasze oczekiwania. Poza tym, obcowanie z winem powinno być przecież spokojne i niespieszne ;)

DSPiW – mapa

…

Przed wyruszeniem na szlak warto zapoznać się z atrakcjami oferowanymi przez konkretne winnice. W wielu z nich istnieje możliwość przenocowania, obowiązkowym punktem programu zawsze jest zwiedzanie winnicy i winiarni, odbywają się też degustacje z komentarzem czy uroczyste kolacje połączone ze smakowaniem win z danej winnicy.

W ramach promocji winiarstwa bardzo często odbywają się też różnego typu imprezy i wydarzenia.
Jednym z nich jest cykl spotkań „Winiarze i przyjaciele”. Podczas takiego wydarzenia w jednym miejscu przedstawiciele wielu winnic prezentują swoje najlepsze produkty, opowiadają o uprawie winorośli, prowadzą degustacje. Poza winnicami podczas imprezy wystawiają się także wytwórcy innych lokalnych produktów. W tym roku nie udało nam się zaliczyć takiej atrakcji, ale na przyszły rok na pewno rezerwuję jeden weekend na nadrobienie zaległości.

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina rowerowo

Aby odwiedzić 20 winnic znajdujących się na szlaku potrzebne byłoby co najmniej 21 dni. A gdyby chcieć każdej winnicy spędzić odpowiednią ilość czasu to i jeszcze więcej.
Szybko porzuciliśmy więc pomysł, by połączyć ze sobą wszystkie miejsca na jednym wyjeździe.

Postanowiliśmy znaleźć dwie winnice położone w takiej odległości od siebie, by móc przejechać z jednej do drugiej w jeden dzień. I gdy przeglądając oferty różnych miejsc trafiłam na Winnicę Alvarium, która oferuje noclegi w hamakach tuż przy winnych krzewach, wiedziałam że – to jest to!

Bikepackingowy weekend z hamakami i winem – czy to nie brzmi dobrze?

Wyznaczenie trasy naszej wycieczki okazało się banalnie proste.
Zaczynamy z Złotoryi, w jednym z najstarszych miast w Polsce słynącym z wydobycia złota. Stąd jedziemy do Uniejowa i Winnicy Kindler z której w kilka chwil przejeżdżamy do Zamku Grodziec. Potem przecinając Przemkowski Park Krajobrazowy docieramy do drugiej Winnicy Alvarium, gdzie nocujemy w hamaczkach całe dwie noce. Z Winnicy Alvarium do Złotoryi wracamy częścią Przemkowskiego Parku Krajobrazowego i wiejskimi drogami dolnośląskich wsi i miasteczek.

Trasy poszczególnych dni wyglądają, jak poniżej.
Jeśli spodoba Wam się nasz wjazd, na spokojnie możecie ściągnąć sobie GPXy. Trasy układane pod rower gravelowy, ale oczywiście treking czy mtb też dadzą radę ;)

Dzień pierwszy

Dzień drugi

Dzień trzeci

DSPiW – dzień pierwszy

Złotoryja

Złotoryja to jedno z najstarszych miast w Polsce. Oficjalna historia miasta sięga 1211 roku, kiedy książę Henryk I Brodaty nadał mu prawa miejskie. Od samego początku powstania miasto związane jest z wydobyciem złota. Dzisiaj już się go tutaj nie wydobywa, ale w XIII wieku wydobycie sięgało 50 kg rocznie.

Zwiedzanie Złotoryi najlepiej zacząć od Baszty Kowalskiej (tu na trzecim planie), albo jak my od wyjątkowo interesującej rozmowy z miejscowymi.

Baszta powstała w połowie XIV wieku, była fragmentem murów obronnych i chroniła jedną z bram prowadzących do miasta. Baszta jest udostępniona do zwiedzania a ze szczytu roztacza się piękna panorama miasta.

Aby wejść na basztę trzeba jednak udać się do Centrum Informacji Turystycznej, by zabrać sobie stamtąd klucze :)

Złotoryja jest małym miasteczkiem, jej zwiedzanie nie zabiera wiele czasu, dzięki temu nie trzeba się spieszyć i łatwiej poczuć klimat odwiedzanych miejsc.

Na listę rzeczy do zobaczenia oprócz Baszty należy wpisać: Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Skwer Siedmiu Mieszczan, Muzeum i Kopalnię Złota.

Jest też Zabytkowa Studnia z XVIII w. która była integralną częścią wodociągu miejskiego. Studnia odkryta została przy okazji prac rewitalizacyjnych prowadzonych na głównej ulicy starej części miasta.

Kopalnia Złota Aurelia została wykuta pod górą Św. Mikołaja. Dla turystów do zwiedzania udostępniona jest króciutka 100-metrowa podziemna trasa. W planach jest też otwarcie Szybu Karola odkrytego w 1997 roku.

Po wizycie w kopalni najlepiej udać się do Muzeum Złota – gdzie można poznać dokładniej historię górnictwa złota w Złotoryi. Naszym głównym celem wyjazdu są jednak winnice, wizyta w muzeum musi poczekać a spod kopalni kierujemy się już na Uniejowice.

Wstyd się przyznać, prywatne Muzeum Armii Radzieckiej i Wojska Polskiego w Uniejowicach też chcieliśmy ominąć. Na nasze szczęście postanowiliśmy choć podjechać i zobaczyć jak wgląda sam budynek.

Gdy podjechaliśmy bliżej, przed domem stał akurat Pan Michał, właściciel Muzeum i gdy zapytaliśmy o wystawę od razu zaproponował oprowadzenie.

To miejsce, cały dworek i nawet przyległy mu ogród, w którym znajdują się dwa pomniki Karola Świerczewskiego robi niemałe wrażenie.

Sam pan Michał sporo opowiadał o znajdujących się w muzeum eksponatach oraz wielu ważnych osobistościach, które miał okazję u siebie gościć. Zdecydowanie dobrze się stało, że jednak nie zrezygnowaliśmy z zobaczenia tego miejsca.

Winnica Kindler

Nie przejechaliśmy daleko, bo raptem 3 kilometry, gdy wreszcie naszym oczom ukazała się pierwsza winnica. Serce zabiło mocniej. Mamy to. Nasz główny punkt programu na dzisiejszy dzień.

Trochę niepewnie wjechaliśmy na podwórko, pies zaszczekał kilka razy i po chwili zza drzwi (jak potem się dowiemy – winiarni) wyszedł Kamil, założyciel i właściciel winnicy.

Z Kamilem od razu złapaliśmy bardzo dobry kontakt, najpierw przy kawie, potem wśród winorośli opowiadał szalenie ciekawe rzeczy o swoich początkach, które w sumie cały czas jeszcze są początkami, o tym skąd w ogóle pomysł na winnicę, jak wygląda praca z winoroślą, jak wygląda cały proces powstawania wina. To wszystko było tak interesujące, że zupełnie straciliśmy poczucie czasu.

Winnica Kindler w Uniejowicach jest jedną z najbardziej na zachód położonych winnic, które należą do Dolnośląskiego Szlaku Piwa i Wina.

Na obszarze 2 ha uprawiane są szczepy winorośli takich jak: Solaris, Chardonnay, Riesling, Johanniter, Pinot Blanc oraz Pinot Noir.

Położenie winnicy nie jest przypadkowe. Rejon ten nazywany jest Krainą Wygasłych Wulkanów, bogata w minerały bazaltowa gleba jest idealnym podłożem pod uprawę winorośli.

Kamil założył winnicę, by mieć odskocznię od pracy, by głowa miała gdzie odpoczywać. Jak mówi – jedni chodzą na siłownię, wy jeździcie na rowerach, a ja założyłem sobie winnice.

Wszystko zaczęło się w 2012 roku od nasadzenia 100 krzewów szczepu Solarisa, teraz jest 1800 krzewów Solarisa, 2200 krzewów Johanitera, 2400 Pinot Blank i 1200 Pino Noir !!!

Co ciekawe, większość prac na uprawie Kamil wykonuje sam. Z każdym krzewem w ciagu roku „widuje się” 50-60 razy.

Po długim spacerze między winoroślami przenieśliśmy się do winiarni, gdzie wreszcie mogliśmy skosztować tutejszych specjałów.

To tu w winiarni dzieje się cała magia. Z zebranych winogron powstaje wino. Wiedzieliście, że w winie nie ma ani grama dodanego cukru czy też wody.

Wino to 100% sok z winogron. Naturalny cukier znajdujący się w soku fermentuje i powstaje z niego wino. W zależności od tego ile cukru znajduje się w winogronach, tak mocne będzie wino.

Wino po fermentacji dojrzewa w tankach ze stali nierdzewnej lub w beczkach a także w butelkach.

Podczas degustacji kosztowaliśmy wina z zeszłorocznego zbioru Pinot, które za tydzień będzie już rozlewane do butelek. Potem już tylko etykietka i można kupować.

Z Kamilem moglibyśmy gadać i gadać. Niestety każdy z nas miał jeszcze tego dnia swoją robotę do wykonania, on w winnicy, a my 70 km na rowerach. Zrobiliśmy więc pamiątkową fotkę i obiecaliśmy, że na pewno wrócimy tu po jakieś pamiątki z Krainy Wygasłych Wulkanów :)

Jedziemy w kierunku Zamku Grodziec przez Mniszą Górkę (310 m), zbudowaną z bazaltów i będącą pozostałością dawnego wulkanu. Niestety o ile podjazd jest przyjemną lekko nastromioną szutrówką…

… to zjazd zdecydowanie nie należy do polecanych. Żółty szlak pieszy okazuje się zupełnie nieprzejezdny, przez co musimy przedzierać się przez pola.

Gdy podjeżdżamy do zamku okazuje się, że akurat jest kręcony jakiś film (pewnie z Davidem Hasselhoffem, który kręci się ostatnio w tej okolicy). Objeżdżamy wzgórze zamkowe trawersem.

Rejony podzamcza, jak widać, też niczego sobie.

Jest fotogenicznie i klimatycznie :)

I szutry klasy D (dolnośląskiej), czyli taka mieszanka klasy A i polnej piaszczystej drogi.

Jedziemy na północ podziwiając wzgórze zamkowe z daleka.

Po przekroczeniu A4-ki wjeżdżamy w obszar Borów Dolnośląskich. Co tam się dzieje. Szybkie asfalty, że nawet zdjęć z nich nie ma.

Przemkowski Park Krajobrazowy zaplanowany na jest dzień drugi, więc teraz tylko przelotem z Gromadki do Przemkowa.

Gdy docieramy do Ostaszowa, do Winnicy Alvarium, w której spędzimy dzisiejszy nocleg, jest już ciemno, a na pola wychodzą Jelenie szykując się na rykowisko, którego zresztą będziemy w nocy świadkami.

Mimo dość późnej pory w winnicy praca wre. Okazało się bowiem, że akurat dziś odbywał się pierwszy zbiór w tym roku. Gospodarze częstują nas pyszną kolacją, a potem przenosimy się do winiarni, gdzie akurat odbywa się obrabianie zebranych winogron. To było niesamowite, zobaczyć jak robi się wino, na żywo tu i teraz.
Napiliśmy się też świeżo wyciśniętego z moszczu soku. Posłuchaliśmy o samym procesie produkcji wina. To był bardzo długi i ciekawy wieczór.

Jeśli ciekawi Was, jak to wyglądała, wszystkie momenty uwiecznione są w zapisanych Instagram Stories. To nie był moment na robienie zdjęć, a po prostu na bycie tu i teraz.

Dolnośląskim Szlak Piwa i Wina – dzień drugi

Winnica Alvarium

Winnica Alvarium to mała rodzinna winnica która powstała w 2012 r. Położona jest we wsi Ostaszów w samym sercu Przemkowskiego Parku Krajobrazowego. Wina wytwarzane są tu naturalnymi metodami, a winnica prowadzona jest ekologicznie. Uprawia się tu takie szczepy jak: Solaris, Johanniter, Regent, Rondo, Gewütztraminer i Riesling.

Alvarium po łacinie oznacza ul, pasiekę. Jak pewnie się więc domyślacie, właściciele posiadają także pasiekę. I to właśnie stąd wzięła się pszczoła w logo winnicy.

