ultra Archives - Blog rowerowy - mamba on bike

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026

Dorota Juranek — Tue, 17 Mar 2026 11:35:46 +0000

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 to miejsce, gdzie znajdziesz wszystkie długodystansowe wyścigi odbywające się w naszym kraju, zarówno te terenowe jak i szosowe. We wcześniejszych wersjach artykułu osobną tabelką objęte były też wyścigi krótsze – poniżej 250 kilometrów. Tego rodzaju imprezy są świetnym sprawdzianem przed konkretniejszymi startami i coraz więcej organizatorów obok długich dystansów organizuje także krótkie, dlatego aktualnie wyścigi te umieszczone zostały w jednym zestawieniu w jednej tabeli.
W dalszym ciagu w osobnej tabeli znajdziecie wyścigi szosowe (w opracowaniu).
Mam nadzieję, że spotkamy się na jakiejś imprezie :)

Ten sezon jest kolejnym już rokiem dużego „wysypu” imprez i wyścigów rowerowych o charakterze ultra i długodystansowym. Wyścigi organizowane są w różnych rejonach Polski, mają różną charakterystykę, na każdym panuje specyficzny i niepowtarzalny klimat. Każdy z organizatorów ma nieco inną wizję zawodów i różne pomysły związane z ich organizacją. Ten kalendarz ma na celu zebranie wszystkich imprez, by pomóc w podjęciu wyboru co do ewentualnego startu.

Jestem bardzo ciekawa, co przyniesie 2026 w ultmakolarstwie w Polsce.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026 aktualizowany jest w miarę możliwości na bieżąco. OSTATNIA AKTUALIZACJA 17.03.2026

W kalendarzu nie znajdziesz BREVETÓW – to kolejna solidna porcja rowerowych wydarzeń, w których warto wystartować ze względu na kameralny klimat i super ludzi – aktualna listę brevetów znajdziesz na stronie brevety.pl

Jeśli chcesz aby Twoja impreza lub wydarzenie znalazło się w kalendarzu napisz na maila znajdującego się na stronie „o mnie” Istnieje także możliwość objęcia imprezy lub wyścigu patronatem medialnym MAMBA ON BIKE. Jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana pisz śmiało.

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
STYCZEŃ	23.01 - 25.01 Skarżysko-Kamienna zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE ZIMA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2022 !!! CENA 370-420	230 km pętla 130 km pętla 80 km pętla
	24.01 Łódź zapisy - otwarte		SETKA PO ŁODZI ultraprzygoda.pl CENA ???	100 km pętla
MARZEC	20.03- 22.03 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - otwarte		WATAHA ULTRA RACE WIOSNA watahaultrarace.pl Przeczytaj relację z 2023 !!! CENA ???	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	28.03 Lewin Brzeski zapisy - otwarte		LEWIŃSKIE SZUTRY krecimydlazabawy.com CENA 250 zł	170 km pętla 80 km pętla
	28.03 Skierniewice GALEON zapisy - otwarte		BOLIMOWSKA KONTRA ultravelo.pl/kontra CENA 189 zł	130 km pętla 80 km pętla
KWIECIEŃ	11.04 - 12.04 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Pierwsza Iskra kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	150 km pętla 225 km pętla 300 km pętla
	18.04 - 19.04 Sieraków zapisy - otwarte		PYRA TRAIL pyra-trail.pl CENA 250-300 zł	300 km pętla 150 km pętla
	18.04 Mielnik zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - NAD BUGIEM orientgravel.pl CENA 159-259 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	18.04 Wrocław zapisy - otwarte		WIOSENNE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 199-299 zł	200 km pętla 100 km pętla
	18.04 Kraków - Olsztyn zapisy - otwarte		ULTRA ORLICH GDNIAZD orlegniazda.com CENA 230-280 zł	190 km
	18.04 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	25.04 Ławica k. Sierakowa zapisy - otwarte		MANA LAKE ADVENTURE GRAVEL RACE triathlonsierakow.pl/gravel-race CENA ??? zł	55 km pętla 95 km pętla
	25.04 Bogusławice zapisy - otwarte		PO GRUDZIE BIKE RACE pogrudziebikerace.com CENA 200-350 zł	300 km pętla 230 km pętla 100 km pętla
	25.04 - 26.04 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	25.04 - 26.04 Ruda k. Górzna zapisy - otwarte		GLPK Gravel glpkgravel.pl CENA ??? zł	82 km pętla
	25.04 BOLESŁAWIEC zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM DOLNOŚLĄSKICH ZAMKÓW I PAŁACÓW szutroza.pl CENA ??? zł	241 km pętla 147 km pętla 93 km pętla
	25.04 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZGRZEWKA polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x 150 pętla
	25.04 Kuźnia Raciborska zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	134 km pętla 68 km pętla
	25.04 Łysa Góra - Sopot zapisy - otwarte		CZARNE SERCE - MTB kolarstwoprzygodowe.pl CENA 220 zł	200 km pętla
MAJ	02.05-06.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR BAŁTYK 600 polishbiketour.pl CENA 299-299 zł	600 km
	02.05 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GRYF polishbiketour.pl CENA 199-299 zł	200km pętla 120 km pętla
	08.05 - 10.05 Susiec zapisy - otwarte		ULTRA RACE ROZTOCZE ultraraceseries.pl Zobacz relację 2024!!! Zobacz relację 2023!!! CENA 319-499 zł	530 km pętla 330 km pętla 130 km pętla
	08.05 - 10.05 Grudziądz zapisy - otwarte		UŁAN 600 facebook.com/Ulan600 CENA 330-380 zł	600 km pętla 250 km pętla 120 km pętla 90 km pętla
	09.05 - 11.05 Mikoszewo zapisy - otwarte		BALTIC BIKE CHALLENGE ultravelo.pl CENA 379-499 zł	500 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	11.05 - 15.05 Nędza zapisy - otwarte		PRZECISKACZ przeciskacz.pl CENA 250-450 zł	700 km pętla 410 km pętla 350 km pętla
	15.05 - 20.05 Kostrzyn nad Odrą - Terespol zapisy - otwarte		7 RIVERS 7rivers.pl CENA: 599 zł	870 km
	16.05 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR PINK RACE polishbiketour.pl CENA 199-249 zł	100 km pętla
	16.05 Franciszków zapisy - otwarte		SZUTER MASTER MAZOWSZE Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 150 km pętla
	16.05 Stare Skoszewy zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	200 km 125 km
	22.05 -24.05 WOSIR Szelment zapisy - otwarte		SUDOVIA GRAVEL sudovia.gravel.love CENA ??? zł	450 km pętla etapówka - 90, 140, 100 km 80 km e-80 km
	22.05 - 25.05 Jarosławiec zapisy - otwarte		GOTHICA TRAIL gothica-trail.pl CENA 440-520 zł	600 km pętla 400 km pętla 160 km pętla
	23.05 Bielsko Biała zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - BIELSKO BIAŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	24.05 Ścinawa Mała zapisy - otwarte		GRAVEL TOMEX PARKIET Fanpage FB CENA 200-250 zł	150 km pętla 75 km pętla
	29.05 - 01.06 Stężyca zapisy - otwarte		WANOGA GRAVEL wanogagravel.pl Zobacz relację z 2021 !!! CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 mil pętla 100 km pętla
CZERWIEC	04.06 - 07.06 Hajnówka zapisy - otwarte		ULTRA DUCH PUSZCZY ultraduchpuszczy.pl CENA 279-449 zł	360 km pętla 240 km pętla 122 km pętla
	04.06 - 06.06 Szczecin - Sopot zapisy - otwarte		POMORSKA 500 pomorska500.pl CENA ??? zł	500 km
	05.06 - 07.06 Paczków zapisy - otwarte		OPOLSKA PĘTELKA opolskapetelka.org CENA 350-400 zł	420 km pętla 210 km pętla
	06.06 - 04.06 Gdańsk zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WSCHÓD 1000 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	ok 1000 km
	06.06 Szklarska Poręba zapisy - ???		GRAVEL ADVENTURE UCI graveladventure.pl CENA ??? zł	128 km pętla 66km pętla
	11.06 - 14.06 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON THREE COUNTRIES gravon.pl Zobacz relację z 2025 !!! CENA ???	400 km pętla w dwóch etapach
	12.06 - 16.06 Bartkowa (małopolskie) zapisy - otwarte		LAJKONIK ultralajkonik.pl CENA ??? zł	1000 km pętla 500 km pętla 250 km pętla
	12.06 - 14.06 Chotowa zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Noc Kupały hardygravel.cc CENA 150-350 zł	570 km pętla 400km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	13.06 Okszów zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - MALOWNICZY WSCHÓD orientgravel.pl CENA ??? zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	13.06 Polanica Zdrój zapisy - otwarte		SZUTER MASTER DOLNY ŚLĄSK Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	67 km pętla 150 km pętla
	13.06 Wisła zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - WISŁA szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	14.06 Kościerzyna zapisy - otwarte		KASZEBE RUNDA rowerover.pl CENA 333 zł	70 km 50 km
	19.06 - 21.06 Gmina Stawigudy zapisy - otwarte		Varmia GRAVEL varmia.gravel.love CENA ??? zł CENA 254-724 zł	450 km pętla etapówka 35/140/120 km 160 km pętla 80 km pętla 80 km pętla elektryk
	20.06 - 21.06 gdzie - Warka zapisy - otwarte		MAZOWIECKI GRAVEL mazowieckigravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 200 km pętla 120 km pętla 80 km pętla
	20.06-22.06 Złockie – Muszyna zapisy - otwarte		ŁOSSOD ULTRA lossodultra.pl CENA ??? zł	300 km gravel 200 km MTB
	20.06 - 21.06 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Żar Paleniska kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	175 km pętla 310 km pętla 450 km pętla
	20.06 - 21.06 Poznań - Kołobrzeg zapisy - otwarte		PARLE GRAVEL ADVENTURE RACE www.bikeowewyprawy.pl CENA ??? zł	400 km 290 km
	20.06 Poznań zapisy - otwarte		POZNAŃSKA KORBA poznanska CENA 330-450 zł	180 km
	21.06 Skawina zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński SOCIAL RIDE wyscig.cc CENA 199-499 zł	171km pętla 86 km pętla
	26.06 - 27.06 Janów Lubelski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL ROZTOCZE galicjagravelrace.pl/ CENA 199-499	350 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	26.06 - 28.06 Sieradz zapisy - otwarte		GALANTA PĘTLA ultraprzygoda.pl CENA 0-150 zł	500 km pętla 150 km pętla
	27.06 - 28.06 Gubin zapisy - otwarte		ULTRA DZIKI ZACHÓD ultradzikizachod.pl CENA 200-450 zł	500-400 km pętla 250km pętla 100 km pętla
	27.06 - 28.06 Bystrzyca Kłodzka zapisy - otwarte		KOTLINA 400 kotlina400.pl CENA 0 zł	400 km pętla
	27.06 - 28.06 Wrocław zapisy - otwarte		ROBINSONADA DOLNOŚLĄSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	27.06 - 28.06 Radziejów zapisy - otwarte		POGRANICZA GRAVEL pograniczagravel.pl CENA 200-280 zł	260 km pętla 160 km pętla
LIPIEC	03.07- 05.07 Skarżysko – Kamienna Rejów zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE KOZA watahaultrarace.pl CENA ???	600 km pętla 300 km pętla 150 km pętla
	04.07 Radocyna zapisy - otwarte		GRAVEL BESKIDZKI gravelbeskidzki.pl CENA 100-150 zł	87 km pętla
	04.07 - 11.07 Wisła - Sopot zapisy - otwarte		WISŁA 1200 wisla1200.pl Przeczytaj relację z pierwszej WISŁY!!! CENA ??? zł	1200 km
	04.07 Kartuzy zapisy - styczeń 2025		KASZUBKI GRAVEL KARTUZY www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	04.07 - 09.07 Sanok-Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR GÓRY polishbiketour.pl CENA 299-299	ok 400 km
	04.07 - 05.07 Wąbrzeźno zapisy - ???		WIATRAKOWY GRAVEL RACE wydarzenie na FB CENA ???	250 km pętla 150km pętla 100km pętla
	05.07 - 0907 Warszawa - Sopot zapisy - otwarte		WIESŁKA kolarstwoprzygodowe.pl/wiselka-500/ Zobacz relację !!! CENA 450 zł	500 km
	10.07 - 12.07 Janów Lubelski zapisy - otwarte		BREJDAK GRAVEL brejdakgravel.pl CENA ??? zł	500 km pętla 250 km pętla 100 km pętla
	11.07 Wrocław zapisy - otwarte		GRAVEL ATTACK gravelattack.pl CENA ???	150 km
	11.07 - 12.07 Iława zapisy - ???		GRAVELIADA graveliada.pl CENA ??? zł	250 km pętla 160 km pętla 80 km pętla
	11.07 Krynki zapisy - otwarte		ORIENT GRAVEL - TATARSKI SZLAK orientgravel.pl CENA 249-299 zł	200 km pętla 120 km pętla
	18.07 - 19.07 Warszawa zapisy - otwarte		ROBINSONADA MAZOWIECKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	18.07 Zabór zapisy - otwarte		SZUTROZA SZLAKIEM LUBUSKICH WINNIC szutroza.pl CENA ??? zł	252 km pętla 156 km pętla 94 km pętla
	21.07 - 26.07 Mielnik-Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE 900 ultraraceseries.pl/ultra-race-900/ CENA 599 - 699 zł	900 km
	25.07 ??? zapisy - otwarte		SZUTER MASTER KASZUBY Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 170 km pętla
	25.07 - 26.07 Tychy zapisy - otwarte		ULTRA RACE SILESIA ultraraceseries.pl CENA 319-499 zł	320 km pętla 160 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		GALICJA GRAVEL RACE galicjagravelrace.pl/ Przeczytaj relację 2022 !!! Przeczytaj relację 2025!!! CENA 399-499	450 km pętla 300 km pętla 100 km pętla
	31.07 - 02.08 Głogów Małopolski zapisy - otwarte		ŁEMKO GRAVEL galicjagravelrace.pl/ Zobacz relację !!! CENA 399-499	350 km pętla 200 km pętla
SIERPIEŃ	01.08 - 06.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ZACHÓD polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	800 km
	01.08 - 02.08 Pszczewo Zapisy - otwarte		LUBUSKA PRZYGODA lubuskaprzygoda.pl Zobacz relację !!! CENA od 260 zł	500 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	06.08 - 09.08 Szklarska Poręba zapisy - otwarte		GRAVON KARKONOSZE IZERY RACE gravon.pl Zobacz relację z 2022 !!! CENA 425 zł	350 km pętla 150km pętla
	07.08 - 09.08 Krasnystaw zapisy - otwarte		ULTRA WSCHÓD ultrawschod.pl CENA 170-569 zł	200 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 11.08 Przemyśl - Zakopane zapisy - wkrótce		POLAND GRAVEL RACE pgr.kolo-ultra.pl Przeczytaj relację !!! CENA 400-500 zł	550 km
	08.08-10.08 Wrocław zapisy - otwarte		MARATON SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl CENA 299-359 zł	400 km pętla 270 km pętla 160 km pętla 100 km pętla
	08.08 - 09.08 Toruń zapisy - otwarte		ROBINSONADA KUJAWSKO-POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	08.08 - 12.08 Szczecin zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR WYBRZEŻE 500 polishbiketour.pl CENA 299-499 zł	500 km
	08.08 - 13.08 ??? zapisy - otwarte		CARPATIA DIVIDE carpatiadivide.pl Przeczytaj relację z pierwszej Carpatii!!!	620 km
	15.08 - 29.08 Żywiec zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR POLSKA polishbiketour.pl	3200 km
	15.08 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - MAZURSKI ZDRÓJ orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	15.08 - 20.08 Zawiercie zapisy - otwarte		WARTA 800 ultraprzygoda.pl CENA 290-390 zł	ok 800 km
	15.08 - 20.08 Przemyśl - Szczecin zapisy - otwarte		ULTRA NIESPODZIANKA kolarstwoprzygodowe.pl/ CENA 450 zł	1000+ km
	22.08 - 24.08 Osada Burego Misia- Nowy Klincz zapisy - otwarte		BURY MIŚ GRAVEL www.bikeowewyprawy.pl CENA 200-450 zł	220 km pętla 120 km pętla
	22.08 - 24.08 Poznań zapisy - otwarte		WARTA GRAVEL wartagravel.com CENA ???	404 km pętla 250km pętla 160 km pętla
	28.08 - 30.08 Koszęcin zapisy - otwarte		TROJAK KOWALA - Wszyscy jesteśmy kowalami kowalnakole.pl CENA 450 -595 zł	200 km pętla 400 km pętla 600 km pętla
	29.08 Santok zapisy - otwarte		SZUTROZA LUBUSKI SZLAK WODNYCH SKRZYŻOWAŃ szutroza.pl CENA ??? zł	250 km pętla 152 km pętla 85 km pętla
WRZESIEŃ	05.09 - 06.09 Łódź zapisy - otwarte		ROBINSONADA ŁÓDZKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	05.09 - 06.09 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - GRAVEL tourdesilesia.pl	150 km 75 km
	05.09 Rybnik zapisy - otwarte		SZUTRY ŚLĄSKIE - RYBNIK FINAŁ szutryslaskie.pl CENA 169-289 zł	???
	11.09 - 03.09 Funka k. Charzykówy zapisy - 03.01.2026		REZA GRAVEL rezagravel.cc CENA ???	300+ km pętla etapówka 3x120-150 km 120 km
	11.09 - 13.09 Mielnik zapisy - otwarte		ULTRA RACE DOLINA BUGU ultraraceseries.pl Zobacz relację z objazdu trasy !!! Zobacz relację z objazdu trasy !!! CENA 319-499 zł	500 km 300km pętla 140km pętla
	12.09 Gołdap zapisy - wkrótce		ORIENT GRAVEL - AUGUSTÓW orientgravel.pl CENA 159-299 zł	200 km pętla 120 km pętla 70 km pętla
	12.09 Pniewy Zapisy - ???		ROBAJK GRAVEL fanpage na FB CENa 165-275 zł	340 km pętla 240 km pętla 140 km pętla
	12.09 Krempna zapisy - otwarte		SZUTER MASTER BESKID NISKI Przeczytaj relację !!! szutermaster.pl CENA 219-369 zł	75 km pętla 157 km pętla
	12.09 Kletno Zapisy - ???		TRIGAR BIKE RACE KLETNO kbrkornik.com CENa 165-275 zł	75 km pętla 50 km pętla
	13.09 Niemodlin Zapisy - ???		GRAVELOWE BORY graveloveopole.pl CENa ??? zł	120 km pętla 60 km pętla
	18.09 - 20.09 Mikołajki zapisy - otwarte		GREAT LAKES GRAVEL greatlakes.gravel.love CENA 254-514 zł	470 km pętla 160 km pętla 80 km pętla e-80 km pętla
	19.09 - 20.09 Łabiszyn zapisy - otwarte		DOLINA NOTECI GRAVEL ADVENTURE dolinanotecigravel.pl CENA 200-270 zł	300 km pętla 200 km pętla 100 km pętla
	19.09 Bytonia zapisy - ???		KOCIEWSKI GRAVEL www.facebook.com/ CENA 199-799 zł	290 km pętla 180 km pętla 120 km pętla 60 km pętla
	19.09 Niepołomice zapisy - otwarte		WYŚCIG BY Tomasz Marczyński wyscig.cc CENA: 199-499 zł	99 km pętla 47 km pętla
	26.09 Wiączyń Dolny zapisy - otwarte		GRAVEL PO ŁÓDZKU DOGRYWKA ultraprzygoda.pl CENA 200-250 zł	150 km 70 km
	27.09 Niwiska zapisy - otwarte		HARDY GRAVEL - Dzikie Gęsi hardygravel.cc CENA ??? zł	120 km pętla
	26.09 - 27.09 Poznań zapisy - otwarte		ROBINSONADA WIELKOPOLSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
PAŹDZIERNIK	03.10-04.10 Gliwice zapisy - otwarte		POLISH BIKE TOUR ROZJAZD www.polishbiketour.pl CENA 179-249 zł	500 km pętla 200 km pętla 100 km pętla 2x150 km pętla
	03.10 - 04.10 Grójec zapisy - otwarte		ULTRA DUCH JABŁONI ultraduchjabloni.pl CENA 250-300 zł	360 km pętla 240 km pętla 120 km pętla
	17.10 - 18.10 Gdańsk zapisy - otwarte		ROBINSONADA POMORSKA robinsonada.com.pl CENA 279-399 zł	350 km pętla 250 km pętla 150 km pętla 80 km pętla
	23.10 - 26.10 Skarżysko Kamienna zapisy - ???		WATAHA ULTRA RACE DROGA DO PIEKŁA watahaultrarace.pl	???
GRUDZIEŃ	05.12 Mielnik zapisy - 1.04		ULTRA RACE PODLASIE /ultraraceseries.pl/ultra-race-podlasie/ Zobacz relację !!! CENA: 279-349	150 km pętla 80 km pętla