Winnica rozdzielona jest na dwie lokalizacje. Jedna część znajduje się w Ostaszowie, tuż przy domu, druga oddalona jest o około 10 km i położona jest na Wzgórzach Dalkowskich.

Skąd pomysł na winnicę? Rodzinny projekt sadzenia winorośli zainicjował Pan Jacek Biniarz. Zaczęło się od 300 krzewów, teraz winnicą ma prawie 2 hektary.

Niewątpliwy wpływ na rozwój winnicy ma syn Pana Jacka – Piotr, który jest doktorem biotechnologii i do produkcji wina dodał szczyptę wiedzy naukowej.

Po długiej, pełnej atrakcji nocy, nie spieszy się nam ze wstawaniem. Wygodne hamaczki dodatkowo utrudniają podjęcie decyzji o pobudce.

A nocleg mieliśmy wyborny, bo w brzozowym zagajniku tuż przy rzędach winnych krzewów.

No czy można lepiej zacząć dzień?

Jak się okazuję, jednak można, bo gospodarze winnicy zapraszają nas na pyszne śniadanie, podczas którego mamy dodatkowo okazję skosztowania miodów z tutejszej pasieki oraz herbaty i przetworów przygotowywanych przez Panią Barbarę.

Po śniadaniu obowiązkowo czas na mały spacer między winnymi krzewami.

Cisza, spokój i pełen relaks. To zdecydowanie trzy najbardziej charakterystyczne cechy dla tego miejsca.

W związku z wczorajszym zbiorem, gospodarze są cały czas bardzo zajęci, ale na szczęście udaje mi się na chwilę oderwać od pracy Pana Jacka.

Otrzymuję też pozwolenie na degustację prosto z krzaczka :)

Drugi dzień naszego bikepackingowego wyjazdu po Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to poza zwiedzaniem winnicy przejazd po pętli przebiegającej przez Przemkowski Park Narodowy. To miejsce okazuje się tak pełne atrakcji i niespodzianek, że zasługuje na osobny o nim wpis.

Wspomnę tu tylko, że Przemkowski Park Krajobrazowy to przede wszystkim przecudne i jedne z największych w Polsce wrzosowisk.

Mam nadzieję, że zdjęcia narobią Wam smaka na kolejny blogowy wpis.

…

Zachowując tradycję, z wrzosowej pętli po Przemkowskim Parku Krajobrazowy wracamy już po ciemku.
Szybko ogarniamy tobołki i ten wieczór spędzamy w obozowym, hamaczkowym klimacie.
Tu w zasadzie nie trzeba wiele komentarza.

…

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – dzień trzeci

Trzeci dzień na Dolnośląskim Szlaku Piwa i Wina to już w zasadzie powrót z Ostaszowa do Złotoryi. Podążamy niespiesznie leśnymi duktami Borów Dolnośląskich, na chwilę zatrzymując się przy ruchomych wydmach pod Wilkocinem, gdzie znajdują się poradzieckie, dwupoziomowe bunkry. My nie mamy odwagi wchodzić bardzo daleko, poza tym nie bardzo jest jak zostawić na zewnątrz rowery, ale dla odważnych i bez rowerów może być to całkiem interesująca do zobaczenia atrakcja.

…

Trzy intensywne bikepackingaowe dni, 200 km, dwie winnice, mnóstwo pięknej przyrody.
Macie ochotę?

My na pewno będziemy robić wszystko by jeszcze kilka winnic na Dolnośląski Szlak Piwa i Wina zaliczyć :)

Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego

Artykuł Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami. pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska

Dorota Juranek — Mon, 13 Apr 2026 20:26:33 +0000

Dla znakomitej większości czytelników Morawy Południowe, z najbardziej charakterystycznym miasteczkiem z zamkiem na wzgórzu – Mikolovem, to rejon kojarzony głownie z przejazdów tranzytowych przez Czechy w stronę Alp. Ile razy zdarzało nam się mijać Mikulov tyle razy obiecywaliśmy sobie, że kiedyś zatrzymiemy się tu przynajmniej na weekend.
W tym roku wreszcie nadszedł ten czas, jeden z pierwszych zagranicznych wyjazdów od długiego czasu. Trafiony idealnie, bo blisko i rejony nad wyraz atrakcyjne, ale może po kolei…

Morawy Południowe (Jižní Moravy) na rowerze

Morawy Południowe to obszar położony na południowym wschodzie Czech tuż przy granicy z Austrią oraz Słowacją. Pagórkowate ukształtowanie terenu, przepiękne krajobrazy oraz liczne zabytki sprawiają, że to rejon bardzo atrakcyjny dla rowerzystów. Obojętnie na jakim poziomie zaawansowanie się jest, czy też jaki rodzaj kolarstwa się preferuje, na pewno każdy znajdzie tu coś dla siebie.

My początkowo planowaliśmy tu kilkudniowy bikepacking z karta kredytową i noclegami w pensjonatach lub w hamaku rozwieszonym między alejkami winnic. Jednak w związku z pewnymi komplikacjami z moim rowerem, musieliśmy awaryjnie zmienić plany na wyjazd stacjonarny, co ostatecznie okazało się wcale nie takie złe.

Gdy przyszło do konkretniejszego opracowania planu eksploracji tych rejonów, chwyciłam się za głowę. Myślą przewodnią miały być winiarskie ścieżki rowerowe oraz Eurovelo13, czyli Szlak Żelaznej Kurtyny. Wystarczyło jednak wejść na stronę www.vinarske.stezky.cz , by uświadomić sobie, że tydzień spędzony w tym rejonie to zdecydowanie za mało, by wszystko zobaczyć i objechać.

Morawskie Szlaki Winne – to długofalowy projekt ochrony dziedzictwa kulturowego i rozwoju turystyki winiarskiej na Morawach Południowych. Gęsta sieć tras rowerowych łączy 280 wiosek winiarskich i wielu innych partnerów. Każdy z 10 dawnych regionów winiarskich ma swój własny obwód szlaków winiarskich. Wszystkie szlaki łączy główny Morawski Szlak Wina. W ten sposób zwiedzający mogą wybierać spośród jednodniowych lub kilkudniowych wycieczek, aby poznać folklor, wino i zabytki na sieci tras rowerowych o łącznej długości 1200 km.

źródło: vinarske.stezky.cz

Jak i kiedy pojechać na Morawy Południowe?

Jak wspominałam na początku, niewątpliwym plusem Moraw Południowych jest ich położenie. Można się tu dostać w zaledwie 3 godziny jazdy samochodem z Katowic, 4 godziny z Krakowa, 4,5 z Wrocławia oraz 6 godzin z Warszawy i Poznania.
Droga w większości przebiega autostradami, więc dojazd jest sprawny i nieuciążliwy. Oczywiście trzeba pamietać o zakupieniu winiety na czeskie autostrady. Można to zrobić internetowo.

W Morawy Południowe chyba najlepiej wybrać się pod koniec lata i wczesną jesienią, bowiem wtedy odbywają się tu liczne festiwale i imprezy związane z winobraniem. Winnice to największa atrakcja regionu.

Gdy na Morawy wybierzemy się wiosną, to na pewno oczarują nas zjawiskowymi widokami zielonych pól, łąk i winnych upraw, znakomicie wychodzących na zdjęciach. Raj dla fotografów znajduje się szczególnie w rejonie tak zwanej „czeskiej Toskanii”, czyli okolicach miasteczka Kyjov.
Samotne kapliczki, pojedyncze drzewa, falujące pola i pagórki, to raj dla fanów fotografii krajobrazowej. Tu znajdziecie więcej informacji na ten temat – Czeska Toskania.

Gdy na Morawy przyjedziemy latem, mamy dużą szansę na 30-stopniowe upały, kombajny na polach oraz całkiem spory ruch na tutejszych ścieżkach rowerowych. Zrobienie w tym czasie dobrego zdjęcia na jest łatwe. Walka z przepaleniami, turystami wciskającymi się w kadr i ścierniska zamiast malowniczych pól… Nie było lekko zrobić ten materiał.

Atrakcje turystyczne

Do głównych atrakcji Kraju Południowomorawskiego należy

Brno
Znojmo i Park Narodowy „Podyje”
Mikulov i obszar lednicko-valticki

Nasz wyjazd tym razem obejmował głównie obszar lednicko-valticki, który to ze względu na swoje wyjątkowe walory przyrodnicze nazywany jest „perłą południowych Moraw” i jest zapisany w rejestrze chronionych rezerwatów UNESCO.

Morawy Południowe – nasza mapa

Lednice i Zamek Lednice

Przed przyjazdem do Lednic nie miałam zbyt wiele czasu na studiowanie materiałów dotyczących okolicy. Jedyne co udało mi się zarejestrować, to fakt iż w miejscowości znajduje się jakiś zamek. Dlatego też, gdy podczas pierwszego spaceru po przyjeździe weszliśmy na tereny przyzamkowe, moje zdziwienie było ogromne. Ten pałac robi wrażenie. Przez chwilę zastanawiałam się, czy to Czechy, czy Disneyland pod Paryżem.

Na zwiedzanie całego kompleksu ogrodowo-parkowego z zamkiem i znajdującymi się w tego bliższej i dalszej odległości budowlami, trzeba na spokojnie poświęcić cały dzień. Najpierw polecam godzinny spacer po ogrodzie od zamku w kierunku Minaretu, mijając po drodze Dom Mauretański. Następnie zwiedzanie samego zamku i przylegającej do niego oranżerii, a na koniec przejażdżkę na rowerach po obiektach, które znajdują się nieco dalej ale stanowią całość kompleksu – Randez-vous, Kolonada Reistna, Belvedér, Tři Grácie, Hraniční zámeček.

Nie będę tutaj przedstawiać Wam całej historii zamku. Bez problemu najdziecie ją na stronach linkowanych na końcu artykułu. Do tego, że warto poświęcić czas na wizytę w tym miejscu niech przekonają Was to zdjęcie.

Zamek Valtice

Podczas gdy zamek w Lednicach był letnią siedzibą, w której odbywały się wakacyjne spotkania arystokracji, Zamek Valtice był siedzibą główną możnowładców z Lichtenensteinu.
Zamek w Valticach jest może mniej zjawiskowy niż ten lednicki, jednak też warty jest uwagi i przejścia choć podstawowej trasy turystycznej.
W Zamku Valtcie znajduje się też Narodowe Centrum Winiarskie, dzięki temu zwiedzając zamek można posmakować też pysznych morawskich win.

Zamek Valtice

Dziedziniec Zamku Valtice

Wnętrza Zamku Valtice.

Morawskie winnice

Na Morawy Południowe winorośl przybyła wraz z legionami rzymskimi cesarza Marka Aureliusza, który rejony Pálavy uznał za odpowiednie do uprawy winorośli. Podczas naszych rowerowych eksploracji mijaliśmy na swej drodze wiele winnic, te na które zwróciliśmy szczególna uwagę to:

Novosedly jest jedną z czterech największych winiarskich wsi na Morawach. Znajduje się tu trzykilometrowa ścieżka dydaktyczna wokół wzgórza Stará Hora. Ścieżką ta przedstawia ważne fakty związane z uprawą wina, a także z jego właściwą degustacją.

Piwnice winne na wzgórzu Přerov – pod ziemią na zboczach wzgórza Přerov znajdują się trzy kondygnacje 63 piwnic, w których dojrzewają wyśmienite wina. Piwnice zostały zbudowane przez osadników chorwackich w latach 1900-1930.

Winnice wokół wzgórza Přítlucká hora – skąd rozciąga się szeroka panorama na zbiornik wodny Nove Młyny.

Velké Pavlovice – z wieży widokowej Slunečná rozpościera się przyjemny widok na okoliczne winnice i morelowe sady.

Mikulov

Malownicze miasteczko położone na wzgórzu z urzekającym zamkiem warte jest tego, by poświęcić mu cały dzień. Poza samym zamkiem w Mikulovie odwiedzić trzeba:

rynek z monumentalnym (wyglądającym jak kościół) grobowcem Dietrichsteinów
Kozi Gródek – wieża widokowa będąca kiedyś częścią umocnień miasta
żydowską synagogę
Svatý kopeček – czyli święte wzgórze z drogą krzyżową, z którego najlepiej obejrzeć zachód słońca

Svatý kopeček.

Zachód słońca nad Mikulovem.

Pavlov

Pavlov jest barokową wsią winiarską, której wiejski rynek i przyległe uliczki są przykładem wiejskiego baroku, porównywalnego z najpiękniejszymi budowlami tego dekoracyjnego stylu w południowych Czechach. Będąc tutaj koniecznie trzeba wspiąć się na wzgórze z ruinami zamku Dívčí (to jedna z rzeczy która niestety nam się nie udała, jeśli byliście dajcie znać w komentarzu).

Noclegi i jedzenie

Szukając noclegu w tym rejonie, zdecydowanie najwłaściwszym jest wybór pensjonatu w jednej z tutejszych winnic. Wybierać można wśród całkiem sporej ilości pensjonatów, hoteli i agroturystyk na różnym poziomie cenowym. Miejsca trzeba jednak rezerwować szybko, bo to bardzo popularny turystycznie rejon w Czechach.

My mieszkaliśmy w pensjonacie Vila Lednice – mimo iż obiekt położony był w samym centrum miasteczka, to panowała w nim zupełna cisza i spokój, łóżka były wygodne, łazienka czysta i przestronna, w pokoju była klimatyzacja (bardzo przydała się, bo w okresie naszego pobytu temperatury nie schodziły poniżej 30), rano podawano przepyszne śniadania a wieczorami można było popijać wino z pensjonatowej piwniczki. Pensjonat był też całkiem „bike friendly”, bo było dobrze zorganizowane pomieszczenie do przechowywania rowerów.

Jeśli zaś chodzi o jedzenie w Czechach, to jest dość specyficznie. Czesi znani są z „uprzedzenia” do warzyw, więc tradycyjnie w restauracjach dostajemy mięcho, knedliki i smažený sýr s hranolkami. Z czeskich propozycji, które nam przypadły do gustu to na pewno: pieczona kaczka z knedlikiem oraz tradycyjna svíčková na smetaně. Niestety nie zdążyłam skosztować pojawiających się kilkukrotnie w menu kiszonych buraków z kozim serem, sądzę jednak, że można ryzykować ten wybór.
Do posiłku polecam wybrać któreś z miejscowych wyśmienitych win. Jeśli zdecydujemy się na piwo, to będzie to gównie klasyczny pils, za którym ja osobiście nie przepadam. O piwach pszenicznych, rzemieślniczych czy smakowych tu trzeba zapomnieć.

Czego nie jeść w Czechach? Rosołu.
Czesi zdecydowanie nie potrafią w rosołek.

Wydaje mi się też, że Czesi nie potrafią w cukiernie, albo po prostu gustują w tortowych ciastach przekładanych biszkoptem i kremem. Pod pewnym względem było to nawet całkiem ok, bo podczas kawowych przerw wybierałam mniej kaloryczne lody i dzięki temu pierwszy raz wróciłam z urlopu bez nadprogramowych kilogramów :)

W Lednicach jedliśmy i polecamy restauracje:

Na pierwszym planie svíčková na smetaně, na drugim przepyszna kaczka.

Przydatne linki

Zamek Lednice

Zamek Valtice

Narodowe Centrum Wina – Zamek Valtice

Winiarskie Ścieżki

Mikulovska Ścieżka Winiarska – Mikulovská vinařská stezka

Wybór trasy na pierwszy dzień zapoznania z okolicą nie był trudny.
Po odpaleniu mapy wybrałam tę najbardziej oczywistą – Mikulovska Ścieżka Winiarska.
Jak się spodziewałam tak było. Okazało się, że trasa zalicza większość wartych zobaczenia w okolicy miejsc. Było to jednocześnie plusem i minusem, bo taka ilość atrakcji już pierwszego dnia skutecznie wpłynęła na naszą niską prędkość średnią. Na robieniu zdjęć i napawaniu się widokami spędzaliśmy zdecydowanie więcej czasu niż na jeżdżeniu na rowerze. Na szczęście w torebkach zawsze mamy ze sobą lampki, więc nie przejmowaliśmy się specjalnie szybkim upływem czasu.

Start z rynku w Lednicach. Niedaleko w kawiarni można strzelić sobie szybką kawkę na dobry początek dnia.

Jedziemy pomiędzy stawami rybnymi będącymi ostoją wielu wodnych ptaków.

Gdy tu nagle w środku pola, za drzewami…

Bang. Tři Grácie – budowla, której nikt by się nie spodziewał, w jej podcieniach turyści popijający winko. Atmosfera sielska i anielska. Dla nas niestety trochę za wcześnie na przerwę, bo to może piąty kilometr trasy.

Jedziemy więc dalej i naszym oczom ukazują się pierwsze winne uprawy.

To zdjęcie jest pozowane, my jedziemy asfaltem obok, ale nie potrafiłam odmówić sobie zrobienia zdjęcia wśród winnych krzaczków.

Kolejne kilka kilometrów i znowu dziwna budowla – Hraniční zámeček.

Wjeżdżamy do Valtic.

Nie zwiedzamy jednak zamku, bo przyjedziemy tu jutro bez rowerów.

Gdybyśmy chcieli zwiedzać wszystkie miejsca, trasa musiałaby mieć chyba 30 km.

Robimy kilka zdjęc z zewnątrz i jedziemy dalej.

Wspinamy się na wzgórze za miasteczkiem.

Rozciąga się z niego malownicza panorama.

A na samym szczycie – monumentalna – innego słowa nie można tu użyć – Kolonada Reistna.

Czeskimi asfaltami wysadzonymi owocowymi drzewami i wiejskimi szuterkami zmierzamy w stronę Mikulova.

Przed Mikulovem mijamy pomnik Brama Wolności – będzie o tym miejscu osoba wpis.

A w Mikulovie od razu kierujemy się w stronę rynku.

Tutaj też zamiast typowego zwiedzania robimy tylko rozpoznanie pod kolejny dzień, kiedy to przyjedziemy już samochodem.

Trening stójki w trakcie robienia zdjęć, żeby jak najmniej turystów było w kadrze.

Rzut oka na grobowiec Dietrichsteinów.

Kawa i wrap z kurczakiem w bistrze przy rynku.

I znów jedziemy w stronę winnych upraw wokół Přerovskiego vrchu.

Oraz miejscowości Novoseldy.

Pod ziemią na zboczach wzgórza Přerov znajdują się trzy kondygnacje 63 piwnic. Ciekawe, czy wszystko pełne jest wina?

Morawy Południowe – jest klimat.

Jest dobrze.

Wyciągamy drona i robimy kilka ujeć z lotu ptaka.

W tej okolicy jest już raczej płasko, ale i tak widoki cieszą oko.

Spotykanych rowerzystów też tu jakby mniej.

Tylko cisza i cisza.

Bardzo szybko, dojeżdżamy do zbiornika wodnego Nove Młyny.

I objeżdżamy go od północnej strony.

Liczyliśmy na jakiś przystanek na kąpiel, ale nie znaleźliśmy żadnego fajnego miejsca.

Gdy wracamy na południowe wybrzeże, przed miejscowością Pavlov łapie nas dziwny kryzys. Upał daje się we znaki, woda w bidonach dawno she skończyła, a w poprzednich miejscowościach sklepy były już pozamykane.

Na szczeście ratuje nas otwarty w Pavlovie mini kiosk, w którym tankujemy wodę i ładujemy bateryjki. Zamiast wspiąć się na zamkowe wzgórze z ruinami Dívčí hrady, czilujemy pod sklepem.

Rozpoczyna się złota godzina, najlepszy moment do robienia zdjęć. Nam jednak już nie w głowie kadry i krajobrazy.

Jedziemy wzdłuż rzeki Dyje do Lednic, po drodze mijając mini-elektrownię wodną.

Czesi są mistrzami stawiania knajpek w dziwnych miejscach. Przy zbiorniku jest małe, dzikie kompielisko, a obok postawiony foodtrack z naprawdę dobrze wyglądająca ofertą winno-kawiarnianą.

My jednak tego dnia lądująmy w Lednicach w restauracji U Tłustych – kaczka i svíčková na smetaně robią nam wieczór. Wyjątkowo zamiast miejsowego wina Aperol dopełnia rozkoszy.

To był bardzo dobry dzień. Już wiemy, że wybierając Morawy Południowe na tygodniowy urlop to był strzał w 10.

Mikulovska Ścieżka Winiarska – track GPX

Mikulovska Ścieżka Winiarska – pobierz GPX

Artykuł Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026

Dorota Juranek — Tue, 17 Mar 2026 11:35:46 +0000

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 to miejsce, gdzie znajdziesz wszystkie długodystansowe wyścigi odbywające się w naszym kraju, zarówno te terenowe jak i szosowe. We wcześniejszych wersjach artykułu osobną tabelką objęte były też wyścigi krótsze – poniżej 250 kilometrów. Tego rodzaju imprezy są świetnym sprawdzianem przed konkretniejszymi startami i coraz więcej organizatorów obok długich dystansów organizuje także krótkie, dlatego aktualnie wyścigi te umieszczone zostały w jednym zestawieniu w jednej tabeli.
W dalszym ciagu w osobnej tabeli znajdziecie wyścigi szosowe (w opracowaniu).
Mam nadzieję, że spotkamy się na jakiejś imprezie :)

Ten sezon jest kolejnym już rokiem dużego „wysypu” imprez i wyścigów rowerowych o charakterze ultra i długodystansowym. Wyścigi organizowane są w różnych rejonach Polski, mają różną charakterystykę, na każdym panuje specyficzny i niepowtarzalny klimat. Każdy z organizatorów ma nieco inną wizję zawodów i różne pomysły związane z ich organizacją. Ten kalendarz ma na celu zebranie wszystkich imprez, by pomóc w podjęciu wyboru co do ewentualnego startu.

Jestem bardzo ciekawa, co przyniesie 2026 w ultmakolarstwie w Polsce.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 aktualizowany jest w miarę możliwości na bieżąco. OSTATNIA AKTUALIZACJA 17.03.2026

W kalendarzu nie znajdziesz BREVETÓW – to kolejna solidna porcja rowerowych wydarzeń, w których warto wystartować ze względu na kameralny klimat i super ludzi – aktualna listę brevetów znajdziesz na stronie brevety.pl

Jeśli chcesz aby Twoja impreza lub wydarzenie znalazło się w kalendarzu napisz na maila znajdującego się na stronie „o mnie” Istnieje także możliwość objęcia imprezy lub wyścigu patronatem medialnym MAMBA ON BIKE. Jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana pisz śmiało.