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2026

Miesiąc	Data i zapisy	Seria	Nazwa i strona WWW	Dystans
KWIECIEŃ	24.04 - 26.04 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	301 km 201 km 101 km
	25.04 - 26.04 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA - EDYCJA NOCNA tourdesilesia.pl	300 km 200 km 100 km
MAJ	08.05 - 10.05 Pniewy zapisy - otwarte		PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	501 km 301 km 201 km 101 km 61 km
	23.05 Nowy Targ zapisy - otwarte		RACE THROUGH POLAND racethroughpoland.pl	long short
CZERWIEC	12.06 - 13.06 Niesulice zapisy - otwarte		MAŁY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km 501 km
	13.06 - 14.06 Gryfów Śląski zapisy - otwarte		MARATON PODRÓŻNIKA mp.kolo-ultra.pl	300 km 500 km
	27.06 Warszawa zapisy - otwarte		RACE AROUND POLAND racearoundpoland.pl	3600 km
LIPIEC	03.07 - 05.07 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	04.07 - 05.07 Świękitki zapisy - otwarte		PIERŚCIEŃ 1000 JEZIOR pierscientysiacajezior.pl	610 km 300 km 140 km
	10.07 - 13.07 Godów zapisy - otwarte		TOUR DE SILESIA tourdesilesia.pl	1000 km 500 km 300 km 200 km 100 km
	24.07 - 26.07 Drzonków zapisy - otwarte		LUBUSKA SZOSA lubuskaszosa.pl	500 km 250 km 125 km
	21.08 - 24.08 Wolin - Ustrzyki Górne zapisy - otwarte		BAŁTYK-BIESZCZADY TOUR 1008.pl	1010 km
WRZESIEŃ	02.09 - 06.09 Chrzypsko Wielkie zapisy - otwarte		DUŻY PIĘKNY ZACHÓD pieknyzachod.eu	1001 km
	12.09 - 15.09 Hel - Bukowina Tatrzańska zapisy - otwarte		MARATON PÓŁNOC-POŁUDNIE mpp.kolo-ultra.pl	ok 987 km

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2025 i 2024

Wyścigi gravelowe ultra 2025 – KLIK

GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej

Dorota Juranek — Wed, 09 Jul 2025 05:38:24 +0000

Na metę GravOn 3 Countries wjechałam zmęczona i usatysfakcjonowana a jednocześnie pełna… niedosytu.
Co sprawia, że jedne trasy zapadają w pamięć na zawsze, a o innych nie pamięta się po tygodniu? Jedne wyścigi chciałoby się jeździć co roku, a inne to tylko kolejne szybkie gonki odhaczane z listy.
Niby przepis na dobre ultra jest prosty – dobra trasa, nienaganna organizacja, przyjazna atmosfera.
A wcale nie jest łatwo o dobry wyścig, gdzie na twarzach zawodników wjeżdżających na metę maluje się zadowolenie a po kilku dniach w internecie nie czyta się o ujebach, niedziałającym trackingu czy innych kwiatkach.

Można powiedzieć, że tegoroczny GravOn 3 Countries był edycją zerową.
Mariusz Lickiewicz – organizator i pomysłodawca – nie promował wyścigu w specjalny sposób, nie reklamował się, nie walczył, by zapełnić na maksa listy startowe.
Kto wiedział o wyścigu, ten wiedział. Kto przeczuwał, że będzie warto, ten się nie zawiódł.
Efektem tego było kameralne grono startujących – około 100 osób, które spędziły w najlepszy sposób jaki można sobie wyobrazić długi czerwcowy weekend w górach.

Mamba On Bike z GravOn-em jestem od samego początku.
Razem z Mariuszem spotykaliśmy się na trasach pierwszych terenowych ultramaratonów w Polsce.
Potem Mario przyjechał na trasę podczas jednego z PGRów, by pokibicować mi i podnieść morale tuż przed metą.
W końcu zaprosił mnie na swoją imprezę i przepadłam.
Nawet jeśli nie startowałam, to co roku pojawiałam się w miasteczku zawodów
Nie mogło mnie więc nie być na tym wyścigu. Wiedziałam, że szykuje się coś wyjątkowo dobrego.

Autorami zdjęć w artykule są: Kamila Leszczyńska, Bartek Bodzek, Paweł Zatoński.

Mario Monika i Mamba :)

GravOn 3 Countries – trasa

Ilość atrakcji na trasie GravOn-u spokojnie starczyłaby na trzy wyścigi. Pierwszy odbywał by się w polskich i czeskich Izerach, drugi w Górach Łużyckich a trzeci w Czeskiej i Saksońskiej Szwajcarii.
My dostaliśmy to całe dobro razem, po kolei niczym w trzy-daniowym obiedzie, gdzie na samym końcu czeka na ciebie najlepszy deserek z wisienką.

Jakie to było dobre!

Nie dziwi więc fakt, że na ten artykuł zbierałam się trzy tygodnie. Trzeba to było wszystko przetrawić :)

O Izerach pisałam na blogu już nie raz. To najbardziej gravelowe góry w Polsce. Jeśli zastanawiasz się, gdzie wybrać się pierwszy raz w góry z gravelem – niech będą to Izery.
Przeczytaj – Góry Izerskie – jesiennie i bikepackingowo

O Górach Łużyckich i Czeskiej oraz Saksońskiej Szwajcarii dopiero będę pisać.
To miejsca, które zasługują na osobne wpisy, więc teraz niech wystarczy Ci moje słowo, że te rejony to też gravelowy i bikepackingowy raj.

Połączenie tych wszystkich w jednym wyścigu to jakby red bulla popijać kawą. Jest intensywnie.

Oczywiście jeśli macie ochotę, można zabrać sobie tracka i przejechać go w innym terminie niż wyścig, ja jednak ze względu na niesamowita atmosferę i klimat polecam zrobić to przy okazji zawodów.
Element integracyjny w postaci między-noclegu i socjalizacja była tym, co wyróżniło 3 Countries na tle konkurencji.

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 3

Film – trzy kraje i trzy dni

Co sprawia, że jedne trasy zostają w pamięci na zawsze, a o innych nie potrafisz nic ciekawego powiedzieć po tygodniu?
Jak to jest, że niektóre ultra to szybkie gonki, gdzie rach ciach ciach chcesz zaliczyć trasę, a inne trudno łyknąć na raz, bo żal tych wszystkich widoków i przygód?