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
STYCZEŃ	23.01 - 25.01 Skarżysko-Kamienna zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE ZIMA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2022 !!! CENA 370-420	230 km pętla 130 km pętla 80 km pętla
	24.01 Łódź zapisy - otwarte		SETKA PO ŁODZI ultraprzygoda.pl CENA ???	100 km pętla
MARZEC	20.03- 22.03 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE WIOSNA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2023 !!! CENA ???	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	28.03 Lewin Brzeski zapisy - otwarte		LEWIŃSKIE SZUTRY krecimydlazabawy.com CENA 250 zł	170 km pętla 80 km pętla
	28.03 Skierniewice GALEON zapisy - otwarte		BOLIMOWSKA KONTRA ultravelo.pl/kontra CENA 189 zł	130 km pętla 80 km pętla
KWIECIEŃ	11.04 - 12.04 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Pierwsza Iskra kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	150 km pętla 225 km pętla 300 km pętla
	18.04 - 19.04 Sieraków zapisy - otwarte		PYRA TRAIL pyra-trail.pl CENA 250-300 zł	300 km pętla 150 km pętla
	18.04 Mielnik zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - NAD BUGIEM orientgravel.pl CENA 159-259 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	18.04 Wrocław zapisy - otwarte		WIOSENNE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 199-299 zł	200 km pętla 100 km pętla
	18.04 Kraków - Olsztyn zapisy - otwarte		ULTRA ORLICH GDNIAZD orlegniazda.com CENA 230-280 zł	190 km
	18.04 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	25.04 Ławica k. Sierakowa zapisy - otwarte		MANA LAKE ADVENTURE GRAVEL RACE triathlonsierakow.pl/gravel-race CENA ??? zł	55 km pętla 95 km pętla
	25.04 Bogusławice zapisy - otwarte		PO GRUDZIE BIKE RACE pogrudziebikerace.com CENA 200-350 zł	300 km pętla 230 km pętla 100 km pętla
	25.04 - 26.04 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	25.04 - 26.04 Ruda k. Górzna zapisy - otwarte		GLPK Gravel glpkgravel.pl CENA ??? zł	82 km pętla
	25.04 BOLESŁAWIEC zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM DOLNOŚLĄSKICH ZAMKÓW I PAŁACÓW szutroza.pl CENA ??? zł	241 km pętla 147 km pętla 93 km pętla
	25.04 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZGRZEWKA polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x 150 pętla
	25.04 Kuźnia Raciborska zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	134 km pętla 68 km pętla
	25.04 Łysa Góra - Sopot zapisy - otwarte		CZARNE SERCE - MTB kolarstwoprzygodowe.pl CENA 220 zł	200 km pętla
MAJ	02.05-06.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR BAŁTYK 600 polishbiketour.pl CENA 299-299 zł	600 km
	02.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GRYF polishbiketour.pl CENA 199-299 zł	200km pętla 120 km pętla
	08.05 - 10.05 Susiec zapisy - otwarte		ULTRA RACE ROZTOCZE ultraraceseries.pl Zobacz relację 2024!!! Zobacz relację 2023!!! CENA 319-499 zł	530 km pętla 330 km pętla 130 km pętla
	08.05 - 10.05 Grudziądz zapisy - otwarte		UŁAN 600 facebook.com/Ulan600 CENA 330-380 zł	600 km pętla 250 km pętla 120 km pętla 90 km pętla
	09.05 - 11.05 Mikoszewo zapisy - otwarte		BALTIC BIKE CHALLENGE ultravelo.pl CENA 379-499 zł	500 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	11.05 - 15.05 Nędza zapisy - otwarte		PRZECISKACZ przeciskacz.pl CENA 250-450 zł	700 km pętla 410 km pętla 350 km pętla
	15.05 - 20.05 Kostrzyn nad Odrą - Terespol zapisy - otwarte		7 RIVERS 7rivers.pl CENA: 599 zł	870 km
	16.05 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR PINK RACE polishbiketour.pl CENA 199-249 zł	100 km pętla
	16.05 Franciszków zapisy - otwarte		SZUTER MASTER MAZOWSZE Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 150 km pętla
	16.05 Stare Skoszewy zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	200 km 125 km
	22.05 -24.05 WOSIR Szelment zapisy - otwarte		SUDOVIA GRAVEL sudovia.gravel.love CENA ??? zł	450 km pętla etapówka - 90, 140, 100 km 80 km e-80 km
	22.05 - 25.05 Jarosławiec zapisy - otwarte		GOTHICA TRAIL gothica-trail.pl CENA 440-520 zł	600 km pętla 400 km pętla 160 km pętla
	23.05 Bielsko Biała zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - BIELSKO BIAŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	24.05 Ścinawa Mała zapisy - otwarte		GRAVEL TOMEX PARKIET Fanpage FB CENA 200-250 zł	150 km pętla 75 km pętla
	29.05 - 01.06 Stężyca zapisy - otwarte		WANOGA GRAVEL wanogagravel.pl Zobacz relację z 2021 !!! CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 mil pętla 100 km pętla
CZERWIEC	04.06 - 07.06 Hajnówka zapisy - otwarte		ULTRA DUCH PUSZCZY ultraduchpuszczy.pl CENA 279-449 zł	360 km pętla 240 km pętla 122 km pętla
	04.06 - 06.06 Szczecin - Sopot zapisy - otwarte		POMORSKA 500 pomorska500.pl CENA ??? zł	500 km
	05.06 - 07.06 Paczków zapisy - otwarte		OPOLSKA PĘTELKA opolskapetelka.org CENA 350-400 zł	420 km pętla 210 km pętla
	06.06 - 04.06 Gdańsk zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WSCHÓD 1000 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	ok 1000 km
	06.06 Szklarska Poręba zapisy - ???		GRAVEL ADVENTURE UCI graveladventure.pl CENA ??? zł	128 km pętla 66km pętla
	11.06 - 14.06 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON THREE COUNTRIES gravon.pl Zobacz relację z 2025 !!! CENA ???	400 km pętla w dwóch etapach
	12.06 - 16.06 Bartkowa (małopolskie) zapisy - otwarte		LAJKONIK ultralajkonik.pl CENA ??? zł	1000 km pętla 500 km pętla 250 km pętla
	12.06 - 14.06 Chotowa zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Noc Kupały hardygravel.cc CENA 150-350 zł	570 km pętla 400km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	13.06 Okszów zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - MALOWNICZY WSCHÓD orientgravel.pl CENA ??? zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	13.06 Polanica Zdrój zapisy - otwarte		SZUTER MASTER DOLNY ŚLĄSK Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	67 km pętla 150 km pętla
	13.06 Wisła zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - WISŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	14.06 Kościerzyna zapisy - otwarte		KASZEBE RUNDA rowerover.pl CENA 333 zł	70 km 50 km
	19.06 - 21.06 Gmina Stawigudy zapisy - otwarte		Varmia GRAVEL varmia.gravel.love CENA ??? zł CENA 254-724 zł	450 km pętla etapówka 35/140/120 km 160 km pętla 80 km pętla 80 km pętla elektryk
	20.06 - 21.06 gdzie - Warka zapisy - otwarte		MAZOWIECKI GRAVEL mazowieckigravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 200 km pętla 120 km pętla 80 km pętla
	20.06-22.06 Złockie – Muszyna zapisy - otwarte		ŁOSSOD ULTRA lossodultra.pl CENA ??? zł	300 km gravel 200 km MTB
	20.06 - 21.06 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Żar Paleniska kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	175 km pętla 310 km pętla 450 km pętla
	20.06 - 21.06 Poznań - Kołobrzeg zapisy - otwarte		PARLE GRAVEL ADVENTURE RACE www.bikeowewyprawy.pl CENA ??? zł	400 km 290 km
	20.06 Poznań zapisy - otwarte		POZNAŃSKA KORBA poznanska CENA 330-450 zł	180 km
	21.06 Skawina zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński SOCIAL RIDE wyscig.cc CENA 199-499 zł	171km pętla 86 km pętla
	26.06 - 27.06 Janów Lubelski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL ROZTOCZE galicjagravelrace.pl/ CENA 199-499	350 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	26.06 - 28.06 Sieradz zapisy - otwarte		GALANTA PĘTLA ultraprzygoda.pl CENA 0-150 zł	500 km pętla 150 km pętla
	27.06 - 28.06 Gubin zapisy - otwarte		ULTRA DZIKI ZACHÓD ultradzikizachod.pl CENA 200-450 zł	500-400 km pętla 250km pętla 100 km pętla
	27.06 - 28.06 Bystrzyca Kłodzka zapisy - otwarte		KOTLINA 400 kotlina400.pl CENA 0 zł	400 km pętla
	27.06 - 28.06 Wrocław zapisy - otwarte		ROBINSONADA DOLNOŚLĄSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	27.06 - 28.06 Radziejów zapisy - otwarte		POGRANICZA GRAVEL pograniczagravel.pl CENA 200-280 zł	260 km pętla 160 km pętla
LIPIEC	03.07- 05.07 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE KOZA watahaultrarace.pl CENA ???	600 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	04.07 Radocyna zapisy - otwarte		GRAVEL BESKIDZKI gravelbeskidzki.pl CENA 100-150 zł	87 km pętla
	04.07 - 11.07 Wisła - Sopot zapisy - otwarte		WISŁA 1200 wisla1200.pl Przeczytaj relację z pierwszej WISŁY!!! CENA ??? zł	1200 km
	04.07 Kartuzy zapisy - styczeń 2025		KASZUBKI GRAVEL KARTUZY www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	04.07 - 09.07 Sanok-Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GÓRY polishbiketour.pl CENA 299-299	ok 400 km
	04.07 - 05.07 Wąbrzeźno zapisy - ???		WIATRAKOWY GRAVEL RACE wydarzenie na FB CENA ???	250 km pętla 150km pętla 100km pętla
	05.07 - 0907 Warszawa - Sopot zapisy - otwarte		WIESŁKA kolarstwoprzygodowe.pl/wiselka-500/ Zobacz relację !!! CENA 450 zł	500 km
	10.07 - 12.07 Janów Lubelski zapisy - otwarte		BREJDAK GRAVEL brejdakgravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	11.07 Wrocław zapisy - otwarte		GRAVEL ATTACK gravelattack.pl CENA ???	150 km
	11.07 - 12.07 Iława zapisy - ???		GRAVELIADA graveliada.pl CENA ??? zł	250 km pętla 160 km pętla 80 km pętla
	11.07 Krynki zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - TATARSKI SZLAK orientgravel.pl CENA 249-299 zł	200 km pętla 120 km pętla
	18.07 - 19.07 Warszawa zapisy - otwarte		ROBINSONADA MAZOWIECKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	18.07 Zabór zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM LUBUSKICH WINNIC szutroza.pl CENA ??? zł	252 km pętla 156 km pętla 94 km pętla
	21.07 - 26.07 Mielnik-Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE 900 ultraraceseries.pl/ultra-race-900/ CENA 599 - 699 zł	900 km
	25.07 ??? zapisy - otwarte		SZUTER MASTER KASZUBY Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 170 km pętla
	25.07 - 26.07 Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE SILESIA ultraraceseries.pl CENA 319-499 zł	320 km pętla 160 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL RACE galicjagravelrace.pl/ Przeczytaj relację 2022 !!! Przeczytaj relację 2025!!! CENA 399-499	450 km pętla 300 km pętla 100 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		ŁEMKO GRAVEL galicjagravelrace.pl/ Zobacz relację !!! CENA 399-499	350 km pętla 200 km pętla
SIERPIEŃ	01.08 - 06.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ZACHÓD polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	800 km
	01.08 - 02.08 Pszczewo Zapisy - otwarte		LUBUSKA PRZYGODA lubuskaprzygoda.pl Zobacz relację !!! CENA od 260 zł	500 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	06.08 - 09.08 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON KARKONOSZE IZERY RACE gravon.pl Zobacz relację z 2022 !!! CENA 425 zł	350 km pętla 150km pętla
	07.08 - 09.08 Krasnystaw zapisy - otwarte		ULTRA WSCHÓD ultrawschod.pl CENA 170-569 zł	200 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 11.08 Przemyśl - Zakopane zapisy - wkrótce		POLAND GRAVEL RACE pgr.kolo-ultra.pl Przeczytaj relację !!! CENA 400-500 zł	550 km
	08.08-10.08 Wrocław zapisy - otwarte		MARATON SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 299-359 zł	400 km pętla 270 km pętla 160 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 09.08 Toruń zapisy - otwarte		ROBINSONADA KUJAWSKO-POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	08.08 - 12.08 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WYBRZEŻE 500 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	500 km
	08.08 - 13.08 ??? zapisy - otwarte		CARPATIA DIVIDE carpatiadivide.pl Przeczytaj relację z pierwszej Carpatii!!!	620 km
	15.08 - 29.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR POLSKA polishbiketour.pl	3200 km
	15.08 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - MAZURSKI ZDRÓJ orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	15.08 - 20.08 Zawiercie zapisy - otwarte		WARTA 800 ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	ok 800 km
	15.08 - 20.08 Przemyśl - Szczecin zapisy - otwarte		ULTRA NIESPODZIANKA kolarstwoprzygodowe.pl/ CENA 450 zł	1000+ km
	22.08 - 24.08 Osada Burego Misia- Nowy Klincz zapisy - otwarte		BURY MIŚ GRAVEL www.bikeowewyprawy.pl CENA 200-450 zł	220 km pętla 120 km pętla
	22.08 - 24.08 Poznań zapisy - otwarte		WARTA GRAVEL wartagravel.com CENA ???	404 km pętla 250km pętla 160 km pętla
	28.08 - 30.08 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Wszyscy jesteśmy kowalami kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	200 km pętla 400 km pętla 600 km pętla
	29.08 Santok zapisy - otwarte		SZUTROZA LUBUSKI SZLAK WODNYCH SKRZYŻOWAŃ szutroza.pl CENA ??? zł	250 km pętla 152 km pętla 85 km pętla
WRZESIEŃ	05.09 - 06.09 Łódź zapisy - otwarte		ROBINSONADA ŁÓDZKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	05.09 - 06.09 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - GRAVEL tourdesilesia.pl	150 km 75 km
	05.09 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK FINAŁ szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	11.09 - 03.09 Funka k. Charzykówy zapisy - 03.01.2026		REZA GRAVEL rezagravel.cc CENA ???	300+ km pętla etapówka 3x120-150 km 120 km
	11.09 - 13.09 Mielnik zapisy - otwarte		ULTRA RACE DOLINA BUGU ultraraceseries.pl Zobacz relację z objazdu trasy !!! Zobacz relację z objazdu trasy !!! CENA 319-499 zł	500 km 300km pętla 140km pętla
	12.09 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - AUGUSTÓW orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	12.09 Pniewy Zapisy - ???		ROBAJK GRAVEL fanpage na FB CENa 165-275 zł	340 km pętla 240 km pętla 140 km pętla
	12.09 Krempna zapisy - otwarte		SZUTER MASTER BESKID NISKI Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 157 km pętla
	12.09 Kletno Zapisy - ???		TRIGAR BIKE RACE KLETNO kbrkornik.com CENa 165-275 zł	75 km pętla 50 km pętla
	13.09 Niemodlin Zapisy - ???		GRAVELOWE BORY graveloveopole.pl CENa ??? zł	120 km pętla 60 km pętla
	18.09 - 20.09 Mikołajki zapisy - otwarte		GREAT LAKES GRAVEL greatlakes.gravel.love CENA 254-514 zł	470 km pętla 160 km pętla 80 km pętla e-80 km pętla
	19.09 - 20.09 Łabiszyn zapisy - otwarte		DOLINA NOTECI GRAVEL ADVENTURE dolinanotecigravel.pl CENA 200-270 zł	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	19.09 Bytonia zapisy - ???		KOCIEWSKI GRAVEL www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	290 km pętla 180 km pętla 120 km pętla 60 km pętla
	19.09 Niepołomice zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	99 km pętla 47 km pętla
	26.09 Wiączyń Dolny zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU DOGRYWKA ultraprzygoda.pl CENA 200-250 zł	150 km 70 km
	27.09 Niwiska zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Dzikie Gęsi hardygravel.cc CENA ??? zł	120 km pętla
	26.09 - 27.09 Poznań zapisy - otwarte		ROBINSONADA WIELKOPOLSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
PAŹDZIERNIK	03.10-04.10 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZJAZD www.polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x150 km pętla
	03.10 - 04.10 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	17.10 - 18.10 Gdańsk zapisy - otwarte		ROBINSONADA POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	23.10 - 26.10 Skarżysko Kamienna zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE DROGA DO PIEKŁA watahaultrarace.pl	???
GRUDZIEŃ	05.12 Mielnik zapisy - 1.04		ULTRA RACE PODLASIE /ultraraceseries.pl/ultra-race-podlasie/ Zobacz relację !!! CENA: 279-349	150 km pętla 80 km pętla

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
KWIECIEŃ	24.04 - 26.04 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	301 km 201 km 101 km
	25.04 - 26.04 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - EDYCJA NOCNA tourdesilesia.pl	300 km 200 km 100 km
MAJ	08.05 - 10.05 Pniewy zapisy - otwarte		PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	501 km 301 km 201 km 101 km 61 km
	23.05 Nowy Targ zapisy - otwarte		RACE THROUGH POLAND racethroughpoland.pl	long short
CZERWIEC	12.06 - 13.06 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km 501 km
	13.06 - 14.06 Gryfów Śląski zapisy - otwarte		MARATON PODRÓŻNIKA mp.kolo-ultra.pl	300 km 500 km
	27.06 Warszawa zapisy - otwarte		RACE AROUND POLAND racearoundpoland.pl	3600 km
LIPIEC	03.07 - 05.07 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	04.07 - 05.07 Świękitki zapisy - otwarte		PIERŚCIEŃ 1000 JEZIOR pierscientysiacajezior.pl	610 km 300 km 140 km
	10.07 - 13.07 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA tourdesilesia.pl	1000 km 500 km 300 km 200 km 100 km
	24.07 - 26.07 Drzonków zapisy - otwarte		LUBUSKA SZOSA lubuskaszosa.pl	500 km 250 km 125 km
	21.08 - 24.08 Wolin - Ustrzyki Górne zapisy - otwarte		BAŁTYK-BIESZCZADY TOUR 1008.pl	1010 km
WRZESIEŃ	02.09 - 06.09 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	12.09 - 15.09 Hel - Bukowina Tatrzańska zapisy - otwarte		MARATON PÓŁNOC-POŁUDNIE mpp.kolo-ultra.pl	ok 987 km

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2025 i 2024

Wyścigi gravelowe ultra 2025 – KLIK

Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża

Dorota Juranek — Thu, 19 Feb 2026 13:04:05 +0000

Pireneje – monumentalne góry odcinające Półwysep Iberyjski od reszty kontynentu. Wstążka wijąca się od wybrzeża Morza Śródziemnego do Oceanu.
Nie miałam na ich temat żadnych wyobrażeń, nigdy tam nie byłam, ale wiedziałam, że prędzej czy później pojadę tam na rowerze.
Planując urlopowe wyjazdy na 2025 rok postanowiłam, że jeden z urlopów będzie dłuższy.
Trzy tygodnie odcięcia się od wszystkiego.
Bikepacking Pireneje wpisywał się w ten plan znakomicie.

Głównym założeniem wyprawy była niespieszna rowerowa eksploracja Pirenejów. Poznanie klimatu tych gór, cieszenie się drogą i widokami, biwakowanie w pięknych miejscach i jedzenie dobrych rzeczy.
Styl? Bikepackingowy z noclegami w namiocie, czasem na dziko, czasami na kampingu a na koniec dwa-trzy dni w hotelu ( prezencie dla samej siebie za trudny przejechania tej niełatwej trasy).

Wyszło nieco inaczej niż zakładałam. Góry okazały się wymagające a trasa pełna przygód. Trzy tygodnie to zdecydowanie za mało na Pireneje.
Ale nie ma tego złego. Na pewno tam wrócę.

Bikepacking Pireneje – trasa, tracki GPX i alternatywy

Pireneje to ogromne góry. Wiedzie przez nie niezliczona liczba dróg i ścieżek. Sposobów na ich przejechanie jest wiele i w sumie każdy może zrobić to po swojemu.

Na opracowanie trasy jak zawsze nie było za wiele czasu. Choć to przecież jeden z przyjemniejszych momentów wyprawy. Na szczęście nie byłam w tym sama. Wyjazd planowałam wspólnie z Kamilą.
W dwie osoby raźniej pokonywać kolejne kilometry i przeżywać przydarzające się przygody.

Zdecydowałyśmy się na sprawdzoną ścieżkę.
Pół roku przed wyjazdem wpadł w nasz feed na Instagramie profil PIRENAICA.CC i już wiedziałyśmy, że to będzie to. Trasy opracowane przez lokalesów pod wyścig ultra.
1000 km i bagatela 25 tysięcy metrów przewyższenia.
Brzmiało to jak dobry plan.

Ciekawostka – wyścig ten odbył się we wrześniu, czyli miesiąc po naszym objeździe trasy i wystartowało w nim kilkudziesięciu zawodników.
Aktualnie nazwa zmieniła się na Pyrenean Rally i w tym roku edycja obejmuję trasę tam i z powrotem czyli około 2000 kilometrów :)
Tu znajdziecie szczegóły outerdetours.com/pyrenean-rally

Inne wyścigi dobywające się w Pirenejach, na które warto zwrócić uwagę:

Transpyrenees od ekipy Transiberica – większość trasy szosowa: transiberica.club/transpyrenees/
Transpyrenees od LostDot – gravel oraz szosa i odcinki parcourowe: lostdot.cc/tpr
Transpyr – wyścig etapowy mtb, gravel i nawet ebike :)

Nasza trasa wyprawy rowerowej przez Pireneje

Poniżej trasa, na przejechanie której się zdecydowałyśmy.
Jeśli będziecie, albo już mieliście okazję zobaczyć, to trasa z wieloma wymagającymi odcinkami terenowymi.
Jest sporo asfaltu, jednak regularnie przeplata się on z off road-em.
Niektóre szutry są klasy premium, niektóre bywają dalekie od ideału.
Po więcej szczegółów zapraszam na Stravę – tam zobaczycie jak dzień po dniu pokonywałyśmy tę epicką drogę.

Bikepacking Pireneje – relacja filmowa

Na wyprawę w Pireneje zabrałam ze sobą oczywiście kamerę i drona.
Nie byłam nastawiona na codzienne nagrywanie, bo były to przecież wakajki.
ale nie nagrywać w takich okolicznościach przyrody? To byłby grzech.
Stopniowo będą więc się tu pojawiać relacje z kolejnych etapów.

Bikepacking Pireneje – dzień po dniu – relacja zdjęciowa

Wiedziałam, że Pireneje będą zjawiskowe, wiedziałam, że będą wymagające, wiedziałam, że za każdym zakrętem będzie coś nowego. Ale i tak to co spotykało nas tam każdego dnia to jedno wielkie zadziwienie.

Nie było łatwo. Podjazdy w Pirenejach bywają długie i strome, teren nie raz okazuje się bardzo wymagający, kamienie i luźny szuter czasem potrafią odebrać radość z jazdy.

Te góry mają w sobie coś niesamowitego, co chwila atakują nas widokami, dolinami i przełęczami , za którymi są kolejne podjazdy, doliny i przełęcze.

Dzień 0: Girona kierunek wybrzeże i noc na plaży

Do Girony przylatujemy dzień wcześniej, rezerwujemy hotel, by przed wyprawą i mieć czas na ogarnięcie rowerów i odpocząć po locie. W końcu to wakacje.
Niestety samolot ma opóźnienie i w hotelu lądujemy o 2 w nocy. Nie ma za wiele czasu na spanie :)

Startujemy z hotelu przy lotnisku i od razu zaczynają się znakomite szutry. Po drodze szukamy jeszcze butli gazowej w Decathlonie.

W Gironie zjadamy przepyszne śniadanie w La Fabrica, robimy zdjęcia jeszcze szytych rowerów i objeżdżamy miasto.

Trasa dojazdowa do szlaku głównego Pirenaici układana przez Komoot jest bardzo ciekawie poprowadzona. Sprawdzamy noclegi niedaleko plaży – w kempingach 70 € za dwie osoby z namiotem, więc decydujemy się na nocleg na plaży. Bezwietrzna noc sprawia że nocleg jest wyjątkowo udany dopiero nad ranem budzi nas wiatr.

Dzień 1: Pierwsze podjazdy i zagrożenie pożarowe

Poranek na plaży i śniadanie nad rzeką – idealnie.
Pierwsze 30 km jedziemy cały czas pod wiatr.
Komoot w jednym miejscu funduje nam fragment trasy ścieżkach pieszych, niemożliwych do przyjazdu rowerem. Na szlak docelowy wbijamy się tuż za miejscowością Lanca. Od razu robi się terenowo i podjazdowo. Ale widoki pokazują że warto.

Na trasie w pewnym momencie spotykamy strażniczki z parku, które informują nas o zakazie jazdy po szlaku w związku z zagrożeniem pożarowym. Na szczęście pozwalają nam dojechać do następnej miejscowości. Zwracają jednak uwagę, że mamy sprawdzać aktualne komunikaty na stronie internetowej, ponieważ jest bardzo ciepło i istnieje duże zagrożenie pożarowe. Jazda w tym rejonie jest niebezpieczna. Strażniczki są strasznie miłe miłe.

Zaczynają się pierwsze podjazdy. Dają w kość, bo nogi zmęczone są pierwszymi 30 km pod wiatr.
W małych miasteczkach poszukujemy źródełek z wodą, dzięki nim jazda w upale nie jest tak doskwierająca. Miasteczka są wyludnione i ciche, brak sklepów, ale trafiamy na oazę z automatami :)

Noclegi nad zbiornikiem wodnym. Ciche spokojne miejsce, można się wykąpać i zjeść kolację z przyjemnym widokiem. Nogi już bolą a to dopiero początek.