GravOn 3 Countries to wyścig, który, daję głowę, pojedziesz dwa razy.
Dlaczego?
Bo gdy zdecydujesz się na jazdę „longiem”, to po wpadnięciu na metę powiesz – „Muszę tutaj wrócić, by poczuć to jeszcze bardziej” a gdy przejedziesz ją na spokojnie, to w głowie pojawi się myśl – Chce to na raz!

Ja na pierwszy raz wybrałam wersję romantyczną. Wersję z czeskimi hospódkami, z widokami, ze spaniem w łóżku z czystą pościelą i z knedlikami z borówkami w Smedavie. Jaki będzie drugi? Zgadnij!

Widzieliście film? Jeśli nie, to nadróbcie zaległości, bo zdecydowanie lepiej wygląda to na obrazkach niż w moich karkołomnych próbach opisania tego, co nas tam spotkało.
A że pogoda tym razem okazała się mocno łaskawa, to dopełniła całości.

GravOn 3 Countries – foto relacja

Dzień – 1 – 127 km w stronę Kytlic

Start 8:00 spod Dolnośląskiego Centrum Sportu – Polana Jakuszycka.
To miejsce już nie pierwszy raz pokazuje nam swoja gościnność.
Kilka rozmów z uczestnikami, odbiór trackera, trochę zagrywek i JEDZIEMY.

Ekipa kameralna, pierwsze kilometry pokonujemy razem z Olą, Kamilą i Adamem. Mijamy też innych uczestników, albo też my jesteśmy przez nich mijani.
Start z Jakuszyc, więc od razu pod kołami szutry gravelowej klasy A.
Od razu też przekraczamy granicę. Ani się obejrzeliśmy a jesteśmy już u naszych południowych sąsiadów.

Ten dzień to festival szybkich szutrów, czeskich wąskich asfaltów i kofoli. W tle na horyzoncie majaczy Jested, ale tym razem go nie odwiedzamy.

Jest też jeden dziwny babol na trasie – konkretny wypych, gdzie 25 % utrzymuje się na dłuuuugim odcinku Mariusz zgrywa się, że nie może być tylko miło, gładko i przyjemnie. Chłopak tęskni za Carpatią – chyba trzeba go na nią zapisać w przyszłym roku :P

Meta pierwszego dnia to Kytlice i typowo czeski ośrodek wypoczynkowy.
Małe domki campingowe dla uczestników – organizator zapewnia noclegi – oraz bar gdzie dostaniesz trochę czeskiego jedzenia oraz dużo piwa, kofoli i Birella z Pomelo :)

Pomysł na podział trasy na dwa etapy – genialny!!!
Jest czas na rozmowy, integracje, wspólne dzielenie się wrażeniami z trasy.
Trochę jak na gravelowym wakacyjnym obozie tylko dla starych ludzi :)

Kameralne grupy startowe

I od razu wskakujemy w tren

Większość fot od dupy strony, no bo trzeba było jechać :)

Ale takie z boku też. Tu akurat jeden bardziej techniczny fragment.

Vodní nádrž Josefův Důl

Czeskie miasteczka w przeciwieństwie do tych niemieckich maja w sobie to coś :)

Przecudnej urody fragmenty po łąkach

Trzy dupeczki

No mówię przecież, że przecudnej!

Dzień 2 – 280 km dla jednych ostatni a dla innych nie

Drugi dzień to kwintesencja tego wyścigu – punkt kumulacyjny – Czeska i Saksońska Szwajcaria.
Obojętnie co bym nie pisała, to nie odda atrakcyjności i rzeczywistości tego rejonu.
Jest PIĘKNIE.
Po drodze znów czeskie gospody i miasteczka zapraszające na chwilę odpoczynku.
Dobrze że zdecydowałam się jechać te trasę w trybie romantycznym.

Mariusz namawiał uczestników na longa drogiego dnia i chyba większość się skusiła.
Okoliczności przyrody i pogoda były do tego idealne.
Mi ten dzień bardzo przypomniał czasy pierwszych wyścigów, gdzie większość się znała a kolejne sklepy czy przystanki na trasie były okazją do niezliczonych spotkań i rozmów.

Jedyny negatywny aspekt tego dnia – to puste i smutne niemieckie miasteczka, gdzie cisza i brak ludzi były przygnębiające . Zupełnie co innego niż w Czechach.

Powiedz Czechy nie mówiąc Czechy

Wjeżdżamy do Parku Narodowego

Czeska Szwajcaria

Widoki nie są za darmo

Gravelowe złoto

Tramwaje już po niemieckiej stronie

Niespodziankowy pit-stop

Fragment wzdłuż Łaby na odpoczynek

Przeprawa promowa – Stadt Wehlen

Temperatura dawała się we znaki

Sunset i złota godzina na rowerze – najlepiej

Dzień 3 – Smedava i borówkowy knedlik

Trzeciego dnia większość zawodników była już na mecie, a niektórzy nawet i w domu.
My zafundowałyśmy sobie 112 kilometrów w trybie „na knedlika”.
Od rana słońce nie dawało wytchnienia – dobrze, że podjazd na Smedavę w większości przebiegał w lesie.

Trzeci dzień to rowerowe latko na pełnej. Nie spotkałyśmy już żadnego zawodnika na trasie, więc zupełnie zapomniałyśmy, że to wyścig. Ale to było dobre!

Czeskie i Polskie Izery – mimo iz trasa do samego końca biegła pod górkę to żal było kończyć tę przygodę.

Trzeci dzień i śniadanie na stacji benzynowej

Trójstyk

Dla tego momentu warto było jechać trzy dni

I medale były ;P

GravOn 3 Countries – widzimy się w przyszłym roku!

Nie widzę tu możliwości innego podsumowania – oczekujcie zapisów i widzimy się za rok!!!

Artykuł GravOn 3 Countries – edycja zero i sukces na pełnej pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Mazowiecki Gravel 2025 – w szosowym wykonaniu

Dorota Juranek — Wed, 25 Jun 2025 15:30:41 +0000

To jak to jest z tymi gravelami na Mazowszu? Piasek, korzenie i najlepiej wziąć MTB?
Niestety, na odpowiedź na to pytanie przyjdzie mi i Wam jeszcze poczekać.
Bo, czy kiedy wreszcie miałam czas i wolny termin w kalendarzu, zapisałam się na wyścig gravelowy na Mazowszu, ale przewrotnie na wersję szosową? Być może…

To już piąta edycja imprezy Mazowiecki Gravel. Wyścigu, o którym słyszałam wiele (i to nie tylko dobrych komentarzy) a w którym jeszcze nie dane było mi wystartować
W takich sytuacjach zazwyczaj mówię sprawdzam. Już za wiele razy zasugerowałam się opiniami innych, które potem okazywały się w mojej ocenie zupełnie błędne.
Wystartowałam więc, ale jak już wspomniałam powyżej, przekornie, jednak na szosie.
Plan był taki, by w tym roku próbować nowych rzeczy i 500 km po szosach Mazowsza a dokładnie Kurpiowszczyzny wydawało się bardzo atrakcyjne. Czyżbym podświadomie jednak bała się tutejszego piachu? Być może…

Foto: Lidia Spirina

Odbiór pakietów startowych

Jeszcze zanim o wyścigu.
Rzecz, która nie zdarza się często: aby usprawnić organizację, swój pakiet startowy można było odebrać tydzień wcześniej – w sobotę w warszawskiej siedzibie Centrum Rowerowego (chętnym pakiety wysyłano też InPostem)
Całkiem fajna sprawa jeśli chodzi o relację organizator – uczestnik.
Odbiór pakietu był okazją do rozmowy z organizatorem i innymi uczestnikami – bez tej przedstartowej gorączki, która zawsze pojawia się w dniu zero. Była to też forma pokazania partnera imprezy jakim było Centrum Rowerowe. Wcześniejszy odbiór pakietu sprawia także, że rano nie ma w bazie zamieszania i uczestnik przyjeżdżający komunikacją zbiorową z ograniczoną ilością bagażu nie musi martwić się, gdzie tu schować worek z giftami od organizatora.
Jednym słowem – plus organizacyjny

A co w pakiecie?
Szczerze to nie pamietam już dokładnie, co znajdowało się w worku z logotypem Mazowieckiego Gravela :P
Najważniejszy oczywiście numerek i rzecz dla mnie znacząca – czapeczka.
Lubię, gdy w pakiecie startowym znajduje się czapeczka. To bardzo miła pamiątka po wyścigu. Dużo atrakcyjniejsza niż koszulka czy medal, który moim zdaniem powinien być wręczany jedynie zwycięzcom.
Tak wiem – mam bardzo niepopularne zdanie w tej kwestii. Puchary i nagrody powinny otrzymywać tylko osoby, które wygrały.

Mazowiecki Gravel – przygotowania

Przygotowań w zasadzie nie było. Kto śledzi trochę bardziej bloga ten wie, że poza zimowymi wyskokami nie trenuję, nie liczę watów i żadnych innych cyferek. Po prostu jeżdżę. A że maj był mocno aktywny eventowo, to na jeżdżenie czasu nie było.
Na dodatek dwa tygodnie przed imprezą znów pojawił się ITBSowy ból kolana. A tu czekała na mnie płaska trasa, która tylko pogorszyła by sprawę.
Ostatecznie zdecydowałam się zmienić dystans na krótszy. 340 km to też nie mało i chyba dobry dystans, by nie przegiąć. W zasadzi to był mój pierwszy start w tym roku. Nie licząc zimowej Watahy.

Dzień przed startem w Mazowiecki Gravel napompowałam opony w Langmie , uzupełniłam w nich mleko, spakowałam 10 żeli i kamizelkę przeciwwiatrową. Jeszcze tylko sprawdzenie baterii w kamerze (drona nie zabierałam, bo w ostatnich dniach jakieś dziwne akcje działy się z dronami), napełnienie bidonów napojem wysoko węglowodanowym i byłam gotowa.

Mazowiecki Gravel – trasy

Liczba tras, jaką organizatorzy zaproponowali uczestnikom, była .
Na gravelu można było przejechać 500, 200, 120 i 80 kilometrów. Na szosie zaproponowano dwa dystanse 300 oraz 500 km. Każdy startujący mógł znaleźć coś dla siebie.

Oczywiście najatrakcyjniejsze były trasy najdłuższe. Zarówno gravelowa jak i szosowa pięćsetka zahaczały aż o Mazurski Park Krajobrazowy a tam nie było już tak płasko. Pojawiły się górki.

Pozostałe atrakcje na trasach to oczywiście Kurpiowszczyzna z Myszyńcem, Wydmusami i Kadzidłem, fragmenty wzdłuż Narwi oraz szutrowe dukty Puszczy Białej.

Nie można nie wspomnieć także o Fiszorze – mnie na trasie szosowej ominął ten akcent, ale kto wie, czy w przyszłym roku nie przymocuję japonek do roweru i nie podejmę wyzwania przekroczenie tej rzeki na zakończenie gravelowej 500tki :)

Mazowiecki Gravel – relacja

Co zastaliśmy na trasie?

Mazowiecki Gravel w wersji dla cienkich opon to przepiękne, gładkie szosy biegnące lasami i polami, sporadycznie przecinające małe wioski i miasteczka.
Mimo iż było płasko, to jednak oczy cieszyły się widokami.
Pozwalał też na to bardzo mały ruch samochodowy.
Czasem zdarzył się oczywiście przejazd przez większe miasto – co w połączeniu z większym ruchem było już mniej przyjemne. Jednak całość trasy oceniam bardzo dobrze.

Jakie są moje wrażenia po pierwszym szosowym wyścigu?

Na pewno na szosie kilometry uciekają szybciej niż na gravelu. Przez to nawet zaczęłam żałować, że nie wystartowałam na pięćsetce i pomyślałam, że może warto było by to jeszcze zmienić. Szybko jednak porzuciłam tę myśl. Pierwsze 7 godzin pod wiatr było bardzo dokuczliwe i skutecznie odbierało energię.

W szosie dużo przyjemniej odczuwa się prędkość. Bezpośrednie przełożenie mocy na rower jest mocno odczuwalne.

Trzecia rzecz to monotonia – na gravelu jednak więcej się dzieje. Na szosie cały czas pod kołami masz asfalt. No chyba, że akurat jest on trochę dziurawy. Wtedy jedziesz nieco bardziej uważnie. Szosa jest spokojniejsza, bardziej przewidywalna – jeśli jedziesz samemu. Jeśli jedziesz w grupie to potrafi się już dziać więcej – zmiany, pilnowanie koła etc.
Ale dalej nie jest to ta dynamika, co w przypadku gravela w terenie. Choć to i też pewnie mocno zależy od trasy.

Kolejnym trudnym tematem na szosie jest pozycja – tu cały czas jesteś w tej samej pozycji. Na gravelu się ruszasz, na gravelu pracujesz ciałem, częściej wstajesz z siodełka. Na szosie – cały czas jesteś w praktycznie takim samym ustawieniu – czasem zmieniasz chwyt i jeśli masz lemondkę to trochę urozmaica sytuację. Dalej jednak jest to bardzo statyczna pozycja i na długim dystansie potrafi dać w kość.

No i ten dylemat – ścieżka rowerowa czy droga? Mimo iż mam opony 32 mm i uważam, że rowerzyści, jeśli jest ścieżka, to zawsze powinni nią jechać, to jednak czasem ścieżki poprowadzone są tak fatalnie, że trudno jest lawirować po nich na rowerze szosowym.

Coś więcej? Zobaczcie film.

Czy szosa mnie wciągnie?
Podobało mi się bardzo. Trasa, klimat i widoczki.
Na razie jednak nie planuję większych romansów z rowerem z wąskimi oponami. Pewnie sporadycznie, okazjonalnie rower szosowy będzie się pojawiać na wyjazdach, jednak na stałe rowerem pierwszego wyboru pozostaje gravel!