Dzień 2: Piekielne upały i zjawiskowy kanion

W nocy zrywa się wiatr i robi nam pobudkę. Na szczęście po godzinie przestaje i możemy z powrotem iść spać. Poranek spędzony na chilloucie nad jeziorem. Potem zaczynamy przepyszny techniczny podjazd po skałach i sypkim szutrze. Zaczyna robić się wymagająco. Czujemy każdy kilogram, który wieziemy na rowerze. Dodatkowo coraz bardziej zaczyna dawać o sobie znać upał.

Na szczęście nie ma presji na kilometry, to w końcu nasze wakacje. Zatrzymujemy się na dłuuuuga chwilę nad rzeką. Przyjemne orzeźwienie i znakomity czas nicnierobienia.
Ładujemy baterie, bo czeka nas pierwszy prawdziwy pirenejski podjazd. Początek po asfalcie całkiem przyjemny, bo dużo fragmentów biegnie w zacienionych miejscach. Niestety końcówka z dużymi kamieniami i gruzem. Irytujemy się, ale już po chwili wiemy, dlaczego trasa biegnie tędy – wjeżdżamy w malowniczy kanion

Tego dnia nocujemy na campingu. Robimy pranko, ładujemy baterie powerbanków i przerzutek, kamer i aparatów :)

CDN…

Bikepacking Pireneje – pytania o odpowiedzi – Q&A

Tu będą pojawiać się odpowiedzi na zadawane przez was pytania.

Artykuł Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival

Dorota Juranek — Wed, 03 Sep 2025 19:54:59 +0000

Galicja Gravel Race to wyścig odbywający się już piąty raz w ramach Podkarpackie Gravel Festival — wydarzenia opisywanego przez organizatorów jako pierwszy festiwal ultra-maratonów w Polsce.
Pewnie niejeden z czytelników czy też czytelniczek zapyta od razu – czy festiwal to aby na pewno dobre określenie?
Jeśli uczestnicy mają do wyboru cztery wyścigi i w sumie siedem różnych tras, to koncepcja festiwalowa wydaje się być słuszna. Jeśli dołożymy do tego szereg atrakcji, które czekały na startujących w miasteczku zawodów to otrzymujemy naprawdę grubą imprezę.

Wydarzenie miało wyjątkową oprawę dzięki wsparciu samorządu WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO.

Galicja Gravel Race – Gravelowy Festival w Podkarpackim

Nie ma co się oszukiwać. Czas leci jak szalony tegoroczna edycja Podkarpackie Gravel Festiwal to już piąta odsłona tego wydarzenia. Dla mnie był to trzeci start w zawodach organizowanych przez sympatyczną ekipę z Podkarpacia.
I od razu powiem Wam, że zarezerwowałam już termin na koniec lipca 2026. Dlaczego?

Z roku na rok rozmach imprezy rośnie. To sama przyjemność móc obserwować, jak zwiększa się liczba dystansów, jak coraz więcej osób decyduje się na start i jak coraz lepiej zaopiekowani są startujący.
Galicja Gravel Race ma ugruntowaną pozycję na gravelowej scenie w Polsce. A konkurencja cały czas jest niemała.

Co sprawia, że impreza jest tak wyjątkowa? Chyba przede wszystkim klimat, jaki robią organizatorzy i startujący. Uczestnicząc w wydarzeniu ma się uczucie, że jest się jego cześcią. Jedną gravelową rodziną. W przedstartowy wieczór przechadzasz się miasteczkiem i spotykasz znajomych, co chwilę ktoś cię zaczepia i rozmowom nie ma końca.
I nie, nie tylko gdy jesteś „taką mamba”. Startujący są zawsze pozytywnie do siebie nastawieni, rozmawiają o planach na wyścig o trasie i przygotowaniach.

Druga rzecz to oczywiście lokalizacja – trasy Galicji i Łemko prowadzą przez tereny idealne na gravela. Szutry premium, puste leśne asfalty, kilka odcinków technicznych, by nie było za nudno. Płaska Galicja jest idealnym wyścigiem, by bić rekordy średniej na wyścigu. Łemko zaś znakomicie nada się do bicia rekordów ilości podjazdów :)

Trzecim aspektem jest oczywiście organizacja. Dobrze wyznaczona trasa (przejechana i sprawdzona przez organizatorów), atrakcyjne pakiety startowe, dobre jedzenie na bufetach i na mecie, prawidłowo działający tracking, baza zawodów z dostępną ofertą noclegową, jasna komunikacja przedstartowa, oprawa medialna wyścigu. To wszystko ma znaczenie i na Galicji jest ogarnięte idealnie. Nawet medale, o które w zeszłym roku była niemała afera wróciły w tej edycji.
Uczestnik jest tutaj zaopiekowany.

Sprawdzone trasy

Szutry premium

Medale były w tym roku, jak coś :)

Galicja, Łemko czy Etapówka? A może Sprint?

Podkarpackie Gravel Festival to cztery wyścigi i siedem różnych tras. Zawodnicy mieli do wyboru start w:

Galicja Gravel Race – 500 lub 350 km – najszybsza gravelowa trasa w Polsce prowadząca przez Puszczę Sandomierską i Roztocze.
Łemko Gravel – trasa górska 250 i 450 km prowadząca przez Beskid Niski, z klimatem opuszczonych wsi i Kapliczek – wybitnie malownicza i dzika.
Głogów Gravel Racing – sportowy sprint 100 km, ekstremalnie szybki, rozpoczynający się peletonem z asystą policji i kończący w centrum Głogowa Małopolskiego
Etapówka – nowość 2025, trzydniowy rajd rozgrywany na 3 etapach po maks. 120 km każdy (łącznie ok. 300 km), z noclegiem, wyżywieniem i pełnym zapleczem w miasteczku festiwalowym

Szerokie leśne autostrady

Więcej szerokich leśnych autostrad

I jeszcze więcej lasów

Wyścig organizowany był przy wsparciu Lasów Państwowych.

Lokalizacja – miasteczko zawodów i baza

Miasteczko zawodów zlokalizowane było w Centrum Natura Caritas w Budach Głogowskich.
Miejsce to pełni co roku rolę centrum wydarzenia — stąd startują i kończą się wszystkie trasy, a uczestnicy mają dostęp do zaplecza: noclegów, posiłków, strefy relaksu.

Dzieci mogły liczyć na dodatkowe atrakcje w postaci wydarzeń prowadzonych przez centrum edukacji leśnej. Zawodnicy i osoby towarzyszące mogły skorzystać z oferty gastronomicznej stoisk kół gospodyń wiejskich. W sobotni wieczór odbył się też koncert,

Sprawdzona baza zawodów oferuje noclegi i posiłki

Biuro zawodów

Wyścigi zostały tak zaplanowane, że w miasteczku cały czas cos się działo.

Bufety i jedzonko

Jedzenie na tej edycji festiwalu zasługuje na osobny rozdział.
Co tam się działo….
Bufety były solidnie zaopatrzone przez Koła Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich. Jedzonko było tak dobre, że żal było opuszczać pit stopy. Dodatkowo utrudniała to niesamowicie przyjazna atmosfera, o którą dbali gospodarze.

Kto nie wykorzystał okazji na pit stopach mógł nadrobić kalorie na mecie. Tutaj też lokalna oferta gastronomiczna była bogata. Proziaki, chleb ze smalcem, ciasta i pierogi. Ajjjj, chce się wracać na Galicję dla samego jedzenia.

Warto też zwrócić uwagę, że tego rodzaju współpraca ze społecznością lokalną to ważny element organizacji zawodów. Dzięki temu widać realny wpływ na promocję regionu. Zawodnicy często wracają w miejsca, w których odbywają się zawody. Przyjeżdżają z rodzinami i bliskimi. Społeczność lokalna ma też wtedy okazję do większej aktywizacji.

Pit Stopy!

Gospodarze Wiejscy – tak dobrze widzicie

Dużo dobrego jedzenia

Klimat na bufetach był wyjątkowy

Jeszcze więcej dobrego jedzenia

Galicja Gravel Race – klimat jest najważniejszy

O atmosferze i klimacie pisałam już w pierwszym akapicie.
To jednak też rzecz, na którą trzeba zwrócić uwagę.
Gdy przyjeżdżasz na Podkarpackie Gravel Festival czujesz się jak byś przyjeżdżał do znajomych.
Wszyscy w miasteczku zawodów są przyjaźni, mnóstwo uśmiechów i pozytywna energia aż buzuje.
Nie ma spiny, nie ma negatywnych emocji. No może tylko na dystansie sprinterskim jest więcej rywalizacji i konkurencji.

Większość uczestników przyjeżdża na Podkarpackie Gravel Festival by przejechać fajna trasę i spędzić czas z ludźmi podobnymi sobie.

Podkarpackie Gravel Festival – moje 500 km w 24 h

Początkowo plan był taki, by wystartować w ETAPÓWCE.
Trzy dni, trzy trasy i możliwość integracji z innymi zawodnikami pomiędzy etapami.
Jednak im bliżej było do wyścigu, tym częściej w głowie pojawiał się pomysł, by jeszcze raz wystartować w 500tce i spróbować pobić samą siebie – zrobić 500 km w 24 godziny.

Mój pierwszy start w Galicji miał miejsce w 2022 roku – wspominam go znakomicie i bardzo dobrze pamietam trasę, która była szybka, malownicza i kusiła, by pojechać ją na raz. To był mój pierwszy wyścig na 500 km zrobiony tak zwanym longiem. Tu zobaczycie jak było – Galicja Gravel Race longiem 2022

W 2022 roku przejechałam 500 km w około 26 godzin, więc próba pobicia samej siebie i zmieszczenia się w 24 godzinach była całkiem realna. Tym bardziej, że trasa w tym roku przeszła mały lifting i usunięte zostały niektóre piaszczyste fragmenty. Kiedy jak nie teraz? Pomyślałam i tydzień przed wyścigiem zmieniłam listę startową z Etapówki na Galicję 500 km.

Jak było? Czy wypaliło?
Mam nadzieję, że już oglądaliście te odcinki vloga i wiecie.
A jeśli nie, to poniżej znajdziecie moje dwa filmy – pierwszy to przygotowania a drugi to realizacja planu.
Życzę miłego seansu :)

Podkarpackie Gravel Festival – Galicja Gravel Race – podsumowanie

Czy po przeczytaniu tego wpisu zastanawiasz się nad startem?
Słusznie!
Choć w zasadzie to nie ma co się zastanawiać. Trzeba się zapisać. No bo kiedy, jak nie teraz?

Podkarpackie Gravel Festiwal to świetne trasy, dobra organizacja, przepyszne bufety, tętniące życiem miasteczko zawodów i ludzie – zarówno ci startujący jak i organizatorzy – rowerowi pasjonaci robiący to z czystej zajawki i wkładający w organizację całe swoje serce.

Ja na 90% w przyszłym roku wybiorę tę ETAPÓWKĘ, ale daję sobie 10% możliwości zmiany decyzji.
Bo przecież na Łemko Gravel też fajnie byłoby poprawić wynik :))))

Impreza w tym roku była objęta moim patronatem medialnym i miała wyjątkową oprawę dzięki wsparciu samorządu WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO.

Artykuł Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej

Dorota Juranek — Wed, 09 Jul 2025 05:38:24 +0000

Na metę GravOn 3 Countries wjechałam zmęczona i usatysfakcjonowana a jednocześnie pełna… niedosytu.
Co sprawia, że jedne trasy zapadają w pamięć na zawsze, a o innych nie pamięta się po tygodniu? Jedne wyścigi chciałoby się jeździć co roku, a inne to tylko kolejne szybkie gonki odhaczane z listy.
Niby przepis na dobre ultra jest prosty – dobra trasa, nienaganna organizacja, przyjazna atmosfera.
A wcale nie jest łatwo o dobry wyścig, gdzie na twarzach zawodników wjeżdżających na metę maluje się zadowolenie a po kilku dniach w internecie nie czyta się o ujebach, niedziałającym trackingu czy innych kwiatkach.

Można powiedzieć, że tegoroczny GravOn 3 Countries był edycją zerową.
Mariusz Lickiewicz – organizator i pomysłodawca – nie promował wyścigu w specjalny sposób, nie reklamował się, nie walczył, by zapełnić na maksa listy startowe.
Kto wiedział o wyścigu, ten wiedział. Kto przeczuwał, że będzie warto, ten się nie zawiódł.
Efektem tego było kameralne grono startujących – około 100 osób, które spędziły w najlepszy sposób jaki można sobie wyobrazić długi czerwcowy weekend w górach.

Mamba On Bike z GravOn-em jestem od samego początku.
Razem z Mariuszem spotykaliśmy się na trasach pierwszych terenowych ultramaratonów w Polsce.
Potem Mario przyjechał na trasę podczas jednego z PGRów, by pokibicować mi i podnieść morale tuż przed metą.
W końcu zaprosił mnie na swoją imprezę i przepadłam.
Nawet jeśli nie startowałam, to co roku pojawiałam się w miasteczku zawodów
Nie mogło mnie więc nie być na tym wyścigu. Wiedziałam, że szykuje się coś wyjątkowo dobrego.

Autorami zdjęć w artykule są: Kamila Leszczyńska, Bartek Bodzek, Paweł Zatoński.

Mario Monika i Mamba :)

GravOn 3 Countries – trasa

Ilość atrakcji na trasie GravOn-u spokojnie starczyłaby na trzy wyścigi. Pierwszy odbywał by się w polskich i czeskich Izerach, drugi w Górach Łużyckich a trzeci w Czeskiej i Saksońskiej Szwajcarii.
My dostaliśmy to całe dobro razem, po kolei niczym w trzy-daniowym obiedzie, gdzie na samym końcu czeka na ciebie najlepszy deserek z wisienką.

Jakie to było dobre!

Nie dziwi więc fakt, że na ten artykuł zbierałam się trzy tygodnie. Trzeba to było wszystko przetrawić :)

O Izerach pisałam na blogu już nie raz. To najbardziej gravelowe góry w Polsce. Jeśli zastanawiasz się, gdzie wybrać się pierwszy raz w góry z gravelem – niech będą to Izery.
Przeczytaj – Góry Izerskie – jesiennie i bikepackingowo

O Górach Łużyckich i Czeskiej oraz Saksońskiej Szwajcarii dopiero będę pisać.
To miejsca, które zasługują na osobne wpisy, więc teraz niech wystarczy Ci moje słowo, że te rejony to też gravelowy i bikepackingowy raj.

Połączenie tych wszystkich w jednym wyścigu to jakby red bulla popijać kawą. Jest intensywnie.

Oczywiście jeśli macie ochotę, można zabrać sobie tracka i przejechać go w innym terminie niż wyścig, ja jednak ze względu na niesamowita atmosferę i klimat polecam zrobić to przy okazji zawodów.
Element integracyjny w postaci między-noclegu i socjalizacja była tym, co wyróżniło 3 Countries na tle konkurencji.

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Film – trzy kraje i trzy dni

Co sprawia, że jedne trasy zostają w pamięci na zawsze, a o innych nie potrafisz nic ciekawego powiedzieć po tygodniu?
Jak to jest, że niektóre ultra to szybkie gonki, gdzie rach ciach ciach chcesz zaliczyć trasę, a inne trudno łyknąć na raz, bo żal tych wszystkich widoków i przygód?

GravOn 3 Countries to wyścig, który, daję głowę, pojedziesz dwa razy.
Dlaczego?
Bo gdy zdecydujesz się na jazdę „longiem”, to po wpadnięciu na metę powiesz – „Muszę tutaj wrócić, by poczuć to jeszcze bardziej” a gdy przejedziesz ją na spokojnie, to w głowie pojawi się myśl – Chce to na raz!

Ja na pierwszy raz wybrałam wersję romantyczną. Wersję z czeskimi hospódkami, z widokami, ze spaniem w łóżku z czystą pościelą i z knedlikami z borówkami w Smedavie. Jaki będzie drugi? Zgadnij!

Widzieliście film? Jeśli nie, to nadróbcie zaległości, bo zdecydowanie lepiej wygląda to na obrazkach niż w moich karkołomnych próbach opisania tego, co nas tam spotkało.
A że pogoda tym razem okazała się mocno łaskawa, to dopełniła całości.

GravOn 3 Countries – foto relacja

Dzień – 1 – 127 km w stronę Kytlic

Start 8:00 spod Dolnośląskiego Centrum Sportu – Polana Jakuszycka.
To miejsce już nie pierwszy raz pokazuje nam swoja gościnność.
Kilka rozmów z uczestnikami, odbiór trackera, trochę zagrywek i JEDZIEMY.

Ekipa kameralna, pierwsze kilometry pokonujemy razem z Olą, Kamilą i Adamem. Mijamy też innych uczestników, albo też my jesteśmy przez nich mijani.
Start z Jakuszyc, więc od razu pod kołami szutry gravelowej klasy A.
Od razu też przekraczamy granicę. Ani się obejrzeliśmy a jesteśmy już u naszych południowych sąsiadów.

Ten dzień to festival szybkich szutrów, czeskich wąskich asfaltów i kofoli. W tle na horyzoncie majaczy Jested, ale tym razem go nie odwiedzamy.

Jest też jeden dziwny babol na trasie – konkretny wypych, gdzie 25 % utrzymuje się na dłuuuugim odcinku Mariusz zgrywa się, że nie może być tylko miło, gładko i przyjemnie. Chłopak tęskni za Carpatią – chyba trzeba go na nią zapisać w przyszłym roku :P

Meta pierwszego dnia to Kytlice i typowo czeski ośrodek wypoczynkowy.
Małe domki campingowe dla uczestników – organizator zapewnia noclegi – oraz bar gdzie dostaniesz trochę czeskiego jedzenia oraz dużo piwa, kofoli i Birella z Pomelo :)

Pomysł na podział trasy na dwa etapy – genialny!!!
Jest czas na rozmowy, integracje, wspólne dzielenie się wrażeniami z trasy.
Trochę jak na gravelowym wakacyjnym obozie tylko dla starych ludzi :)

Kameralne grupy startowe

I od razu wskakujemy w tren

Większość fot od dupy strony, no bo trzeba było jechać :)

Ale takie z boku też. Tu akurat jeden bardziej techniczny fragment.

Vodní nádrž Josefův Důl

Czeskie miasteczka w przeciwieństwie do tych niemieckich maja w sobie to coś :)

Przecudnej urody fragmenty po łąkach

Trzy dupeczki

No mówię przecież, że przecudnej!

Dzień 2 – 280 km dla jednych ostatni a dla innych nie

Drugi dzień to kwintesencja tego wyścigu – punkt kumulacyjny – Czeska i Saksońska Szwajcaria.
Obojętnie co bym nie pisała, to nie odda atrakcyjności i rzeczywistości tego rejonu.
Jest PIĘKNIE.
Po drodze znów czeskie gospody i miasteczka zapraszające na chwilę odpoczynku.
Dobrze że zdecydowałam się jechać te trasę w trybie romantycznym.

Mariusz namawiał uczestników na longa drogiego dnia i chyba większość się skusiła.
Okoliczności przyrody i pogoda były do tego idealne.
Mi ten dzień bardzo przypomniał czasy pierwszych wyścigów, gdzie większość się znała a kolejne sklepy czy przystanki na trasie były okazją do niezliczonych spotkań i rozmów.

Jedyny negatywny aspekt tego dnia – to puste i smutne niemieckie miasteczka, gdzie cisza i brak ludzi były przygnębiające . Zupełnie co innego niż w Czechach.

Powiedz Czechy nie mówiąc Czechy

Wjeżdżamy do Parku Narodowego

Czeska Szwajcaria

Widoki nie są za darmo

Gravelowe złoto

Tramwaje już po niemieckiej stronie

Niespodziankowy pit-stop

Fragment wzdłuż Łaby na odpoczynek

Przeprawa promowa – Stadt Wehlen

Temperatura dawała się we znaki

Sunset i złota godzina na rowerze – najlepiej

Dzień 3 – Smedava i borówkowy knedlik

Trzeciego dnia większość zawodników była już na mecie, a niektórzy nawet i w domu.
My zafundowałyśmy sobie 112 kilometrów w trybie „na knedlika”.
Od rana słońce nie dawało wytchnienia – dobrze, że podjazd na Smedavę w większości przebiegał w lesie.

Trzeci dzień to rowerowe latko na pełnej. Nie spotkałyśmy już żadnego zawodnika na trasie, więc zupełnie zapomniałyśmy, że to wyścig. Ale to było dobre!

Czeskie i Polskie Izery – mimo iz trasa do samego końca biegła pod górkę to żal było kończyć tę przygodę.

Trzeci dzień i śniadanie na stacji benzynowej

Trójstyk

Dla tego momentu warto było jechać trzy dni

I medale były ;P

GravOn 3 Countries – widzimy się w przyszłym roku!

Nie widzę tu możliwości innego podsumowania – oczekujcie zapisów i widzimy się za rok!!!

Artykuł GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Puszcza Białowieska – rowerowa wyprawa do krainy żubrów

Dorota Juranek — Thu, 29 May 2025 15:55:31 +0000

Puszcza Białowieska dla rowerzystów to prawdziwa gratka – sieć tras liczy kilkaset kilometrów.
Są drogi asfaltowe przez serce Puszczy, są szutry, leśne dukty, idealne pod gravela.
A wszystko to w cieniu gigantycznych dębów i świerków. Można tu jechać godzinami, nie spotykając nikogo, poza sarną albo… żubrem.

Jeśli wolicie ruchome obrazki to oczywiście zapraszam do oglądania.
Potem wróćcie po konkrety potrzebne do zaplanowania swojej wycieczki.
Trasy i pliki GPX na końcu wpisu.

Puszcza Białowieska – co warto wiedzieć i ciekawostki

Puszcza Białowieska to miejsce absolutnie wyjątkowe, nie tylko na mapie Polski, ale i Europy.
To ostatni w Europie las pierwotny nizinny, zachowany w niemal naturalnym stanie – dokładnie taki, jakim był setki, a nawet tysiące lat temu.

Puszcza jest wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i to nie bez powodu. Rosną tu drzewa mające po 300, a nawet 500 lat. A teren ten zamieszkuje ponad 12 tysięcy gatunków zwierząt – w tym król puszczy: żubr, czyli największy ssak lądowy Europy.

Ciekawostka – pierwszy rezerwat powstał tu już w XV wieku, kiedy król Władysław Jagiełło zakazał polowań, żeby chronić żubry. A przez lata dostęp do puszczy mieli tylko królowie i carowie – zwykli ludzie nie mogli tu wchodzić! Dziś na szczęście jest inaczej – i możemy poznawać to miejsce z siodełka roweru.

Najstarsze drzewa w Puszczy Białowieskiej, zwłaszcza dęby, mogą osiągać wiek 500 lat i więcej. Najpotężniejszym dębem w Puszczy jest Dąb Maciek który rośnie w Białowieskim Parku Narodowym, szacuje się, że ma on 450 lat. W Białowieskim Parku Narodowym czyli w obszarze ochrony ścisłej średni wiek drzew wynosi 130 lat.
Dąb Car (na Białorusi): Największy i najstarszy dąb na Białorusi, wiek ponad 840 lat. Inne stary dęby: Najpopularniejszy w Polsce Dąb Dunin ma 400 lat.

Białowieski Park Narodowy

W centralnej cześci puszczy znajduje się Białowieski Park Narodowy.
Chroni on najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny, o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych. Obszar ten charakteryzuje się bardzo dużą różnorodnością biologiczną

Puszcza Białowieska!

Duuuuże drzewa

Co chwilę spotyka się pomniki przyrody

Bezkresne lasy

Podlaskie Cerkwie

Podlaskie to prawdziwa mozaika kultur i religii – i właśnie cerkwie są jednym z najbardziej widocznych symboli tej różnorodności. Można je spotkać w niemal każdej wiosce – kolorowe, drewniane, z charakterystycznymi kopułami, otoczone cmentarzami z krzyżami prawosławnymi.
Na Podlasiu znajduje się około 150 cerkwi. Nie dziwi to jeżeli weźmiemy pod uwagę fakt, że tych rejonach mieszka około 200 tyś osób prawosławnych.

Co ciekawe, kolory cerkwi maja znaczenie.