Podsumowanie – czy warto wystartować?

Wracając do samej imprezy i organizacji.
Widać, że Bartek z Marcinem niejedną imprezę już zrobili razem.

Komunikacja przed wyścigiem była jasna i klarowna.
Choć czasem w mailach pojawiały się babole – np zła data.
Jako zawodnik czułam się zaopiekowana.
Na starcie wszystko przebiegło sprawnie i szybko. Nawet zmiana godziny startu (o 30 minut) nie była problemem.
W miasteczku panowała bardzo przyjazna atmosfera.
Brakowało mi trochę znajomych twarzy, ale to chyba fakt, że imprez coraz więcej i nie da się wszędzie startować. No i mój start był wspólny z szosowcami. Znałam tam w zasadzie tylko Anię Koseską i Asię Rumińską.

Trasa – przepiękna, jej autorom Marcie Gryczko i Marcinowi Koseskiemu należą się gratulacje.

Bufety – na szosowej trasie skromne, było jednak wszystko czego kolarzowi trzeba. W Ostrołęce woda, soki, przepyszne bułeczki i banany, w Kurpiowskiej Krainie smakowite zupki, chałka, chlebek i napoje.
Niestety minusem było oznaczenie bufetów.
Następnym razem warto kilka flag ze startu wywieżć w teren i oznaczyć miejsce, by bufet był widoczny z daleka dla startujących.

Meta – każdy witany był z fanfarami, organizatorzy gratulowali uczestnikom i zbijali z nimi piąteczki. Było też dobre jedzonko – makaron, ciastki i napoje. Wieczorem zapłonęło ognisko.
Cóż więcej potrzeba zmęczonemu ultrasowi na mecie.

Medialnie – na trasie było kilku fotografów. Chyba nie ma osoby, która nie załapałaby się na zdjęcie. A taka pamiątka dla wielu osób jest ważna. Każdy kto próbował, ten wie, że na wyścigach nawet, gdy jedziesz rekreacyjnie jakoś ciężko robi się zdjęcia i wyciąga telefon :)

Podsumowując – bardzo poprawnie zorganizowana impreza z dobrym klimatem, przemyślaną i sprawdzoną trasą oraz uśmiechniętymi ludźmi zarówno na starcie, jak i na mecie.
Wpisuję Mazowieckiego Gravela na listę planów startowych na przyszły rok. Zobaczymy jak się to poukłada, całkiem możliwe że sobaczymy się na stracie. Tym razem jedyny słuszny dystans i nawierzchnia – Gravel 500 :)

Foto: Magda Sobczak

Artykuł Mazowiecki Gravel 2025 – w szosowym wykonaniu pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Lubuska Przygoda – 250 km rowerowych przygód

Dorota Juranek — Mon, 23 Sep 2024 21:36:16 +0000

Lubuska Przygoda to ostatni planowany przeze mnie ultramaraton w tym roku.
W tych rejonach, nie licząc Przystanku Woodstock, nie byłam chyba nigdy.
Wreszcie przyszedł czas, by to zmienić.
W zasadzie to już od jakiegoś czasu zastanawiałam się nad Lubuską Szosą, ale z cienkimi oponami cały czas mi nie jest po drodze. Więc gdy w kalendarzu ultramaratonów pojawiła się impreza gravelowa w tym rejonie, to nie mogłam odpuścić.

Pierwotnie chciałam wystartować na 5oo km i pojechać trasę longiem, bez spania. Niestety tym razem choroba pokrzyżowała plany a i pogoda nie była specjalnie sprzyjająca. Postanowiłam przepisać się na średni dystans i to było bardzo dobrym pomysłem. Okienko pogodowe trwało kilkanaście godzin i pozwoliło suchą stopą przejechać tę trasę.

No bo nie ma nic gorszego niż start w deszczu. Jeśli pada w trakcie wyścigu, jakoś motywujesz się do jazdy dalej i dalej. Jednak gdy pada na starcie i wszystko powoli staje się mokre, morale spada i motywacja gdzieś się dosłownie rozpływa.
Gdybym nie przepisała się na krótszy dystans, czekałaby mnie prawdziwa Lubuska Przygoda z wiejącym wiatrem, mokrym stopami i opadem właściwe ciągłym. A tak z tych trzech rzeczy w kość dał jedynie wiatr, którego nie cierpię podobnie jak deszczu, ale który jakoś ostatecznie dało się pokonać.

Lubuska Przygoda objęta była moim patronatem medialnym. Patronatem obejmuję tylko sprawdzone i godne polecenia imprezy.
Nie wiem jeszcze kiedy, ale tu będą zapisy na przyszły rok KLIK

Foto: Monika Rulak

Lubuska Przygoda – trasa

Do wyboru zawodnicy mieli trzy dystanse – 100, 250 i 500 km.
Moje 250 km wyglądało tak:

Lubuska Przygoda – fotorelacja

Jak już wspominałam trasa była wyborna, urozmaicona i nie pozwalała się nudzić.
Niestety przez mocny opad, mający miejsce dzień wcześniej, kałuż i błota nie brakowało. Przez to w relacji trochę mniej zdjęć i nagrań z trudniejszych odcinków. Bądźcie tego świadomi.

Nie mniej te kilkanaście godzin bawiłam się wybornie …no może nie licząc jazdy wzdłóż wałów :P
Zaliczyłam 250 dobrych kilometrów, spotkałam mnóstwo przemiłych ludzi na trasie, pobyłam sam na sam ze sobą w otoczeniu przepięknej otaczającej mnie przyrody.
Już wiem, że w przyszłym roku drugi wrześniowy weekend rezerwuję na długi dystans Lubuskiej Przygody. Te bruki, piaski, wały, single wzdłuż jezior – to chce się jeździć.

Tak, jednak się złamałam.

Niezawodny zestaw startowy

Za nawigowanie odpowiadał Garmin,

Lubuskie bruki

Lubuskie szosy

Lubuskie lasy

Lubuskie szutry

Lubuskie piachy

Na 62 kilometrze można było odpocząć na pit-stopie.

Lubuski wiatr :)

Mimo to humor dopisywał.

Lubuskie lasy cz.2

I znów lubuskie szutry

Gardełko bolało :)

Połowa dystansu

Wały – love ;)

Odra zauroczyła swym wyglądem.

Pit stop – pomidorowa najlepsza.
Team Makaron!

Złapana na trasie. Foto: Monika Rulak

Zaciesz na rowerze zawsze. Foto: Monika Rulak

Film

Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie wzięła do kieszonki kamery.
Przy okazji dziękuję, za liczne rozmowy i pozytywne opinie na temat tego co robię. Bardzo cieszę się, że moje filmy i zdjęcia motywują Was do robienia fajnych rzeczy i cieszę się bardzo, że dostaję od Was takie wsparcie zwrotne. To motywuje do dalszego rozwoju.

Podsumowanie

Choroba zmusiła mnie do zmiany dystansu na średni. Początkowo miałam dylematy, ale teraz wiem, że nie ma przypadków. Dobrze było przejechać 250 km w tym roku i móc za rok zrobić dwa razy tyle kilometrów. Więcej zabawy i więcej frajdy :)

Jeśli zastanawiacie się, czy warto. Nie ma co dumać.
Trasa Lubuskiej Przygody ma w sobie mnóstwo uroku, jest przyjemna i płynna, ale też momentami potrafi pokazać rożki. Mała ilość przewyższeń i niewielki procent trasy trudnej technicznie pozwala na podjęcie próby zrobienia tego dystansu tak zwanym „longiem”. Co będzie moim planem na przyszły rok.

W kwestiach organizacyjnych Lubuska Przygoda ma tylko jeden słaby punkt. Jest nim brak spotkania integracyjnego i pasta party przed wyścigiem.
Cała reszta to majstersztyk i znakomita organizacja. Wszak Weronika i Robert Janikowie mają za sobą sługa historię organizowania imprez typu ultra.
Konkretyzując. Dwa bufety na średnim dystansie, możliwość przepaku na długim. Posiłek regeneracyjny na mecie. Czego tu więcej trzeba?
Widzimy się w przyszłym roku?

Foto: Monika Rulak

Artykuł Lubuska Przygoda – 250 km rowerowych przygód pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Ultra Race Dolina Bugu 2024 – 520 km longiem bez spania

Dorota Juranek — Tue, 10 Sep 2024 17:10:22 +0000

Ultra Race Dolina Bugu to mój piąty wyścig w tym roku. Przyszła więc pora na powiedzenie – SPRAWDZAM. Raz w sezonie człowiek musi strzelić sobie 500 km longiem, inaczej nie poczuje, że żyje.
I przyznam szczerze oraz nieskromnie, że prawie wszystko zgrało się na tym wyścigu idealnie. Była dobra pogoda (nie licząc upałów), świetna trasa, noga podawała i głowa działała.
Nie było więc wyjścia. Zrobiłam to znów – przejechałam 520 km na jeden raz bez spania.

Można by powiedzieć, że to moje drugie podejście do URDB.
W zeszłym roku data startu pokrywała się z innymi obowiązkowymi obowiązkami, postanowiłam więc zrobić oficjalny przejazd i odbiór trasy w innym terminie, trochę przed zawodami.
Tak spodobały mi się te tereny i sama rzeka, że gdy organizatorzy zaproponowali mi objęcie patronatem medialnym ich imprezy, nie mogłam odmówić.

W ramach More Ultra Race w tym roku odbędzie się jeszcze jeden wyścig ULTRA RACE SILESIA
Masz ochotę spróbować.
Zajrzyj tutaj KLIK

URDB przygotowywania

Czy przygotowywałam się do tego jakoś specjalnie? Chyba nie. Wbrew pozorom nie jeżdżę tak dużo, jak mogłoby się wydawać. Zajrzyjcie na Stravę, ona prawdę Wam powie. Nie mam planu treningowego, nie robię specjalnych jednostek treningowych. Po prostu trochę jeżdzę i korzystam z tego, że robię to już od kilkunastu lat i jakoś tak organizm wie, że czasem trzeba trochę mocniej popracować.

Z wyborem dystansu nie było wątpliwości. Noga rozkręcona po obozie na Kaszubach i wizycie w Szwajcarii rwała się do jazdy. Wystarczyło tylko odpowiednio przygotować sprzęt i ułożyć taktykę żywieniową :) Na szczęście prognozy pogody były przychylne i nie trzeba było rozważać scenariuszy związanych z deszczem.

Przygotowałam rower (będzie o tym osobny film), zgadałam się z dwoma genialnymi dziewczynami – Migota i Asia i w czwartek wieczorem zameldowałyśmy się w Chełmie, by odebrać pakiety startowe i trochę pogadać z uczestnikami i organizatorami.

Foto: Michał Piórkowski

Ultra Race Dolina Bugu – trasa

Ultra Race Dolina Bugu to jeden z tych wyjątkowych wyścigów, które mają start i metę w innym miejscu. Jest coś magicznego i wyjątkowego w podróżowaniu z miejsca A do B, w eksploracji i jeździe prosto przed siebie, nie po pętli. Od wieków ludzie podróżowali wzdłuż rzek. Chcąc poznać nowe rejony, odkryć dokąd zaprowadzi ich rzeka oraz zobaczyć, jak wygląda świat w odległych krainach.

Uczestnicy zawodów do wyboru otrzymali dwa dystanse – 304 lub 550 km z odpowiednio 1500 oraz 2600 metrami przewyższeń. Mimo dość dużych cyferek, trasa była praktycznie płaska jak stół. Nie licząc kilku nielicznych podjazdów w większości przebiegała nawet z górki :)

Długi dystans startował z miejscowości Chełm, krótki zaczynał się w Białej Podlaskiej.
Meta obydwu ulokowana była na plaży miejskiej w Wyszkowie. Okazało się to znakomitym pomysłem. Zawodnicy po jeździe w upale bardzo chętnie wykorzystywali chłód jaki dawała rzeka. Podróżując wzdłuż jej biegu, na koniec otrzymywali prezent i wynagrodzenie za trud włożony w pokonanie trasy.

Foto: Tomasz Oleksy

Pod względem technicznym trasa była ułożona znakomicie.
Szerokie drogi szutrowe, trochę dróg polnych, kilka fragmentów singlami. Wszystko poprzeplatane asfaltami, gdzie można było nieco odpocząć. Pokonywanie kolejnych kilometrów było bardzo płynne a widoki nie pozwalały doprowadzić do znużenia. Ja jechałam oczywiście dystans 520 km. Bardzo duże znaczenie dla komfortu jazdy miała w tym przypadku druga część trasy, którą pokonywało się już po ciemku. Potwierdzeniem tego, że trasa była wyznaczona dobrze jest fakt, że przejechałam ją na jednej tylko lampce, która włączona była około godziny 20:00 a przestała działać o 6 nad ranem. To znak, że charakter trasy i teren pozwalał na to, żeby wykorzystywane tryby były w miarę niskie.
Kto mnie zna, ten wie, że w nocy jestem ślepa i najchętniej korzystałabym z najmocniejszych trybów po 1000 lumenów. Tu nie było to konieczne.

Trasy oficjalne

Ultra Race Dolina bugu 2024 w moim wykonaniu

Foto: Tomasz Oleksy

URDB 2024 w obrazkach

To co dzieje się w głowie podczas pokonywania tak długiego dystansu to mieszanka wybuchowa.
Są chwile słabości, są chwile uniesienia, nogi bolą, głowa czasem odmawia posłuszeństwa.
Ale jedzie się dalej, bo wokół ciebie są fajni ludzie i niesamowite okoliczności przyrody.
Tego nie da się opisać, to trzeba samemu poczuć.

Dzień przed startem

Pakiet i numer odebrany

Pierwsze szutry

Zaciesz

Tam gdzieś jedzie Ula Żuchowicz

Chłodu nie było

Poratowana lodem

Pod sklepem na krawężniku

Przepiękne krajobrazy

Pomarańcze?

Pierwszy Pit Stop

GOFRY!!!

Jest i on – główny bohater

Motywacja???

Nic nie wydarzyło się po tym zestawie

Lepszego pit stopu na ultra nie widziałam.

Woda z Grabarki

Wschód słońca nad bugiem

Ostatnie kilometry do mety

META!!!

Nagroda!!!

Ultra Race dolina bugu 2024 – film

520 kilometrów i 28 godzin spędzonych na siodełku złożone w 32 minuty filmu.
Mam nadzieję, że ten vlog choć trochę oddaje klimat tych zawodów oraz moich rozterek i walki ze zmęczeniem na ostatnich kilometrach.
Mam nadzieję, że ta publikacja zachęci Was do wystartowania w tego typu zawodach.

Za co lubię URDB – podsumowanie

Fajna to była zabawa. Trochę męcząca, ale ostatecznie satysfakcja na mecie i woda tytułowej rzeki zmyła zmęczenie. Gdy w zeszłym roku jechałam objazd trasy tego maratonu nie spodziewałam się, że cos może mnie zaskoczyć. A jednak tak się stało. Jednak co wyścig, to wyścig.

Jeśli zastanawiacie się nad startem w przyszłym sezonie to ja zdecydowanie polecam.
Szczególnie jeśli miałby to być Wasz pierwszy start.
Trasa jest wyjątkowo przyjemna i przystępna.

Za co lubię Ultra Race Dolina Bugu?

za płynną i ciekawą trasę
za prostą trasę z małą liczbą przewyższeń
za dużo dobrego jedzenia – na starcie, na PIT STOP-ach, na mecie
za możliwość spania na PIT STOP-ach
za dobry klimat i miła atmosferę

Za co nie lubię Ultra Race Dolina Bugu?

za brak przepaków na bufetach
za ostatnie 2 kilometry trasy po gruzie i ujeb…ch
za to, że kusi żeby wystartować znów w przyszłym roku :)

Foto: Michał Piórkowski

Artykuł Ultra Race Dolina Bugu 2024 – 520 km longiem bez spania pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Ultra Race Roztocze 2024 – wyzwanie GIGANTE podjęte

Dorota Juranek — Mon, 27 May 2024 06:07:38 +0000

Podobno apetyt rośnie w miarę jedzenia. Po przejechaniu w zeszłym roku 350 km, w tym roku nie mogło być inaczej, trzeba było podjąć wyzwanie długiego dystansu. Ultra Race Roztocze 2024 stanęło u mnie pod znakiem 650 kilometrów, które najpierw odważnie postanowiłam przejechać longiem. Zaraz potem jednak, uświadomiłam sobie, że moja forma jak zwykle gdzieś zagubiona i nie ma wyjścia, trzeba z pokorą podejść do tego na trzy razy. Jak się okazało, był to znakomity wybór. Ale po kolei.

Na starcie Ultra Race Roztocze 2024 w Suścu pojawiło się przeszło 300 zawodników. Do wyboru mieli trzy trasy: GIGANTE – 650 km i 4500 m w górę, CLASSICO – 350 km i 2500 metrów spinaczki oraz PICCOLO – 120 km i 700 metrów w górę.
Start GIGANTE miał miejsce w piątek, CLASSICO w sobotę i PICCOLO w niedzielę.
Dzięki takiemu rozwiązaniu w niedzielę na metę zjeżdżali się zawodnicy różnych dystansów, co stworzyło bardzo fajny klimat i pozwoliło do miasteczka przyciągnąć większą liczbę kibiców.

Ultra Race Roztocze 2024 – trasa

Po przejechaniu średniego dystansu w zeszłym roku, byłam pewna, że trasa Gigante, czyli 650 km jest warta zobaczenia i zmierzenia się z nią (szkoda tylko, że moje nogi nie były o tym przekonane :))
Jak pewnie się domyślacie, nie myliłam się.
Szybkie, szutrowe leśne dukty, polne drogi wijące się wsród rzepaku i innych nieznanych mi upraw, asfalty czasem w wersji grevelowej a czasem nowiuśkie, jakby wylane specjalnie przed wyścigiem. No i wisienki na torcie, takie jak Singletrack Józefów czy przejazd przez kamieniołomy i wąwozy lessowe.

Trasa jest urozmaicona i przyjemnie płynna. Jedynie fragment za pierwszym PIT STOPEM, prowadzący w bardzo dużej cześci polami nieco się dłużył. Jeśli chcecie zobaczyć, o czym piszę, od razu odsyłam Was do relacji filmowej, która poniżej.

Jedyny minus, niestety całkiem spory w mojej ocenie, to odporność trasy na warunki pogodowe. Do tej pory organizatorzy Ultra Race Roztocze mieli szczęście, że obydwie edycje odbywały się w sprzyjającej pogodzie. Pytanie, co w przypadku, kiedy podczas wyścigu przewidywane będą opady lub, nie daj Boże, będzie padać na kilka dni przed?
Wtedy z wszystkich fragmentów, które prowadzone były malowniczymi drogami polnymi zrobi się niezła przygoda, będącą dla niektórych trudną do ogarnięcia. Po opadach na tych drogach w pierwszej kolejności powstaje wyjątkowo śliska maź, potem, przy większym udziale wody, maź zaczyna się przyklejać do kół, a co dzieje się potem, to już lepiej nie wiedzieć.
Może warto w tym miejscu schować mój pesymizm i trzymać się, tego, że na Ultra Race Roztocze pogoda jest zawsze zamówiona :)

Przygotowania, założenia i lista sprzętu

Przygotowując się do Ultra Race Roztocze nie miałam wyraźnego planu na wyścig. Zakładałam, że mogę próbować przejechać tę trasę na raz – longiem, zakładałam też możliwość jazdy romantycznej, tak by zobaczyć na Roztoczu najwięcej, jak się da.
Nie potrafiłam ocenić poziomu kondycji i swojego przygotowania fizycznego. Brak ustrukturyzowanych i systematycznych treningów, kilkudniowe okresy bez roweru, generalnie brak ładu i składu w tym moim jeżdżeniu. To nie wpływa pozytywnie na formę ;)
W związku z powyższym postanowiłam wystartować i zadecydować spontanicznie w trakcie jazdy.
I generalnie okazało się to dobrym pomysłem. Nie licząc błędów ze sprzętem, który zabrałam.
Mając bowiem w perspektywie rozbicie trasy na trzy dni, nie do końca dobrze to przemyślałam.

Rozbicie trasy na trzy dni w tym wyścigu było ułatwione i myślę, że trzeba na to zwrócić uwagę. Organizatorzy na trasie zaplanowali dwa PIT STOPy, gdzie można było uzupełnić zapasy jedzenia i picia oraz przespać się na przygotowanych materacach.
Pierwszy przystanek był na 265 kilometrze w miejscowości Turobin, drugi znajdował się na 470 km w Tomaszowie Lubelskim. Każdy z uczestników miał więc możliwość przejechania trasy rozdzielając ją na dwa lub trzy dni bez ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z noclegiem. Myślę, że w przypadku gdy ceny startu w ultramaratonach stają się coraz wyższe, jest to super pomysł godny naśladownictwa przez innych organizatorów.
Oczywiście warunki nocowania na punktach nie były super komfortowe. Jednak większość z GIGANTE znalazła swój materac i jako tako mogła zmrużyć na chwilę oko.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanęłam na starcie z rowerem w konfiguracji jak na zdjęciu.
Zabrałam ze sobą:

podsiodłówka z narzędziami – co mam w środku przeczytasz tutaj
torba na ramie – Apidura – w środku żele i batoniki Sponser, chusteczki antybakteryjne,
dwa bidony 750 ml
fork bag Jack Wolfskin na widelec – śpiwór Cumulus, spodnie długie do jazdy w nocy, longsleeve merino, buff, kurtka przeciwdeszczowa Gore, skarpetki,
handlebar bag na kierownicy – żele, batoniki na dwa kolejne dni, powerbank 20 000, kabelki, zapięcie do roweru Abus, dokumenty, zatyczki do uszu,

W powyższym zestawie niestety brakowało kilku rzeczy. O czym uświadomiłam sobie na pit stopie, gdy okazało się, że nie zabrałam ze sobą żadnego kosmetyku – szczoteczka, pasta, krem wielofunkcyjny, nie zabrałam rzeczy, w których można by się komfortowo przespać (długie spodnie miały być alternatywą, ale okazały się za ciepłe i za bardzo kompresyjne, merino też było za ciepłe).

Mimo wszystko jakoś udało mi się ogarnąć nocleg na pierwszym punkcie. Choć regeneracyjnym snem raczej nie można tego nazwać. Drugiego dnia zaś postanowiłam przenocować w pensjonacie w Horyńcu Zdrój, by choć trochę wykorzystać czas przeznaczony na sen.

Poza tymi „drobnymi” błędami zabrany ze sobą sprzęt spisał się znakomicie. Nowy rower ogarnięty na szybko przez Giant Gliwice i oklejony na CITO przez Adriana (tu przeczytacie o oklejaniu roweru folią) sprawdził się znakomicie na tak długiej trasie. A przyznam szczerze tu też były obawy, czy dobrze przeniosłam pozycję ze starego roweru, czy osprzęt używany pierwszy raz nagle nie okaże się jakiś falerny. Na szczęście w tym temacie wszystko zgrało się idealnie i sprzęt nie zawiódł. Co więcej spisał się znakomicie.

Relacja filmowa

Jeśli jeszcze nie widzieliście relacji filmowej z Ultra Race Roztocze 2024, to polecam ją bardzo gorąco.
Przy okazji dajcie SUBA i zostawcie łapkę w górę lub komentarz :)

Co poszło nie tak? Podsumowanie zobaczycie w osobnym filmie.

Ultra Race Roztocze 2024 – wyniki

Początkowy plan jazdy longiem i próba zmierzenia się z trasą na jeden raz została zaniechana już po pierwszych kilometrach. Za ładnie, zbyt widokowo i sielankowo jest na Roztoczu, by jeździć tam po nocy :) Oczywiście forma też na to nie pozwoliła. Nazwijmy rzeczy po imieniu.

Pokonując trasę w trzy dni, wylądowałam na drugim miejscu podium. Nie było to trudne, biorąc pod uwagę, że wystartowały tylko dwie dziewczyny.
Mam nadzieję, że ta relacja przekona większą ilość dziewczyn do startu na długim dystansie w przyszłym roku :)

1 Anna Jurosz-Ryś 13. Meta (654km) 51:54:13
2 Dorota Juranek 13. Meta (654km) 53:28:0

Pełne wyniki znajdziecie oczywiście na stronie organizatora – Wyniki

Podsumowanie

Kalendarz gravelowych imprez pęka w szwach. Zapowiadany przez wielu upadek tej formy rywalizacji nie następuje. Trzeba jednak przyznać, że konkurencja na rynku jest i prędzej czy póżniej nastąpi pewnego rodzaju przesiew. W grze zostaną tylko dobre imprezy, z dopracowanymi trasami, sprawną organizacją oraz niezapomnianą atmosferą.
Czy będzie wśród nich Ultra Race Roztocze?
Z pewnością tak. Jestem w tej kwestii pewnie trochę nie obiektywna, ponieważ impreza ta była objęta moim patronatem medialnym. Jednak fakty mówią same za siebie.

Rejon Roztocza to bardzo atrakcyjne miejsce na wyścig. Bujne lasy, ciągnące się po horyzont pola rzepaku, pagórki rodem z Toskanii. Tu chce się jeździć.
Znakomita organizacja i mnóstwo uśmiechów. W miasteczku zawodów przed startem oraz na mecie panowała bardzo pozytywna atmosfera, wszyscy zawodnicy czuli się zaopiekowani i każdy został godnie przywitany na mecie. PIT STOPy, posiłek przedstartowy oraz afterparty – nikt nie wyszedł głodny czy spragniony.
Jedynym problemem był początkowy brak trackingu dla dystansu GIGANTE. Było to jednak spowodowane przez dostawcę trackerów.
Podsumowując – tak jeśli się zastanawiasz, to przestań i wystartuj w tej imprezie.

Artykuł Ultra Race Roztocze 2024 – wyzwanie GIGANTE podjęte pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Łemko Gravel 2023

Dorota Juranek — Wed, 09 Aug 2023 06:34:17 +0000

Łemko Gravel to jeden z trzech wyścigów zaproponowanych przez organizatorów w ramach Podkarpackie Gravel Festiwal 2023. W zeszłym roku do wyboru mieliśmy Galicję Gravel Race o długości 500 km oraz łatwiejszą Galicyjską 100. W tym roku organizator zadbał także o entuzjastów podjazdów oraz gór. Na śmiałków czekała trasa długości 428 km licząca około 7 tys. metrów przewyższeń.

Od momentu, kiedy opracowywałam kalendarz zawodów ultra na 2023 rok, wiedziałam, że Łemko Gravel będzie jednym z moich ważniejszych wyścigów w tym sezonie. Trasa wiodąca przez niesamowicie klimatyczny Beskid Niski nie mogła umknąć mojej uwadze i zainteresowaniu. Po zeszłorocznej Galicja Gravel Race wiedziałam, że organizacja tych zawodów jest na wysokim poziomie, trasy są płynne i przemyślane, a podczas całego wydarzenia panuje niesamowicie pozytywna atmosfera.

W związku z powyższym Łemko Gravel (w porozumieniu z organizatorami) został objęty moim patronatem medialnym. Co, jak się okazało, było strzałem w 10.
W ramach patronatu staram się pokazywać i trochę promować zawody, w których warto wystartować oraz których jestem w 100% pewna, że będą dobrze zorganizowane a trasy poprowadzone najlepiej jak można.

Łemko Gravel – trasa

Trasa miała swój początek w Budach Głogowskich. By dotrzeć w najatrakcyjniejsze rejony Beskidu Niskiego, zawodnicy musieli najpierw rozgrzewkowo przeprawić się przez strome i interwałowe pagórki Pogórza Strzyżowskiego oraz Pogórza Jasielskiego. Następnie ślad prowadził do Magurskiego Parku Narodowego, gdzie znajdował się najwyższy punkt trasy. Kto był w Beskidzie Niskim, ten doskonale zna tamtejsze szutry, liczne cerkwie, strumyki, brody. Trasa kluczyła od jednej do drugiej atrakcji regionu. Kto nie zna tych rejonów, tego zapraszam do wpisów o Beskidzie Niskim

W najbardziej wysuniętym na południe fragmencie zawodnicy zahaczali o fragmenty poprowadzone na Słowacji, by wrócić do Polski i przez Komańczę, Wisłok Wielki oraz Iwonicz kierując się już z powrotem na północ. Na zakończenie oczywiście znów trzeba było przebić się przez ulubione pogórza :)

Pokonanie trasy zajęło mi 33 h i 50 minut. Postanowiłam w połowie zatrzymać się na nocleg w Jaśliskach i drugiego dnia cieszyć się widokami zamiast jeździć po nocy.
A perspektywy wyniku zatrzymanie się na 6 godzin nie było dobrym pomysłem, jednak cieszę się, że dzięki temu mogłam nacieszyć oczy widokami za dnia.

Fotorelacja

W trakcie wyścigu sporo padało, nie miałam głowy do robienia zdjęć. Trasa nie była łatwa, wyciąganie kamery i telefonu czasem bywało utrudnione. Ale mam nadzieję, że chociaż te kilkanaście kadrów pokaże mały wyrywek tego, jak było.

Starałam się spakować jak najlżej i chyba udało mi się zoptymalizować właściwie bagaż.
Nie brałam nic do spania, bo w planach była albo jazda ciągiem, albo nocleg na kwaterze.

O bezpieczeństwo energetyczne nieustannie dba u mnie marka Sponser. Napoje węglowodanowe, żele, batony to podstawa mojego żywienia na tego rodzaju trasach. Do tego dochodzi jeszcze jeden lub dwa konkretniejsze posiłki – tu był to croissant z serem pleśniowym oraz makaron i zupa pomidorowa na wieczór.

Trasa od samego początku pokazała, że nie będzie lekko pod względem kondycyjnym. Spore nachylenia i do tego mocne opady deszczu. Na szczęście było ciepło i po dwóch ulewach dwa razy udało się wysuszyć w trakcie jazdy.

Gdy o 21:00 byłam pod Barem Czeremcha w Jaśliskach mocno zastanawiałam się, czy jechać dalej, czy zostać. Ostatecznie na decyzję wpłynęła niedoleczona jeszcze kontuzja. Kolano przez cały dzień nie bolało, więc zdecydowałam nie nadużywać tej sytuacji i dać mu odpocząć w nocy.

Noc oczywiście nie przespana. Zawsze mam problem z wyciszeniem po tak intensywnym dniu. Chyba dlatego będę starała się jeździć longiem kolejne takie wyścigi. Mięśnie niby nocą odpoczęły, ale nie powiem żebym czuła się jakoś dobrze.

Na szczęście druga połowa trasy była bardziej asfaltowa. Lubię teren, ale na zmęczeniu wolę asfalt :)

Jęk widać dnia drugiego zdjęć już zupełnie nie wiele. Nawet ja czasem nie potrafię się zmotywować do sięgnięcia po aparat, nawet ten w telefonie.

Na szczęście jest jeszcze relacja filmowa.

Niezbędnik ultrasa

Twój szczęśliwy numerek

Sponser – najlepiej

Gotowa do startu

Podjazdy od samego początku

I do samego końca

Na kokpicie Peak Design

A pod kołami często błoto

W którymś momencie kolka zawsze wchodzi

To była magia

A potem trochę strachu

Noc jak zawsze nie przespana, ale mięśnie choć odpoczęły

Tym razem poranna magia

I magia podjazdów

I magia kulturowa

Łemko Gravel – vlog

Jeśli jeszcze nie widzieliście relacji filmowej z Łemko Gravel, zapraszam oczywiście do obejrzenia.

Te widoki i emocje zdecydowanie łatwiej przekazać za pomocą ruchomych obrazów.

Łemko Gravel – wyniki

Wyniki z zawodów na razie dostępne są na stronie trackingu Poltrax Łemko Gravel

Aktualnie czekamy na ich weryfikację.

Podsumowanie

Na koniec oczywiście trzeba szczerze napisać, czy warto wystartować w tym wyścigu w przyszłym roku.
Jeśli macie jeszcze jakieś watpliwości, to napiszę to na głos – ZDECYDOWANIE WARTO WZIĄĆ UDZIAŁ W TYM WYŚCIGU :)

Łemko Gravel to piękna trasa, niepowtarzalny klimat, super wyzwanie pokonania 7 tyś przewyższeń. Miałam takie przemyślenie, że Łemko to takie nieco krótszy Poland Gravel Race. Trasa w kilku miejscach nawet się pokrywa. Oczywiście dla jednych 428 km będzie kolejnym etapem spróbowania łyknięcia tego dystansu na raz, ale i rozdzielenie trasy na trzy dni jest super pomysłem. Kto tak zrobi, nie będzie zawiedziony.

W ramach pakietu startowego zawodnicy otrzymywali – czapeczki, skarpetki, zestaw witamin i suplementów, zniżki na zakupy u partnerów imprezy. Posiłek przed i po-startowy był słusznej wielkości oraz bardzo smaczny. Do tego każdy mógł częstować się piwem alkoholowym i bez. Dodatkowo postawiony został food track, z którego wiele osób intensywnie korzystało. A, zapomniałabym, na każdego finiszera czekała pamiątkowa koszulka.

Jeśli na zawody planujecie wybrać się z rodziną, to na pewno też będzie dla was ważne, że miasteczku zawodów organizowane były dodatkowe atrakcje dla dzieci, było gdzie się wybiegać, wieczorem rozpalone było ognisko i w sobotę odbył się nawet koncert. Zawodnicy mogli także zapisać się na darmowe masaże.

Podsumowując imprezę nie można pominąć negatywnych komentarzy, które pojawiły się w internecie tuż po niej. Można było przeczytać głosy wypominające organizatorom brak medali oraz nierówne traktowanie zawodników na mecie (były osoby, które nie zostały przywitane przez nikogo).
Faktycznie medale były ujęte w regulaminie imprezy i w tej sytuacji bezwzględnie każdy powinien dostać medal na mecie. Organizator wczoraj przyznał się do błędu i każdy kto zgłosi taką chęć medal otrzyma.

Jeśli zaś chodzi o przywitanie na mecie, to w kilku przypadkach chyba coś faktycznie zawiodło. Co ciekawe, w zeszłym roku to jak zwodnicy byli witani właśnie na mecie Galicji dawałam jako przykład innym organizatorom doradzając, co mogliby zrobić lepiej na ich imprezach. Biorąc pod uwagę zaangażowanie głównego organizatora Damiana, myślę, że w przyszłym roku na pewno nie będzie już takich sytuacji.

Nie wiem co prawda jeszcze, jak będzie wyglądał mój przyszłoroczny grafik startowo-zawodowy, ale na pewno będę robić wszystko by znów móc stanąć na starcie ich zawodów. Cały czas czeka 500 km w limicie 24 godzin, lub poprawienie Łemko i zrobienie tj trasy bez spania.

Widzimy się?

Artykuł Łemko Gravel 2023 pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Ultra Race Dolina Bugu

Dorota Juranek — Thu, 27 Jul 2023 16:08:19 +0000

Ultra Race Dolina Bugu to jeden z wyścigów organizowanych przez ekipę More Ultra Race. Po wyjątkowo udanej imprezie w maju na Roztoczu, o której możecie przeczytać tutaj – Ultra Race Roztocze, apetyt na wyścig doliną Bugu był ogromny. Niestety wrześniowy termin tych zawodów kompletnie mi nie pasował. Postanowiłam więc, w porozumieniu z organizatorami przejechać trasę wyścigu w trybie spokojnym, chilloutowym. Ten tryb bardzo dobrze wpisuje się w charakter tego regionu. Zobaczcie sami.

Upalne i słoneczne Podlasie siedziało mi w głowie już od dawna. To wyjazd, który miał wreszcie dojść do skutku w tym roku. Jakimś dziwnym sposobem kalendarz startowo-eventowy na ten sezon jednak szybko się wypełnił i pilnowane skrzętnie puste okienko przeznaczone na Podlasie nagle zniknęło.
Już myślałam, że znów przyjdzie czekać do przyszłego roku. Gdy pojawił się pomysł, by połączyć przyjemne z pożytecznym, objechać rozpoznawczo trasę Ultra Race Dolina Bugu a przy tym wreszcie trochę to Podlasie liznąć.

Cztery dni na 550 km to całkiem dużo. Na wyścigu taki dystans można zrobić na strzała. Ale wtedy co najmniej 1/3 trasy jest pokonywana po ciemku. Ten wyjazd miał być nieśpieszny i chciałam podczas niego zobaczyć jak najwięcej. Założyłam więc od razu, że nie będzie dramy, gdy nie uda się przejechać całości. Tym razem nie miało być żadnego cykającego zegara, pośpiechu itp.

Ostatecznie udało się przejechać jakieś 320 kilometrów długiego dystansu. To więcej niż połowa, ale nie na tyle więcej, by móc ocenić całą trasę i móc bez zająknięcia powiedzieć – to jest to.
Nie mniej, pierwszymi 320 kilometrami jestem zauroczona i wywarły one na mnie ogromne wrażenie.
Cały czas odczuwam dysonans w stosunku do Ultra Race Dolina Bugu. Z jednej strony cieszę się, że nie jechałam tych kilometrów trybem wyścigowym, ale z drugiej zastanawiam się, czy w przyszłym roku nie wpisać tej imprezy do kalendarza.

Ultra Race Dolina Bugu – trasa

Zawodnicy do wyboru będą mieli dwa dystanse:

GIGANTE – 550 km, 2700 m up, limit 70 h

CLASSICO – 260 km, 1700 m up, limit 50 h

Pod względem nawierzchni pojawia się tu w zasadzie wszystko: asfalty, szutry, drogi leśne, drogi polne. Jest trochę piasku, trochę singli i małe fragmenty jazdy po krzakach.

O ile Ultra Race Roztocze (350 km) było bardzo szybkie, miało sporo asfaltów i wysokiej jakości szutrów, to Dolina Bugu jest nieco bardziej terenowa, ma więcej fragmentów dzikich i chyba mniej asfaltów. Jest chyba też bardziej widokowa i zjawiskowa.

Czy polecam ten wyścig na pojechanie od strzała? I tak i nie. A właściwie to zależy.
Zależy na jakim poziomie jeździsz, jak szybko jeździsz, jakie masz nastawienie do zawodów ultra. Zrobienie tej trasy na raz na pewno łatwe nie będzie, ale nie jest to też najtrudniejszy wyścig jaki jechałam. Nie jest to szybki asfaltowo-szutrowy przelot. To trasa, której należy się więcej uwagi oraz zaangażowania.

Jak wygląda dostępność do sklepów i infrastruktura na trasie? Na pewno pod tym kątem trzeba rozpracować sobie mapę dość dokładnie. Sklepy są, ale dość rzadko. We wrześniu upały nam specjalne nie grożą, więc z wodą problemu być nie powinno, ale warto zaplanować sobie dokładnie miejsca uzupełnienia zapasów.
Z noclegami jest w zasadzie podobnie. Są, ale… w okresie wakacyjnym w Mielniku nie było szans na wolną kwaterę. W deszczowy dzień musiałam wracać do motelu pod Siemiatyczami.
Jest za to mnóstwo miejsc, gdzie można spać na dziko. Ja osobiście na wyścigach nie preferuję tej formy wypoczynku, jednak tu na pewno jest wiele miejsc, gdzie się da :)

Czy trasa jest odporna na deszcz?
Ten fragment który jechałam – tak. Było zaledwie kilka miejsc, w których można byłoby się spodziewać jakiegoś błota po opadach. Fragmenty między polami też mogłyby być śliskie.

Jakie opony?
Takie jakie masz w rowerze :) Ja przejechałam 320 km na oponach Cadex GX o szerokości 40 mm. Niczego mi nie brakowało, niczego nie było w nadmiarze. Trzeciego dnia deszcz padał ciągły, ale nie był wyjątkowo intensywny i następnego dnia nie było po nim śladu. Gdyby było deszczowo lub po opadach, wybrałabym coś z większym bieżnikiem np Pirelli Cinturato Gravel M.

Jeśli macie jakieś pytania, zadawajcie w komentarzu. Na pewno postaram się opowiedzieć. A jak nie ja, to zawołamy tu organizatorów.

Ultra Race Dolina Bugu – film

Jeśli chcecie poczuć atmosferę jaka panuje na trasie tego wyścigu zapraszam do obejrzenia pierwszej części filmu, który nagrałam w trakcie objazdu. Oczywiście w filmie brakuje jednej najważniejszej rzeczy – klimatu wyścigu i uczestników, ale to już

Relacja filmowa.

URDB: dzień 1

Już sam start w Nieporęcie pokazuje, że zapowiada się dobry dzień. Na miejsce dojechałam pociągiem, z którego wyszłam i od razu natrafiłam na ścieżkę rowerową. Gdy pięć kilometrów dalej ze ścieżki, po której jadę, przeganiam dwa żurawie, a potem przysłuchuję się ich wzajemnym przegadywaniem się, jestem w wniebowzięta.
Z każdym kilometrem trasy jest lepiej i lepiej. Na pewno ma znaczenie, że pojechałam na trasę w lipcu. słońce swieci, widoki są zjawiskowe. Jest sielsko anielsko.
Złota godzina zastaje mnie na wałach przed Brokiem. Jadę długi czas górą, by wiedzieć rzekę. Dołem idzie super szuter, ale wolę się trochę pomęczyć, za to z ładnymi widokami.

W Broku od razu znajduję hotel i decyduję o noclegu.

To był super dzień, ale kolano, które jeszcze nie działa jak należy, potrzebuje odpoczynku.

Już po 15 minutach jazdy spotykam na trasie żurawie.

Zieleń, błękit i złote zboża – tak zapamiętam te trasę.

Pierwsze spotkanie z Bugiem.

Nadbużański Park Krajobrazowy.

Trasa przebiega tuż przy rzece.

Widoki są zjawiskowe.

Ciężko się nie zatrzymywać i nie kontemplować.

URDB: dzień 2 i 3

Drugi dzień to znów jazda wzdłuż wałów. Całkiem spory odcinek. Jadę już jednak dołem. Pojawia się coraz więcej bocianów. Początkowo chciałam liczyć, ile będzie ich wszystkich na trasie. Po 120. bocianie jakoś przestałam.
Wiele kilometrów wśród pól, trochę wśród lasów, mnóstwo widoków na spokojną i dostojną rzekę.
Jeden akcent w postaci Góry Zamkowej w Drohiczynie i znów raczej płasko z mini podjazdami.

Nocleg drugiego dnia nad Bugiem w Mielniku.
Przepiękny zachód słońca i noc ciemna i samotna z dreszczykiem emocji, że nawet nie zrobiłam żadnego zdjęcia.
Na szczęście bez przygód.

W tym miejscu byłby super biwak.

Miejscami rzeka jest naprawdę ogromna.

Szumące trawy nad brzegiem.

I znów jazda wsród pól.

Bar Lepirożek w Siemiatyczach

I zaskakujący obiekt :)

Trzeci dzień wita mnie deszczem. Do 12 siedzę sobie w tubie nad rzeką.
Obejrzałam wszystkie Instagramy i Facebooki, nacieszyłam się ciszą i spokojem.
Przemyślałam wiele rzeczy.
Aż w końcu postanowiłam poszukać noclegu.
W Mielniku turystów nie widać, ale wszystkie miejsca na kwaterach pozajmowane.
Musiałam wrócić do Siemiatycz i zanocować w motelu wątpliwej urody.

Śniadanie w plenerze.

Deszczowy biwak sprzyjał refleksji.

URDB: dzień 3

Trzeciego dnia dołącza do mnie Patrycja, organizatorka wyścigu. W planach mamy wspólne zrobienie podlaskiej części trasy. To znakomity pomysł. Po dwóch dniach samotności zdecydowanie przyda mi się towarzystwo.
Zaczynamy na Grabarce, pierwszy raz jestem w tym miejscu. Szkoda, że na wyścigu mało kto będzie mógł ją zobaczyć i pochodzić. Las krzyży do tej pory widziany tylko w telewizji robi na mnie ogromne wrażenie. Jest wyjątkowy klimat.
Za Grabarką spotykamy super ekipę rowerzystów a potem już praktycznie nikogo. Przygraniczne fragmenty trasy i mur oddzielający nas od Białorusi trochę przygnębia.

Na zakończenie dnia babka ziemniaczana w Smakach Podlasia. Idealne podsumowanie.

Żal, że to koniec, chciałoby się jechać dalej, tym bardziej, że tu rzeka staje się bardziej dzika.
Nie ma jednak smutku, ta trasa na długo zapadnie w pamięć i na pewno tutaj jeszcze wrócę, by ją dokończyć.

Grabarka

Spotykamy wielu innych rowerzystów.

Podlaskie szutry

Prawie przy samej granicy z Białorusią

To rejony mocno przesiąknięte kultem.

Cerkiew

Ziemniaczana babka w Smaki Podlasia – spróbujcie koniecznie.

Artykuł Ultra Race Dolina Bugu pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Wisełka 500 – przygotowania, relacja, lista sprzętu

Dorota Juranek — Fri, 14 Jul 2023 14:53:23 +0000

Wisełka 500 to młodsza siostra Wisły 1200 rowerowego ultramaratonu biegnącego wzdłuż najdłuższej rzeki w Polsce. Zawodnicy mają do pokonania dużo krótszy dystans, ale trasa jest niemal tak samo wymagająca. Start w tych zawodach to dobra rozgrzewka przed podjęciem wyzwania pełnej Wisły 1200 a także na spróbowanie swoich sił w długich dystansach. W tym artykule przedstawiam moje przygotowania, relację z zawodów oraz podsumowanie startu.

Gdy jesienią zeszłego roku zastanawiałam się nad kalendarzem startowym 2023, nieśmiało zaczęłam spoglądać na stronę Wisła 1200. Pomyslałam, że świetnie byłoby wystartować w tym ultramaratonie jeszcze raz i porównać swój pierwszy start „ultra” (5 lat temu), kiedy byłam jeszcze zupełnie zielona i nawet nie wiedziałam, czego mam się spodziewać, do startu teraz, gdy trochę wyścigów już przejechałam i trochę poznałam ten klimat i charakter zawodów.

Niestety plany solidnych treningów zimą a potem przełożenia tego na długie jazdy wiosenne i nabijanie jak największej ilości kilometrów nie został zrealizowany. Nie wiem, o co chodzi, ale cały czas cierpię na brak czasu :) Do tego doszły liczne choroby oraz wyjazdy i na mojej Stravie pod koniec czerwca nabite było zaledwie 4,5 tys. kilometrów. Czy taki „trening” może przełożyć się na komfortowe przejechanie 1200 km? Nie sądzę. Zdecydowałam się więc, że spróbuję podjąć wyzwanie Wisełki 500, czyli krótszej wersji dystansu koronnego.

Wisełka 500 – przygotowania, założenia i lista sprzętu

Przygotowanie do wyścigu Wisełką 500 zaczęłam całe dwa dni przed startem. Wiedziałam, że będę chciała zrobić tę trasę w jednym ciągu, bez spania oraz z jak najmniejszą liczbą odpoczynków. W tej sytuacji nie trzeba było jakoś specjalnie przygotowywać roweru ani obmyślać zestawu, który miałam wziąć ze sobą. Tym bardziej, że pogoda na wyścig zapowiadała się łaskawie (temperatura w nocy nie miała spaść poniżej 10 stopni). Oczywiście brałam pod uwagę sytuację, że nie dam rady przejechać tak długiego dystansu na raz, więc awaryjny nocleg planowałam w Toruniu lub trochę dalej. Ale o tym miało zadecydować samopoczucie.

Co ze sobą zabrałam?

rower gravelowy Liv Devote Advanced Pro
torba na ramę Top Tubę Bag Apidura
food pouch Apidura
torebka z narzędziami pod siodełko
2 bidony – 750 ml oraz 950 ml
bidon narzędziowy z batonikami
licznik Garmin 1040 Solar
światło przednie Lezyne Macro Drive 1300
światło tylne Lezyne
narzędzia – tool, 2 dętki, samuraje, scyzoryk, łyżki do opon, smar, pompka, srebrna taśma,
ubrania w bagażu: kurtka przeciwdeszczowa, spodenki przeciwdeszczowe, rękawki, buff,
ubrania na sobie: koszulka, spodenki cargo, kamizelka, czapeczka, rękawiczki bez palców, skarpetki,
buty spd Rapha
jedzenie: około 20 sztuk żeli i batoników marki Sponser, croissant z serem pleśniowym
chusteczki mokre, chusteczki suche,
dokumenty
telefon

Oczywiście w ramach przygotowań sprawdziłam czy rower jest sprawny :)
Potem opracowałam listę sklepów i miejsc, gdzie planowałam się zatrzymać.
Wgrałam trasę do Garmina, przygotowałam bidony i byłam gotowa.

Chwilę przed startem.

No jak tu się nie cieszyć :)

Start!!!

Relacja filmowa

Wisełka 500 rozpoczęła się od początkowych problemów z nawigacją. Na szczęście szybko sytuacja kryzysowa została opanowana i mogłam jechać spokojnie, skupiając się na swoim tempie oraz przecudnych widokach.

Trasa, jak to w przypadku Polskiego Kolarstwa Przygodowego, była bardzo urozmaicona. Było chyba wszystko – asfalt, szutry, leśne ścieżki, polne drogi, single, jazda w pokrzywach i ostach. No i oczywiście wały, wały, wały w nieustannym towarzystwie Wisły.

Samopoczucie podczas całego wyścigu było bardzo dobre. Nogi trochę bolały, ale generalnie czułam się super. Regularnie jadłam i starałam się nie naginać z tempem jazdy. Kolejne kilometry mijały całkiem przyjemnie, no może nie licząc wiatru który w tym dniu był wyjątkowo nieprzychylny zawodnikom. Pomyslałam nawet, że całkiem fajnie byłoby wystartować w Wiśle 1200.

Niestety na około 180 kilometrze Wisełki 500 zaczęło pobolewać mnie lewe kolano i zaczęła się gonitwa myśli w głowie. Jechać, nie jechać, odpocząć w nocy i jechać dalej następnego dnia czy zupełnie zrezygnować?

Podjęcie decyzji było bardzo trudne. Z jednej strony czułam się super, z drugiej strony wiedziałam, że jazda z bolącym kolanem to spore ryzyko.
Czy zdecydowałam się na dalszą jazdę? Aby poczuć ten klimat i te dylematy zachęcam do obejrzenia relacji filmowej :)

Wisełka 500 – podsumowanie

Po 31 godzinach i 17 minutach udało się dojechać do mety.
Zajęłam 2 miejsce wśród kobiet i 9 open.
Zaryzykowałam, ale ostatnie godziny były już walką z samym sobą.
Podjęcie decyzji o jeździe do końca chyba nie było zbyt odpowiedzialne.
Ale cóż, tak zrobiłam.

Czy jestem zadowolona z wyścigu? Bardzo.
Przede wszystkim z tego, że przez cały jego czas miałam dobre samopoczucie, nie licząc jednego momentu w południe, który trwał może z 10 minut, nie chciało mi się spać i głowa działała dobrze.
Poniżej wrzucam film podsumowujący te start oraz odpowiedzi na pytania, które obserwatorzy zadali na Instagramie, do którego śledzenia oczywiście zachęcam :)

Czy wystartuję w przyszłym roku w Wiśle 1200?
Być może :))

Jeśli zastanawiasz się nad startem w tym wyścigu, wrzucam jeszcze mini galerię zdjęć zrobionych przez EMTEBOWO.

Artykuł Wisełka 500 – przygotowania, relacja, lista sprzętu pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Ultra Race Roztocze – 350 km widokowej sielanki

Dorota Juranek — Tue, 16 May 2023 18:32:58 +0000

Ultra Race Roztocze to pierwszy z dwóch wyścigów organizowanych w tym roku przez ekipę More Cycling. Marka ta do tej pory kojarzona była głównie z projektowaniem i szyciem kolarskiej odzieży. Czy robienie zawodów ma coś wspólnego z tworzeniem rowerowych ubrań? Wychodziłoby na to, że tak. Ten majowy weekend okazał się idealnie skrojony, choć nieco za krótki.

Piasek, spacer z rowerem, walka o utrzymanie równowagi – tak mógłby zaczynać się ten tekst. Kto był na Roztoczu, ten pewnie zna mocno specyficzny charakter tych rejonów. Głównym atrybutem, jeśli chodzi o rodzaj nawierzchni, jest tu piasek.

Gdy pod koniec 2022 roku napisała do mnie Patrycja z propozycją objęcia patronatem wyścigu, bardzo mocno wypytałam ją o trasę, jej przebieg i przewidywaną nawierzchnię. Na hasło Roztocze, od razu przed oczami pokazał się sielski obrazek jazdy wsród pól, łąk i lasów. Jednak po Galicji Gravel Race (fragment tracka zahaczał o rejon Roztocza) wiele osób pisało do mnie, że na Roztoczu trudno o dobrą trasę, właśnie z powodu piasku. Zaangażowanie i zapał Patrycji w rozwiewaniu moich watpliwości sprawił, że postanowiłam udzielić jej kredytu zaufania i objęłam wyścig moim patronatem medialnym.

Roztocze – małe ale z potencjałem

Hen, hen na wschodzie naszego kraju, pomiędzy Kraśnikiem a Tomaszowem Lubelskim oraz dalej aż do Lwowa rozciąga się Roztocze. Kraina geograficzna bardzo charakterystyczna, bo mająca postać wypiętrzonego wału o długości około 180 km a szerokości 12-32 km.

Krajobraz tutaj wielu osobom przypomina pagórki Toskanii. Ja wolałabym powiedzieć, że Toskania to takie włoskie Roztocze :) Nie mniej coś w tym jest, bo na terenie Roztocza znajduje się kilka całkiem stromych i wysokich wzniesień, kojarzących się z podjazdami w Toskanii.

Roztocze to rejon mocno promujący się turystycznie oraz rowerowo. Znajdziemy tu wiele ścieżek rowerowych oraz moc atrakcji wartych zobaczenia. Miałam cichą nadzieję, że podczas pobytu związanego z wyścigiem uda się zobaczyć choć trochę z nich. A wyszło oczywiście jak zawsze. Więc trzeba będzie tu wrócić, by ten wpis uzupełnić o aspekt bardziej krajoznawczy.

MaKa~commonswiki, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons

Kamieniołom w Józefowie

Sielankowe pola.

Kapliczka „Na wodzie” w Górecku Kościelnym

Noclegi – Pensjonat Sosnowe Zacisze

Baza noclegowa na Roztoczu jest dość bogata. Noclegi w ramach wyścigu zapewnił nam Pensjonat Sosnowe Zacisze To bardzo przyjemny ośrodek zlokalizowany wśród sosnowego lasu. Widok z okna mówi sam za siebie. Podczas pobytu w ośrodku byliśmy bardzo miło ugoszczeni.
Na uwagę zasługuje fakt, że jest to miejsce przyjazne rowerzystom – rowery mogliśmy wprowadzić do pokoju, było gdzie je umyć po wyścigu, śniadanie w dniu startu przygotowane było specjalnie wcześniej. Niestety nie udało nam się skorzystać z basenu oraz sauny. Pewnie nadrobimy to następnym razem.

Pensjonat Sosnowe Zacisze

Pizzeria Angolo di Pino

Otoczenie sprzyja odpoczynkowi

Ultra Race Roztocze – trasa, czyli to co najważniejsze

Trasa krótkiego dystansu obejmowała Roztocze Środkowe i Zachodnie, Równinę Biłgorajską oraz Padół Zamojski. Poprowadzona była zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Start i meta miały miejsce w Suścu.

Całość była bardzo szybka i płynna. Średnia prędkość 21 km/h z całego wyścigu w moim wykonaniu to bardzo dobry wynik. Ciekawe, jak prędkość wyglądałaby, gdyby nie wiatr, który towarzyszył zawodnikom praktycznie cały czas.

Obiektywne rzecz biorąc na całym dystansie było całkiem sporo asfaltów, w drugiej kolejności pojawiały się leśne drogi szutrowe oraz ścieżki lessowe wśród pól. Patrząc subiektywnie na trasę, dla mnie ilość asfaltu była ok. Każdy maraton ma charakter typowy dla rejonu w którym przebiega. Zdecydowanie bardziej wolę szybkie przeloty niż walkę w piasku, którego jak ustaliliśmy na Roztoczu jest całkiem sporo, a którego organizatorom udało się prawie całkowicie nam oszczędzić (nie było miejsca, którego nie dało się przejechać).

Na całym dystansie 350 kilometrów nie było nudy. Nawierzchnie i widoki zmieniały się co chwilę. Po dłuższych odcinkach asfaltów wskakiwało się w teren. Niewątpliwym hitem okazał się 8-kilometrowy Singletrack Józefów. Dla początkujących mógł być wyzwaniem, a zaawansowani musieli uważać, by przypadkiem nie przeszarżować i nie spotkać się z drzewem (patrz autorka tekstu).

Pod względem widoków tylko jedno określenie ciśnie się na usta – petarda. Moment rozgrywania wyścigu był idealny. Dobra pogoda dodała swoje. Żółć ~~mleczy~~ rzepaku, zieleń łąk i lasów oraz błękit nieba. Złota godzina wśród pól po dwusetnym kilometrze trasy to była najpiękniejsza rzecz na tym wyścigu.
Bardzo żałuję, że lessowe wąwozy dane mi było pokonywać po ciemku. A organizatorzy mówili – lepiej wziąć nocleg i jechać w ciagu dnia :)

Osoby jadące krajoznawczo też nie mogły narzekać. Track przebiegał przez większość wartych zobaczenia miejsc w tym regionie:
– Zwierzyniec
– Szczebrzeszyn
– Kamieniołom w Nowinach
– Kamieniołom w Józefowie
– Roztoczański Park Narodowy
– Park Krajobrazowy Lasy Janowskie
– Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej
– Krasnobrodzki Park Krajobrazowy
– Zamość

W Szczebrzeszynie…

chrząszcz brzmi w trzcinie.

I Szczebrzeszyn z tego słynie…

Pod względem logistycznym trasa też była przemyślana. Większe miejscowości pojawiały się co kilkadziesiąt kilometrów. Można było być spokojnym o zapas wody i jedzenia a także nocleg.
Jedyny minus, to fakt, że w Zamościu track nie przebiegał przez rynek. Taki smaczek byłby dodatkowym atutem krajoznawczym i wtedy też pewnie bliżej byłoby do jakiejś stacji całodobowej (większość startujących Zamość zaliczała w nocy).

Podsumowując – trasa idealna na pierwszy wyścig, łatwa technicznie, trudniejsza kondycyjnie, bo podzielona trochę na dwie części – pierwsza bardziej płaska, druga z większa ilością wzniesień.
Będę mocno zastanawiać się nad startem w przyszłym roku na długim dystansie. Po krótkim jest ochota na więcej.

350 km krótkiego dystansu

Ultra Race Roztocze był moim pierwszym dłuższym wyścigiem w tym sezonie. Tak naprawdę była to też pierwsza dłuższa trasa w tym roku. Niestety na jazdę na rowerze ostatnio mam mało czasu a długie dystanse potrzebują go sporo. W związku z tym miałam pewne obawy, czy dam radę pojechać całą trasę na raz. Najdłuższe wycieczki w tym roku to 120 km i po nich nie czułam się jakoś świeżo.

Miasteczko zawodów

Przed startem

Z Lazy Fighter

Kamieniołom

Na szczęście adrenalina i dobre przygotowanie plus odżywianie zaskutkowały całkiem dobrym samopoczuciem na trasie i czasem na mecie (oraz 3 miejscem wsród kobiet). Prawie cały dystans przejechałam sama z okazjonalnymi wspólnymi odcinkami z innymi osobami. Tuż po starcie okazało się, że wyczerpała mi się bateria w manetce AXS i musiałam wracać się do hotelu by ją wymienić (na szczęście miałam taką w bagażu i nie trzeba było szukać po sklepach).
Przez to pierwsze 100 km było gonieniem zawodników, a potem stawka była tak rozciągnięta, że ciężko było znaleźć osobę o podobnym tempie jazdy.

W przejechaniu w dobrym stylu takiego dystansu na pewno pomógł też bufet zlokalizowany na 212 kilometrze trasy. Można było usiąść, odpocząć zjeść, napić się i uzupełnić zapasy. Wiele osób skorzystało także z możliwości przespania się na glebie i kontynuowania jazdy po takim odpoczynku.

212 km

IG: jestemwterenie

Pit Stop

Lokalny folklor

Podsumowując moje boje – jestem zadowolona z tego, jak potoczył się ten wyścig. Oczywiście nie licząc przygody manetkowej :) Dobrze się czułam dobrze jadłam i piłam. Zabrałam ze sobą odpowiednie rzeczy (ubrania na noc bardzo się przydały, bo temperatura spadła do 3 stopni).

Ultra Race Roztocze – film

Jeśli jesteś zwolennikiem ruchomych kadrów, to zapraszam do obejrzenia relacji filmowej z wyścigu.

Jechać czy nie jechać?

Jechać.

Ultra Race Roztocze zrobiony był z pasją i zaangażowaniem. Organizatorzy postarali się w każdym szczególe. Trasa, pakiety startowe, miasteczko zawodów, bufet i forszmak na zakończenie. Dzięki dobremu zaopiekowaniu zawodnicy mogli skupić się na wyzwaniu trasy i pokonywaniu kilometrów.

Co zaskakuje. Bardzo mała ilość zawodników wybrała długi dystans (ja też jechałam krótki). Czy to jeszcze obawy związane z początkiem sezonu, czy nieufność co do trasy? Możliwe, że ciągle zdobywające na popularności wyścigi przyciągają wielu nowicjuszy, którzy wolą w pierwszej kolejności sprawdzić się na krótszej trasie. W przedstartowych rozmowach wiele razy pojawiał się argument, że 350 km to idealny dystans, by pierwszy raz spróbować jazdy „longiem”. I faktycznie uczestnicy nie dali spać organizatorom, zjeżdżali na metę przez cała noc, dumni z pokonania dystansu i własnych słabości.

To co? Widzimy się za rok? Albo na Ultra Race Dolina Bugu, który przygotowywany jest na wrzesień i który też zapowiada się wyśmienicie.

Artykuł Ultra Race Roztocze – 350 km widokowej sielanki pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Śledź 24 – pierwszy gravelowy maraton 24-godzinny

Dorota Juranek — Sat, 27 Aug 2022 11:18:38 +0000

Śledź 24 to pierwszy gravelowy maraton 24-godzinny. Zasady są proste. Masz 125 km trasę i ile wykręcisz na niej kilometrów w ciągu 24 godzin, to Twoje. Niestety z racji dość napiętego kalendarza, mimo iż formuła zawodów bardzo mi się spodobała, nie mogłam wystartować w tegorocznej edycji. Do objazdu trasy doszło zupełnym przypadkiem. Będąc akurat na krótkim urlopie na Kaszubach, szukając inspiracji na blogu Piotra z Rezerwatu Przygody, trafiliśmy na Śledzia. Okazało się, że trasa zawodów przebiega tuż pod naszym wakacyjnym domkiem. Nie było wyjścia, trzeba było spróbować tego „Kaszubskiego śledzika”

Śledź 24 – trasa

Jaka jest trasa Śledzia?

Jest szeroko, szutrowo i szybko. Agata powiedziała, że trasa jest amerykańska i przyznam, że coś w tym jest, bo w większości czasu jedzie się szerokimi leśnymi duktami sporadycznie przejeżdżając przez jakieś wsie czy zabudowania. Niestety w związku z amerykańskością trasy i tym, że w wielu miejscach jedziemy drogami szutrowymi dostępnymi dla ruchu samochodowego na wielu odcinkach znajdziemy tak zwane tarki, czyli charakterystyczne muldy powstające w wyniku jazdy samochodów. Są fragmenty, w które jak wjedziemy, potrafią wprowadzić nas w niezły rezonans lub wypróbować trwałość naszych plomb. Przygotowując się na przejazd tej trasy na pewno trzeba dobrze dobrać ciśnienie w oponach, karbonowa sztyca czy kierownica tez poprawią komfort jej pokonania.

Jeśli wziąć pod uwagę aspekt przyrodniczy, to po przejeździe Śledź 24 byliśmy bardzo, ale to bardzo ukontentowani. Lasy ciągnące się kilometrami, fragmenty wśród pól oraz łąk, liczne jeziora. Jest pięknie i oczy mogą nacieszyć się widokami. Jest to trochę niebezpieczne, bo wiele miejsc kusi by zatrzymać się na chwilkę i pokontemplować okoliczności przyrody. Jeśli jedziesz sobie wakacyjną wycieczkę nie jest to groźne, jeśli jednak startujesz w wyścigu, może być wyzwaniem.

Pod względem technicznym trasa nie jest wymagająca. Czasem zdąży się jakiś piaszczysty fragment. Większość to jednak ubite, twarde drogi plus minimalna ilość asfaltu.

Trzeba też przygotować się na kilka podjazdów. Ale są to raczej łagodnie falujące pagórki, typowe dla Kaszub niż strome sztajfy niczym z Lajkonika.

Podsumowując, trasa jak na zawody jest bardzo płynna, zrównoważona i szybka. Nie śledziłam specjalne komentarzy postartowych z tegorocznej edycji, ale myślę, że czołówka dystansu ultra kręciła kółka bez opamiętania. Kto zaś zdecydował się start w krótkim dystansie też na pewno był zadowolony z pokonanych kilometrów.

Śledź 24 – objazd wakacyjny

Trasę Śledź 24 objechaliśmy przy okazji tygodniowego urlopu spędzanego nad Wdzydzami. Nie zaczynaliśmy wycieczki z oficjalnego miejsca startu w Szarlocie pod Kościerzyną, a na trasę wbiliśmy się na 30 kilometrze. Objazd z robieniem zdjęć, kilkoma postojami i dłuuuugim obiadem w Szarlocie (polecamy restaurację) zajęła nam w zasadzie cały dzień.

Nie wiem, co mogłabym więcej tu napisać. Była to bardo fajna wakacyjna wycieczka.
W kontekście zawodów, na pewno objazd ten skłania do rozważenia startu w śledź 24 w przyszłym roku. Ale to już zobaczymy, jak się wszystko w kalendarzach poukłada.

A tymczasem zapraszam na kilka miłych oku obrazków.

Na trasę wskakujemy w Przytarni nad Jeziorem Wdzydzkim.

Pogoda i widoki zdecydowanie nam dopisały.

Nasz klasyczny dwuosobowy skład tym razem uzupełnia Agata – Sobota na kole

Szerokie amerykańskie szutry to najbardziej charakterystyczny element tej trasy.

Dla miłośników zwierząt też znajdą się atrakcje.

Owieczki.

Mam słabość do kaszubskich kapliczek.

Są wyjątkowo ładne i mocno oddają charakter tego regionu.

Okres jazdy wśród kukurydzy. Chyba wolę rzepak :)

Większość zdjęć „z dupy strony”, ale tak to jest jak się ciągle człowiek zatrzymuje i nie potrafi dogonić ekipy.

Na szutrach kierunkowskazy dostosowane do stylu drogi.

Buszująca w zbożu. W powietrzu czuć koniec lata.

Trochę podjazdów na trasie się znajdzie.

Liczne jeziorka zachęcają do postoju.

Ale kilometry same się nie wykręcą.

Rejon jest także popularny wśród miłośników kajaków.

…

Zdjęcie z krowami zawsze na propsie.

Garść przydatnych informacji

Oficjalna strona zawodów – Śledź 24 ultramaraton
Strona zawodów na Facebooku – facebook.com/sledz
Instahramy – instagram.com/sledz24h

Artykuł Śledź 24 – pierwszy gravelowy maraton 24-godzinny pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.