Niebieski – symbolizuje poświęcenie Matce Boskiej
Zielony – to kolor ducha Świętego i życia, może symbolizować odrodzenie i wiosnę
Żółty – poświęcone są Chrystusowi.
Czerwony – to kolor męczeństwa, ale też świąteczny – symbolizuje miłość i ofiarę.
Biały – czystość, światłość, świętość.

Jedną z największych cerkwi w regionie jest cerkiew św. Trójcy w Hajnówce.
Ale to te mniejsze, zazwyczaj drewniane to prawdziwe perełki.
Zwiedzając Podlasie na rowerze warto zatrzymywać się przy tych cerkwiach – nie tylko dla zdjęć, ale żeby poczuć ten duch pogranicza. Bo to właśnie tu widać, jak przez wieki żyli obok siebie prawosławni, katolicy, żydzi, muzułmanie… i jak ta różnorodność nadal jest obecna w codziennym życiu.

Puszcza Białowieska – co zobaczyć?

Wiatrak Koryciski

Obiekt jest dobrze zachowanym, jednym z nielicznych obecnie przykładów, popularnego dawniej młyna wiatrowego typu holenderskiego na terenie obecnego województwa podlaskiego.
Jest niezwykle ciekawym przykładem wiatraka przystosowanego do napędu różnych maszyn rolniczych (sieczkarni, tokarni, młockarni oraz piły tarczowej).
Wiatrak usytuowany jest na skraju zabudowań wsi Koryciski, na posesji Bazylego Iwacika. Jest to wiatrak w typie holenderskim z przybudówką. Obrotowa czasza wyposażona w śmigła nakryta jest dachem dwuspadowym.

Żródło informacji: https://zabytek.pl/pl/obiekty/koryciski-wiatrak-holender

Cała machina drewniana

Ani jednego gwoździa tu nie ma

Wiatrak Koryciski – zobaczcie na filmie

Cerkiew Opieki Matki Bożej Dubiczach Cerkiewnych

Pierwszą wzmiankę o cerkwi datuje się na 1593 rok.
Obecna wzniesiona została w latach 1946–1954 na fundamentach wcześniejszej świątyni z 1729 roku, która została zniszczona podczas II wojny światowej.
Cerkiew powstała dzięki ofiarności lokalnej społeczności. Charakteryzuje się zrębową konstrukcją, trzema kopułami i wieżą-dzwonnicą, a jej wnętrze zdobi ikonostas z 1992 roku.

Według lokalnej legendy, po pożarze poprzedniej cerkwi cudownie ocalała ikona Opieki Matki Bożej, która wskazała miejsce budowy nowej świątyni.Dziś cerkiew jest nie tylko miejscem kultu, ale także świadectwem niezłomności wiary i tradycji mieszkańców regionu.

Złote kopuły

Niebieski symbolizuje oddanie Matce Boskiej

I te kolory

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Werstoku

Wzniesiona w 1769 roku z inicjatywy Józefa Ludwika Wilczewskiego, pierwotnie pełniła funkcję cerkwi filialnej parafii w Dubiczach, a pod koniec XVIII wieku stała się świątynią parafialną.
Świątynia o zrębowej konstrukcji, malowana na niebiesko, zachwyca trójdzielnym układem, ośmioboczną wieżą-dzwonnicą oraz bogatym ikonostasem z XVIII wieku, zawierającym m.in. ikony św. Andrzeja, św. Tadeusza i sceny biblijne. W latach 2013–2015 cerkiew przeszła gruntowny remont, a w 2016 roku, podczas obchodów 250-lecia, została ponownie konsekrowana przez metropolitę Sawę

Cerkiew robi ogromne wrażenie

Miejsce mocy

Przypuszcza się, że było to miejsce kultu pogańskiego, świadczyć o tym może przemyślnie ułożony kamienny krąg. Zapomniana dziś legenda głosi, że w pradziejach było w Puszczy ukryte miejsce, w którym gromadzili się wtajemniczeni, by swą mocą i mocą kamieni powstrzymywać wrogów zbliżających się do ukrytych w Puszczy osad.

Bardzo zagadkowy i interesujący jest drzewostan porastający to miejsce. Rosną tu drzewa o niespotykanym dla zwartych lasów pokroju. Nie mają głównego pnia, lecz kilka mniejszych. Jest tu bardzo dużo zrośniętych dębów. Korony głogów maja gałęzie skierowane w kierunku do ziemi. Wygląda to tak, jakby jakaś wielka siła ciągnęła je mocno do siebie. Ciekawe jest to, że widać to oddziaływanie nie tylko na starsze drzewa, ale i młodsze.

Miejsce Mocy

Tylko po co tu wieża???

Żebra Żubra

Pierwsza leśna ścieżka przyrodnicza w Polsce, wytyczona w latach 70. Ścieżka liczy około 2,7 km długości.
Jest to ciąg drewnianych kładek i grobli, wijących się przez podmokły teren puszczy oraz dawne łąki w dolinie rzeki Narewki. Nazwa pochodzi od specyficznie ułożonych miejscami w dość szerokich odstępach desek przypominających właśnie żebra.

Żebra Żubra

Skansen Architektury Drewnianej Ludności ruskiej Podlasia

To wyjątkowe miejsce, w którym czas jakby się zatrzymał. Zgromadzono tu oryginalne, drewniane zabudowania wiejskie z XIX i początku XX wieku, pochodzące z okolicznych wsi zamieszkanych niegdyś przez ludność prawosławną. Można tu zobaczyć typowe dla regionu chaty, stodoły, spichlerze, a także przydomowe krzyże – wszystko odtworzone z dbałością o detale i klimat epoki.

Skansen nie tylko prezentuje dawną architekturę, ale też opowiada o codziennym życiu, kulturze i tradycjach mieszkańców ruskiego Podlasia – regionu, gdzie przenikały się wpływy białoruskie, ukraińskie i polskie.
To doskonałe miejsce, by lepiej zrozumieć wielokulturowy charakter Podlasia

Wiatrak na terenie skansenu

Rezerwat Pokazowy Żubrów pod Białowieżą

Kiedy mówisz Puszcza Białowieska to od razu przed oczami masz Żubry. Prawdopodobieństwo zobaczenia tego niesamowitego zwierzęcia w naturze jest tutaj całkiem spore. Jeśli jednak nie mamy szczęścia to zawsze możemy wybrać się do Rezerwatu Pokazowego Żubrów pod Białowieżą.

Rezerwat żubrów

Kolej Wąskotorowa Hajnówka-Topiło

Kolejka została zbudowana przez Niemców w okresie I Wojny Światowej – służyła wtedy do wywozu drewna z puszczy. Dziś wozi turystów i pozwala zobaczyć Puszczę z zupełnie innej perspektywy – wolno, bez pośpiechu, w rytmie stukotu torów. Trasa wiedzie z Hajnówki do Topiła i ma 12 km, czas przejazdu to ok 4 h.

Kolejka wąskotorowa w Topile

Jedzie z Hajnówki do Topiła

Konduktor łaskawy ;) Byle nie do Warszawy :P

Wieże widokowe

Rejony Puszczy Białowieskiej są stosunkowo płaskie. Więc ciężko tu o spektakularne widoki.
Warto więc skorzystać z licznie tu rozlokowanych wież widokowych.

W oddali Park Narodowy, do którego rowerem już nie wjedziemy.

Narewka czyli dopływ Narwii

Jedna z licznych wież widokowych

Co i gdzie jeść?

Co jeść będąc w Puszczy Białowieskiej?
Najbardziej znane smaki regiqnu to:

Babka ziemniaczana – pieczona lub smażona, podawana często z sosem grzybowym lub skwarkami.

Kartacze
Duże kluski ziemniaczane z mięsnym farszem. Polane okrasą ze skwarkami i smażoną cebulką.
Sycące i idealne po całym dniu jazdy!

Marcinek
Podlaskie ciasto warstwowe z kilkunastu cienkich naleśników i kremem śmietanowym.

Gdzie jeść?

Zajeździk Ostatni Grosz – Topiło
Zajazd Myśliwski U Kolarza – Budy
Bistro Leśna – Białowieża
Fanaberia – Białowieża

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez MAMBA ON BIKE (@mamba_on_bike)

Trasy i GPX

Trasa główna liczy około 120 km. Jest dość długa.
Można na spokojnie zmodyfikować ja sobie na dwa dni.
Myślę, że warto rozważyć taki podział, by mieć czas nacieszyć się widokami i tym niesamowitym klimatem.

Trasa na Stravie

Trasa ma MAPY.CZ

POBIERZ GPX

Artykuł Puszcza Białowieska – rowerowa wyprawa do krainy żubrów pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

gravel Archives - Blog rowerowy - mamba on bike

Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik

jezioro garda na rowerzeGRAVELOWY przewodnik

PRZEŻYJ PRZYGODĘ NAD JEZIOREM GARDA

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE NAD JEZIOREM GARDA

JEZIORO GARDA NA ROWERZE - MAPA

CAVEDINE GRAVEL TOUR

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 900 m

Praktyczne wskazówki

COMANO GRAVEL TOUR

DYSTANS: 67 km | PRZEWYŻSZENIE: 1100 m

Praktyczne wskazówki

PONALE GRAVEL TOUR i PREGASINA

DYSTANS: 14 km | PRZEWYŻSZENIE: 850 m

Praktyczne wskazówki

JEZIORO GARDA - POZOSTAŁE POLECAJKI

JEZIORO GARDA - PODSUMOWANIE

Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady

Puszcza Kozienicka na rowerze

Puszcza Kozienicka – trasy rowerowe

Puszcza Kozienicka bikepacking – film

Nasza przygoda

Jezioro Garda dookoła rowerem objechane

Jezioro Garda – dookoła rowerem objechane

Jezioro Garda dookoła rowerem gpx

Izery – najlepsze góry na gravela

IZERY

Izery na rowerze?

Izery – trasy rowerowe – mini przewodnik

Izerski majowy weekend – film

Góry Izerskie – galeria

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – czyli rowerem między winnicami.

Winnice na Dolnym Śląsku – trochę historii

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – wszystko co musisz wiedzieć

DSPiW – mapa

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina rowerowo

DSPiW – dzień pierwszy

Złotoryja

Winnica Kindler

Dolnośląskim Szlak Piwa i Wina – dzień drugi

Winnica Alvarium

Dolnośląski Szlak Piwa i Wina – dzień trzeci

***Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego***

Morawy Południowe rowerem – Mikulovska Ścieżka Winiarska

Morawy Południowe (Jižní Moravy) na rowerze

Jak i kiedy pojechać na Morawy Południowe?

Atrakcje turystyczne

Morawy Południowe – nasza mapa

Lednice i Zamek Lednice

Zamek Valtice

Morawskie winnice

Mikulov

Pavlov

Noclegi i jedzenie

Przydatne linki

Mikulovska Ścieżka Winiarska – Mikulovská vinařská stezka

Mikulovska Ścieżka Winiarska – track GPX

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2026

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2026

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2025 i 2024

Bikepacking Pireneje – wyprawa rowerowa od wybrzeża do wybrzeża

Bikepacking Pireneje – trasa, tracki GPX i alternatywy

Nasza trasa wyprawy rowerowej przez Pireneje

Bikepacking Pireneje – relacja filmowa

Bikepacking Pireneje – dzień po dniu – relacja zdjęciowa

Dzień 0: Girona kierunek wybrzeże i noc na plaży

Dzień 1: Pierwsze podjazdy i zagrożenie pożarowe

Dzień 2: Piekielne upały i zjawiskowy kanion

CDN…

Bikepacking Pireneje – pytania o odpowiedzi – Q&A

Galicja Gravel Race 2025 – Podkarpackie Gravel Festival

Galicja Gravel Race – Gravelowy Festival w Podkarpackim

Galicja, Łemko czy Etapówka? A może Sprint?

Lokalizacja – miasteczko zawodów i baza

Bufety i jedzonko

Galicja Gravel Race – klimat jest najważniejszy

Podkarpackie Gravel Festival – moje 500 km w 24 h

Podkarpackie Gravel Festival – Galicja Gravel Race – podsumowanie

jezioro garda na rowerze
GRAVELOWY przewodnik

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE
TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
NAD JEZIOREM GARDA

Kampania powstała przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego